III OZ 36/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające wstrzymania wykonania postanowienia Ministra, uznając, że postanowienie Ministra nie podlega wykonaniu.
Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania postanowienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, które uchyliło postanowienie Wojewody i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. WSA odmówił wstrzymania, uznając postanowienie Ministra za niepodlegające wykonaniu. NSA podzielił to stanowisko, oddalając zażalenie, ponieważ instytucja wstrzymania wykonania aktu (art. 61 § 3 p.p.s.a.) dotyczy tylko aktów podlegających wykonaniu, a postanowienie Ministra takich skutków materialnoprawnych nie wywołuje.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie S.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odmówiło wstrzymania wykonania postanowienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Sprawa dotyczyła wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia Ministra uchylającego postanowienie Wojewody i przekazującego sprawę do ponownego rozpatrzenia w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym opróżnienia lokalu mieszkalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał wniosek o wstrzymanie za bezprzedmiotowy, ponieważ postanowienie Ministra nie podlega wykonaniu, nie wywołuje skutków materialnoprawnych i nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków. Sąd pierwszej instancji powołał się na art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), który wymaga, aby akt był możliwy do wykonania, aby można było wstrzymać jego wykonanie. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, podzielił stanowisko WSA. Podkreślił, że instytucja wstrzymania wykonania aktu administracyjnego (art. 61 § 3 p.p.s.a.) ma zastosowanie wyłącznie do takich aktów, które są możliwe do wykonania i wywołują skutki materialnoprawne. Postanowienie Ministra, będące aktem kasacyjnym i przekazującym sprawę do ponownego rozpoznania, nie spełnia tych kryteriów. W związku z tym, NSA oddalił zażalenie jako niezasadne, stosując odpowiednio art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie takie nie podlega wstrzymaniu wykonania, ponieważ nie jest aktem podlegającym wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.
Uzasadnienie
Instytucja wstrzymania wykonania aktu administracyjnego (art. 61 § 3 p.p.s.a.) ma zastosowanie tylko do aktów, które są możliwe do wykonania i wywołują skutki materialnoprawne. Postanowienie o charakterze kasacyjnym i przekazującym sprawę do ponownego rozpoznania nie spełnia tych kryteriów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 61 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Warunkiem wstrzymania wykonania aktu jest jego wykonalność, czyli możliwość spowodowania stanu zgodnego z treścią aktu, co dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających nakazy lub zakazy, lub aktów przyznających uprawnienia wraz z obowiązkami.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § § 1 i § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 61
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nie podlega wykonaniu, ponieważ nie wywołuje skutków materialnoprawnych ani nie nakłada obowiązków. Instytucja wstrzymania wykonania aktu administracyjnego (art. 61 § 3 p.p.s.a.) dotyczy tylko aktów podlegających wykonaniu.
Odrzucone argumenty
Zażalenie skarżącego domagające się wstrzymania wykonania postanowienia Ministra.
Godne uwagi sformułowania
przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego, stosownie do treści art. 61 p.p.s.a., należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu przedmiotem wstrzymania mogą być wyłącznie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają tego wykonania, a tym samym takie, które wywołują skutki materialnoprawne
Skład orzekający
Olga Żurawska - Matusiak
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 61 § 3 p.p.s.a. w kontekście aktów niepodlegających wykonaniu, w szczególności postanowień kasacyjnych i przekazujących sprawę do ponownego rozpoznania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy wniosek o wstrzymanie dotyczy aktu, który z natury nie jest wykonalny.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy wykładni przepisów o wstrzymaniu wykonania aktu. Jest istotna dla praktyków prawa administracyjnego, ale mniej interesująca dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII OZ 36/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-02-19 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-01-23 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Olga Żurawska - Matusiak /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych 638 Sprawy egzekucji administracyjnej; egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane II SA/Wa 1456/24 - Wyrok WSA w Warszawie z 2025-06-25 Skarżony organ Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 61 § 3 i art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 1456/24 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi S.S. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 19 czerwca 2024 r., Nr 15/L/2024 w przedmiocie postępowania egzekucyjnego dotyczącego opróżnienia lokalu mieszkalnego postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 21 listopada 2024 r., II SA/Wa 1456/24, po rozpoznaniu wniosku S.S. (dalej: "skarżący"), odmówił wstrzymania wykonania postanowienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 19 czerwca 2024 r., Nr 15/L/2024. Sąd pierwszej instancji wskazał, że w skardze skierowanej do WSA w Warszawie skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, na mocy którego organ uchylił w całości postanowienie Wojewody [...] z 23 października 2019 r., nr WI-III.756.1.71.2019 i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ egzekucyjny. Sąd Wojewódzki uznał, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania ww. postanowienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji jest bezprzedmiotowy, ponieważ akt ten nie podlega wykonaniu. Odmawiając wstrzymania wykonania postanowienia wyjaśnił, że niezbędną przesłanką przyznania ochrony tymczasowej w trybie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") jest możliwość wykonania aktu, którego dotyczy. W zażaleniu skarżący wniósł o zmianę postanowienia Sądu pierwszej instancji, poprzez wstrzymanie wykonania postanowienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, ewentualnie o uchylenie postanowienia WSA w Warszawie i przekazanie temu Sądowi sprawy do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podnieść także należy, że przedmiotem wstrzymania mogą być wyłącznie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają tego wykonania, a tym samym takie, które wywołują skutki materialnoprawne. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego, stosownie do treści art. 61 p.p.s.a., należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (tak również J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004 r., s. 122). Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. postanowienia NSA: z 10 maja 2012 r., II FZ 358/12, z 21 czerwca 2017 r., II GSK 1157/17). W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania postanowienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 19 czerwca 2024 r., Nr 15/L/2024, w którym organ orzekł o uchyleniu postanowienie Wojewody [...] z 23 października 2019 r. oraz przekazaniu temu organowi sprawy do ponownego rozpatrzenia. W niniejszym postępowaniu należało stwierdzić, że ww. postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, ze względu na jego przedmiot, nie podlega wykonaniu. Nie wywołuje bowiem żadnych skutków materialnoprawnych, nie rodzi po stronie skarżącego żadnych uprawnień, ani obowiązków, które mogłyby podlegać wykonaniu. Wobec tego, instytucja wstrzymania aktu, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie znajdzie zastosowania. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w zakresie braku podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI