III OZ 358/24

III OZ 358/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-10-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-07-19
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Małgorzata Masternak - Kubiak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6135 Odpady
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
IV SA/Wa 2396/23 - Wyrok WSA w Warszawie z 2024-02-09
III OSK 2015/24 - Wyrok NSA z 2025-06-24
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 61 par 3 i par 5
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2023 r. sygn. akt IV SA/Wa 2396/23 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia z listy instalacji komunalnych postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 listopada 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 2396/23, odmówił J. Z. wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2023 r., nr [...], w przedmiocie wykreślenia z listy instalacji komunalnych.
Jak wskazał Sąd pierwszej instancji J. Z., prowadząca działalność gospodarczą pod firmą X w W. (dalej również "skarżąca") - wraz ze skargą na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie wykreślenia z listy instalacji komunalnych, instalacji mechaniczno-biologicznego przetwarzania niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych i wydzielania z niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych frakcji nadających się w całości lub w części do odzysku zlokalizowanej w W. - wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że zaskarżona decyzja jest decyzją ostateczną i istnieje możliwość usunięcia ww. instalacji z listy instalacji komunalnych. Tymczasem - w ocenie skarżącej - od faktu figurowania danych jej instalacji na liście zależy uczestnictwo w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego na usługi np. zagospodarowania odpadów. Brak wstrzymania wykonania zaskarżonej zmusi skarżącą do zaniechania udziału w takich postępowaniach i będzie skutkować powstaniem znacznej szkody po jej stronie określonych jako "wartość utraconych przychodów z umów które nie będą mogły być zrealizowane". Co więcej, zdaniem skarżącej, wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła skutki niemożliwe do odwrócenia, np. brak możliwości powtórzenia postępowań przetargowych, w których Skarżąca nie mogła wziąć udziału.
Zaskarżonym postanowieniem Sąd pierwszej instancji odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawiła takiego argumentu, który wskazywałby na potrzebę, czy konieczność udzielenia jej ochrony tymczasowej. W ocenie Sądu meriti niewystraczające były twierdzenia skarżącej, że w przypadku braku wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zostanie pozbawiona możliwości ubiegania się o zamówienia publiczne i zawierania umów w tym zakresie, a w konsekwencji również zostanie trwale wyeliminowana z rynku zagospodarowania odpadów. Zdaniem Sądu Wojewódzkiego tego rodzaju następstwa nie wywoła bezpośrednio decyzja, której wniosek o wstrzymanie dotyczy. Zaskarżona decyzji orzeka o wykreśleniu instalacji prowadzonej przez skarżącą z listy instalacji komunalnych i była następstwem braku wymaganej decyzji w zakresie przetwarzania odpadów. Trudno więc zgodzić się ze skarżącą, że wpis na listę instalacji komunalnych stanowi bezpośredni warunek udziału w postepowaniach o zamówienia publiczne.
W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że nie wystąpiły przesłanki do udzielenia ochrony tymczasowej i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a.", orzekł jak w postanowieniu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, postulując jego zmianę na postanowienie uwzględniające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sadowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania oraz orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że zarówno twierdzeniami jak i dokumentami wykazała, na czym polegać może skutek braku wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Prócz wyeliminowania jej z możliwości udziału w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego będzie to także stopniowa utrata przychodów, utrata materialnej podstawy swej działalności gospodarczej. Przywołane (w niniejszym zażaleniu jaki we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji) orzecznictwo oraz wypowiedzi doktryny potwierdzają, że obowiązkiem strony jest uprawdopodobnić możliwość wystąpienia choćby jednego ze skutków wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a., co z pewnością skarżąca uczyniła, a przeto zażalenie niniejsze jest zasadne i winno zostać uwzględnione.
Wyrokiem z dnia 9 lutego 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę J. Z. na wskazaną na wstępie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2023 r. Od powyższego wyroku została wniesiona skarga kasacyjna, która aktualnie oczekuje na rozpoznanie przez NSA.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności możliwe jest wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
W piśmiennictwie podnosi się, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania decyzji ma charakter fakultatywny. Wskazuje na to użyty w treści art. 61 § 3 P.p.s.a. zwrot "może". Zatem nawet w przypadku, gdy w sprawie wystąpią przesłanki do wstrzymania określonego aktu lub czynności a skarżący złoży stosowny wniosek i wykaże te przesłanki, sąd może, ale nie musi pozytywnie rozpatrzyć tego wniosku. Z powyższego wynikają dalej idące konsekwencje. Mianowicie przyjąć należy, że oparte na uznaniu rozstrzygnięcie sądu administracyjnego pierwszej instancji, jeżeli będzie miało spójne i logiczne uzasadnienie, będzie zgodne z prawem i uznać je należy za prawidłowe (por. B Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VII, WKP 2018). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego taka też sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Uzasadnienie Sądu pierwszej instancji jest bowiem spójne i logiczne i w sposób szczegółowy i kompleksowy odnosi się do przedmiotowej sprawy oraz złożonego przez skarżącą wniosku.
Wskazać należy, że powołane przez skarżącą potencjalne i jednocześnie negatywne dla niej skutki, związane w jej ocenie z wykonaniem zaskarżonej decyzji, w istocie związane są z wykonaniem decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia zintegrowanego. Wszak spółka skarżącej prowadzi swoją działalność w oparciu o zintegrowane pozwolenie, zatem to przede wszystkim z uwagi na odmowę udzielenia tego pozwolenia nie może tej działalności prowadzić. Odnosząc się w tym miejscu do zarzutów zażalenia, podnieść należy, że praktycznie powtórzono tam zarzuty zawarte w pierwotnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przy ocenie ewentualnych skutków wykonania zaskarżonej decyzji, nie sposób pominąć okoliczności, że przesłanką wykreślenia przedmiotowej instalacji z listy był właśnie brak ostatecznej decyzji w zakresie przetwarzania odpadów dla instalacji mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów, a więc przesłanka wskazana w pkt 3 ust. 6 art. 38b ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 699, ze zm.).
Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, który stwierdził, że w powyższym kontekście podniesiony przez skarżącą aspekt finansowy, związany z wyeliminowaniem jej z możliwości udziału w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego, nie może zostać uznany za podstawę przedmiotowego wniosku.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.