III OZ 533/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA odmówił uzupełnienia postanowienia w sprawie wniosku o wymierzenie grzywny Komendantowi Policji za nieprzekazanie akt sprawy, uznając wniosek za polemikę z orzeczeniem.
Skarżący K.J. złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia NSA z dnia 23 października 2025 r. (sygn. akt III OZ 533/25), domagając się odniesienia się do wszystkich podniesionych okoliczności prawnych i faktycznych. Wniosek dotyczył sprawy odmowy wymierzenia grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie akt sprawy. NSA uznał, że instytucja uzupełnienia orzeczenia, uregulowana w art. 157 § 1 P.p.s.a., dotyczy sytuacji niekompletności orzeczenia, a nie polemiki z jego treścią.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał wniosek K.J. o uzupełnienie postanowienia z dnia 23 października 2025 r. (sygn. akt III OZ 533/25). Wniosek dotyczył sprawy, w której NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające wymierzenia grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy. Skarżący domagał się uzupełnienia orzeczenia, argumentując, że nie wyczerpuje ono zakresu zaskarżenia i nie odnosi się do wszystkich podniesionych okoliczności. Sąd, powołując się na art. 157 § 1 P.p.s.a., wyjaśnił, że instytucja uzupełnienia orzeczenia ma zastosowanie jedynie do sytuacji, gdy orzeczenie jest niekompletne, nie zaś do sytuacji, gdy strona nie zgadza się z treścią rozstrzygnięcia i chce je zmienić lub rozszerzyć. W ocenie NSA, postanowienie z dnia 23 października 2025 r. było kompletne i orzekało o całości zażalenia. Podnoszone przez skarżącego kwestie stanowiły polemikę z zapadłym rozstrzygnięciem, co nie mieści się w ramach wniosku o uzupełnienie. W związku z tym, NSA postanowił odmówić uzupełnienia postanowienia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o uzupełnienie postanowienia nie może służyć do polemiki z treścią orzeczenia ani do żądania ponownego odniesienia się do kwestii już rozstrzygniętych. Służy jedynie do uzupełnienia braków formalnych lub merytorycznych orzeczenia, które nie zostało w pełni wyczerpane.
Uzasadnienie
Instytucja uzupełnienia orzeczenia, uregulowana w art. 157 § 1 P.p.s.a., dotyczy sytuacji, gdy orzeczenie jest niekompletne, tj. nie zawiera wszystkich aktów lub czynności objętych przedmiotem sprawy lub nie zawiera dodatkowego rozstrzygnięcia, które powinno nastąpić z urzędu. Nie można jej wykorzystywać do zmiany orzeczenia lub do ponownego rozpatrzenia kwestii już rozstrzygniętych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (5)
Główne
P.p.s.a. art. 157 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek ten można również skierować w stosunku do postanowienia.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 166
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
P.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie może służyć do polemiki z jego treścią ani do żądania ponownego odniesienia się do kwestii już rozstrzygniętych. Postanowienie NSA z dnia 23 października 2025 r. było kompletne i orzekało o całości zażalenia.
Odrzucone argumenty
Orzeczenie nie wyczerpuje zakresu zaskarżenia i nie odnosi się do wszystkich podniesionych okoliczności prawnych, faktycznych i zarzutów.
Godne uwagi sformułowania
Instytucja uzupełnienia może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które - co istotne - odnoszą się wyłącznie do sentencji tego wyroku lub postanowienia, nie zaś do ich uzasadnienia. Polemika z zapadłym rozstrzygnięciem nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 P.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie postanowienia.
Skład orzekający
Przemysław Szustakiewicz
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 157 § 1 P.p.s.a. dotyczącego wniosku o uzupełnienie orzeczenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o uzupełnienie postanowienia, a nie wyroku. Podkreśla, że instytucja ta nie służy do zmiany orzeczenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy proceduralnego aspektu postępowania sądowoadministracyjnego, a konkretnie interpretacji przepisów o uzupełnieniu orzeczenia. Jest to wiedza istotna dla praktyków, ale niekoniecznie interesująca dla szerszej publiczności.
“Kiedy wniosek o uzupełnienie orzeczenia staje się polemiką? NSA wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII OZ 533/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-12-17 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-09-09 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Przemysław Szustakiewicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6192 Funkcjonariusze Policji Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane II SO/Wa 21/25 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2025-08-01 Skarżony organ Komendant Policji Treść wyniku Odmówiono uzupełnienia postanowienia Powołane przepisy Dz.U. 2025 poz 1427 art. 157 § 1 Ustawa z dnia 12 września 2025 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K.J. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2025 r., sygn. akt III OZ 533/25 w sprawie z wniosku K.J. o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji ze nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy postanawia: odmówić uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2025 r., sygn. akt III OZ 533/25. Uzasadnienie Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 23 października 2025 r., sygn. akt III OZ 533/25 oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 sierpnia 2025 r., sygn. akt II SO/Wa 21/25 odmawiające wymierzenia grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie skargi odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy. Skarżący pismem z dnia 11 listopada 2025 r. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o "wydanie orzeczenia uzupełniającego albowiem przedmiotowe orzeczenie nie wyczerpuje zakresu zaskarżenia, a w szczególności wszystkich podniesionych w sprawie okoliczności prawnych, faktycznych i zarzutów, jak i okoliczności wymagalnych z mocy prawa (...)" Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2025 r., poz. 1427, dalej "P.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek, o którym mowa w przywołanym przepisie, można również skierować w stosunku do postanowienia, albowiem jak wynika z art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Uzupełnienie orzeczenia, dotyczy zatem sytuacji, w której orzeczenie nie jest kompletne, tj. nie zawiera wszystkich aktów lub czynności objętych przedmiotem sprawy albo nie zawiera dodatkowego rozstrzygnięcia, które winno nastąpić z urzędu. Instytucja uzupełnienia może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które - co istotne - odnoszą się wyłącznie do sentencji tego wyroku lub postanowienia, nie zaś do ich uzasadnienia. Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a. dotyczy zatem sytuacji, w której orzeczenie to jest niekompletne. Nie można zatem żądać uzupełnienia sentencji orzeczenia lub jego uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim określonych, czy też ponowne odniesienie się do – żądanych przez stronę postępowania – kwestii, bowiem takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany orzeczenia poprzez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności. W kontrolowanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 23 października 2025 r. orzekł o całości zażalenia uznając, że podlega ono oddaleniu, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Wydane w sprawie postanowienie jest zatem kompletne i zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Podnoszone przez skarżącego we wniosku okoliczności stanowią, natomiast polemikę z treścią rozstrzygnięcia, z którym skarżący się nie zgadza. Polemika z zapadłym rozstrzygnięciem nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 P.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie postanowienia. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 oraz art. 193 i art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI