III OZ 340/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie Komendanta Głównego Policji na postanowienie WSA o wstrzymaniu wykonania decyzji nakazującej opróżnienie lokalu mieszkalnego, uznając, że skarżący uprawdopodobnili ryzyko znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
NSA rozpatrzył zażalenie Komendanta Głównego Policji na postanowienie WSA, które wstrzymało wykonanie decyzji nakazującej opróżnienie lokalu mieszkalnego. WSA uznał, że skarżący, starsza osoba z problemami zdrowotnymi i bez środków na inny lokal, uprawdopodobnili ryzyko znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. NSA zgodził się z WSA, podkreślając, że lokal jest jedynym miejscem zamieszkania skarżących, a jego utrata mogłaby prowadzić do bezdomności.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie Komendanta Głównego Policji na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które wstrzymało wykonanie decyzji nakazującej opróżnienie lokalu mieszkalnego. Sąd pierwszej instancji uznał, że skarżący, w tym starsza osoba z problemami zdrowotnymi i bez środków na znalezienie innego lokalu, uprawdopodobnili wystąpienie przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd wskazał, że lokal jest jedynym miejscem zamieszkania skarżących, a jego utrata mogłaby prowadzić do bezdomności i trudnych do odwrócenia skutków, zwłaszcza że lokal mógłby zostać przydzielony innej osobie. Komendant Główny Policji zarzucił w zażaleniu naruszenie przepisów prawa procesowego, kwestionując błędną wykładnię przez WSA przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny, powołując się na art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podkreślił, że ciężar wykazania tych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Sąd uznał jednak, że skarżący skutecznie uprawdopodobnili, iż lokal jest ich jedynym miejscem zamieszkania i jego utrata wiązałaby się z trudnymi do odwrócenia skutkami. W związku z tym NSA oddalił zażalenie Komendanta Głównego Policji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji, jeśli skarżący uprawdopodobnią ryzyko znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że lokal mieszkalny jest jedynym miejscem zamieszkania skarżących, a jego utrata mogłaby prowadzić do bezdomności i trudnych do odwrócenia skutków, co uzasadnia wstrzymanie wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 61 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 61 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Lokal mieszkalny jest jedynym miejscem zamieszkania skarżących. Wykonanie decyzji może pozbawić skarżących miejsca zamieszkania, co stanowi trudny do odwrócenia skutek. Istnieje ryzyko, że lokal zostanie przydzielony innej osobie, co utrudni jego odzyskanie przez skarżących.
Odrzucone argumenty
Zarzuty Komendanta Głównego Policji dotyczące błędnej wykładni art. 61 § 1 i § 3 p.p.s.a. przez WSA.
Godne uwagi sformułowania
niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków lokal mieszkalny, którego dotyczy zaskarżona decyzja od prawie 60 lat stanowi ośrodek życiowy B.Z. lokal mieszkalny, który skarżący mają opróżnić, jest jedynym miejscem ich zamieszkania wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby pozbawić skarżących miejsca zamieszkania, a tym samym wywołać trudne do odwrócenia skutki.
Skład orzekający
Ewa Kwiecińska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej w kontekście ochrony praw lokatorów i ryzyka znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z prawem do lokalu mieszkalnego w służbach mundurowych i ogólnych przesłanek z art. 61 p.p.s.a.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy podstawowej potrzeby mieszkaniowej i pokazuje, jak sądy administracyjne stosują przepisy o wstrzymaniu wykonania decyzji, aby chronić obywateli przed utratą dachu nad głową.
“Czy można stracić dach nad głową przez decyzję administracyjną? Sąd wstrzymał wykonanie nakazu opróżnienia lokalu.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII OZ 340/24 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2024-09-19 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-07-04 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Ewa Kwiecińska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych Hasła tematyczne Wstrzymanie wykonania aktu Sygn. powiązane II SA/Wa 590/24 - Wyrok WSA w Warszawie z 2025-02-13 Skarżony organ Komendant Policji Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 61§ 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 19 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Komendanta Głównego Policji na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 590/24 w sprawie skargi B.Z. i P.S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 21 lutego 2024 r., nr 11/2024 w przedmiocie opróżnienia i przekazania w stanie wolnym lokalu mieszkalnego postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z 23 maja 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 590/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na wiosek B.Z. i P.S. (skarżący) wstrzymał wykonanie decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia 21 lutego 2024 r., nr 11/2024 w przedmiocie opróżnienia i przekazania w stanie wolnym lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że z wniosku skarżących wynika, iż lokal mieszkalny, którego dotyczy zaskarżona decyzja od prawie 60 lat stanowi ośrodek życiowy B.Z., która jest osobą starszą z problemami zdrowotnymi i bez możliwości finansowych pozwalających na znalezienie innego lokalu mieszkalnego. Dalej wyjaśnił, iż – w ocenie Sądu I instancji – skarżący wskazali okoliczności, które uprawdopodabniają doznanie znacznej szkody lub wystąpienie trudnych do odwrócenia skutków wykonania zaskarżonej decyzji. Wyjaśnił, że lokal mieszkalny, który skarżący mają opróżnić, jest jedynym miejscem ich zamieszkania, zatem wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby pozbawić ich miejsca zamieszkania. Okoliczność ta niewątpliwie jest trudnym do odwrócenia skutkiem, bowiem w przypadku opróżnienia lokalu mógłby on zostać przydzielony innej osobie. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się Komendant Główny Policji i w zażaleniu zarzucił mu naruszenie art. 61 § 1 i § 3 p.p.s.a. przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że skarżący wykazali, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla nich prawdopodobieństwo znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków wykonania decyzji. W oparciu o przytoczony zarzut wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej: "p.p.s.a.", Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w tym świetle zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, słuszne jest stanowisko Sądu I instancji, że skarżący uprawdopodobnili okoliczności, które wskazywałyby na wystąpienie przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Lokal mieszkalny, co do którego opróżnienia orzekający w sprawie organ administracji wydał zaskarżoną decyzje, jest jedynym miejscem zamieszkania skarżących. Skarżący nie dysponują innym lokalem. W tej zaś sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby pozbawić skarżących miejsca zamieszkania, a tym samym wywołać trudne do odwrócenia skutki. Ponadto w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji przedmiotowy lokal, pozostający w dyspozycji Komendanta Głównego Policji, mógłby zostać przydzielony innej osobie. W takiej sytuacji możliwość przydzielenia skarżącym tego samego lokalu byłaby znacznie utrudniona, co w konsekwencji mogłoby spowodować bezdomność skarżących. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI