III OZ 301/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA o zwrocie wpisu sądowego, uznając, że zwrot wpisu od odrzuconego wniosku jest obligatoryjny.
Skarżący złożył zażalenie na postanowienie WSA o zwrocie 100 zł wpisu sądowego, który uiścił od wniosku o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi. WSA odrzucił ten wniosek, a następnie zwrócił wpis zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Skarżący argumentował, że wpis powinien zostać przeksięgowany na tożsamą skargę. NSA oddalił zażalenie, podkreślając, że zwrot wpisu od odrzuconego pisma jest obligatoryjny i nie stanowi obowiązku sądu dokonywanie przeksięgowania.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, które zwróciło skarżącemu 100 zł wpisu sądowego. WSA zwrócił wpis, ponieważ wcześniej odrzucił wniosek skarżącego o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi na bezczynność Pomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w przedmiocie informacji publicznej. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wpis od odrzuconego pisma podlega zwrotowi z urzędu. Skarżący w zażaleniu zarzucił Sądowi I instancji naruszenie tego przepisu, argumentując, że wpis powinien zostać przeksięgowany na tożsamą skargę, zwłaszcza że czynności te miały charakter techniczny. Naczelny Sąd Administracyjny uznał jednak, że przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie pozostawia wątpliwości co do obowiązku zwrotu wpisu od odrzuconego pisma. Sąd podkreślił, że choć przeksięgowanie wpisów na wniosek jest dopuszczalne i praktykowane, nie jest to obowiązek sądu administracyjnego, a tym bardziej nie stanowi podstawy do uchylenia prawidłowo wydanego postanowienia o zwrocie wpisu. W związku z tym NSA oddalił zażalenie jako bezzasadne.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Zwrot wpisu sądowego od odrzuconego pisma jest obligatoryjny z mocy prawa (art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), a dokonywanie przeksięgowania wpisów na wniosek, choć dopuszczalne, nie jest obowiązkiem sądu i nie stanowi podstawy do uchylenia postanowienia o zwrocie wpisu.
Uzasadnienie
NSA podkreślił, że przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jasno stanowi o obowiązku zwrotu wpisu od odrzuconego pisma. Choć przeksięgowanie jest możliwe, nie jest to obowiązek sądu, a zatem nie można uchylić postanowienia o zwrocie wpisu tylko z tego powodu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_zażalenie
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 232 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis ten stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Odrzucone argumenty
Argument skarżącego, że wpis powinien zostać przeksięgowany na tożsamą skargę, a nie zwrócony, ponieważ czynności te miały charakter techniczny i dotyczyły tej samej sprawy.
Godne uwagi sformułowania
nie pozostawia wątpliwości ziściły się przesłanki dokonania z urzędu zwrotu uiszczonego wpisu nie jest obowiązkiem sądu administracyjnego, a już na pewno nie stanowi podstawy do uchylenia prawidłowo wydanego postanowienia
Skład orzekający
Wojciech Jakimowicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie obligatoryjności zwrotu wpisu od odrzuconego pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz brak obowiązku sądu do przeksięgowania wpisu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zwrotu wpisu od wniosku o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi, który został odrzucony.
Wartość merytoryczna
Ocena: 2/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej ze zwrotem wpisu sądowego, bez szerszych implikacji prawnych czy faktycznych.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII OZ 301/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-06-13 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-05-14 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Wojciech Jakimowicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6480 Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane III SO/Gd 6/25 - Postanowienie WSA w Gdańsku z 2025-03-25 Skarżony organ Inne Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 kwietnia 2025 r., sygn. akt III SO/Gd 6/25 w sprawie z wniosku T. K. o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi na bezczynność Pomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w przedmiocie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2025 r. zwrócił T. K. (dalej także jako: skarżący) ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100 złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego wskazując, że postanowieniem z dnia 25 marca 2025 r. Sąd I instancji odrzucił wniosek skarżącego o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi wniesionej na bezczynność Pomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w przedmiocie informacji publicznej. W związku z tym, że skarżący uiścił w niniejszej sprawie wpis sądowy od ww. wniosku w wysokości 100 zł, wpis ten podlegał zwróceniu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący wywiódł w terminie do zaskarżenia powyższego postanowienia zażalenie i zarzucając Sądowi I instancji naruszenie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zakresie, jakim z przepisów wynikają przesłanki do odstąpienia od rygoryzmu kwestionowanego unormowania skutkującym wykonaniem czysto technicznych czynności przepisania wpisu z jednej sygnatury akt na inną przez wzgląd na charakter sprawy – z uwagi na identyczną tożsamość skarg zawartych we wskazanych konkretnych sygnaturach akt, wniósł o uchylenie zaskarżonego postępowania w całości, uznanie zasadności wniosku dotyczącego alokacji kwoty pieniężnej wpisu na rzecz tożsamej sprawy (skargi), ewentualnie rozpatrzenie wniosku z dnia 14 kwietnia 2025 r. przez Sąd I instancji w sprawie przepisania wpisu na skargę o tej samej tożsamości oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie mogło zostać uwzględnione. Treść art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej jako: p.p.s.a. nie pozostawia wątpliwości, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 25 marca 2025 r. odrzucił wniosek skarżącego o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi, od którego został uiszczony wpis, co z kolei oznacza, że ziściły się przesłanki dokonania z urzędu zwrotu uiszczonego wpisu od odrzuconego wniosku. Odnosząc się zaś do argumentacji zażalenia wskazać należy, że choć dokonywanie przeksięgowania wpisów na wniosek jest dopuszczalne i bywa praktykowane, to nie jest obowiązkiem sądu administracyjnego, a już na pewno nie stanowi podstawy do uchylenia prawidłowo wydanego postanowienia w przedmiocie zwrotu wpisu sądowego. Tym samym w rozpoznawanej sprawie brak było podstaw do zmiany lub uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 kwietnia 2025 r., a zatem zażalenie skarżącego należało oddalić. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI