III OZ 278/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił wniosek o sprostowanie postanowienia, uznając, że nie doszło do oczywistej omyłki przy opisie przedmiotu zaskarżenia.
Wnioskodawca W. D. domagał się sprostowania postanowienia NSA z dnia 12 czerwca 2025 r. (sygn. akt III OZ 278/25), które oddaliło jego zażalenie na zarządzenie WSA wzywające do uiszczenia wpisu sądowego. Skarżący twierdził, że opis przedmiotu sprawy w postanowieniu NSA jest błędny i domagał się jego zmiany. Sąd uznał, że pismo skarżącego, mimo nazwania go 'wezwaniem', ze względu na treść żądania zostało prawidłowo zakwalifikowane jako zażalenie, a opis przedmiotu sprawy w postanowieniu nie zawierał oczywistej omyłki podlegającej sprostowaniu.
Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznał wniosek W. D. o sprostowanie postanowienia z dnia 12 czerwca 2025 r. (sygn. akt III OZ 278/25). Postanowieniem tym NSA oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które wzywało do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie dotyczącej skargi na bezczynność Prokuratora w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący wniósł o sprostowanie, domagając się zmiany opisu przedmiotu sprawy w rubrum i uzasadnieniu postanowienia NSA. Wskazywał, że jego pismo, zatytułowane 'Wezwanie 2 o sprostowanie oczywistej nieprawdy w dokumentach sądowych', zostało błędnie zakwalifikowane przez WSA jako zażalenie. NSA, powołując się na art. 156 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), podkreślił, że sprostowanie dotyczy jedynie niedokładności, błędów pisarskich, rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, które muszą być natychmiast rozpoznawalne i wynikać jednoznacznie z treści orzeczenia lub porównania z aktami sprawy. Sąd stwierdził, że pismo skarżącego, mimo jego nazwy, ze względu na treść żądania (m.in. uchylenie zarządzenia o wpisie) zostało prawidłowo uznane za zażalenie. W związku z tym NSA nie dopatrzył się w swoim postanowieniu oczywistej omyłki, która wymagałaby sprostowania, i oddalił wniosek.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek nie może zostać uwzględniony.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że pismo skarżącego, mimo jego nazwy, ze względu na treść żądania (uchylenie zarządzenia o wpisie) zostało prawidłowo zakwalifikowane jako zażalenie. NSA nie dopatrzył się w swoim postanowieniu oczywistej omyłki podlegającej sprostowaniu zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 156 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia orzeczenia.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 166
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pismo skarżącego, mimo nazwy 'wezwanie', ze względu na treść żądania zostało prawidłowo zakwalifikowane jako zażalenie. W postanowieniu NSA nie stwierdzono oczywistej omyłki podlegającej sprostowaniu na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a.
Odrzucone argumenty
Twierdzenie skarżącego, że opis przedmiotu sprawy w postanowieniu NSA był błędny i wymagał sprostowania.
Godne uwagi sformułowania
Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości, przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, nie może jednocześnie prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia Oczywistość wadliwości wymagającej sprostowania może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Oczywistość omyłek oznacza, że muszą one powstać w wyniku niewłaściwego odzwierciedlenia w orzeczeniu rzeczywistej i niemogącej budzić wątpliwości woli sądu.
Skład orzekający
Olga Żurawska - Matusiak
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących sprostowania oczywistych omyłek w orzeczeniach sądowych oraz kwalifikacja pism procesowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej i nie wprowadza nowych zasad prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej (sprostowanie omyłki) i nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć prawnych ani nietypowych faktów.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII OZ 278/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-07-04 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-05-05 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Olga Żurawska - Matusiak /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6480 658 Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane II SAB/Wa 492/24 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2025-03-10 III OZ 557/25 - Postanowienie NSA z 2025-10-29 Skarżony organ Prokurator Treść wyniku Oddalono wniosek o sprostowanie postanowienia Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 259 art. 156 § 1 w zw.z z art. 166 oraz art. 193 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku W. D. o sprostowanie omyłki w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2025 r. sygn. akt III OZ 278/25 oddalającym zażalenie W. D. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2025 r., sygn. akt II SAB/Wa 492/24 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi W. D. na bezczynność Prokuratora Prokuratury Rejonowej Śródmieście-Północ w Warszawie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić wniosek o sprostowanie postanowienia. Uzasadnienie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 12 czerwca 2025 r., III OZ 278/25, oddalił zażalenie W. D. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 kwietnia 2025 r., II SAB/Wa 492/24 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi W. D. (dalej: "skarżący") na bezczynność Prokuratora Prokuratury Rejonowej Śródmieście-Północ w Warszawie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Pismem z 16 czerwca 2025 r. skarżący wniósł o sprostowanie ww. orzeczenia, poprzez wpisanie: 1) w rubrum orzeczenia: "wezwania 2 W. D. z dnia 16 kwietnia 2025 r. o sprostowanie oczywistej nieprawdy w dokumentach sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w zakresie przedmiotu skargi w sprawie o sygnaturze akt II SAB/Wa 492/24, które to wezwanie Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2025 r. uznał za zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SAB/Wa 492/24 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi W. D. na Prokuratora Prokuratury Rejonowej Warszawa Sródmieście-Północ w Warszawie w przedmiocie nieudostępnienia informacji publicznej na złożony wniosek w zakresie kopii akt sprawy o sygnaturze 4314-5.Ds 703.2024. V." zamiast "zażalenia W. D. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2025 r sygn. akt II SAB/Wa 492/24 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi W. D. na bezczynność Prokuratora Rejonowego Warszawa Śródmieście-Północ w Warszawie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej"; 2) w uzasadnieniu orzeczenia: "skarżący, nie zgadzając się z powyższym zarządzeniem, złożył dnia 16 kwietnia 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwanie 2 o sprostowanie oczywistej nieprawdy w dokumentach sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w zakresie przedmiotu skargi w sprawie o sygnaturze akt II SAB/Wa 492/24, które to wezwanie Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2025 r. uznał za zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2025 r. sygn. akt IISAB/Wa 492/24 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego" zamiast "skarżący, nie zgadzając się z powyższym zarządzeniem, złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości, przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, nie może jednocześnie prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Oczywistość wadliwości wymagającej sprostowania może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wadliwość taka wyraża się bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Oczywistość omyłek oznacza, że muszą one powstać w wyniku niewłaściwego odzwierciedlenia w orzeczeniu rzeczywistej i niemogącej budzić wątpliwości woli sądu. Są obiektywnie i bez wątpliwości dostrzegalne w treści orzeczenia lub wprost wynikają z zestawienia tej treści z zawartością akt sprawy, a powstały z powodu technicznej niedoskonałości ujęcia rozstrzygnięcia sądu w słowach, przedstawienia stanowiska sądu w błędnej formie lub w sposób niedokładny, a więc niepełny i nieprecyzyjny. Wyżej wymienione nieprawidłowości muszą mieć zatem charakter oczywisty, bezsporny, pewny. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, żądanie zawarte we wniosku skarżącego o sprostowanie postanowienia i uzasadnienia nie może zostać uwzględnione. Postanowieniem z 12 czerwca 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznawał zażalenie skarżącego wywiedzione na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału zobowiązujące go do uiszczenia wpisu sądowego. Pismo to było zatytułowane "Wezwanie 2 o sprostowanie oczywistej nieprawdy w dokumentach sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w zakresie przedmiotu skargi w sprawie o ww. sygn. akt" lecz ze względu na zawarte w nim żądanie, m. in. uchylenia zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, zostało uznane za zażalenie. Nieuprawnionym jest zatem twierdzenie skarżącego, jakoby opisany przez Sąd przedmiot sprawy był błędny. Sąd nie dopatrzył się w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 czerwca 2025 r. oczywistej pomyłki, o której mowa w art. 156 § 1 p.p.s.a., brak jest zatem podstaw do jego sprostowania. Tym samym, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 166 oraz art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI