III OZ 276/26Odmowa prawa pomocy oczywistą bezzasadność skargi 65

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie D. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odmówiło skarżącemu przyznania prawa pomocy. Prawo pomocy miało obejmować ustanowienie radcy prawnego i zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prokuraturę Krajową w przedmiocie wydania kopii dokumentów. Sąd I instancji uzasadnił odmowę oczywistą bezzasadnością skargi, powołując się na art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Podkreślono, że prawo pomocy nie przysługuje, gdy skarga jest oczywiście bezzasadna, co ocenia się niezależnie od sytuacji materialnej strony. W tym przypadku skarga dotyczyła działalności prokuratury, która nie podlega właściwości sądów administracyjnych, a zatem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, potwierdził prawidłowość stanowiska Sądu I instancji. Zgodnie z art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje w razie oczywistej bezzasadności skargi, co stanowi samoistną negatywną przesłankę. NSA wskazał, że skarga jest oczywiście bezzasadna, gdy bez głębszej analizy prawnej nie ulega wątpliwości, że nie może zostać uwzględniona. Ponieważ sprawa dotycząca działalności prokuratury nie należy do właściwości sądów administracyjnych, skarga była oczywiście bezzasadna, co uzasadniało odmowę przyznania prawa pomocy. W konsekwencji, NSA oddalił zażalenie skarżącego.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający