III OZ 226/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA o sprostowaniu oczywistej omyłki w sentencji wyroku dotyczącej sygnatury akt.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji swojego wyroku, polegającą na błędnym wskazaniu sygnatury akt sprawy. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że sprostowanie było uzasadnione na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a., ponieważ błąd był oczywisty, nie wynikał z zamierzenia sądu i nie zmieniał rozstrzygnięcia. W konsekwencji NSA oddalił zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie W.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Wa 1797/23. Postanowieniem tym WSA sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji swojego wyroku z dnia 4 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Wa 1797/23. Omyłka polegała na wpisaniu błędnej sygnatury akt sprawy (II SA/Wa 1535/24) zamiast prawidłowej (II SA/Wa 1797/23). Sąd I instancji uzasadnił sprostowanie treścią art. 156 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), wskazując, że błędne oznaczenie sygnatury było niezamierzone i stanowiło oczywistą omyłkę pisarską, która nie wpływała na treść rozstrzygnięcia. Skarżący W.C. wniósł zażalenie na to postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym, uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd podkreślił, że sprostowanie orzeczenia na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. jest dopuszczalne w przypadku oczywistych niedokładności, błędów pisarskich lub rachunkowych, czy innych oczywistych omyłek, pod warunkiem, że nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia. NSA stwierdził, że błąd w sygnaturze akt był oczywisty, natychmiast rozpoznawalny i wynikał z treści orzeczenia, a jego sprostowanie nie zmieniło zapadłego wyroku. W związku z tym, NSA oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd administracyjny może sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w postaci błędnej sygnatury akt w sentencji własnego wyroku, o ile sprostowanie nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny ma prawo sprostować oczywiste omyłki pisarskie lub inne niedokładności w swoim orzeczeniu na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. Błąd w sygnaturze akt, jeśli jest oczywisty i nie wpływa na treść rozstrzygnięcia, podlega sprostowaniu z urzędu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 156 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błąd w sygnaturze akt był oczywisty, niezamierzony i nie wpływał na treść rozstrzygnięcia, co uzasadniało jego sprostowanie z urzędu na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a.
Odrzucone argumenty
Zażalenie skarżącego kwestionujące możliwość sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w sentencji wyroku.
Godne uwagi sformułowania
Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.
Skład orzekający
Teresa Zyglewska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie możliwości i zasad sprostowania oczywistych omyłek pisarskich w orzeczeniach sądów administracyjnych, w tym błędów w sygnaturach akt."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji oczywistej omyłki, która nie wpływa na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 2/10
Sprawa dotyczy rutynowej procedury sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w orzeczeniu, bez głębszych zagadnień prawnych czy nietypowych faktów.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII OZ 226/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-05-13 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-04-03 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Teresa Zyglewska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6191 Żołnierze zawodowi Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane III OZ 482/24 - Postanowienie NSA z 2024-11-26 II SA/Wa 1797/23 - Wyrok WSA w Warszawie z 2025-02-04 Skarżony organ Minister Obrony Narodowej Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 156 § 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Wa 1797/23 o sprostowaniu z urzędu oczywistej omyłki w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Wa 1797/23 w sprawie ze skargi W.C. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 lipca 2023 r., nr 3401/DK w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowe postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z 11 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Wa 1797/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: Sąd I instancji, WSA) sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji wyroku z 4 lutego 2025 r., wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1797/23 w ten sposób, że w miejsce podanej sygnatury akt "II SA/Wa 1535/24" wpisano prawidłową sygnaturę "II SA/Wa 1797/23". W uzasadnieniu Sąd I instancji przytoczył treść art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) i wskazał, że w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania wyroku wydanego w niniejszej sprawie, ponieważ wskazanie błędnej sygnatury akt sprawy, było zabiegiem niezamierzonym i stanowiło wynik oczywistej omyłki. W ocenie WSA, wskazanie błędnej sygnatury akt w wydanym w niniejszej sprawie wyroku wynika z nieścisłości, która nie powinna mieć miejsca, bowiem jak wynika niezbicie z akt, sprawie nadano sygnaturę II SA/Wa 1797/23, nie zaś jak błędnie wskazano w wyroku - sygnaturę II SA/Wa 1535/24. Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu I instancji wniósł skarżący W.C. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Nie ulega wątpliwości, że wszystkie wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie orzeczenia nie może jednakże prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Przy czym zawsze przy ocenie celowości sprostowania każdorazowo sytuacja taka musi podlegać indywidualnej ocenie sądu, po rozważeniu wszystkich okoliczności danej sprawy (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 lutego 2022 r., sygn. akt I FZ 291/21- orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w bazie internetowej na stronie NSA: orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie WSA postanowieniem z 11 lutego 2025 r. sprostował oczywistą omyłkę dostrzeżoną w sentencji wyroku tego Sądu z 4 lutego 2025 r., polegającą na wskazaniu błędnej sygnatury akt sprawy – II SA/Wa 1535/24, podczas gdy w rzeczywistości sprawie nadano sygnaturę II SA/Wa 1797/23. Dostrzeżony błąd wystąpił wbrew zamierzeniu WSA, zaś jego sprostowanie nie prowadziło do zmiany zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia. W takiej sytuacji należy uznać, że dostrzeżona oczywista omyłka wystąpiła wbrew zamierzeniu Sądu, zaś jej sprostowanie, podjęte z urzędu, nie prowadziło do zmiany zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdza to również okoliczność, że w celu stwierdzenia powyższej oczywistej omyłki nie była konieczna pogłębiona analiza akt postępowania, a zaistniałe nieprawidłowości były natychmiast rozpoznawalne i wynikały z treści orzeczenia. Mając zatem na uwadze powyższe należy stwierdzić, że zmiany, jakich dokonał Sąd I instancji zaskarżonym postanowieniem, stanowią sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej. Rozstrzygnięcie to zostało wydane bez naruszenia prawa. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI