III OZ 22/26

Naczelny Sąd Administracyjny2026-02-25
NSAAdministracyjneŚredniansa
informacja publicznabezczynność organuopłata kancelaryjnaprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymiNSAWSAzażaleniezarządzenie

Podsumowanie

NSA uchylił zarządzenie WSA w Gdańsku o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku, uznając je za wydane z naruszeniem prawa z powodu braku określenia wysokości opłaty w samym zarządzeniu.

Skarżący F. S. złożył zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału WSA w Gdańsku, które wezwało go do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku wraz ze stwierdzeniem prawomocności. Skarżący kwestionował wysokość opłaty i zakres wniosku, twierdząc, że wnosił jedynie o stwierdzenie prawomocności. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone zarządzenie, stwierdzając, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 220 § 1 p.p.s.a., ponieważ przewodniczący nie określił w zarządzeniu wysokości należnej opłaty, a jedynie wezwanie do jej uiszczenia zostało wystawione przez sekretarza sądowego.

Przedmiotem postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym było zażalenie F. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 grudnia 2025 r. Zarządzenie to zostało wydane w sprawie ze skargi F. S. na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w Gdańsku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. WSA wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku ze stwierdzeniem prawomocności, powołując się na przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenie w sprawie opłat kancelaryjnych. Skarżący złożył zażalenie, podnosząc, że błędnie określono kwotę opłaty i że wnosił jedynie o stwierdzenie prawomocności wyroku, a nie o wydanie odpisu wraz z tym stwierdzeniem. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za zasadne, ale z innych przyczyn niż podane przez skarżącego. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., przewodniczący wzywa do uiszczenia opłaty pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a wezwanie musi być jasne i jednoznaczne, zawierając oznaczenie wysokości żądanej opłaty. W niniejszej sprawie zarządzenie przewodniczącego zawierało jedynie lakoniczne wskazanie "po pobraniu opłaty kancelaryjnej", a wysokość opłaty została określona dopiero w wezwaniu wystawionym przez sekretarza sądowego. NSA uznał, że przewodniczący nie ustalił wysokości opłaty, co stanowi naruszenie art. 220 § 1 p.p.s.a. W związku z tym, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., uchylił zaskarżone zarządzenie.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, zarządzenie jest nieprawidłowe, jeśli nie zawiera oznaczenia wysokości należnej opłaty kancelaryjnej.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., przewodniczący wzywa do uiszczenia opłaty pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Wezwanie to musi być jasne i jednoznaczne, a zarządzenie powinno zawierać oznaczenie wysokości żądanej opłaty. Wezwanie wystawione przez sekretarza sądowego nie może zastępować zarządzenia przewodniczącego w zakresie określenia wysokości opłaty.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (5)

Główne

p.p.s.a. art. 220 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Przewodniczący wzywa do uiszczenia opłaty pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Wezwanie musi być jasne, jednoznaczne i zawierać oznaczenie wysokości żądanej opłaty.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 234 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych § 1

p.p.s.a. art. 185 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do uchylenia zaskarżonego zarządzenia.

p.p.s.a. art. 197 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do uchylenia zaskarżonego zarządzenia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zarzadzenie przewodniczącego nie zawierało oznaczenia wysokości należnej opłaty kancelaryjnej.

Odrzucone argumenty

Argumenty skarżącego dotyczące błędnego określenia kwoty opłaty i zakresu wniosku nie były rozpatrywane ze względu na wadliwość zarządzenia.

Godne uwagi sformułowania

zarządzenie musi być wyraźne, jasne i jednoznacznie sformułowane treść zarządzenia powinna być tak doprecyzowana, aby strona nie miała najmniejszych wątpliwości co do zakresu wezwania zarządzenie powinno zawierać oznaczenie wysokości należnej opłaty wezwanie podpisane przez sekretarza sądowego ma charakter wykonawczy i nie może zastępować treści zarządzenia

Skład orzekający

Zbigniew Ślusarczyk

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja wymogów formalnych zarządzeń sądu administracyjnego wzywających do uiszczenia opłat, w szczególności konieczność precyzyjnego określenia wysokości opłaty w samym zarządzeniu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wezwania do opłaty kancelaryjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy istotnej kwestii proceduralnej związanej z opłatami sądowymi i wymogami formalnymi zarządzeń, co jest ważne dla praktyków prawa administracyjnego.

WSA wezwał do zapłaty, ale NSA uchylił wezwanie. Kluczowy błąd w zarządzeniu!

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

III OZ 22/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-02-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-01-16
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Zbigniew Ślusarczyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Sygn. powiązane
III SAB/Gd 314/25 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2025-09-25
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone zarządzenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 220 par 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia F. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 16 grudnia 2025 r. sygn. akt III SAB/Gd 314/25 o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi F. S. na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w Gdańsku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie.
Uzasadnienie
Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zarządzeniem z 16 grudnia 2025 r. sygn. akt III SAB/Gd 314/25 wydanym w sprawie ze skargi F. S. na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w Gdańsku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, po rozpoznaniu wniosku skarżącego o stwierdzenie prawomocności wyroku z 25 września 2025 r. wskazał: "Proszę wydać zgodnie z wnioskiem – przesłać drogą pocztową – po pobraniu opłaty kancelaryjnej".
W wykonaniu ww. zarządzenia, wezwaniem z 17 grudnia 2025 r., na podstawie art. 234 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935) dalej zwanej "p.p.s.a." starszy sekretarz sądowy wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku ze stwierdzeniem prawomocności, stosownie do § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. poz. 1090).
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący, podnosząc iż błędnie określono kwotę opłaty, która powinna wynosić 10 zł. Skarżący podkreślił, iż wnosił wyłącznie o stwierdzenie prawomocności wyroku, a nie o wydanie odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem prawomocności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie podlega uwzględnieniu, aczkolwiek z przyczyn innych niż wskazane w jego treści.
Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. "Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania". Podmiotem wzywającym do uiszczenia opłaty jest przewodniczący wydziału, który powinien oznaczyć wysokość żądanej opłaty. Jednocześnie w orzecznictwie trafnie wskazuje się, że zawarte w zarządzeniu wezwanie musi być wyraźne, jasne i jednoznacznie sformułowane. Treść zarządzenia powinna być tak doprecyzowana, aby strona nie miała najmniejszych wątpliwości co do zakresu wezwania (postanowienie NSA z 13 listopada 2013 r., I FSK 1623/13). Oznacza to, iż zarządzenie przewodniczącego powinno zawierać oznaczenie wysokości należnej opłaty.
Tymczasem w niniejszej sprawie zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 16 grudnia 2025 r. sygn. akt III SAB/Gd 314/25 zawiera wyłącznie następującą treść: "Proszę wydać zgodnie z wnioskiem – przesłać drogą pocztową – po pobraniu opłaty kancelaryjnej". Wysokość opłaty kancelaryjnej została wskazana wyłącznie w wezwaniu z 17 grudnia 2025 r., podpisanym przez starszego sekretarza sądowego. Oznacza to, iż Przewodniczący Wydziału nie ustalił wysokości należnej opłaty, zatem zaskarżone zarządzenie zostało wydane z naruszeniem art. 220 § 1 p.p.s.a. Samo wezwanie podpisane przez sekretarza sądowego ma charakter wykonawczy i nie może ono zastępować treści zarządzenia, w tym określać wysokości należnej opłaty kancelaryjnej od wniosku.
W takiej sytuacji odniesienie się do zarzutów zażalenia byłoby przedwczesne, gdyż ocena prawidłowości zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w pierwszej kolejności wymaga określenia wysokości tej opłaty w treści zarządzenia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone zarządzenie.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę