III OZ 214/25

III OZ 214/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-05-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-03-27
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Tamara Dziełakowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6199 Inne o symbolu podstawowym 619
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 1402/24 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2024-11-27
III OSK 580/25 - Postanowienie NSA z 2025-05-16
Skarżony organ
Minister Edukacji i Nauki
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art.. 184, 197 par. 1 i 2, art. 198
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tamara Dziełakowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. G. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 1402/24 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi J. G. na pismo Ministra Edukacji z dnia 11 marca 2024 r., znak DP-ZRP.0250.103.2024.AK w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zarządzeniem z 8 sierpnia 2024 r. Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej także "p.p.s.a."), wezwał J. G. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535 ze zm.; dalej także "rozporządzenie"). Pismo to zostało doręczone skarżącemu 16 września 2024 r. (k. 184).
Skarżący w terminie uzupełnił opłatę do uiszczenia, której został wezwany, przedkładając stosowne potwierdzenie wraz z pismem z 23 września 2024 r., jednocześnie wnosząc zażalenie na zarządzenie z 8 sierpnia 2024 r., zaskarżając je w całości oraz zarzucając naruszenie art. 239 § 1 pkt 1 lit. d) p.p.s.a. "poprzez błędną jego wykładnię i przyjęcie, że ta sprawa nie podlega zwolnieniu z mocy ustawy". Ponadto skarżący podniósł, iż skarga dotyczy działania organu podającego się za Ministra, którym w rzeczywistości nie jest, wobec braku złożenia ślubowania. Uzasadnienie zażalenia odnoszące się do kwestii opłaty sprowadza się w istocie do dwóch krótkich zdań, że niniejsza sprawa "jest w sposób oczywisty sprawą z zakresu ze stosunków pracy i stosunków służbowych. Chodzi wszak o nadużycie ze strony "Ministra" wobec właśnie takiej relacji". Dalsze fragmenty uzasadnienia dotyczą zagadnienia związanego z wadliwym w ocenie skarżącego objęciem urzędu przez organ, wskutek braku prawidłowo złożonego ślubowania i konsekwencjami z tego płynącymi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.)
Jeżeli pismo nie zostało należycie opłacone, zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., Przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Ustawodawca w ramach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewidział dwa rodzaje przypadków kiedy wnoszący pismo nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych - zwolnienie z mocy ustawy i zwolnienie przyznane przez sąd.
Zwolnienie z mocy ustawy określone zostało w przepisie art. 239 in extenso p.p.s.a. Zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. d) p.p.s.a. "Nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych [...]". W ocenie skarżącego charakter sprawy dotyczy właśnie stosunku pracy, czy też stosunku służbowego, co ma implikować zwolnienie od kosztów i w czym skarżący upatruje nieprawidłowości w wezwaniu go do uiszczenia wpisu od złożonej skargi.
Tymczasem jak wynika z treści postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 27 listopada 2024 r., skarga skarżącego została odrzucona w oparciu o art. art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., z uwagi na brak kognicji sądów administracyjnych do rozpoznania sprawy, a uiszczona opłata od skargi zwrócona, o czym ostatecznie przesądza pkt 2 sentencji powołanego postanowienia WSA.
Faktem natomiast jest, że przepis art. 239 § 1 pkt 1 lit. d) p.p.s.a. zawiera zwolnienie przedmiotowe od kosztów sądowych dotyczące spraw ze stosunków pracy i stosunków służbowych, ale tylko i wyłącznie pozostających w zakresie kognicji sądów administracyjnych, zaś przedmiotowa sprawa z uwagi na przedmiot zaskarżenia tego typu relacji nie dotyczy. Złożone zażalenie pozbawione jest przekonywującego uzasadnienia argumentującego wadliwość wezwania do uiszczenia opłaty, poza dwoma lakonicznymi zdaniami, które w istocie stanowią wyłącznie subiektywną ocenę skarżącego o charakterze sprawy.
Jak wynika z § 2 ust. 6 rozporządzenia w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 wpis stały wynosi 200 zł. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Przewodniczący Wydziału WSA trafnie zakwalifikował przedmiotową skargę z § 2 ust. 6 rozporządzenia, wobec czego prawidłowo ustalił wysokość wpisu na kwotę 200 zł, co również w świetle poczynionego wywodu czyni zaskarżone zarządzenie zgodnym z prawem.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.