III OZ 151/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na odmowę uzupełnienia postanowienia WSA, uznając, że wniosek o uzupełnienie nie służy do zmiany rozstrzygnięcia.
Skarżący K. J. złożył zażalenie na postanowienie WSA odmawiające uzupełnienia wcześniejszego postanowienia, które odrzuciło jego skargę na bezczynność organu. WSA uznał, że postanowienie nie wymaga uzupełnienia, gdyż rozstrzygnięto o całości skargi i nie ma podstaw do zamieszczenia dodatkowego orzeczenia. NSA oddalił zażalenie, podkreślając, że instytucja uzupełnienia orzeczenia nie służy do kwestionowania i zmiany zapadłego rozstrzygnięcia.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odmówiło uzupełnienia wcześniejszego postanowienia WSA odrzucającego skargę skarżącego na bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno – Rentowego MSWiA. WSA w uzasadnieniu odmowy wskazał, że postanowienie z dnia 15 stycznia 2025 r. nie może zostać uzupełnione na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a., ponieważ zawierało wszystkie wymagane prawem elementy i rozstrzygnęło o całości skargi. Sąd I instancji podkreślił, że wniosek skarżącego o uzupełnienie w istocie kwestionuje rozstrzygnięcie o odrzuceniu skargi i zmierza do jego zmiany, co wykracza poza ramy instytucji uzupełnienia orzeczenia. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, podzielił stanowisko WSA. Sąd podkreślił, że instytucja uzupełnienia orzeczenia, stosowana odpowiednio do postanowień na mocy art. 166 p.p.s.a., ma zastosowanie jedynie w przypadkach, gdy sąd nie orzekł o całości skargi lub nie zamieścił obligatoryjnego dodatkowego orzeczenia. Złożenie wniosku o uzupełnienie nie może służyć zmianie podjętego rozstrzygnięcia, gdyż nie jest to środek odwoławczy. NSA stwierdził, że wniosek skarżącego zmierzał do zakwestionowania rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi, co jest niedopuszczalne w trybie uzupełnienia. W związku z tym zażalenie zostało oddalone na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Sąd nie orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego, wskazując, że przepisy p.p.s.a. nie przewidują takiej możliwości w tym trybie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, instytucja uzupełnienia orzeczenia nie służy do zmiany zapadłego rozstrzygnięcia, a jedynie do uzupełnienia braków formalnych lub merytorycznych, gdy sąd nie orzekł o całości skargi lub nie zamieścił obligatoryjnego dodatkowego orzeczenia.
Uzasadnienie
NSA podkreślił, że tryb uzupełnienia orzeczenia nie jest konkurencyjny wobec środków odwoławczych, takich jak skarga kasacyjna. Wniosek skarżącego zmierzał do merytorycznej polemiki z postanowieniem odrzucającym skargę, co wykracza poza ramy instytucji uzupełnienia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 157 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 166
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis art. 157 § 1 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio do postanowień.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W sprawach nieuregulowanych w art. 183 stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym oddala zażalenie, jeżeli uzna je za oczywiście uzasadnione lub oczywiście bezzasadne.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Instytucja uzupełnienia orzeczenia nie służy do zmiany zapadłego rozstrzygnięcia. Wniosek o uzupełnienie nie jest środkiem odwoławczym i nie może być wykorzystywany do merytorycznej polemiki z postanowieniem o odrzuceniu skargi.
Odrzucone argumenty
Argumentacja skarżącego, że postanowienie WSA odmawiające uzupełnienia jest wadliwe i powinno zostać uchylone, a wniosek o uzupełnienie rozpoznany merytorycznie.
Godne uwagi sformułowania
instytucja uzupełnienia wyroku ma zastosowanie wówczas, gdy sąd albo nie orzekł o całości skargi, albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, do zamieszczenia którego był zobowiązany. Złożenie wniosku o uzupełnienie wyroku nie może natomiast prowadzić do żądania zmiany rozstrzygnięcia podjętego przez Sąd. Tryb ten nie jest bowiem konkurencyjny wobec złożenia środka odwoławczego, którym jest skarga kasacyjna od wyroku Sądu pierwszej instancji.
Skład orzekający
Ewa Kwiecińska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 157 § 1 p.p.s.a. w kontekście wniosku o uzupełnienie postanowienia, które odrzuciło skargę. Podkreślenie, że tryb uzupełnienia nie służy do zmiany rozstrzygnięcia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z wnioskiem o uzupełnienie postanowienia WSA odrzucającego skargę. Nie dotyczy bezpośrednio meritum sprawy pierwotnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy procedury administracyjnej i interpretacji przepisów p.p.s.a. dotyczących uzupełniania orzeczeń. Jest to istotne dla prawników procesowych, ale mało interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII OZ 151/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-04-25 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-03-07 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Ewa Kwiecińska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6192 Funkcjonariusze Policji 658 Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane II SAB/Wa 722/24 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2025-01-15 Skarżony organ Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 157 par 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2025 r. sygn. akt II SAB/Wa 722/24 odmawiające uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2025 r. sygn. II SAB/Wa 722/24 odrzucającego skargę K. J. na bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno – Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 23 czerwca 2024 r. postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 11 lutego 2025 r., sygn. akt II SAB/Wa 722/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym, odmówił uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2025 r., sygn. II SAB/Wa 722/24, odrzucającego skargę K. J. na bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno – Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 23 czerwca 2024 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że postanowienie z dnia 15 stycznia 2025 r., sygn. II SAB/Wa 722/24, nie może zostać uzupełnione na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej zwanej: "p.p.s.a.", gdyż zawiera ono wszystkie elementy wymagane prawem. W ww. postanowieniu, wbrew twierdzeniom skarżącego, rozpoznano w całości jego skargę na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 23 czerwca 2024 r. Sąd zaznaczył, ze skarga ta została odrzucona z przyczyn podanych w uzasadnieniu. Tym samym, zdaniem WSA w Warszawie, w niniejszej sprawie nie wystąpił żaden z dwóch przypadków uzupełnienia postanowienia – orzeczono bowiem o całości skargi, jak również nie ma podstaw do zamieszczenia w nim dodatkowego orzeczenia. Z kolei analiza wniosku skarżącego u uzupełnienie ww. postanowienia prowadzi do wniosku, że skarżący w istocie kwestionuje zapadłe w orzeczeniu rozstrzygnięcie odrzucające skargę i zmierza do jego zmiany poprzez przyjęcie takiego zakresu zaskarżenia, który skutkowałby merytorycznym rozpoznaniem jego skargi. Zdaniem Sądu I instancji, wykracza to jednak poza ramy instytucji uzupełnienia orzeczenia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie wniosku funkcjonariusza o wydanie orzeczenia uzupełniającego celem ponownego rozpoznania zgodnie z wiążącym zakresem przedmiotowym i prawnym. W uzasadnieniu zażalenia zakwestionował przyjęty w postępowaniu przedmiot sprawy. W odpowiedzi na zażalenie organ, reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł o jego oddalenie oraz o zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo odmówił uzupełnienia postanowienia tego Sądu z dnia 15 stycznia 2025 r., sygn. II SAB/Wa 722/24, o odrzuceniu skargi. Wyjaśnić należy, że w myśl art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Instytucja uzupełnienia wyroku ma zastosowanie wówczas, gdy sąd albo nie orzekł o całości skargi, albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, do zamieszczenia którego był zobowiązany. Złożenie wniosku o uzupełnienie wyroku nie może natomiast prowadzić do żądania zmiany rozstrzygnięcia podjętego przez Sąd. Tryb ten nie jest bowiem konkurencyjny wobec złożenia środka odwoławczego, którym jest skarga kasacyjna od wyroku Sądu pierwszej instancji. Kwestia ta jest jednolicie interpretowana w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienia NSA z 30 sierpnia 2012 r. sygn. akt II GSK 465/11, LEX nr 1223946 i z 2 października 2014 r. sygn. akt I OZ 634/14, LEX nr 1529076). Zgodnie z art. 166 p.p.s.a. przepis art. 157 § 1 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio do postanowień. W rozpatrywanej sprawie oczywiste jest, że wniosek złożony przez skarżącego zmierza do zakwestionowania rozstrzygnięcia zawartego w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2025 r., sygn. II SAB/Wa 722/24. Skarżący tak we wniosku o uzupełnienie powyższego postanowienia, jak i w zażaleniu na postanowienie z dnia 11 lutego 2025 r. podejmuje merytoryczną polemikę z postanowieniem odrzucającym skargę. W takim stanie rzeczy zażalenie K. J. jest oczywiście bezzasadne. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego, ponieważ przepisy p.p.s.a. nie przewidują możliwości orzeczenia co do zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym. Przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a. przyznają stronie prawo do zwrotu kosztów w postępowaniu kasacyjnym wszczętym skargą kasacyjną od orzeczenia Sądu pierwszej instancji oddalającego lub uwzględniającego skargę. Tylko w tych przypadkach Naczelny Sąd Administracyjny jest obowiązany do zamieszczenia z urzędu w orzeczeniu rozstrzygnięcia o kosztach (art. 209 p.p.s.a.). Przepis art. 197 § 2 p.p.s.a. nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI