III OZ 108/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczy zażalenia wniesionego przez R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 stycznia 2023 r., które utrzymało w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 16 sierpnia 2022 r. Postanowienie referendarza umorzyło postępowanie w przedmiocie przyznania skarżącemu prawa pomocy, powołując się na art. 249a P.p.s.a. Uzasadnieniem było wielokrotne składanie wniosków o prawo pomocy przez stronę, która uchylała się od podania szczegółowych informacji o swojej sytuacji finansowej i majątkowej, podając jedynie ogólnikową i nieudokumentowaną argumentację. Sąd pierwszej instancji uznał, że taka postawa dowodzi świadomego uchylania się od złożenia pełnego oświadczenia majątkowego i stanowi nadużycie prawa. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie, stwierdzając, że zgodnie z art. 260 § 2 P.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r., na postanowienie sądu pierwszej instancji wydane na skutek sprzeciwu od rozstrzygnięcia referendarza w przedmiocie prawa pomocy nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. WSA orzeka w takiej sytuacji jako sąd drugiej instancji, a jego orzeczenie staje się prawomocne z chwilą wydania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUgruntowanie zasady braku możliwości zaskarżenia postanowień WSA wydanych po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza w przedmiocie prawa pomocy.
Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z prawem pomocy i rozstrzygnięciami referendarzy sądowych.
Zagadnienia prawne (2)
Czy na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydane na skutek sprzeciwu od rozstrzygnięcia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy przysługuje środek zaskarżenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydane na skutek sprzeciwu od rozstrzygnięcia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie przysługuje żaden środek zaskarżenia.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 260 § 2 P.p.s.a., WSA orzeka w takiej sytuacji jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Ustawodawca nie przewidział środków odwoławczych od takich orzeczeń, które stają się prawomocne z chwilą wydania.
Czy wielokrotne składanie wniosków o prawo pomocy z ogólnikową i nieudokumentowaną argumentacją o braku zdolności do ponoszenia kosztów stanowi nadużycie prawa?
Odpowiedź sądu
Tak, taka postawa może być uznana za świadome uchylanie się od złożenia pełnego i rzetelnego oświadczenia majątkowego oraz za nadużycie prawa w postaci obejścia przepisów.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że strona ma pełną świadomość zasad dotyczących prawa pomocy i informacji, które musi ujawnić. Ponowny wniosek oparty na tych samych podstawach, co prawomocnie odrzucony, nosi znamiona nadużycia prawa.
Przepisy (7)
Główne
P.p.s.a. art. 260 § 1
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.
P.p.s.a. art. 260 § 2
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 249a
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 194 § 1
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 168 § 1
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Orzeczenie sądu staje się prawomocne z chwilą jego wydania i nie przysługują od niego żadne środki odwoławcze.
P.p.s.a. art. 180
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 197 § 2
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Na postanowienie WSA wydane na skutek sprzeciwu od rozstrzygnięcia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie przysługuje środek zaskarżenia zgodnie z art. 260 § 2 P.p.s.a.
Godne uwagi sformułowania
uchyla się od obowiązku podania szczegółowych informacji dotyczących swej sytuacji finansowej i majątkowej • podaje nieudokumentowaną argumentację o braku zdolności do ponoszenia kosztów sądowych • nosi znamiona nadużycia prawa w postaci obejścia przepisów • nie powinno budzić wątpliwości, że wnioskodawca ma bowiem pełną świadomość zasad regulujących wpadkowe postępowanie w przedmiocie prawa pomocy
Skład orzekający
Małgorzata Masternak - Kubiak
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ugruntowanie zasady braku możliwości zaskarżenia postanowień WSA wydanych po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza w przedmiocie prawa pomocy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z prawem pomocy i rozstrzygnięciami referendarzy sądowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest istotna dla praktyków prawa procesowego administracyjnego, wyjaśniając kluczową kwestię braku możliwości zaskarżenia pewnych postanowień WSA, co ma wpływ na przebieg postępowań.
“Koniec drogi odwoławczej? NSA wyjaśnia, kiedy nie można zaskarżyć postanowienia WSA w sprawie prawa pomocy.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.