III OW 88/25

III OW 88/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-02-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-11-03
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Kazimierz Bandarzewski
Piotr Korzeniowski /sprawozdawca/
Teresa Zyglewska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne
Spór kompetencyjny/Spór o właściwość
Skarżony organ
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska~Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku
Oddalono wniosek
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
ART.151 W ZW. Z ART.193 W ZW. Z ART.64 §3 I ART.15 §2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Teresa Zyglewska Sędziowie: sędzia NSA Piotr Korzeniowski (sprawozdawca) sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad o rozstrzygnięcie sporu o kompetencyjnego pomiędzy Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w K. a Burmistrzem Miasta i Gminy M. przez wskazanie organu właściwego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia postanawia oddalić wniosek.
Uzasadnienie
W piśmie z 20 października 2025 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (dalej też: "GDDKiA") złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w K. (dalej też: "RDOŚ") a Burmistrzem Miasta i Gminy M. (dalej też: "Burmistrz") przez wskazanie organu właściwego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia.
W piśmie z 19 listopada 2025 r. stanowiącym odpowiedź na wniosek Burmistrz wskazał, że nie występuje spór między organami co do właściwości RDOŚ w niniejszej sprawie.
W piśmie z 4 grudnia 2025 r. RDOŚ wskazał, że organy w niniejszej sprawie są zgodne co do właściwości RDOŚ w niniejszej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zaważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.).
Przez spór kompetencyjny, o którym mowa w art. 4 p.p.s.a. i art. 22 § 2 K.p.a., należy rozumieć sytuację, w której organ jednostki samorządu terytorialnego oraz organ administracji rządowej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do jej załatwienia (spór negatywny). Rozstrzygnięcie tego rodzaju sporu sprowadza się do wskazania organu właściwego do załatwienia sprawy.
Warunkiem wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny merytorycznego orzeczenia w przedmiocie sporu jest istnienie sporu kompetencyjnego w znaczeniu prawnym. Spór taki może powstać w sprawie załatwianej przez organy administracji, należącej do spraw z zakresu administracji publicznej. O sporze kompetencyjnym można mówić w sytuacji, gdy istnieje pomiędzy organami rozbieżność stanowisk co do zakresu ich kompetencji w odniesieniu do konkretnej, tej samej sprawy administracyjnej, nie ma zaś sporu co do stanu faktycznego i stanu prawnego sprawy (por. postanowienia NSA z: 10 marca 2006 r., II OW 84/05; 7 lipca 2009 r., II GW 2/09).
Ze stanowisk obu organów przedstawionych w odpowiedziach na wniosek inwestora o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego wynika, że oba organy uznają właściwość Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. W tym stanie rzeczy nie występuje w tej sprawie spór kompetencyjny – negatywny ani pozytywny.
Z przedstawionych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 w zw. z art. 193 w zw. z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji, nie stwierdzając istnienia w sprawie sporu kompetencyjnego.