III OW 84/22

Sprawa dotyczyła rozstrzygnięcia sporu o właściwość pomiędzy Marszałkiem Województwa Ł. a Starostą Z. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku spółki "X" Sp. z o.o. o zmianę decyzji zezwalającej na zbieranie i przetwarzanie odpadów. Marszałek Województwa Ł. wnioskował o wskazanie Starosty Z. jako organu właściwego, argumentując, że po nowelizacji ustawy o odpadach w 2015 r. utracił właściwość do zajmowania się sprawą, ponieważ postępowanie zostało wszczęte po wejściu w życie zmian. Starosta Z. natomiast wniósł o wskazanie Marszałka Województwa Ł. jako organu właściwego, powołując się na przepisy ustawy o odpadach i rozporządzenia ws. przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Starosta argumentował, że instalacja spółki, ze względu na możliwość magazynowania 234 Mg odpadów jednocześnie, kwalifikuje się jako przedsięwzięcie zawsze znacząco oddziałujące na środowisko, co zgodnie z art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o odpadach przypisuje właściwość Marszałkowi Województwa. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpatrując wniosek na podstawie art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a., zważył, że kluczowe znaczenie ma kwalifikacja instalacji. Analiza przepisów, w tym art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach, wskazuje, że w przypadku prowadzenia w tym samym miejscu przedsięwzięć, z których co najmniej jedno należy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów jest marszałek województwa. Sąd uznał, że instalacja spółki, która może zmagazynować 234 Mg odpadów (więcej niż 10 ton na dobę), bezspornie kwalifikuje się do przedsięwzięć zawsze znacząco oddziałujących na środowisko, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 roku. W związku z tym, NSA postanowił wskazać Marszałka Województwa Ł. jako organ właściwy do rozpoznania sprawy.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający