III OW 83/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA odmówił sprostowania postanowienia w sprawie sporu kompetencyjnego dotyczącego hałasu, uznając, że wskazanie drgań mechanicznych w uzasadnieniu nie było oczywistą omyłką.
NSA rozpatrywał wniosek o sprostowanie postanowienia, którym wyznaczono organ właściwy do rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego dotyczącego hałasu. Organ wnioskujący o sprostowanie chciał usunięcia z uzasadnienia wzmianki o drganiach mechanicznych. Sąd uznał, że wskazanie drgań mechanicznych nie stanowiło oczywistej omyłki, lecz było związane z przedmiotem sprawy, gdyż drgania były następstwem działalności generującej hałas. W związku z tym, wniosek o sprostowanie został oddalony.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał wniosek Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. o sprostowanie postanowienia z dnia 25 lutego 2025 r. (sygn. akt III OW 83/24), którym wyznaczono organ właściwy do rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego. Spór dotyczył ustalenia właściwości organu w sprawie hałasu. Inspektor Sanitarny chciał sprostowania uzasadnienia postanowienia poprzez usunięcie fragmentu odnoszącego się do drgań mechanicznych. Sąd, powołując się na art. 156 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podkreślił, że sprostowanie dotyczy jedynie niedokładności, błędów pisarskich, rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, a nie błędów merytorycznych. Analizując wniosek, NSA stwierdził, że wskazanie drgań mechanicznych w uzasadnieniu nie było oczywistą omyłką, lecz pozostawało w związku z przedmiotem sprawy, ponieważ drgania były następstwem działalności generującej hałas. W związku z tym, sąd uznał, że sprzeczność dostrzeżona przez wnioskodawcę miała charakter pozorny i nie podlegała sprostowaniu, a postanowienie w tej części pozostało bez zmian.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd administracyjny może sprostować jedynie niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, a nie błędy merytoryczne dotyczące istoty sprawy.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że sprostowanie nie jest środkiem do zmiany merytorycznej treści orzeczenia. Oczywistość wady musi wynikać z samej natury niedokładności lub porównania z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami, a nie wymagać głębszej analizy akt.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 156 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd może z urzędu sprostować w wyroku (lub postanowieniu) niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Tryb sprostowania nie może prowadzić do istotnej zmiany treści rozstrzygnięcia.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 166
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 157 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 157 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wzmianka o drganiach mechanicznych w uzasadnieniu nie stanowi oczywistej omyłki, lecz jest związana z przedmiotem sprawy, gdyż drgania są następstwem działalności generującej hałas.
Odrzucone argumenty
Wniosek o sprostowanie uzasadnienia postanowienia w celu usunięcia wzmianki o drganiach mechanicznych.
Godne uwagi sformułowania
Sprostowanie nie jest środkiem prawnym, które może prowadzić do istotnej zmiany treści rozstrzygnięcia. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak również z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Nie ma charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania. Sprzeczność dostrzeżona przez wnioskujący o sprostowanie organ ma pozorny charakter i z tej przyczyny nie podlegała sprostowaniu.
Skład orzekający
Piotr Korzeniowski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących sprostowania orzeczeń sądów administracyjnych oraz granic dopuszczalności sprostowania w sprawach o spory kompetencyjne."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o sprostowanie uzasadnienia postanowienia w sprawie sporu kompetencyjnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy procedury sprostowania orzeczenia, co jest istotne dla prawników procesowych, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
Sektor
administracyjne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII OW 83/24 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-04-29 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-12-02 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Piotr Korzeniowski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6136 Ochrona przyrody 643 Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami Hasła tematyczne Spór kompetencyjny/Spór o właściwość Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego~Inspektor Sanitarny Treść wyniku Odmówiono sprostowania postanowienia Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 156 § 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. o sprostowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lutego 2025 r. sygn. akt III OW 83/24 wyznaczającego właściwy organ w sprawie z wniosku Prezydenta Miasta K. o rozstrzygnięcie sporu o kompetencyjnego pomiędzy Prezydentem Miasta K. a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w K. oraz Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w K. przez wskazanie organu właściwego w sprawie hałasu postanawia odmówić sprostowania postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lutego 2025 r. sygn. akt III OW 83/24. Uzasadnienie Postanowieniem z 25 lutego 2025 r., sygn. akt III OW 83/24 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu wniosku Prezydenta Miasta K. o rozstrzygnięcie sporu o kompetencyjnego, wyznaczył Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. jako organ właściwy w sprawie hałasu. Pismem z 25 marca 2025 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. wniósł o sprostowanie uzasadnienia ww. postanowienia w ten sposób, że na stronie 5 w wierszu 31 zamiast słów: "...postępowania dotyczącego nadmiernego hałasu oraz drgań mechanicznych." zamieścić słowa: "...postępowania dotyczącego nadmiernego hałasu." Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku (lub postanowieniu) niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Tryb sprostowania pozwala na wyeliminowanie oczywistych błędów w treści orzeczeń, ale nie mogą być to błędy dotyczące istoty sprawy, a więc błędy o charakterze merytorycznym. Rozróżnienie to stanowi zasadniczą granicę dopuszczalności sprostowania. Sprostowanie nie jest środkiem prawnym, które może prowadzić do istotnej zmiany treści rozstrzygnięcia (por. wyrok NSA z 11.09.2024 r., II OSK 2628/21, LEX nr 3763000). Przy orzekaniu o sprostowaniu wyroku należy mieć na uwadze, że o jego dopuszczalności decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienie NSA z 22.12.2004 r., OZ 887/04, LEX nr 837885). Wszystkie wskazane w treści art. 156 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą więc mieć charakter oczywisty, niebudzący wątpliwości, bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak również z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Nie ma charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania (zob. B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, art. 156). Złożony w niniejszej sprawie wniosek o sprostowanie uzasadnienia dotyczy przedmiotu sprawy. Na sentencję wyroku składa się komparycja oraz rozstrzygnięcie sprawy. W komparycji powinien być określony przedmiot zaskarżenia, który winien być tak zindywidualizowany, aby nie było wątpliwości jakiego aktu dotyczy sprawa (zob. wyrok NSA z 18.04.2019 r., II OSK 1116/18, LEX nr 3098442). W komparycji postanowienia z 25 lutego 2025 r. określono przedmiot sprawy jako "wskazanie organu właściwego w sprawie hałasu" i właśnie w takiej sprawie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. został wyznaczony jako organ właściwy. Kwestia ta nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sprzeczność dostrzeżona przez wnioskujący o sprostowanie organ ma pozorny charakter i z tej przyczyny nie podlegała sprostowaniu. Przypomnieć należy, że wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego dotyczył wskazania organu właściwego do rozpoznania sprawy hałasu odczuwanego wewnątrz pomieszczeń zlokalizowanych w oficynie budynku w związku z działalnością prowadzoną w budynku przez klub muzyczno-taneczny. Z okoliczności sprawy wynika, że rzekome drgania mechaniczne, które były przedmiotem skarg mieszkańców, są następstwem działalności klubu, w tym generowanego przez ten klub hałasu. Podjęcie przez organ działań w zakresie hałasu nie pozostanie bez wpływu na problem drgań odczuwanych przez mieszkańców. W tym stanie rzeczy zawarte w uzasadnieniu postanowienia z 25 lutego 2025 r., sygn. akt III OW 83/24 sformułowanie: "...postępowania dotyczącego nadmiernego hałasu oraz drgań mechanicznych." nie stanowi omyłki pisarskiej i nie podlega sprostowaniu. Z tych względów i na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. oraz art. 157 § 1 i 2 w związku z 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI