III OW 80/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA wskazał Marszałka Województwa L. jako organ właściwy do wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów, uznając, że planowane przedsięwzięcie jest znacząco oddziałujące na środowisko.
Starosta S. złożył wniosek do NSA o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego z Marszałkiem Województwa L. w sprawie wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów. Starosta uważał, że Marszałek jest właściwy, ponieważ planowana instalacja do przetwarzania odpadów o znacznym przerobie jest przedsięwzięciem mogącym zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Marszałek natomiast twierdził, że właściwy jest Starosta, gdyż proces odzysku odpadów (R5) poza instalacjami, wskazany w decyzji środowiskowej, nie wymaga odrębnego zezwolenia na przetwarzanie. NSA, analizując przepisy ustawy o odpadach i ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznał, że kluczowe jest to, iż inwestor uzyskał ostateczną decyzję środowiskową stwierdzającą, że przedsięwzięcie jest mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. W związku z tym, zgodnie z art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. a) ustawy o odpadach, wskazał Marszałka Województwa jako organ właściwy.
Spór o właściwość dotyczył ustalenia organu uprawnionego do wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów. Starosta S. złożył wniosek do Naczelnego Sądu Administracyjnego, argumentując, że Marszałek Województwa L. powinien być organem właściwym. Podstawą tego stanowiska było stwierdzenie, że planowana instalacja do przetwarzania odpadów, o znacznym planowanym przerobie (około 36,74 Mg/dobę, 11 500 Mg/rok), zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, co zgodnie z art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. a) ustawy o odpadach, czyni właściwym marszałka województwa. Starosta powołał się na decyzję środowiskową Wójta Gminy G., która potwierdzała tę kwalifikację przedsięwzięcia. Marszałek Województwa L. wniósł o wskazanie Starosty jako organu właściwego. Argumentował, że proces kruszenia odpadów (R12) w ramach odzysku poza instalacjami (R5), polegający głównie na wykorzystaniu odpadów do wyrównania i podniesienia rzędnych terenu, nie wymaga odrębnego zezwolenia na przetwarzanie odpadów i jest dopuszczalny na podstawie rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie odzysku odpadów poza instalacjami. Podkreślił, że decyzja środowiskowa jednoznacznie wskazuje na odzysk poza instalacjami. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpatrując wniosek, odwołał się do art. 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi podstawę do rozstrzygania sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego. Sąd przypomniał, że właściwość organu do wydania zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów wynika z art. 41 ustawy o odpadach. Zgodnie z tym przepisem, marszałek województwa jest właściwy m.in. dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Sąd podkreślił, że kluczowe znaczenie ma ostateczna decyzja środowiskowa, która jednoznacznie zakwalifikowała planowane przedsięwzięcie jako mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. W związku z tym, NSA orzekł, że Marszałek Województwa L. jest organem właściwym do rozpoznania sprawy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Organem właściwym jest marszałek województwa, jeśli planowane przedsięwzięcie jest kwalifikowane jako mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. a) ustawy o odpadach.
Uzasadnienie
NSA oparł się na ostatecznej decyzji środowiskowej, która jednoznacznie zakwalifikowała planowane przedsięwzięcie jako mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. W związku z tym, zastosowanie znalazł przepis art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. a) ustawy o odpadach, wskazujący marszałka województwa jako właściwy organ.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (8)
Główne
p.p.s.a. art. 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego oraz spory kompetencyjne między tymi organami a organami administracji rządowej.
p.p.s.a. art. 15 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy.
u.o. art. 41 § ust. 3 pkt 1 lit. a
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Marszałek województwa jest organem właściwym dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.
Dz.U. z 2019 r, poz. 1839 art. § 2 § ust. 1 pkt 47
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko
Kwalifikacja konkretnych przedsięwzięć jako mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko.
Pomocnicze
u.o. art. 41 § ust. 3 pkt 2
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
W pozostałych przypadkach (nieobjętych ust. 3) właściwy jest starosta.
u.o. art. 3 § pkt 6
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Definicja instalacji.
u.ś.o.
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Definicja przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko.
Dz.U. z 2015 r. poz. 796
Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 11 maja 2015 r. w sprawie odzysku odpadów poza instalacjami i urządzeniami
Reguluje procesy odzysku odpadów poza instalacjami.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Planowane przedsięwzięcie jest przedsięwzięciem mogącym zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, co wynika z decyzji środowiskowej. Zgodnie z art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. a) ustawy o odpadach, dla takich przedsięwzięć właściwy jest marszałek województwa.
Odrzucone argumenty
Argumentacja Marszałka Województwa, że proces odzysku poza instalacjami (R5) z kruszeniem (R12) nie wymaga odrębnego zezwolenia na przetwarzanie i że właściwy jest starosta.
Godne uwagi sformułowania
przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko spór o właściwość wskazać organ właściwy do rozpoznania sprawy
Skład orzekający
Piotr Korzeniowski
przewodniczący sprawozdawca
Jerzy Stelmasiak
sędzia
Tadeusz Kiełkowski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie właściwości organu w sprawach zezwoleń na przetwarzanie odpadów, zwłaszcza gdy kluczowe jest ustalenie, czy przedsięwzięcie jest znacząco oddziałujące na środowisko."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i interpretacji przepisów ustawy o odpadach oraz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w kontekście sporów kompetencyjnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu ochrony środowiska i gospodarki odpadami, a także precyzyjnego określenia kompetencji organów administracji. Jest to istotne dla praktyków prawa administracyjnego i ochrony środowiska.
“Kto decyduje o zezwoleniu na przetwarzanie odpadów? NSA rozstrzyga spór kompetencyjny.”
Sektor
ochrona środowiska
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII OW 80/24 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-01-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-11-27 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Jerzy Stelmasiak Piotr Korzeniowski /przewodniczący sprawozdawca/ Tadeusz Kiełkowski Symbol z opisem 6135 Odpady 643 Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami Hasła tematyczne Spór kompetencyjny/Spór o właściwość Odpady Skarżony organ Marszałek Województwa Treść wyniku Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 ART.15 § 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Korzeniowski (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Jerzy Stelmasiak sędzia del. WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty S. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Starostą S. a Marszałkiem Województwa L. przez wskazanie organu właściwego w sprawie wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów postanawia wskazać Marszałka Województwa L. jako organ właściwy w sprawie. Uzasadnienie W piśmie z 21 listopada 2024 r. Starosta S. (dalej: "Starosta") złożył wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Marszałkiem Województwa L. (dalej: "Marszałek") przez wskazanie Marszałka jako organu właściwego do rozpoznania wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów w instalacji zlokalizowanej na działce ewidencyjnej oznaczonej nr [...], obręb [...] (gm. G.). W uzasadnieniu wniosku Starosta wskazał, że nie jest organem właściwym do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku, ponieważ na terenie zakładu zlokalizowanego na działce ewidencyjnej oznaczonej nr [...], obręb [...] (gm. G.), wg dokumentacji sprawy, ma być eksploatowana instalacja do przetwarzania odpadów. Powyższe wynika z treści wniosku spółki, jak również z treści przedłożonych do wniosku załączników, m.in.: decyzji Wójta Gminy G. z 29 października 2021 r. znak: GWOŚ.6220.6.25.2021 o środowiskowych uwarunkowaniach. Przedmiotowa instalacja, na podstawie przepisu § 2 pkt 47 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r, poz. 1839 ze zm.), zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Starosta wyjaśnił, że na działce ewidencyjnej oznaczonej nr [...], obręb [...] (gm. G.) ma być eksploatowana instalacja do przetwarzania odpadów o planowanym przerobie około 36,74 Mg/dobę, 11 500 Mg/rok przetwarzanych odpadów. Instalacja ma funkcjonować przez minimum 10 lat, przez 313 dni w ciągu roku. Przetwarzanie odbywać się będzie za pomocą przesiewacza oraz kruszarki. Urządzenia te zlokalizowane będą pod zadaszeniem. Jednym z elementów planowanego przedsięwzięcia ma być wyrównanie, utwardzenie i podniesienie rzędnej terenu na części działki [...], obręb [...]. Do tego celu planowane jest wykorzystanie odpadów w ilości około 30 000 Mg. Z powyższego wynika, że do zrealizowania przedsięwzięcia (w części dotyczącej wyrównania, utwardzenia i podniesienia rzędnej terenu na części działki [...], obręb [...]) potrzebny jest czas około 2,6 do 3 lat. Przez pozostałe 7 lat odpady przetworzone w instalacji będą rozdysponowywane jako materiał budowlany do m.in. utwardzenia dróg wewnętrznych na terenie zakładu, drogi dojazdowej do zakładu i innych dróg gminnych na terenie gminy G. Ponadto odpady po przetworzeniu w instalacji mają utracić status odpadów zgodnie z przepisani art. 14 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (j.t. Dz. U. z 2023 r. poz. 1587 ze zm.). Natomiast fakt, że jednym z elementów planowanego przedsięwzięcia ma być wyrównanie, utwardzenie i podniesienie rzędnej terenu na części działki [...], obręb [...]. - nie może przesądzać o tym aby, zezwolenie na przetwarzanie odpadów w instalacji zaliczanej do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, miał procedować niewłaściwy organ. W obrębie tej samej działki jest (albo ma być w przyszłości) eksploatowana również instalacja do produkcji nawozów, oraz instalacja do termicznego przekształcania odpadów. Ww. instalacja również zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i jest zlokalizowana na terenie tego samego zakładu. Prowadzącym instalację jest ten sam podmiot. Planowane przedsięwzięcie polegające na przetwarzaniu odpadów za pomocą przesiewacza oraz kruszarki, pracujących stacjonarnie na terenie zakładu, stanowi przetwarzanie odpadów w instalacji. Ww. urządzenia spełniają definicję instalacji zawartą w art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 27 kwietnia 2007 r. Prawo ochrony środowiska (j.t. Dz.U. z 2024 r. poz. 54 ze zm.). W odpowiedzi na wniosek Marszałek wniósł o wskazanie Starosty jako organu właściwego w sprawie. Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, że wniosku i załączonej do wniosku decyzji Wójta z 29 października 2021 r. znak: GWOŚ.6220.6.25.2021 ustalono, że wnioskodawca prowadzić będzie docelowo proces odzysku odpadów (R5) wskazany w pkt 2 tabeli z załącznika do Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 11 maja 2015 r. w sprawie odzysku odpadów poza instalacjami i urządzeniami (Dz.U. z 2015 r. poz. 796) polegający głównie na wykorzystaniu odpadów do wyrównania i podniesienia rzędnych terenu w obrębie nieruchomości o nr ew. [...] obręb [...], gm. G. W opinii Marszałka proces kruszenia odpadów (R12) w ramach prowadzenia odzysku poza instalacjami (w procesie R5) nie wymaga odrębnego zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie przetwarzania odpadów i jest dopuszczony w w/w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 11 maja 2015 r. w sprawie odzysku odpadów poza instalacjami i urządzeniami (bez obowiązku uzyskiwania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach). Treść w pkt I. 1. decyzji środowiskowej Wójta G. z 29 października 2021 r. znak: GWOŚ.6220.6.25.2021, jednoznacznie wskazuje na odzysk poza instalacjami, a kruszenie odpadów, jak wynika z w/w rozporządzenia, jest dopuszczalne i wręcz wskazane przy tego typu procesach (R5). W związku z powyższym zgodnie z art 41 ust. 1 pkt 2) ustawy 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2012 3 poz. 1587 ze zm.) jest organem właściwym w przedmiotowej sprawie jest starosta Naczelny Sąd Administracyjny zaważył, co następuje: Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.). Właściwość organu do wydania decyzji zezwalającej na zbieranie odpadów oraz decyzji zezwalającej na przetwarzanie odpadów wynika z art. 41 ust. 3 ustawy o odpadach. Przepis ten enumeratywnie wymienia przypadki (rodzaje i skalę działalności w zakresie gospodarki odpadami), w których właściwym organem jest marszałek województwa, natomiast w pozostałych sprawach właściwy jest starosta. Dodatkowo, w odniesieniu do terenów zamkniętych właściwy jest regionalny dyrektor ochrony środowiska (art. 41 ust. 4 ustawy o odpadach), jednak przepis ten nie znajduje zastosowania w tej sprawie. Wobec powyższego należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 41 ust. 3 pkt 1 ustawy o odpadach marszałek województwa jest organem właściwym: a) dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, b) dla odpadów innych niż niebezpieczne poddawanych odzyskowi w procesie odzysku polegającym na wypełnianiu terenów niekorzystnie przekształconych, jeżeli ilość umieszczanych w wyrobisku lub zapadlisku odpadów jest nie mniejsza niż 10 Mg na dobę lub całkowita pojemność wyrobiska lub zapadliska jest nie mniejsza niż 25000 Mg, c) dla instalacji komunalnych, d) do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, w przypadku gdy maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w okresie roku przekracza 3000 Mg. W pozostałych przypadkach organem właściwym do udzielenia zezwolenia na zbieranie odpadów i prowadzenie przetwarzania odpadów jest starosta (art. 41 ust. 3 pkt 2 ustawy o odpadach), przy czym do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów i zezwolenia na przetwarzanie odpadów na terenach zamkniętych właściwy jest regionalny dyrektor ochrony środowiska (art. 41 ust. 4 ustawy o odpadach). W tej sprawie zasadnicze znaczenie ma, że inwestor uzyskał (decyzją Wójta Gminy G. z 6 października 2023 r., nr GWOŚ.6220.19.3.2023 o przeniesieniu decyzji środowiskowej za zgodą wnioskodawcy) ostateczną decyzję Wójta Gminy G. z 29 października 2021 r. znak: GWOŚ.6220.6.25.2021 o środowiskowych uwarunkowaniach, z której wynika, że planowane przedsięwzięcie jest przedsięwzięciem mogącym zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (str. 8 decyzji z 29 października 2021 r.). Przedmiotowe przedsięwzięcie, na podstawie przepisu § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r, poz. 1839 ze zm.) zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Zgodnie z art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. a) ustawy o odpadach to marszałek województwa jest organem właściwym dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Z tych względów i na podstawie art. 15 § 2 ustawy p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI