III OW 67/25

Naczelny Sąd Administracyjny2025-11-04
NSAAdministracyjneŚredniansa
spór kompetencyjnyspór o właściwośćorgany administracjiśrodowiskofarma wiatrowaNSApostanowienieumorzenie postępowania

NSA umorzył postępowanie w sprawie sporu kompetencyjnego między RDOŚ a Wójtem Gminy, ponieważ Wójt uznał swoją właściwość do rozpoznania sprawy.

NSA rozpoznał wniosek RDOŚ o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego dotyczącego określenia środowiskowych uwarunkowań dla budowy farmy wiatrowej. Spór dotyczył tego, czy właściwy do rozpoznania sprawy jest RDOŚ, czy Wójt Gminy. Po złożeniu wniosku, Wójt Gminy uznał swoją właściwość do rozpoznania sprawy, co spowodowało, że spór przestał istnieć. W związku z tym NSA umorzył postępowanie.

Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznał wniosek Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (RDOŚ) w Szczecinie o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego z Wójtem Gminy B. Spór dotyczył ustalenia właściwego organu do rozpoznania sprawy środowiskowych uwarunkowań dla budowy farmy wiatrowej. Sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji po uchyleniu przez WSA decyzji dotyczącej środowiskowych uwarunkowań. RDOŚ argumentował, że właściwy jest Wójt Gminy na podstawie ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, podczas gdy Wójt początkowo przekazał akta sprawy do RDOŚ. Jednakże, w odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu, Wójt Gminy uznał swoją właściwość do rozpoznania sprawy. NSA, powołując się na przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził, że uznanie właściwości przez jeden z organów powoduje ustanie sporu kompetencyjnego i bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego. W związku z tym NSA umorzył postępowanie i zwrócił uiszczony wpis.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, uznanie przez jeden z organów swojej właściwości do rozpoznania sprawy powoduje ustanie sporu kompetencyjnego i bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego.

Uzasadnienie

Zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, spór kompetencyjny polega na sytuacji, w której przynajmniej dwa organy jednocześnie uważają się za właściwe lub każdy z organów uważa się za niewłaściwy. Gdy jeden z organów w odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu uzna swoją właściwość, spór przestaje istnieć, a tym samym postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

umorzono

Przepisy (6)

Główne

p.p.s.a. art. 161 § § 1 pkt 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 15 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.o.ś. art. 75 § ust. 1 pkt 1 lit. r

Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko

Właściwym organem w sprawach dotyczących wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięć polegających na budowie elektrowni wiatrowych jest Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska.

u.i.w.w. art. 16 § ust. 2

Ustawa z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych

Sprawy wszczęte i niezakończone dotyczące decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach prowadzone są przez organ, który był właściwy do ich prowadzenia przed dniem wejścia w życie ustawy.

k.p.a. art. 65 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Uznanie przez Wójta Gminy swojej właściwości do rozpoznania sprawy, co skutkuje ustaniem sporu kompetencyjnego i bezprzedmiotowością postępowania przed NSA.

Godne uwagi sformułowania

spór kompetencyjny przestał istnieć przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego podlega umorzeniu

Skład orzekający

Teresa Zyglewska

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących rozstrzygania sporów kompetencyjnych i umarzania postępowań przez NSA w sytuacji, gdy spór ustaje."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której organ sam uznaje swoją właściwość po wszczęciu postępowania przed NSA.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy procedury administracyjnej i rozstrzygania sporów kompetencyjnych, co jest istotne dla prawników procesualistów, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
III OW 67/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-11-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-08-21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Teresa Zyglewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne
Spór kompetencyjny/Spór o właściwość
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 161 § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Szczecinie o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w Szczecinie a Wójtem Gminy B. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania sprawy w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; 2. zwrócić Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w Szczecinie ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od wniosku.
Uzasadnienie
Wnioskiem z 20 sierpnia 2025 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Szczecinie (dalej: RDOŚ) wystąpił o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wójtem Gminy B. (dalej: Wójt) a Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w Szczecinie w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania przekazanej do ponownego rozpatrzenia sprawy dotyczącej odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia pn. "Budowa farmy wiatrowej w rejonie miejscowości K. w gminie [...] wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą" dla E. sp. z o.o. (dalej: spółka).
W uzasadnieniu wskazano, że w dniu 6 czerwca 2025 r. do Wójta wpłynęło pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego przekazujące akta sprawy oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie 23 września 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 415/21 dotyczący skargi spółki na decyzję z 15 lutego 2021 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. W dniu 16 czerwca 2025 r. do RDOŚ wpłynęły, przekazane przez Wójta, akta sprawy w przedmiocie odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia wraz z kopią wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie 23 września 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 415/21. Przedmiotowym wyrokiem WSA uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wójta z 2 października 2020 r. odmawiającą określenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji ww. przedsięwzięcia. Jednocześnie zgodnie z uzasadnieniem do wyroku, sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. RDOŚ wskazał, że dokumentacja została przekazana przez Wójta na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., w którym wskazano, że zgodnie z art. 75 ust. 1 pkt 1 lit. r ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2024 r., poz. 1112 ze zm.) właściwym organem w sprawach dotyczących wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięć polegających na budowie elektrowni wiatrowych jest Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska.
Niemniej RDOŚ, po zapoznaniu się ze sprawą stoi na stanowisku, że będzie miał tu zastosowanie art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz.U. z 2024 r., poz. 317), który stanowi, że sprawy wszczęte i niezakończone dotyczące decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach prowadzone są przez organ, który był właściwy do ich prowadzenia przed dniem wejścia w życie ustawy, tj. przed dniem 16 lipca 2016 r. Organem właściwym do rozpatrzenia wniosku spółki z 28 kwietnia 2014 r. był Wójt, całe postępowanie zmierzające do wydania decyzji odmawiającej określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia było prowadzone przez Wójta, który wydał decyzję odmowną. Uchylenie przez WSA decyzji SKO utrzymującej w mocy decyzję Wójta spowodowało, że sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W ocenie RDOŚ, z uwagi na fakt, że decyzja Wójta została uchylona i nie pozostaje w obrocie prawnym, przedmiotową sprawę dotyczącą wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy uznać za wszczętą i niezakończoną przed dniem wejścia w życie ww. ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, stąd właściwym do rozpoznania sprawy będzie Wójt.
W odpowiedzi na wniosek Wójt wskazał, że podziela stanowisko RDOŚ i uznaje się za organ właściwy w sprawie rozpoznania przekazanej do ponownego rozpatrzenia sprawy dotyczącej odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia pn. "Budowa farmy wiatrowej w rejonie miejscowości K. w gminie [...] wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą" dla E. sp. z o.o.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej.
Przez spór należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia sprawy (spór pozytywny) albo gdy każdy z organów uważa się za niewłaściwy do załatwienia sprawy (spór negatywny), przy czym żaden z organów pozostając w sporze nie podejmuje stosownego rozstrzygnięcia oczekując na zajęcie stanowiska przez ten właściwy. Spór dotyczyć może zatem wyłącznie sporu pomiędzy organami administracji publicznej, którego rozstrzygnięcie polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.).
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W niniejszej sprawie mamy do czynienia z tego rodzaju inną przesłanką bezprzedmiotowości postępowania, ponieważ w odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu, Wójt oświadczył, uznaje swoją właściwość do załatwienia sprawy.
Oznacza to, że spór między organami przestał istnieć, a w konsekwencji przestał również istnieć przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego toczącego się w tym zakresie, dlatego też postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 4 i art. 15 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o zwrocie uiszczonego przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Szczecinie wpisu sądowego od wniosku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI