III OW 41/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSpór o właściwość dotyczył ustalenia, który organ – Marszałek Województwa Śląskiego czy Starosta Rybnicki – jest właściwy do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów dla firmy E.K. prowadzącej działalność gospodarczą. Marszałek, występując z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu, argumentował, że właściwy jest Starosta. Podstawą jego stanowiska była interpretacja przepisów ustawy o odpadach, w szczególności art. 41 ust. 3 i 6. Marszałek powołał się na orzecznictwo NSA, zgodnie z którym art. 41 ust. 6, określający właściwość marszałka województwa, ma zastosowanie tylko w przypadku wniosku o wydanie decyzji łącznej (na zbieranie i przetwarzanie odpadów), a nie odrębnych decyzji. Wnioskodawczyni uzyskała już od Marszałka decyzję zezwalającą na wytwarzanie i przetwarzanie odpadów w związku z prowadzeniem stacji demontażu pojazdów. Starosta natomiast uważał, że właściwy jest Marszałek, wskazując na powiązania technologiczne między zbieraniem odpadów a działalnością stacji demontażu pojazdów, co mogłoby sugerować właściwość Marszałka na podstawie art. 41 ust. 3 pkt 1 ustawy o odpadach. Naczelny Sąd Administracyjny, rozstrzygając spór, podkreślił, że zasada uzyskania dwóch odrębnych decyzji (na zbieranie i na przetwarzanie) jest regułą, a decyzja łączna wyjątkiem. Stosowanie art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach, który przyznaje właściwość marszałkowi województwa, jest uzależnione od rodzaju wnioskowanej decyzji (łącznej), a nie tylko od rodzaju prowadzonej działalności. Ponieważ wnioskodawczyni wystąpiła wyłącznie o zezwolenie na zbieranie odpadów, a nie o decyzję łączną, NSA uznał, że przepis art. 41 ust. 6 nie ma zastosowania. Wskazał również, że działalność stacji demontażu pojazdów jest regulowana odrębnymi przepisami, a w tym przypadku nie można było dopatrzyć się powiązań technologicznych uzasadniających właściwość Marszałka w kontekście wniosku o zbieranie odpadów. W konsekwencji, NSA wskazał Starostę Rybnickiego jako organ właściwy do rozpoznania sprawy na podstawie art. 41 ust. 3 pkt 2 ustawy o odpadach.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących właściwości organów w sprawach zezwoleń na zbieranie i przetwarzanie odpadów, rozróżnienie między decyzją odrębną a łączną.
Dotyczy specyficznej sytuacji sporów o właściwość w zakresie odpadów, ale zasady interpretacji przepisów o decyzji łącznej mogą mieć szersze zastosowanie.
Zagadnienia prawne (2)
Jaki organ jest właściwy do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, gdy wnioskodawca posiada już zezwolenie na przetwarzanie odpadów związane z prowadzeniem stacji demontażu pojazdów na tym samym terenie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Właściwym organem do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów jest starosta, a nie marszałek województwa, chyba że wnioskodawca występuje o wydanie decyzji łącznej na zbieranie i przetwarzanie odpadów.
Uzasadnienie
NSA podkreślił, że właściwość marszałka województwa na podstawie art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach dotyczy wyłącznie wniosków o wydanie decyzji łącznej. W przypadku wniosku o odrębne zezwolenie na zbieranie odpadów, właściwość pozostaje po stronie starosty, zgodnie z art. 41 ust. 3 pkt 2 ustawy o odpadach. Nie można rozszerzająco stosować przepisów dotyczących decyzji łącznej do odrębnych zezwoleń.
Czy powiązania technologiczne między działalnością stacji demontażu pojazdów a zbieraniem odpadów uzasadniają właściwość marszałka województwa do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, powiązania technologiczne między działalnością stacji demontażu pojazdów a zbieraniem odpadów nie uzasadniają właściwości marszałka województwa do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, jeśli nie jest to wniosek o decyzję łączną.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że choć stacja demontażu pojazdów wymaga zezwolenia od marszałka województwa, to wniosek o odrębne zezwolenie na zbieranie odpadów nie podlega pod przepisy dotyczące decyzji łącznej ani nie jest bezpośrednio związany z działalnością stacji demontażu w sposób uzasadniający właściwość marszałka w tym konkretnym postępowaniu.
Przepisy (15)
Główne
p.p.s.a. art. 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 15 § § 1 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.o. art. 41 § ust. 3 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
u.o. art. 41 § ust. 3 pkt 2
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
u.o. art. 41 § ust. 6
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 15 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 65 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
u.o. art. 41 § ust. 8
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
u.o. art. 41 § ust. 9
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
u.o. art. 46 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
u.o. art. 46 § ust. 6
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
u.o. art. 46 § ust. 9
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
u.o.r.p.w.e. art. 40 § ust. 1
Ustawa z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji
p.g.k.
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne
u.u.i.ś. art. 3 § pkt 13
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko
Argumenty
Skuteczne argumenty
Właściwość marszałka województwa na podstawie art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach dotyczy wyłącznie wniosków o wydanie decyzji łącznej na zbieranie i przetwarzanie odpadów, a nie odrębnych zezwoleń. • Wniosek o zezwolenie na zbieranie odpadów, nawet jeśli dotyczy terenu, na którym prowadzona jest stacja demontażu pojazdów, nie podlega pod przepisy o decyzji łącznej. • Nie można rozszerzająco interpretować przepisów dotyczących decyzji łącznej.
Odrzucone argumenty
Powiązania technologiczne między działalnością stacji demontażu pojazdów a zbieraniem odpadów uzasadniają właściwość marszałka województwa. • Rodzaj prowadzonej działalności (stacja demontażu pojazdów) automatycznie przesądza o właściwości marszałka województwa.
Godne uwagi sformułowania
Uzyskanie decyzji łącznej jest wyjątkiem, a zatem normy z art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach nie należy wykładać rozszerzająco. • Właściwość marszałka województwa na podstawie art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach nie wynika bowiem tylko z rodzaju prowadzonej działalności w zakresie gospodarki odpadami [...] ale również z rodzaju decyzji, o której wydanie wnioskuje dany podmiot.
Skład orzekający
Teresa Zyglewska
przewodniczący sprawozdawca
Wojciech Jakimowicz
sędzia
Mariusz Kotulski
sędzia del. WSA
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących właściwości organów w sprawach zezwoleń na zbieranie i przetwarzanie odpadów, rozróżnienie między decyzją odrębną a łączną."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji sporów o właściwość w zakresie odpadów, ale zasady interpretacji przepisów o decyzji łącznej mogą mieć szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa ochrony środowiska – podziału kompetencji między organami administracji, co jest kluczowe dla praktyków. Wyjaśnia subtelne różnice w interpretacji przepisów.
“Kto decyduje o odpadach? NSA rozstrzyga spór między starostą a marszałkiem.”
Sektor
ochrona środowiska
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.