III OW 36/24

III OW 36/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-09-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-06-07
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Paweł Mierzejewski
Teresa Zyglewska /sprawozdawca/
Zbigniew Ślusarczyk /przewodniczący/
Symbol z opisem
6130 Pozwolenie na wprowadzenie do środowiska substancji lub energii
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne
Spór kompetencyjny/Spór o właściwość
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
ART.15 PAR.1 PKT.4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2019 poz 1839
par.2 ust.1 pkt.51 lit.b), par.3 ust.1 pkt 104 lit.a tiret 1
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znaczącą oddziaływać na środowisko
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Zyglewska (spr.) Sędzia del. WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 26 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Marszałka Województwa Podkarpackiego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Marszałkiem Województwa Podkarpackiego a Starostą Krośnieńskim w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie wydania pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza postanawia: wskazać Starostę Krośnieńskiego jako organ właściwy w sprawie.
Uzasadnienie
Pismem z 5 czerwca 2024 r. Marszałek Województwa Podkarpackiego (dalej: Marszałek, organ wnioskujący) wystąpił z wnioskiem o rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość pomiędzy nim a Starostą Krośnieńskim (dalej: Starosta) w przedmiocie wskazania organu właściwego na podstawie art. 378 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2024 r., poz. 54; dalej: p.o.ś.) do wydania pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza w trybie art. 220 ww. ustawy z instalacji zbiorników materiałów sypkich o pojemności powyżej 50 m3 (magazynowanie zbóż) należącej do Z.S. Gospodarstwo Rolne, [...], poprzez wskazanie Starosty Krośnieńskiego jako organu właściwego do załatwienia sprawy.
Organ wnioskujący wskazał, że spór o właściwość pomiędzy organami zaistniał na tle kwalifikacji prawnej zakładu, na terenie którego będzie funkcjonować przedmiotowa instalacja do magazynowania zbóż, w kontekście rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r., poz. 1839 ze zm.; dalej: rozporządzenie), tj. czy obecnie funkcjonująca instalacja do hodowli tuczników należy do przedsięwzięć wymienionych w § 2 ust. 1 pkt 51, jako "chów lub hodowla zwierząt (...) w liczbie nie mniejszej niż 210 DJP, przy czym za liczbę DJP przyjmuje się maksymalną możliwą obsadę zwierząt; współczynniki przeliczeniowe sztuk zwierząt na DJP są określone w załączniku do rozporządzenia", jak kwalifikuje Starosta, czy § 3 ust. 1 pkt 104 lit. a tiret pierwsze, jako "chów lub hodowla zwierząt (...) w liczbie nie mniejszej niż 40 DJP i mniejszej niż 210 DJP jeżeli ta działalność będzie prowadzona w odległości mniejszej niż 210 m od terenów lub gruntów, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, tj. mieszkaniowych, rolnych zabudowanych zajętych pod budynki mieszkalne, innych zabudowanych (...), nie uwzględniając nieruchomości gospodarstwa, na terenie którego chów lub hodowla będą prowadzone", jak kwalifikuje Marszałek.
Podkreślono, że kwalifikacja istniejącego zakładu należącego do Z.S. Gospodarstwo Rolne w świetle zapisów ww. rozporządzenia ma istotne znaczenie przy rozstrzygnięciu, czy zakład ten należy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, jak twierdzi Starosta, czy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jak twierdzi Marszałek. Rozbieżności w kwalifikacji zakładu, na terenie którego będzie funkcjonować przedmiotowa instalacja do magazynowania zbóż wynikają z różnic w zakresie obliczenia maksymalnej możliwej obsady zwierząt.
Uzasadniając zajęte stanowisko Marszałek wskazał, że w celu ustalenia właściwości rzeczowej, dokonał analizy posiadanych danych dotyczących ww. gospodarstwa rolnego, jak również wystąpił do organu kontrolnego jakim jest Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w Rzeszowie Delegatura w Jaśle o udostępnienie kopii protokołów kontroli z okresu od sierpnia 2023 r. do dnia wystąpienia Marszałka. W odpowiedzi na ww. pismo, PWIOŚ w Rzeszowie Delegatura w Jaśle przy piśmie z 13 lutego 2024 r., poinformował m.in., iż nie przeprowadzono kontroli na terenie ww. gospodarstwa w okresie od sierpnia 2023 r. oraz, że w ramach prowadzonego z urzędu postępowania w sprawie wstrzymania użytkowania instalacji do hodowli świń eksploatowanej bez wymaganego pozwolenia zintegrowanego (które ostatecznie umorzono) na terenie Gospodarstwa Rolnego [...] ustalono, iż pod ww. adresem znajdują się dwie chlewnie będące własnością dwóch różnych podmiotów, gdzie chlewnia na działce nr [...] jest prowadzona przez Z.S., a chlewnia na działce nr [...] jest prowadzona przez inny podmiot, oraz że na terenie chlewni należącej do Z.S. nie ma instalacji posiadającej 2000 stanowisk świń o wadze powyżej 30 kg, ani też instalacji z 750 stanowiskami dla macior, które wymagałyby uzyskania pozwolenia zintegrowanego.
Mając na względzie uzyskane informacje oraz pojawienie się nowych okoliczności, z których wynikało, iż w dwóch istniejących na terenie dotychczasowego gospodarstwa rolnego obiektach przystosowanych do prowadzenia hodowli zwierząt, funkcjonują dwie odrębne chlewnie, Marszałek zawiadomieniem z 16 lutego 2024 r. przekazał wniosek o wydanie pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza do Starosty. Z akt posiadanych przez wnioskujący organ wynikało, iż wielkość powierzchni pojedynczego budynku inwentarskiego, przy uwzględnieniu dobrostanu zwierząt i maksymalnej obsadzie, nie pozwoli na hodowlę zwierząt na poziomie 210 DJP.
Następnie zawiadomieniem z 26 lutego 2024 r. Starosta przekazał ponownie ww. wniosek Marszałkowi, uznając się za niewłaściwego w przedmiotowej sprawie z uzasadnieniem tożsamym z uzasadnieniem zawartym w zawiadomieniu z 15 stycznia 2024 r. Starosta wskazując kwalifikację chlewni do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, nadal odnosił się do łącznej powierzchni kojców w chlewniach należących do różnych podmiotów i wskazywał na istniejące powiązanie technologiczne obydwu instalacji, nie precyzując szczegółów w tym zakresie.
Wobec powyższego, Marszałek rozpatrując przekazany wniosek, wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych podania i jednocześnie, w celu wyjaśnienia wszelkich okoliczności związanych ze sprawą, dokonał postępowania wyjaśniającego i wystąpił do wyspecjalizowanych organów, tj. ponownie do PWIOŚ w Rzeszowie Delegatura w Jaśle oraz do Powiatowego Inspektora Weterynarii w Krośnie w celu zebrania szczegółowych danych i informacji na temat funkcjonowania Gospodarstwa Rolnego "[...]".
Następnie, po uzupełnieniu braków formalnych przez wnioskodawcę, w dniu 10 kwietnia 2024 r. Marszałek wszczął postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza.
W oparciu o informację uzyskaną z PWIOŚ w Rzeszowie, Delegatura w Jaśle przy piśmie z 21 marca 2024 r., w tym decyzję z 31 stycznia 2024 r., ustalono, że w dniu 8 marca 2023 r. została zawarta umowa pomiędzy Z.S. i W.M. o dzierżawę nieruchomości oznaczonej numerem geodezyjnym [...] o pow. 0,3061 ha, zabudowanej budynkiem użytkowym wraz z instalacjami oraz spisany protokół zdawczo-odbiorczy przedmiotu dzierżawy celem potwierdzenia, że pomiędzy poszczególnymi instalacjami (przynależnymi w ramach działalności zarobkowej odpowiednio do każdej z tych osób) nie ma powiązań technologicznych, a zdarzenie to miało miejsce znacznie wcześniej niż Z.S. wystąpił z wnioskiem do Starosty o wydanie pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza z instalacji zbiorników materiałów sypkich o pojemności powyżej 50 m3 służących do magazynowanie zbóż.
Marszałek zauważył, że według danych PIW w Krośnie z 20 marca 2024 r. i z 10 kwietnia 2024 r. rzeczywista obsada w obu gospodarstwach wynosiła w Gospodarstwie Rolnym "[...]", Z.S., zlokalizowanym w miejscowości [...] (nr siedziby stada [...]) na dzień kontroli 19 marca 2024 r. i 4 kwietnia 2024 r. utrzymywanych było 795-784 szt. świń, w tym 345-451 szt. tuczników oraz 450-333 szt. warchlaków w 32 kojcach, o łącznej powierzchni 1170,74 m2, co daje rzeczywistą obsadę na poziomie 79,8-86,45 DJP, a w Gospodarstwie należącym do W.M., zlokalizowanym w miejscowości [...] (nr siedziby stada [...]) na dzień kontroli 19 marca 2024 r. i 4 kwietnia 2024 r. utrzymywanych było 1144-963 szt. świń, w tym 180-286 szt. tuczników oraz 964-677 szt. warchlaków w 34 kojcach, o łącznej powierzchni 1154,36 m2, co daje rzeczywistą obsadę na poziomie około 92,68-87,43 DJP.
Wobec powyższego Marszałek podkreślił, że uzyskane informacje, w tym protokół PIW w Krośnie z 4 kwietnia 2024 r. Nr 1/04/04/2024/18-3507, dały podstawę do oszacowania nominalnej obsady chlewni zarządzanej przez Z.S., maksymalnie na poziomie do 129,6 DJP. Ponadto, na podstawie zgromadzonego materiału, tj. ustaleń PWIOŚ w Rzeszowie Delegatura w Jaśle, wyników z kontroli PIW w Krośnie z 19 marca 2024 r. oraz oświadczenia z 16 marca 2024 r. pełnomocnika ustanowionego w sprawie przez wnioskodawcę ustalono, iż nie istnieje technologiczne powiązanie między instalacjami należącymi do różnych podmiotów. W obydwu obiektach dochodzi do odrębnej produkcji warchlak-tucznik, bez wymiany zwierząt.
Konkludując wskazano, że poczynione ustalenia, oparte o informacje zawarte w protokołach z kontroli przeprowadzonej przez PIW w Krośnie oraz wyjaśnienia przedłożone przez wnioskodawcę dały podstawę do stwierdzenia, że nominalna obsada w chlewni usytuowanej na terenie Gospodarstwa Rolnego "[...]" wynosi poniżej 210 DJP, co zgodnie z art. 378 ustawy Prawo ochrony środowiska w związku z § 3 ust. 1 pkt 104 rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, kwalifikuje chlewnię do kompetencji Starosty. W ocenie Marszałka, podniesione wyżej argumenty wskazują na to, iż zasadne jest wskazanie przez Naczelny Sąd Administracyjny Starosty jako organu właściwego w sprawie rozpatrzenia wniosku o wydanie pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza z instalacji zbiorników materiałów sypkich o pojemności powyżej 50 m3 (magazynowanie zbóż) należącej do wnioskodawcy.
W odpowiedzi na wniosek Starosta wskazał, że nie zgadza się ze stanowiskiem Marszałka, iż przekazując podanie nie sprecyzował szczegółów zaklasyfikowania zakładu, na terenie którego zlokalizowane są instalacje będące przedmiotem wniosku, jako mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Uzasadnienie zawiadomienia Starosty z 26 lutego 2024 r. zawiera informacje, czym organ kierował się przekazując podanie Marszałkowi, jako organowi właściwemu na podstawie art. 378 ust. 2a pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska, począwszy od definicji ustawowych odniesionych do przedmiotowego przypadku, a skończywszy na orzecznictwie.
Następnie zauważono, że w uzasadnieniu opisano, iż za liczbę DJP (będącą podstawą do zaliczenia przedsięwzięcia do kategorii objętych właściwością marszałka bądź starosty), przyjmuje się maksymalną możliwą obsadę zwierząt, a nie obsadę aktualną/deklarowaną. W ocenie Starosty, ustalenie liczby DJP na podstawie aktualnej obsady zwierząt jest niemiarodajne, ponieważ w przypadku chowu lub hodowli zwierząt ta liczba może ulegać zmianie nawet codziennie, ze względu na przeznaczenie zwierząt do uboju, padnięcie zwierząt, zmiany obsady, np. tuczników, warchlaków - w takim przypadku właściwość organu mogłaby ulegać równie szybko zmianie.
Starosta wskazał, że przez przedsięwzięcie rozumie się m.in. zamierzenie budowlane, a przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty. W tym konkretnym przypadku, z decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 18 maja 2023 r. oraz z decyzji Wojewody Podkarpackiego z 23 maja 2023 r. wynika, że maksymalna możliwa obsada zwierząt w przebudowanych w przedmiotowym gospodarstwie rolnym w oparciu o decyzję Starosty Krośnieńskiego z 17 grudnia 2018 r., budynkach inwentarskich nr [...] i [...], określona przez organy administracji architektoniczno-budowlanej, wynosi 322,56 DJP - przy najbardziej korzystnym dla inwestora wyliczeniu.
Podkreślono, że w przypadku chowu lub hodowli zwierząt w budynkach zlokalizowanych obok siebie, oraz jak wynika z wniosku, na terenie jednego zakładu, jest to jedno przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko wymienione w § 2 ust. 1 pkt 51 lit. b rozporządzenia. W ocenie Starosty, właściwym do rozpoznania wniosku dotyczącego udzielenia pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza z instalacji położonej na terenie tego zakładu jest Marszałek w oparciu o art. 378 ust. 2a pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska.
Starosta zauważył również, że przesłanki wymienione w uzasadnieniu zawiadomienia o przekazaniu podania Marszałkowi dotyczyły jedynie obiektów przebudowanych przez wnioskodawcę (z których jeden został wydzierżawiony innemu podmiotowi), ale należy również mieć na uwadze, że znajdują się one na terenie kompleksu byłego państwowego gospodarstwa rolnego, gdzie budynków służących do chowu lub hodowli zwierząt jest kilka, a niektóre z nich używane są przez inne podmioty np. do chowu drobiu, co również powoduje kumulację oddziaływania i powinno być wliczane do DJP, jednakże już obecnie ustalona liczna 322,56 DJP wskazuje na właściwość Marszałka.
W piśmie z 23 lipca 2024 r. Marszałek odnosząc się do odpowiedzi Starosty, wskazał, że nie twierdził, iż instalacje zlokalizowane na terenie gospodarstwa rolnego służą wyłącznie do magazynowania zbóż. We wniosku o rozstrzygnięcie sporu posługiwano się zwrotem "instalacja zbiorników materiałów sypkich o pojemności powyżej 50 m3 (magazynowanie zbóż)", analogicznie jak w dokumentacji przedłożonej przez wnioskodawcę. Nie odnoszono się również do faktu, czy instalacje objęte wnioskiem o wydanie pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza są istniejące, czy projektowane. Marszałek zauważył, że stan instalacji został przedstawiony we wniosku o wydanie ww. pozwolenia i nie podlegał analizie.
W ocenie Marszałka, istotnym jest, iż na podstawie zebranego materiału dowodowego, w tym protokołów z kontroli przeprowadzonych przez Powiatowego Inspektora Weterynarii (PIW) w Krośnie, ustalono, że w dniu 8 marca 2023 r. została zawarta umowa dzierżawy między Z.S., a W.M., zgodnie z którą w obiekcie zlokalizowanym na terenie działki nr ewid. [...] w M. powstała odrębna instalacja do hodowli zwierząt, obie instalacje do hodowli zwierząt, zlokalizowane na terenie [...] oraz [...] są odrębnymi instalacjami, gdzie następuje pełna produkcja od warchlaka do tucznika, instalacje mają odrębne numery siedziby stada nadane przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, a maksymalna obsada inwentarza (nie deklarowana jak twierdzi Starosta), wyliczona na podstawie powierzchni kojców, przy zastosowaniu zakładanej technologii chowu/hodowli (warchlak-tucznik) oraz zachowaniu dobrostanu zwierząt, nie kwalifikuje instalacji należącej do wnioskodawcy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, gdyż wynosi 129,6 DJP, tj. mniej niż 210 DJP.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie wystąpił tzw. spór negatywny, bowiem zarówno Marszałek Województwa Podkarpackiego, jak i Starosta Krośnieński, uważają, że nie są właściwi do rozpoznania wniosku o wydanie pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza z instalacji zbiorników materiałów sypkich o pojemności powyżej 50 m3 (magazynowanie zbóż) należącej do Z.S. Gospodarstwo Rolne, [...].
Właściwość starosty jako organu ochrony środowiska została uregulowana w art. 378 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2024 r., poz. 54 ze zm., dalej: p.o.ś.). Wyjątek od tej zasady przewiduje art. 378 ust. 2a p.o.ś., zgodnie z którym marszałek województwa jest właściwy w sprawach:
1) przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zakładów, gdzie jest eksploatowana instalacja, która jest kwalifikowana jako przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2024 r., poz. 1112; dalej: ustawa środowiskowa);
2) przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy środowiskowej, realizowanego na terenach innych niż wymienione w pkt 1;
3) pozwolenia na wytwarzanie odpadów i pozwolenia zintegrowanego dla instalacji komunalnych, o których mowa w art. 38b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach;
4) o których mowa w art. 237 i art. 362 ust. 1-3, w zakresie dróg innych niż autostrady i drogi ekspresowe, usytuowanych w miastach na prawach powiatu.
To czy dane przedsięwzięcie jest przedsięwzięciem mogącym zawsze znacząco czy potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko określa rozporządzenie Rady Ministrów z 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. 2019 r., poz. 1839 ze zm.; dalej: rozporządzenie). Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 51 lit. b) rozporządzenia do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się chów lub hodowlę zwierząt innych niż wymienione w lit. a (norki) w liczbie nie mniejszej niż 210 DJP, przy czym za liczbę DJP przyjmuje się maksymalną możliwą obsadę zwierząt. W myśl § 3 ust. 1 pkt 104 lit. a tiret 1 rozporządzenia, do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się chów lub hodowlę zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 40 DJP i mniejszej niż 210 DJP - jeżeli ta działalność jest prowadzona w odległości mniejszej niż 210 m od terenów lub gruntów, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, tj. mieszkaniowych, rolnych zabudowanych zajętych pod budynki mieszkalne, innych zabudowanych z wyłączeniem cmentarzy i grzebowisk dla zwierząt, zurbanizowanych i niezbudowanych lub w trakcie zabudowy, rekreacyjno - wypoczynkowych z wyłączeniem kurhanów, pomników przyrody oraz terenów zieleni nieurządzonej niezaliczonej do lasów oraz gruntów zadrzewionych i zakrzewionych, nie uwzględniając nieruchomości gospodarstwa, na którego terenie chów lub hodowla będą prowadzone.
Zakład w rozumieniu przepisów p.o.ś. to jedna lub kilka instalacji wraz z terenem, do którego prowadzący instalacje posiada tytuł prawny, oraz znajdującymi się na nim urządzeniami (art. 3 pkt 48 p.o.ś.). Instalacja to zespół stacjonarnych urządzeń technicznych powiązanych technologicznie, do których tytułem prawnym dysponuje ten sam podmiot i położonych na terenie jednego zakładu (art. 3 pkt 6 lit. b) p.o.ś.).
Z kolei zgodnie z art. 378a ust. 2b p.o.ś. przy ustalaniu właściwości organów ochrony środowiska instalacje powiązane technologicznie, eksploatowane przez różne podmioty, kwalifikuje się jako jedną instalację.
Brak jest ustawowej definicji powiązania technologicznego. W ocenie NSA, przyjąć należy, że powiązaniem technologicznym jest taki związek pomiędzy przedsięwzięciami, który powoduje, że wspólnie tworzą one zorganizowaną całość w postaci jednej spójnej infrastruktury ukierunkowanej na ten sam cel gospodarczy.
W tej sprawie na jednym terenie znajdują się dwie chlewnie będące własnością dwóch różnych podmiotów, w dniu 8 marca 2023 r. została zawarta umowa dzierżawy między Z.S., a W.M., zgodnie z którą w obiekcie zlokalizowanym na terenie działki nr ewid. [...] w M. powstała odrębna instalacja do hodowli zwierząt. Umowa ta stanowi źródło tytułu prawnego do nieruchomości. Obie instalacje do hodowli zwierząt, zlokalizowane na terenie [...] oraz [...] są odrębnymi instalacjami, gdzie następuje pełna produkcja od warchlaka do tucznika, a instalacje te mają odrębne numery siedziby stada nadane przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. W obydwu obiektach dochodzi do odrębnej produkcji warchlak-tucznik, bez wymiany zwierząt. Budynki nie są zatem powiązane technologicznie w rozumieniu art. 3 pkt 6 lit. b p.o.ś. Nie ma zatem racji Starosta, odnosząc się do łącznej powierzchni kojców w chlewniach należących do dwóch różnych podmiotów oraz wskazując na istniejące powiązanie technologiczne obu instalacji.
Wobec powyższego, jak słusznie zauważył Marszałek, uzyskane informacje, dały podstawę do oszacowania nominalnej obsady chlewni zarządzanej przez wnioskodawcę, maksymalnie na poziomie do 129,6 DJP. Maksymalna obsada inwentarza, wyliczona na podstawie powierzchni kojców, przy zastosowaniu zakładanej technologii chowu/hodowli (warchlak-tucznik) oraz zachowaniu dobrostanu zwierząt, nie kwalifikuje instalacji należącej do wnioskodawcy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. W tej sytuacji zastosowanie w sprawie znajdzie regulacja § 3 ust. 1 pkt 104 lit. a tiret 1 rozporządzenia.
W konsekwencji prawidłowe jest stanowisko Marszałka Województwa Podkarpackiego, że organem właściwym w sprawie jest Starosta Krośnieński na podstawie art. 378 ust. 1 p.o.ś., ponieważ brak jest przesłanek uznania właściwości marszałka województwa na podstawie art. 378 ust. 2a pkt 1 i 2 p.o.ś.