III OZ 306/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny odmówił dokonania wykładni swojego wcześniejszego postanowienia, uznając, że nie było ku temu podstaw prawnych ani faktycznych.
H. P. złożył wniosek o wykładnię postanowienia NSA z 17 czerwca 2025 r., którym oddalono jego zażalenie na odrzucenie zażalenia na zarządzenie o wpisie sądowym. Skarżący twierdził, że jest zdezorientowany treścią orzeczenia. NSA odmówił wykładni, wskazując, że postanowienie było jasne, a wniosek zmierzał do polemiki i wyjaśnienia pytań strony, co nie mieści się w definicji wykładni orzeczenia.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał wniosek H. P. o dokonanie wykładni postanowienia NSA z 17 czerwca 2025 r. (sygn. akt III OZ 306/25), którym oddalono zażalenie skarżącego na postanowienie WSA w Gdańsku o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Sąd I instancji odrzucił zażalenie, ponieważ skarżący nie usunął braków formalnych i nie podpisał pisma. Skarżący, powołując się na dezorientację, wniósł o wykładnię postanowienia NSA. Naczelny Sąd Administracyjny, odwołując się do art. 158 i 166 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd podkreślił, że wykładni podlega sentencja orzeczenia, gdy jej treść jest niejasna. W tym przypadku zarówno sentencja, jak i uzasadnienie postanowienia były jasne i nie budziły wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia. Wniosek skarżącego został uznany za zmierzający do polemiki i udzielenia odpowiedzi na pytania strony, co nie jest celem postępowania o wykładnię orzeczenia. Wobec braku podstaw prawnych, NSA postanowił odmówić dokonania wykładni.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o dokonanie wykładni postanowienia nie jest zasadny, gdy jego treść jest jasna, a wniosek zmierza do polemiki ze stanowiskiem sądu lub wyjaśnienia znaczenia użytych słów, a nie do usunięcia rzeczywistych wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że wykładni podlega sentencja orzeczenia w przypadku niejasności. Wniosek o wykładnię nie może służyć do polemiki ani odpowiadania na pytania strony, jeśli orzeczenie jest jasne.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 158
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Przepis ten stosuje się odpowiednio do postanowień.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 166
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis art. 158 stosuje się odpowiednio do postanowień.
p.p.s.a. art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o wykładnię nie może zmierzać do polemiki ze stanowiskiem Sądu ani wyjaśniania znaczenia użytych w uzasadnieniu słów. Wniosek o wykładnię może być uwzględniony jedynie, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji, a nie zmierza do udzielania odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania. Sentencja i uzasadnienie postanowienia są jasne i nie zachodzą wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia.
Odrzucone argumenty
Skarżący jest zdezorientowany i nie rozumie treści postanowienia Sądu.
Godne uwagi sformułowania
wniosek o dokonanie wykładni orzeczenia nie może zmierzać do polemiki ze stanowiskiem Sądu, czy wyjaśniania znaczenia użytych w uzasadnieniu orzeczenia słów nie zachodzi potrzeba dokonania wykładni postanowienia zarówno sentencja kwestionowanego postanowienia, jak i jego uzasadnienie są sformułowane w sposób czytelny
Skład orzekający
Artur Kuś
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty wniosków o wykładnię orzeczeń sądowych i granice dopuszczalności takich wniosków."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku jasności co do treści orzeczenia i dopuszczalności wniosku o wykładnię.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z wykładnią orzeczeń, co jest istotne dla prawników, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.
“Kiedy sąd musi wyjaśniać swoje własne postanowienie? Granice wykładni orzeczeń.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII OZ 306/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-09-09 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-05-15 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Artur Kuś /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6139 Inne o symbolu podstawowym 613 Hasła tematyczne Inne Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odmówiono dokonania wykładni postanowienia Sądu Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art.158 w związk7u z art.166 oraz art.193 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Artur Kuś (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku H. P. o dokonanie wykładni postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 czerwca 2025 r. sygn. akt III OZ 306/25 w sprawie ze sprzeciwu H. P. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 16 sierpnia 2024 r., nr SKO Gd/4384/23 w przedmiocie wydania decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia: odmówić dokonania wykładni postanowienia. Uzasadnienie Postanowieniem z 17 czerwca 2025 r., sygn. akt III OZ 306/25 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie H. P. (dalej: "skarżący") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 22 kwietnia 2025r., sygn. akt II SA/Gd 972/24 o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału II z 3 grudnia 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że skarżący nie usunął braku formalnego zażalenia i nie podpisał zażalenia. Zatem Sąd I instancji prawidłowo odrzucił wniesione zażalenie. Skarżący pismem z 3 lipca 2025 r. wniósł o dokonanie wykładni ww. postanowienia podnosząc, że jest zdezorientowany i że nie rozumie co końca co oznacza decyzja Sądu tj. czy sprawa został zakończona czy nie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Wniosek o dokonanie wykładni postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 czerwca 2025 r., sygn. III OZ 306/25 nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Stosownie zaś do art. 166 p.p.s.a. przepis ten stosuje się odpowiednio do postanowień. Zgodnie z ugruntowanym poglądem zarówno orzecznictwa, jak i doktryny, konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Podkreślenia przy tym wymaga, że wniosek o dokonanie wykładni orzeczenia nie może zmierzać do polemiki ze stanowiskiem Sądu, czy wyjaśniania znaczenia użytych w uzasadnieniu orzeczenia słów. Wykładni podlega sentencja orzeczenia, zaś wątpliwości co do jego uzasadnienia wyjaśniane mogą być w trybie art. 158 p.p.s.a. jedynie wówczas, gdy jest to niezbędne dla dokonania prawidłowej interpretacji sentencji orzeczenia (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 stycznia 2008 r., sygn. akt I OZ 1011/07). Uwzględnienie wniosku może nastąpić jedynie, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji, a nie zmierza do udzielania odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 stycznia 2008 r., sygn. akt I OZ 1011/07). Zważywszy na powyższe, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi potrzeba dokonania wykładni postanowienia z 17 czerwca 2025 r., sygn. akt III OZ 306/25. Zarówno bowiem sentencja kwestionowanego postanowienia, jak i jego uzasadnienie są sformułowane w sposób czytelny. Nie zachodzą wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji. W sposób jasny wskazano bowiem przedmiot sprawy oraz sposób rozstrzygnięcia, a w uzasadnieniu podstawę prawną, jak również motywy jakimi kierował się Sąd zajmując stanowisko w rozpoznawanej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił dlaczego oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału II z 3 grudnia 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego wskazując, że skoro skarżący nie usunął braku formalnego zażalenia to Sąd I instancji prawidłowo odrzucił wniesione zażalenie. Uzasadnienie wniosku o dokonanie wykładni postanowienia sprowadza się zaś w istocie do udzielenia stronie wnioskującej odpowiedzi na postawione przez nią pytania, co nie mieści się w pojęciu wykładni postanowienia i jest niedopuszczalne. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący w rozpoznanym wniosku o dokonanie wykładni nie wskazał rzeczywistych wątpliwości co do treści ww. orzeczenia, a to w żaden sposób nie może być podstawą do wydania postanowienia o dokonaniu jego wykładni. Mając powyższe na uwadze, wobec braku podstaw do dokonania wykładni postanowienia, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 158 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. oraz 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI