III OSK 993/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Komendanta Wojewódzkiego Policji od wyroku WSA w Szczecinie, który uchylił orzeczenia dyscyplinarne wobec policjanta M. P. Policjantowi zarzucono bezczynność w trzech postępowaniach (RSD-272/20, RSD-415/20, RSD-435/20) i wymierzono mu karę nagany. WSA uznał, że postępowanie dyscyplinarne było wadliwe, ponieważ organy nie wyjaśniły wystarczająco stanu faktycznego. Wskazano na brak precyzyjnych dat wydania poleceń i terminów ich wykonania w kartach nadzoru, a także na niewystarczającą ocenę obciążenia policjanta pracą. WSA podkreślił, że dla wykazania winy konieczne jest ustalenie obiektywnej możliwości wykonania poleceń i zawinionego ich niewykonania. NSA oddalił skargę kasacyjną organu, podzielając stanowisko WSA. Sąd podkreślił obowiązek rzecznika dyscyplinarnego zebrania materiału dowodowego i dokładnego ustalenia stanu faktycznego. NSA uznał, że zarzuty dotyczące naruszenia przepisów procesowych były niezasadne, a zarzut naruszenia prawa materialnego (art. 132a pkt 2 ustawy o Policji) również nie mógł zostać uwzględniony, gdyż interpretacja sądu była zgodna z zasadami odpowiedzialności dyscyplinarnej.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalanie stanu faktycznego w postępowaniach dyscyplinarnych, obowiązki organów i rzecznika dyscyplinarnego, ocena obciążenia pracą funkcjonariuszy, wymogi dotyczące zawinienia w dyscyplinie służbowej.
Dotyczy specyfiki postępowań dyscyplinarnych w Policji, ale zasady dotyczące ustalania stanu faktycznego i winy mają szersze zastosowanie.
Zagadnienia prawne (3)
Czy niewystarczające ustalenie stanu faktycznego, w szczególności dotyczące obciążenia policjanta pracą i możliwości wykonania poleceń, stanowi podstawę do uchylenia orzeczenia dyscyplinarnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, niewystarczające wyjaśnienie stanu faktycznego, w tym obiektywnej możliwości wykonania poleceń i zawinionego ich niewykonania, stanowi naruszenie przepisów postępowania i może prowadzić do uchylenia orzeczenia dyscyplinarnego.
Uzasadnienie
Sąd pierwszej instancji uznał, że organy dyscyplinarne nie wykazały w sposób wystarczający, czy policjant miał obiektywną możliwość wykonania poleceń i czy ich niewykonanie było zawinione. Brak precyzyjnych ustaleń dotyczących obciążenia pracą i terminów wykonania poleceń uniemożliwił prawidłowe przypisanie winy.
Czy błędna wykładnia art. 132a pkt 2 ustawy o Policji przez Sąd pierwszej instancji, dotycząca pojęcia 'zawinienia' w kontekście winy nieumyślnej, stanowi podstawę do uwzględnienia skargi kasacyjnej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, błędna wykładnia nie została stwierdzona, a stanowisko Sądu pierwszej instancji było zgodne z zasadami odpowiedzialności dyscyplinarnej.
Uzasadnienie
NSA uznał, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo zinterpretował pojęcie winy nieumyślnej, wymagając obiektywnego ustalenia możliwości wykonania poleceń i obciążenia pracą. Skarga kasacyjna organu próbowała zdyskredytować własne wcześniejsze stanowisko.
Czy naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 135e ust. 1 ustawy o Policji, poprzez niewystarczające zebranie materiału dowodowego i niewyjaśnienie stanu faktycznego, uzasadnia uchylenie orzeczeń dyscyplinarnych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, niewystarczające zebranie materiału dowodowego i niewyjaśnienie stanu faktycznego stanowi naruszenie art. 135e ust. 1 ustawy o Policji i uzasadnia uchylenie orzeczeń.
Uzasadnienie
NSA podzielił ocenę WSA, że stan faktyczny nie został dostatecznie wyjaśniony, co stanowi naruszenie zasady prawdy obiektywnej i obowiązku rzecznika dyscyplinarnego. Brak było wystarczających dowodów na zawinione niewykonanie poleceń.
Przepisy (20)
Główne
u.P. art. 132 § ust. 3 pkt 2
Ustawa o Policji
Naruszenie dyscypliny służbowej polegające na niewykonaniu polecenia.
u.P. art. 135e § ust. 1
Ustawa o Policji
Obowiązek zebrania materiału dowodowego i wyjaśnienia sprawy przez rzecznika dyscyplinarnego.
u.P. art. 132a § pkt 2
Ustawa o Policji
Definicja winy nieumyślnej w postępowaniu dyscyplinarnym.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a i c
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa uchylenia orzeczenia organu administracji z powodu naruszenia przepisów postępowania.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa uchylenia orzeczenia organu administracji z powodu naruszenia przepisów postępowania.
p.p.s.a. art. 174 § pkt 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa skargi kasacyjnej z powodu naruszenia prawa materialnego.
p.p.s.a. art. 174 § pkt 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa skargi kasacyjnej z powodu naruszenia przepisów postępowania.
p.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa orzekania NSA.
Pomocnicze
u.P. art. 132 § ust. 1
Ustawa o Policji
u.P. art. 132 § ust. 3 pkt 3
Ustawa o Policji
Przepis materialny, błędnie wskazany jako procesowy w skardze kasacyjnej.
u.P. art. 133 § ust. 1
Ustawa o Policji
u.P. art. 134 § pkt 2
Ustawa o Policji
u.P. art. 135j § ust. 1 pkt 3
Ustawa o Policji
u.P. art. 135a § ust. 1
Ustawa o Policji
p.p.s.a. art. 135
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres rozpoznania sprawy przez NSA.
p.p.s.a. art. 183 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Nieważność postępowania.
Zarządzenie nr 30 KGP art. 15 § pkt 1
Zarządzenie nr 30 Komendanta Głównego Policji
Obowiązek terminowej, dokładnej i starannej realizacji zadań.
Zarządzenie nr 30 KGP art. 15 § pkt 2
Zarządzenie nr 30 Komendanta Głównego Policji
Obowiązek powiadamiania o okolicznościach utrudniających realizację zadań.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewystarczające wyjaśnienie stanu faktycznego w postępowaniu dyscyplinarnym, w tym obciążenia policjanta pracą i możliwości wykonania poleceń. • Naruszenie przez organy dyscyplinarne obowiązku zebrania materiału dowodowego i dokładnego ustalenia stanu faktycznego (art. 135e ust. 1 ustawy o Policji). • Brak precyzyjnych dat wydania poleceń i terminów ich wykonania w kartach nadzoru. • Niewystarczająca ocena obciążenia policjanta pracą i możliwości wykonania poleceń.
Odrzucone argumenty
Zarzuty organu dotyczące naruszenia przepisów procesowych (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. w zw. z art. 132 ust. 3 pkt 3 oraz art. 135e ust. 1 ustawy o Policji). • Zarzuty organu dotyczące naruszenia przepisów postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. w zw. z § 15 zarządzenia nr 30 KGP). • Zarzuty organu dotyczące naruszenia art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 135e ust. 1 ustawy o Policji. • Zarzut organu dotyczący błędnej wykładni art. 132a pkt 2 ustawy o Policji.
Godne uwagi sformułowania
Uznanie przez organ dyscyplinarny, że policjant popełnił przewinienie dyscyplinarne powinno nastąpić z poszanowaniem zasady prawdy obiektywnej. • Na rzeczniku dyscyplinarnym spoczywa obowiązek zebrania materiału dowodowego i podejmowania czynności niezbędnych do wyjaśnienia sprawy. • Przypisanie policjantowi winy wymaga jednoznacznego ustalenia stanu faktycznego sprawy i jego prawidłowej oceny prawnej. • Dla wykazania, że działanie policjanta było zawinione, należało ustalić, czy miał on obiektywną możliwość wykonania poleceń.
Skład orzekający
Zbigniew Ślusarczyk
przewodniczący
Olga Żurawska - Matusiak
sprawozdawca
Hanna Knysiak - Sudyka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie stanu faktycznego w postępowaniach dyscyplinarnych, obowiązki organów i rzecznika dyscyplinarnego, ocena obciążenia pracą funkcjonariuszy, wymogi dotyczące zawinienia w dyscyplinie służbowej."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowań dyscyplinarnych w Policji, ale zasady dotyczące ustalania stanu faktycznego i winy mają szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest dokładne ustalenie stanu faktycznego i dowodzenie winy w postępowaniach dyscyplinarnych, nawet wobec funkcjonariuszy służb mundurowych. Podkreśla znaczenie prawdy obiektywnej i możliwości obronnych.
“Policjant ukarany naganą, ale sąd uchyla decyzję. Kluczowe okazało się obciążenie pracą i brak dowodów winy.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.