III OSK 875/22

III OSK 875/22 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-09-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-04-01
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Artur Kuś
Maciej Kobak /sprawozdawca/
Zbigniew Ślusarczyk /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Sygn. powiązane
III SA/Gl 667/21 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2021-08-03
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art.3 ust.1 pkt 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
art.31 ust.3 w zw. z art.61 ust.3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
Dz.U. 2024 poz 935
art.141 §4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 2000
art.7, art.77 §1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk Sędziowie: sędzia NSA Artur Kuś sędzia del. WSA Maciej Kobak (spr.) Protokolant: asystent sędziego Anna Krupa po rozpoznaniu w dniu 9 września 2025 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Stowarzyszenia X w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 sierpnia 2021 r. sygn. akt III SA/Gl 667/21 w sprawie ze skargi J. F. na decyzję Prezydenta Miasta Ś. z dnia 10 maja 2021 r. nr 7/2021 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 3 sierpnia 2021 r. sygn. akt III SA/Gl 667/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J. F. (dalej: "skarżący") na decyzję Prezydenta Miasta Ś. (dalej: "organ") z dnia 10 maja 2021 r.
nr 7/2021 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.
Powyższy wyrok został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.
W dniu 10 maja 2020 r. skarżący złożył do Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w Ś. wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie przekazania:
a) kserokopii dziennika lekcyjnego klasy I A z roku szkolnego 2006/2007;
b) kserokopii dziennika lekcyjnego klasy II A z roku szkolnego 2007/2008;
c) kserokopii dziennika lekcyjnego klasy III A z roku szkolnego 2008/2009;
d) kserokopii dziennika lekcyjnego klasy IV C z roku szkolnego 2009/2010;
e) kserokopii dziennika lekcyjnego klasy V C z roku szkolnego 2010/2011;
f) kserokopii dziennika lekcyjnego klasy VI C z roku szkolnego 2011/2012;
g) kserokopii księgi zarządzeń od roku szkolnego 2005/2006 do dnia rozpatrzenia wniosku.
Wskazał też, że zakres stron dzienników, które są w zainteresowaniu strony znajdują się w załącznikach od 1 do 6.
Z uwagi na fakt, że wniosek nie został załatwiony w terminie wskazanym w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429, dalej: "u.d.i.p.") skarżący złożył do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargę na bezczynność organu. Wyrokiem z 11 marca 2021 r. III SAB/Gl 211/20 Sąd stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i zobowiązał organ do załatwienia sprawy w terminie 14 dni od daty zwrotu akt wraz z prawomocnym wyrokiem.
Pismem z 2 listopada 2020 r. Dyrektor poinformował skarżącego, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej i wezwał skarżącego do wykazania w terminie 7 dni, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W odpowiedzi skarżący poinformował, że jego zdaniem żądane dane nie stanowią informacji przetworzonej.
Decyzją z 3 marca 2021 r. nr 4/211/2020, Dyrektor odmówił stronie udostępnienia informacji publicznej w postaci kserokopii dzienników lekcyjnych za lata 2006-2012 oraz kserokopii księgi zarządzeń od roku 2005, argumentując, że wnioskowana informacja stanowi informację przetworzoną, której udostępnienie uwarunkowane jest wykazaniem szczególnie istotnego interesu publicznego - art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.
Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego na powyższą decyzję organ decyzją z 10 maja 2021 r. nr 7/2021 utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Dyrektora.
W skardze do sądu administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie decyzji organu odwoławczego.
Opisanym na wstępie wyrokiem WSA w Gliwicach oddalił skargę. Sąd pierwszej instancji uznał za trafne stanowisko organów obu instancji, że zakres żądania skarżącego wskazany we wniosku, obejmujący udostępnienie kserokopii dzienników lekcyjnych za lata 2006-2012 oraz kserokopii księgi zarządzeń od roku 2005 stanowi informację przetworzoną.
W ocenie składu orzekającego organy słusznie wskazały, że informacje, których domaga się skarżący wymagają czasochłonnej analizy dzienników lekcyjnych za okres 6 lat oraz księgi zarządzeń od 2005 r., czyli licząc do daty wpłynięcia wniosku (10 maja 2020 r.) za okres 15 lat, celem identyfikacji, czy nie zawierają one danych prawnie chronionych. Taka analiza wymaga zapoznania się z każdą stroną dokumentów i wychwycenie w niej danych osobowych, które nie podlegają udostępnieniu. Sąd zgodził się również z organami, że analiza ta ma szczególne znaczenia w przypadku, gdy skarżący w latach 2006-2012 uczęszczał do szkoły i posiadana przez niego wiedza prywatna wymaga od organu zachowania szczególnej ostrożności w analizie tych danych. Nie bez znaczenia jest także obszerność żądanych informacji. Wnioskodawca żąda udostępnienia dokumentacji liczącej wiele zapisanych pismem odręcznym stron, które wymagają co najmniej przeczytania przez pracownika udostępniającego. Wszystkie te cechy świadczą o konieczności przetworzenia informacji. Zauważyć też przyjdzie, że skarżący w załącznikach do wniosku od 1-3 żąda przedłożenia danych określonych w 16 punktach, w załącznikach od 4-6 w 17 punktach. Tak wygenerowana informacja oparta na kilkunastu kluczach weryfikacyjnych nie jest informacją prostą, lecz przetworzoną.
WSA podzielił stanowisko organów, że skarżący nie wykazał szczególnej istotności żądanej informacji dla interesu publicznego.
Zarzut naruszenia art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, dalej: "k.p.a."), poprzez nieuwzględnienie słusznego interesu obywatela, Sąd uznał za bezzasadny.
Sąd podkreślił, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom
art. 107 § 1 k.p.a. i zawiera powołanie zastosowanych przepisów prawa i odniesienie ich treści do istotnych okoliczności sprawy. Uzasadnienie decyzji wskazuje przyczyny, dla których organ uznał, że wnioskowana informacja jest informacją przetworzoną. Wyjaśnia też, że z uwagi na brak wykazania szczególnego interesu publicznego informacja ta nie może być skarżącemu przekazana.
Powyższy wyrok w całości zakwestionował skarżący, zarzucając mu naruszenie:
1) przepisów postępowania tj. art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: "p.p.s.a.") w związku z art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. - przez zaniechanie ustalenia jaka to niezwykle duża ilość informacji miałaby zostać poddana analizie, co miałoby uzasadniać uznanie wnioskowanej informacji za przetworzoną;
2) prawa materialnego tj.: art. 31 ust. 3 i art. 61 ust. 3 Konstytucji RP w związku z art. 3 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p. przez ich błędną wykładnię polegającą na niezasadnym uznaniu, że informacja, która nie jest nowa jakościowo, może być uznana za informację przetworzoną.
Na podstawie powyższych zarzutów wniesiono o uchylenie wyroku w całości i rozpoznanie sprawy co do istoty przez uchylenie decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia 3 marca 2021 r., orzeczenie o kosztach, przeprowadzenie rozprawy i zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna
z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. i nie zachodzi żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku. W tych okolicznościach w sprawie badaniu podlegały wyłącznie zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej na uzasadnienie przytoczonych podstaw kasacyjnych.
Skarga kasacyjna jest niezasadna i jako taka podlega oddaleniu. Wszystkie zarzuty kasacyjne, niezależnie od ich normatywnej stylizacji zmierzają do podważenia oceny prawnej sformułowanej przez WSA na gruncie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W przekonaniu skarżącego kasacyjnie organ, a za nim WSA błędnie przyjął, że żądana informacja publiczna ma charakter przetworzony.
Pojęcie "informacji publicznej przetworzonej" jest pojęciem nieostrym i nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane. Analiza dotychczasowego orzecznictwa sądowego daje jednak podstawę do odkodowania swojego rodzaju opisowej definicji tego pojęcia stanowiącej wynik wykładni art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Informacja publiczna przetworzona to zatem taka informacja publiczna, która:
- w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (por. wyrok NSA z dnia 30 września 2015 r., I OSK 1746/14);
- jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów (por. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., I OSK 89/13, LEX nr 1368968; por. też wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r., I OSK 1347/05, LEX nr 281369) na podstawie pierwotnego zasobu danych (por. wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2012 r., I OSK 2149/12; wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., I OSK 89/13; wyrok NSA z dnia 3 października 2014 r., I OSK 747/14);
- jest wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu - "przy rozstrzyganiu tego typu spraw należy mieć na uwadze, iż ograniczenie wprowadzone przepisem art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie udzielania informacji publicznej przetworzonej ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych kompetencji, lecz na czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej (wyroki NSA z dnia 5 września 2013 r. I OSK 953/13, I OSK 866/13, I OSK 865/13); "proces powstawania informacji (przetworzonej) skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadane dokumenty obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego" (por. wyrok NSA z dnia 9 października 2010 r., I OSK 1737/12); "jedną z przesłanek uzasadniających ograniczenie prawa do informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy u.d.i.p. jest konieczność ochrony "porządku publicznego" (art. 61 ust. 3 Konstytucji). W pojęciu tym mieści się m.in. postulat zapewnienia organom władzy publicznej prawidłowego funkcjonowania w celu wykonywania ich kompetencji" (wyrok NSA z dnia 27 lutego 2014 r., I OSK 1769/13);
- może być jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego (por. wyrok NSA z dnia 28 kwietnia 2016 r., I OSK 2658/14; wyrok NSA z dnia 5 stycznia 2016 r., I OSK 33/15);
- nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją - "informacja przetworzona obejmuje dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona" (zob. np. wyrok NSA z dnia 5 marca 2015 r., I OSK 863/14; wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2015 r., I OSK 1645/14; wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., I OSK 977/11);
- której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej ilości dokumentów - informacja przetworzona w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej to nie tylko taka, która powstaje w wyniku poddania posiadanych informacji analizie albo syntezie i wytworzenia w taki właśnie sposób nowej jakościowo informacji (...); w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) wielu dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (zob. np. wyroki NSA: z dnia 2 października 2014 r., I OSK 140/14; z dnia 21 września 2012 r., I OSK 1477/12, LEX nr 1264566; z dnia 9 sierpnia 2011 r., I OSK 792/11, LEX nr 1094536; z dnia 8 czerwca 2011 r., I OSK 426/11, LEX nr 1135982; z dnia 17 października 2006 r., I OSK 1347/05, LEX nr 281369).
Należy przy tym podkreślić, że w każdym wypadku, gdy podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej powołuje się na to, że ma ona charakter przetworzony i okoliczność ta stanowi podstawę decyzji administracyjnej o odmowie jej udostępnienia, zobowiązany jest w uzasadnieniu tej decyzji podać fakty, które będą tę ocenę potwierdzać. Konieczne jest więc wykazanie, jakie konkretnie działania należy podjąć celem przetworzenia informacji, ilu pracowników i przez jaki czas będzie zaangażowanych w ten proces, czy żądane informacje składają się z informacji prostych, a jeżeli tak, to gdzie i w jakich kategoriach zbiorów się znajdują, w jakim zakresie i przez jaki okres praca organu będzie zakłócona, czy przetworzenie informacji będzie się wiązało z ponadstandardowymi nakładami finansowymi itd. Chodzi więc o podanie takiego zbioru informacji, które pozwolą sądowi na pozytywną weryfikację przyjętego w decyzji stanowiska, że żądana informacja publiczna jest informacją przetworzoną.
Biorąc pod uwagę wyżej przedstawione rozumienie pojęcia informacji publicznej przetworzonej, a także wymogi co do uzasadnienia decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej na tej podstawie oraz odnosząc to do realiów niniejszej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że uzasadnienie zakwalifikowania informacji żądanej przez skarżącego i objętej decyzją organu w niniejszej sprawie, jako informacji przetworzonej, uznać należało za prawidłowe.
W sprawie jest bezsporne, że skarżący domagał się informacji publicznej w postaci a) kserokopii dziennika lekcyjnego klasy lA z roku szkolnego 2006/2007; b) kserokopii dziennika lekcyjnego klasy llA z roku szkolnego 2007/2008; c) kserokopii dziennika lekcyjnego klasy lll A z roku szkolnego 2008/2009; d) kserokopii dziennika lekcyjnego klasy lV C z roku szkolnego 2009/2010; e) kserokopii dziennika lekcyjnego klasy V C z roku szkolnego 2010/2011; f) kserokopii dziennika lekcyjnego klasy Vl C z roku szkolnego 2011/2012 g) kserokopii księgi zarządzeń od roku szkolnego 2005/2006 do dnia rozpatrzenia wniosku. Precyzując skarżący podał, że w zakres żądania dostępowego wchodzi: okładka dziennika lekcyjnego, strona tytułowa dziennika lekcyjnego, skład samorządu klasowego i rady klasowej rodziców, plan pracy wychowawcy, informacje o podręcznikach, tygodniowy plan zajęć edukacyjnych, informacje o wycieczkach danego zespołu klasowego, ważniejsze wydarzenia z życia klasy, realizacja tygodniowego planu nauczania, godzinowa realizacja podstawy programowej, liczba uczniów wg stanu z 20 września, hospitacje, kontrola dziennika lekcyjnego, zebrania z rodzicami, notatki służbowe.
W swojej decyzji organ wyjaśnił, że nie posiada zbioru informacji wyselekcjonowanych w oparciu o tak charakterystyczne kryteria. Wyjaśnił, że przygotowanie wnioskowanej informacji wymagałoby wnikliwego przeczytania dzienników lekcyjnych za okres 6 lat oraz księgi zarządzeń za okres 15 lat. Dokumenty te zawierają dane prawnie chronione, w szczególności dane osobowe uczniów, ich rodziców, opiekunów, a także innych osób, które zostały w nich ujawnione, obejmujące zarówno imiona i nazwiska, adresy zamieszkania i korespondencji tych osób, a także dane o niepełnosprawności uczniów, chorobach i ich problemach edukacyjnych. Dzienniki często zawierają treści sporządzone pismem odręcznym, co dodatkowo utrudnia ich odczytanie. WSA zasadnie przyjął, że przygotowanie wnioskowanej informacji wymagałoby ponadstandardowego nakładu pracy wyrażającego się w znacznym zaangażowaniu czasowym i osobowym. Przygotowanie kserokopii wszystkich dzienników lekcyjnych za okres 6 lat oraz księgi zarządzeń za okres 15 lat wiązałoby się z koniecznością rzetelnego przeanalizowania ich treści i usunięcia z niej danych wyłączonych z zakresu prawa dostępu do informacji publicznej poprzez ich anonimizację. Ponadto, z treści dokumentów należałoby usunąć treść nieobjętą wnioskiem, zgodnie z kilkunastoma kwantyfikatorami podanymi przez skarżącego. Należy podać, że przedmiotowych okoliczności skarżący kasacyjnie nie kwestionuje. W istocie uzasadnienie skargi kasacyjnej składa się z szeregu tez o charakterze bardzo ogólnym, bez jednoznacznego związku z okolicznościami sprawy. Nie podaje jednak żadnych konkretnych argumentów wspierających prezentowane wnioski
a pozwalających na wejście w merytoryczną polemikę z ocenami prawnymi Sądu pierwszej instancji.
Należy pamiętać, że każda osoba zatrudniona w organie administracji publicznej ma przede wszystkim działać na rzecz realizacji jego ustawowych zadań. Przygotowywanie informacji publicznej celem jej udostępnienia nie mieści się stricte
w zakresie zadań prezydenta miasta jako organu prowadzącego szkołę podstawową. Jest to wprawdzie jego obowiązek prawny, niemniej nie wchodzący w zakres przedmiotowo-resortowych zadań właściwych dla tego organu z uwagi charakter wiedzy i kompetencji wykorzystywanych przy ich realizacji. Dlatego też z założenia, konieczność oddelegowania pracownika do wykonywania pracy polegającej na przygotowaniu i przetworzeniu informacji publicznej celem jej udostępnienia wiąże się ze zmniejszeniem wydajności organu w zakresie merytorycznie odpowiadającym jego przedmiotowej właściwości. Z tych właśnie względów, niejako dla zrównoważenia zmniejszenia stopnia przydatności organu w sferze publicznej, wnioskujący o udostępnienie informacji publicznej przetworzonej musi wykazać, że jest w stanie ją wykorzystać "dla interesu publicznego". Ustawodawca kierując się systemową zasadą proporcjonalności prawidłowo wykorzystał w treści art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. klauzulę limitacyjną, o której mowa w art. 31 ust. 3 w zw. z art. 61 ust. 3 Konstytucji. Przepisy te nie zostały naruszone przez WSA.
Na etapie postępowania kasacyjnego nie jest kwestionowane, że skarżący kasacyjnie nie wykazał, iż pozyskanie wnioskowanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Podważa się jedynie, że stanowią one informację publiczną przetworzoną.
Zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. został sformułowany jako pochodna naruszenia art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. i z analogicznych względów nie mógł zostać uwzględniony. Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdza, aby uzasadnienie wyroku Sądu pierwszej instancji zawierało systemowe braki uniemożliwiające instancyjną weryfikację wydanego rozstrzygnięcia. Wywód WSA tak pod względem faktograficznym, prawnym, jak
i subsumcyjnym jest kompletny, spójny i logiczny. Wszystkie przesłanki pozwalające na zracjonalizowanie rozstrzygnięcia zawartego w wyroku zostały ujawnione i adekwatnie ze sobą powiązane.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie
art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.