III OSK 87/23

II SA/Łd 889/24 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-03-14
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-11-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Michał Zbrojewski
Robert Adamczewski /przewodniczący/
Tomasz Porczyński /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 16
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Dnia 14 marca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Adamczewski Sędziowie: Sędzia WSA Michał Zbrojewski Asesor WSA Tomasz Porczyński (spr.) Protokolant Pomocnik sekretarza Paulina Kutkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2025 roku sprawy ze skargi A. P. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 8 października 2024 roku nr 288/2024 znak GPB-III.7721.221.2024 JR w przedmiocie odmowy wydania zbioru dokumentów melioracyjnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. umarza administracyjne postępowanie odwoławcze; 3. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokat I. B. prowadzącej Kancelarię Adwokacką przy ul. [...] w Ł. kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. ał
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 8 października 2024 r., nr 288/2024 wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r. poz. 572) – dalej: k.p.a.; art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r. poz. 902) – dalej: u.d.i.p.; Wojewoda Łódzki utrzymał w mocy decyzję Starosty Pabianickiego z dnia 25 lipca 2024 r., nr 406/2024 o odmowie wydania zbioru dokumentów melioracyjnych terenu [...] Szkół [...] w W., gm. K. i nieruchomości działek nr ew. [...],[...],[...], znajdujących się na terenie osiedla [...] w P.
Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie organ wskazał, że o wydanie zbioru w/w dokumentów A.P. (skarżący) wystąpił wnioskiem z dnia 18 lipca 2024 r. W treści pisma strona wskazała, iż udostępnienia wnioskowanej dokumentacji żąda w trybie przepisów u.d.i.p.
Wskazaną na wstępie decyzją z dnia 25 lipca 2024 r. Starosta Pabianicki odmówił udostępnienia skarżącemu żądanej dokumentacji, uzasadniając to faktem, iż organ administracji architektoniczno-budowlanej takowych zbiorów dokumentów, odnoszących się zarówno do powołanych we wniosku skarżącego, jak i jakichkolwiek innych terenów, nie posiadał ani nie posiada. Jednocześnie odwołując się do obowiązujących przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane organ wskazał na zakres właściwości rzeczowej organów administracji architektoniczno-budowanej, z czego wywodził, iż prowadzenie zbioru dokumentacji melioracyjnych terenów pozostaje poza jego ustawowymi kompetencjami.
W odwołaniu od powyższej decyzji A. P. wniósł odwołanie, w którym zarzucając naruszenie art.7, art. 8, art. 9, art. 11, art. 12 i art. 75 § 1, art., 77 § 1 k.p.a. kwestionował stanowisko organu, co do braku dysponowania żądaną przez niego dokumentacją melioracyjną terenu. Wskazywał, iż przekazane mu informacje są gołosłowne lub fałszywe, o czym świadczy znajdująca się w jego posiadaniu kopia mapy ze zbioru dokumentów melioracyjnych przedmiotowego terenu, opatrzona pieczęcią Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w Pabianicach. Powołując się na art. 51 Konstytucji RP wnosił o udostępnienie żądanego zbioru dokumentów.
Utrzymując w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, zaskarżoną niniejszą skargą decyzją z dnia 8 października 2024 r., Wojewoda Łódzki wskazał, iż dysponent informacji publicznej jest zobowiązany do jej udostępnienia wówczas, gdy informacja fizycznie istnieje, nie została wcześniej udostępniona wnioskodawcy i nie funkcjonuje w obiegu publicznym. Natomiast w przypadku, gdy wnioskodawca domaga się udostępnienia informacji niebędących w posiadaniu adresata wniosku w dniu jego złożenia, brak jest możliwości realizacji tego żądania, o czym organ winien poinformować wnioskodawcę, w drodze zwykłego pisma. Zgodnie zaś z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji.
W rozpatrywanej sprawie wniosek skarżącego dotyczył żądania udostępnienia zbioru dokumentacji melioracyjnej terenu [...] Szkół [...] w W., gm. K. i nieruchomości działek nr ew. [...],[...],[...], znajdujących się na terenie osiedla [...] w P., której to dokumentacji adresat żądania – Starosta Pabianicki nie posiadał i nie posiada, co zostało wskazane w treści doręczonej stronie decyzji organu I instancji. Wobec powyższego, skoro Starosta Pabianicki nie jest dysponentem dokumentacji wskazanej we wniosku strony z dnia 18 lipca 2024 r., organ zasadnie, stosując normę z art. 16 ust. 2 u.d.i.p., wydał zaskarżoną decyzję.
Wojewoda Łódzki abstrahując od powyższej argumentacji wskazywał dodatkowo, że złożony przez skarżącego wniosek z dnia 18 lipca 2024 r. został sformułowany w sposób ogólnikowy, mało konkretny, co uniemożliwia w rezultacie uznanie, iż jego przedmiotem jest informacja o charakterze publicznym. Podkreślił, iż brak precyzyjnego określenia zakresu żądanej informacji publicznej uniemożliwia jej udostępnienie. Ponadto odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych organ wywodził, że akta sprawy administracyjnej jako całokształt nie stanowią informacji publicznej, poza zakresem której pozostają dokumenty wewnętrzne. Akta są pewny przedmiotem, którego dotyczą przepisy szczególne normujące jego tworzenie, rejestrowanie, przechowywanie, jak i udostępnianie. Prawo do informacji publicznej dotyczy informacji o sprawie publicznej, a więc informacji o czymś, a nie udostępnienia zbioru materiałów jako takich. Tym samym w ocenie organu odwoławczego, kwestionowaną odwołaniem decyzję z dnia 18 lipca 2024 r. należało utrzymać w mocy w całości.
Odnosząc się do argumentacji strony oraz zgłaszanych w toku postępowania odwoławczego wniosków Wojewoda Łódzki wskazał, że przedłożona przez skarżącego kserokopia mapy ze zbioru dokumentów melioracyjnych przedmiotowego terenu, opatrzona pieczęcią Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w Pabianicach stanowi prawdopodobnie część nieokreślonej dokumentacji projektowej zatwierdzonej w toku postępowania zatwierdzonego decyzją Starosty Pabianickiego, na co wskazuje fakt oznaczenia tego dokumentu "numerem strony". Tym samym brak jest podstaw do twierdzenia, iż w/w organ jest dysponentem zbioru dokumentacji objętej żądaniem strony. Natomiast, co do zgłoszonego przez skarżącego żądania przesłuchania naczelnika wydziału Architektury i Budownictwa w Starostwie Powiatowym w P. organ wskazał, iż postępowaniu prowadzonym, w trybie przepisów u.d.i.p., nie prowadzi się postępowania dowodowego na podstawie przepisów k.p.a.
W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi A.P. podtrzymywał zarzuty i argumentację przedstawioną w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Podkreślił, iż w jego ocenie celowe działanie organów administracji ma na celu zatajanie prawdy o fakcie zniszczenia urządzeń melioracyjnych na tym terenie. Skarżący wnosił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Łódzki wnosił o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Przy piśmie procesowym z dnia 12 marca 2025 r. skarżący przedstawił kserokopie kolejnych dokumentów, to jest: ugodę zawartą w dniu [...] sierpnia 1998 r. pomiędzy Zespołem Szkół [...] w W., gm. K. a Firmą P. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. dotyczącą realizacji inwestycji kolektora sanitarnego dla odprowadzania ścieków z K.; protokół z dnia 16 czerwca 1994 r. dotyczący wyłączenia z ewidencji urządzeń melioracyjnych na obiekcie K.; pismo Starostwa Powiatowego w Pabianicach z dnia [...] stycznia 2021 r. kierowane do Komendy Powiatowej Policji w P. w sprawie wydanych, w 2012 r. pozwoleń na budowę jednorodzinnych domów mieszkalnych, na pięciu działkach położonych w P. przy ul. [...]; pismo Starostwa Powiatowego w Pabianicach z dnia 16 sierpnia 2022 r. kierowane do A.P. informujące o przekazaniu skarżącemu całej dokumentacji dotyczącej postępowania wznowieniowego w sprawie w/w decyzji zatwierdzających projekty budowlane inwestycji przy ul. [...] w P.; z których to dokumentów skarżący wywodzi, iż Starosta Pabianicki jest w posiadaniu żądanego przez stronę zbioru dokumentacji melioracyjnej, wskazanej we wniosku z dnia 18 lipca 2024 r.
Natomiast w piśmie procesowym z dnia 13 marca 2025 r. skarżący wnosił o przesłuchanie A.K. - Naczelnika Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w Pabianicach, na okoliczność ustalenia w jakich okolicznościach organ wszedł w posiadanie dokumentacji melioracyjnej danego terenu, której kserokopie skarżący przedłożył do akt sprawy.
W dniu 14 marca 2025 r. obecny na rozprawie, ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego popierał wniesioną skargę i przedstawioną w niej argumentację. Wnosił o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu oświadczając, iż nie zostały one pokryte w całości ani w części. Obecny na rozprawie A.P. popierał zarzuty skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1[...]7) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku zaistnienia przesłanek do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi, podlega ona oddaleniu odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi A.P. uczynił decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 8 października 2024 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty Pabianickiego z dnia 25 lipca 2024 r. o odmowie udostępnienia skarżącemu informacji publicznej - wydania zbioru dokumentów melioracyjnych terenu [...] Szkół [...] w W., gm. K. i nieruchomości działek nr ew. [...],[...],[...], znajdujących się na terenie osiedla [...] w P., zgodnie z treścią żądania strony z dnia 18 lipca 2024 r.
Materialnoprawną podstawę kwestionowanego skargą rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r. poz. 902) – dalej: u.d.i.p., a odmowę udzielenia wnioskowanej przez skarżącego informacji publicznej organ administracji uzasadniał brakiem dysponowania zbiorem żądanej dokumentacji melioracyjnej terenu, jak również brakiem właściwości organu do prowadzenia i gromadzenia tego rodzaju dokumentacji.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Przykładowy, otwarty katalog informacji publicznej został określony w art. 6 u.d.i.p. Prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu, z zastrzeżeniem art. 5, a wykonanie tego prawa nie wymaga wykazania interesu prawnego lub faktycznego (art. 2 ust. 1-2 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 10 ust. 1 u.d.i.p. informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1-2 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 14 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Stosownie do art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni; 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji.
Z treści przepisów u.d.i.p. wynika zatem, że załatwienie wniosku o udzielenie informacji publicznej może przybrać postać: 1) czynności materialno-technicznej, jaką jest udzielenie informacji publicznej; 2) pisma informującego, że wezwany podmiot nie jest zobowiązany do udzielenia informacji, gdyż nią nie dysponuje albo nie jest podmiotem, od którego można jej żądać; 3) pisma informującego, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej; 4) pisma informującego, że istnieje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej; 5) decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p., w przypadku odmowy udzielenia informacji publicznej, względnie umorzenia postępowania o udostępnienie informacji (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). W przypadkach wskazanych w pkt 2, 3, 4, w orzecznictwie sądowoadminstracyjnym wskazuje się, że brak jest podstaw prawnych do wydawania decyzji, o której mowa w art. 16 u.d.i.p., a prawidłową reakcją organu na tego rodzaju wniosek jest niezwłoczne powiadomienie wnioskodawcy o przyczynach nieuwzględnienia zgłoszonego żądania, w drodze zwykłego pisma (por. wyroki NSA z 16 lipca 2024 r., III OSK 87/23; z 15 października 2024 r., III OSK 273/24; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przy czym w odniesieniu do odmowy udostępnienia informacji publicznej z uwagi na fakt, iż wezwany podmiot nią nie dysponuje albo nie jest podmiotem, od którego można tej informacji żądać, powiadomienie wnioskodawcy o tym fakcie musi odbywać się z zachowaniem ogólnych, powszechnie akceptowanych standardów proceduralnych, wynikających chociażby z zasad "dobrej administracji". Stanowisko podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej winno zatem zawierać takie konkretne informacje i wyjaśnienia, których poziom szczegółowości pozwoli na ocenę, zarówno przez wnioskodawcę, jak i ewentualnie przez sąd administracyjny, rzetelności twierdzenia o nieposiadaniu wnioskowanych dokumentów czy informacji. Wnioskodawca nie może być bowiem pozbawiony należnej mu ochrony, co mogłoby mieć miejsce, gdyby samo ogólnikowe twierdzenie podmiotu zobowiązanego o nieposiadaniu żądanych informacji zwalniało z zarzutu bezczynności w ich udostępnieniu. (por. wyrok NSA z 3 września 2024 r., III OSK 2571/23; www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż Starosta Pabianicki jako organ władzy samorządowej a zatem i władzy publicznej niewątpliwie jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Nie ulega również wątpliwości, mimo niekonsekwentnej argumentacji Wojewody Łódzkiego prezentowanej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż objęty wnioskiem skarżącego z dnia 18 lipca 2024 r. zbiór dokumentów melioracyjnych terenu [...] Szkół [...] w W., gm. K. i nieruchomości działek nr ew. [...],[...],[...], znajdujących się na terenie osiedla [...] w P., stanowi informację publiczną stanowiącą dane publiczne w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. Tego rodzaju dokumentacja zawiera dane ewidencji melioracji wodnych prowadzonej przez Wody Polskie (art. 196 ust. 2 i ust. 14 ustawy z 20 lipca 2017 r. Prawo wodne; tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r. poz. 1087). Przy czym co należy podkreślić informację publiczną stanowią zarówno dokumenty bezpośrednio wytworzone przez organ, jak również dokumenty niepochodzące wprost od organu, wykorzystywane przy realizacji przewidzianych prawem zadań (por. wyrok NSA z 22 października 2024 r., III OSK 39/24; wyrok WSA w Krakowie z 9 maja 2016 r., II SAB/Kr 81/16; www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Dalej wskazać należy, iż z przedłożonych ze skargą akt administracyjnych bezspornie wynika, że rozpatrując wniosek skarżącego z dnia 18 lipca 2024 r. Starosta Pabianicki, w przewidzianym prawem 14 dniowym terminie, decyzją z dnia 25 lipca 2024 r. powiadomił A.P., w formie pisemnej, o odmowie udzielenia żądanej informacji publicznej. Negatywne rozpatrzenie wniosku organ argumentował brakiem dysponowania, zarówno aktualnie, jak i w przeszłości, zbiorem dokumentów melioracyjnych, odnoszących się zarówno do terenów powołanych we wniosku skarżącego, jak i jakichkolwiek innych terenów. Wyjaśniał, iż prowadzenie, czy też gromadzenie tego rodzaju zbiorów dokumentacji pozostaje poza zakresem właściwości organów administracji architektoniczno-budowlanej oraz nadzoru budowlanego, o czym zresztą już wielokrotnie informował wnioskodawcę.
Mając na uwadze przywołany wcześniej pogląd orzecznictwa sądów administracyjnych, stwierdzić należy, iż przesłana skarżącemu informacja stanowiła dopuszczalną prawem formę załatwienia jego żądania, kończącą postępowanie zainicjowane wnioskiem strony z dnia 18 lipca 2024 r. Jednocześnie w uzasadnieniu pisma w sposób konkretny, nie budzący jakichkolwiek wątpliwości wskazano na przyczyny odmowy udostępnienia żądanej przez skarżącego informacji publicznej. Zasadności powyższego stwierdzenia nie przeczy podnoszona w toku postępowania sądowoadministracyjnego argumentacja skarżącego. Z przedkładanych bowiem przez stronę kserokopii dokumentów, obejmujących między innymi fragmentarycznie dokumentację melioracyjną, której udostępnienia w całości żąda skarżący, wnika jedynie, iż na danym terenie w przeszłości istniały urządzenia melioracyjne. Ta okoliczność w żaden sposób nie jest kwestionowana przez organ i nie jest przedmiotem niniejszego sporu, który co jeszcze raz należy podkreślić dotyczy zasadności odmowy udostępnienia żądanej przez skarżącego informacji publicznej. Jednocześnie treść przedłożonych dokumentów, udostępnionych jak wskazuje skarżący przez Starostwo Powiatowe w Pabianicach pozwala na przypuszczenie, iż są to dokumenty pochodzące z akt prowadzonych przez ten organ postępowań administracyjnych, pozostających we właściwości rzeczowej organów administracji architektoniczno-budowlanej, i jako takie nie mogą świadczyć o posiadaniu przez organ całości zbioru dokumentacji, której udostępnienia żąda skarżący.
Zaznaczyć należy również, iż nieznajdujące w przepisach u.d.i.p. podstawy prawnej nadanie przesłanej skarżącemu informacji z dnia 25 lipca 2024 r. formy decyzji administracyjnej, jak również błędne pouczenie skarżącego o przysługującym prawie wniesienia odwołania do Wojewody Łódzkiego nie może skutkować przyznaniem stronie uprawnień, które nie wynikają z przepisów obowiązującego prawa. Stąd też za niedopuszczalne uznać należało rozpatrzenie odwołania skarżącego od pisma Starosty Powiatu Pabianickiego z dnia 25 lipca 2024 r. niewłaściwie oznaczonego jako decyzja administracyjna i wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia przez Wojewodę Łódzkiego. Powyższe skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji.
Odnosząc się do podnoszonych w skardze, jak i na rozprawie w dniu 14 marca 2025 r. zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego wskazać należy, że w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów u.d.i.p. przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się w ograniczonym zakresie, jedynie do decyzji, o których mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p., z uwzględnieniem treści ust. 2 tego przepisu. W rozpoznawanej sprawie przepis ten, co już wczesnej wskazano nie znajdował zastosowania.
Natomiast, co do zawartego w piśmie procesowym skarżącego z dnia 13 marca 2025 r. żądania przesłuchania A.K. - Naczelnika Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w Pabianicach wskazać należy, iż zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy. Sąd nie dokonuje ustaleń faktycznych sprawy, nie przeprowadza postępowania wyjaśniającego, czy też postępowania dowodowego. Jedyne przewidziane prawem odstępstwo wynika z art. 106 § 3 p.p.s.a., który to przepis upoważnia sąd administracyjny do przeprowadzenia, z urzędu lub na wniosek stron, dowody uzupełniające jedynie z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. uchylił decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 8 października 2024 r., nr 288/2024 (pkt 1 wyroku). Jednocześnie stosownie do uprawnienia wynikającego z art. 145 § 3 p.p.s.a. Sąd umorzył administracyjne postępowanie odwoławcze (pkt 2 wyroku). W przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu Sąd orzekł w pkt 3 wyroku na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 23 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2024 r. poz. 763).
dc