III OSK 781/23

III OSK 781/23 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2024-12-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-04-13
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Stelmasiak
Małgorzata Masternak - Kubiak /przewodniczący/
Mariusz Kotulski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Sygn. powiązane
II SA/Łd 1071/22 - Wyrok WSA w Łodzi z 2023-01-31
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 137
art. 1 § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
Dz.U. 2022 poz 902
art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 16 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2022 poz 559
art. 24
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.)
Dz.U. 2022 poz 329
art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 141 § 4, art. 153
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 107 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak Sędziowie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak Sędzia del. WSA Mariusz Kotulski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 stycznia 2023 r. sygn. akt II SA/Łd 1071/22 w sprawie ze skargi P. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 31 stycznia 2023 r. sygn. akt II SA/Łd 1071/22, po rozpoznaniu sprawy ze skargi P. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2022 r., nr [...] (pkt 1), a także zasądził od SKO w [...] na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania (pkt 2).
Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
P. J. (dalej: "skarżący") wnioskiem z dnia 11 sierpnia 2022 r. wniósł o udostępnienie informacji publicznej w zakresie:
1. Listy pracowników [...], którym dofinansowano następujące szkolenia:
- Collegium [...] "Komunikacja zintegrowana - reklama, public relations";
- [...] Szkoła Biznesu Uniwersytetu w [...] "Program MBA in Community Management";
- Collegium [...] "Doctor of Public Administration";
- Instytut [...] (wszystkie studia nie objęte wcześniejszymi zapytaniami), z okresu 01.2021 - do chwili obecnej.
2. Kopii wniosków ww. pracowników [...] zwracających się o dofinansowanie szkolenia w ww. podmiotach;
3. Czy w szkoleniu brali udział członkowie kierownictwa [...] w osobach Prezydenta P. S., Zastępcy Prezydenta B. B. oraz Sekretarza R. C.? Jeśli tak proszę o informację o wysokości dofinansowania szkolenia dla tych osób;
4. W związku z tym, że wydatkowane zostały środki publiczne poproszę kopię korespondencji pomiędzy [...] a jednostkami, które prowadziły ww. studia z okresu 01.01.2021 do chwili obecnej.
Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] października 2022 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 16 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, zwana dalej: "u.d.i.p.") oraz art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 z późn. zm., zwana dalej: "k.p.a.") odmówił udzielenia P. J. informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia 11 sierpnia 2022 r.
Od powyższej decyzji skarżący złożył odwołanie.
Po rozpoznaniu odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] listopada 2022 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 16 u.d.i.p. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Na powyższą decyzję skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w powołanym wyżej wyroku uznał, że skarga była zasadna i zasługiwała na uwzględnienie.
Uzasadniając swoje stanowisko Sąd I instancji wskazał, że niezależnie więc od tego czy żądana informacja publiczna, z uwagi na jej obszerność i konieczność zaangażowania sił i środków celem jej wyłuskania z posiadanych dokumentów przez organ ma przymiot informacji przetworzonej czy też nie, co podnosił organ, to uzasadnienie przez skarżącego szczególnie istotnego interesu publicznego w jej otrzymaniu w piśmie 20 września 2022 r. nie pozostawia w ocenie Sądu wątpliwości co do wykazania uzasadnionego adekwatnego związku pomiędzy treścią wniosku a deklarowanym, mającym szczególnie istotne znaczenie dla interesu publicznego, celem.
Zdaniem Sądu z decyzji organu I instancji, utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją wynika, że udostępniono skarżącemu informacje w zakresie udziału pracowników w studium organizowanym przez Instytut [...].
Sąd I instancji podkreślił, że odnosząc się natomiast do zakresu pozostałej wnioskowanej informacji organ stwierdził, że umowy wraz z wnioskami, wraz z całą dokumentacją np. z harmonogramami zajęć, a także dokumentami potwierdzającymi przyjęcie na studia znajdują się w Wydziale Księgowości. Kwoty dofinansowania są przelewane kontrahentom w przypadku wystawionych faktur, także w wypadku płatności ratalnych. Ze względu na dużą rozbieżność czasową (styczeń 2021 - lipiec 2022), cała dokumentacja znajduje się w kilkudziesięciu segregatorach. Jeśli zaś chodzi o odnalezienie faktur, to w Wydziale Księgowości znajduje się 39 segregatorów za cały 2021 r. oraz 26 segregatorów za 2022 r. Dokumentacja jednego segregatora zawiera około 500 stron a celem odnalezienia żądanych informacji byłaby konieczność przejrzenie około 35.000 różnych dokumentów znajdujących się w Wydziale Księgowości w dwóch odrębnych pokojach. Dezorganizowałoby to pracę ok. 3 pracowników Wydziału Księgowości, a pozostałym pracownikom Wydziału Księgowości utrudniałoby to codzienną pracę. Tym samym wiązałoby się to z bardzo dużymi nakładami pracy pracowników Stanowiska ds. Kadr, którzy nie mogliby w sposób prawidłowy wykonywać swoich codziennych zadań. Samo przygotowanie powyższej dokumentacji zajęłoby orientacyjnie 5 dni roboczych, co mogłoby doprowadzić do dezorganizacji pracy w Stanowisku ds. Kadr oraz Wydziału Księgowości.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi biorąc pod uwagę ukierunkowane orzecznictwo, można byłoby powiedzieć, że organ wyjaśnił dlaczego traktuje wnioskowaną informację jako przetworzoną, gdzie suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich wyselekcjonowaniem i przygotowaniem nakładem koniecznej pracy i środków, może być traktowana jako informacja przetworzona. Niezrozumiałym jest natomiast dla Sądu nieuwzględnienie argumentacji skarżącego jako uzasadniającej domagania się jej udostępnienia. Skarżący wskazał przecież na szczególnie istotne dla interesu publicznego pozyskanie żądanych informacji i połączył to ze swą funkcją radnego Rady Miasta [...].
Zdaniem WSA w Łodzi niezależnie od zasadności odmowy przez organ udzielenia informacji publicznej przetworzonej, to rozstrzygnięcie decyzji pierwszoinstancyjnej i decyzji zaskarżonej odnosiło się jedynie do części wniosku, gdyż organ wyjaśnił wyłącznie sytuację dotyczącą faktur. Ponadto organ na początku stwierdza, że "umowy wraz z wnioskami, także całą dokumentacją np. z harmonogramami zajęć, a także dokumentami potwierdzającymi przyjęcie na studia znajdują się w Wydziale Księgowości", kończąc zaś swe rozważania wskazuje, że: "Dodatkowo wiązałoby się to z bardzo dużymi nakładami pracy pracowników Stanowiska ds. Kadr". Na podstawie decyzji nie można wywnioskować dlaczego pracownicy działu Kadr również byliby być zaangażowani w przetworzenie informacji, w jakim zakresie, a także jaki byłby ich wkład pracy.
W ocenie Sądu organ nie odniósł się kompleksowo do wniosku skarżącego, a wręcz ograniczył się do niewielkiej jego części próbując wskazać, że udzielenie informacji wiązałoby się z dużą ilością czasu pracy i dezorganizacją urzędu. Z decyzji wynika, że umowy z wnioskami znajdują się Wydziale Księgowości i dokumentacja znajduje się w kilkudziesięciu segregatorach. Jednakże szczegółowo organ opisał tylko sytuację związaną z "odnalezieniem faktur", co jest niewystarczające, by stwierdzić, że cała wnioskowana informacja stanowi informację przetworzoną, do czego jedynie sprowadza się uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził, że decyzja organu II instancji nie zawiera argumentacji świadczącej o prawidłowości kontroli decyzji organu I instancji. W jej uzasadnieniu przytoczono fragment decyzji organu I instancji oraz powołano się na orzecznictwo, natomiast odnosząc się do meritum rozważań organ stwierdził tylko: "ilość dokumentacji jest tak duża, że w istocie nakład pracy wykracza poza wymagany do udzielenia informacji publicznej nieprzetworzonej", naruszając tym art. 107 § 3 k.p.a.
Co istotne w ocenie WSA w Łodzi nie można też bezkrytycznie przyjmować, że sam fakt bycia radnym, uzasadnia posiadanie interesu publicznego i wiąże się z obowiązkiem udzielenia informacji przetworzonej. Konieczne jest jednoczesne wykazanie szczególnej istotności dla interesu publicznego, jednak powoływanie się przez skarżącego na swój status społeczny, jak twierdzi zainteresowany dla wzmocnienia i uzasadnienia uzyskania informacji, gdyby okazała się ona informacją przetworzoną, wymaga też pewnej refleksji po stronie organu, która powinna znaleźć swe odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji.
Sąd I instancji uznał, że zatem stwierdzić trzeba, że wydając decyzję o odmowie udostępnienia skarżącemu informacji publicznej organ naruszył art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 16 ust. 1 u.d.i.p., w stopniu, który miał wpływ na wynik sprawy oraz art. 107 § 3 k.p.a.
Skargę kasacyjną od tego wyroku wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], zaskarżając wyrok w całości i zarzucając mu:
a) art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, zwana dalej: "p.u.s.a.") przez niewłaściwe zastosowanie, gdyż dokonano oceny dowolnej, która to nie przystaje do stanu prawnego i zebranego materiału dowodowego i wykroczono poza granice określone tą normą, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia zasady trójpodziału władzy poprzez zastąpienie ustawodawcy swoim orzecznictwem,
b) art. 3 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z informacją przetworzoną, a charakter tejże informacji został prawidłowo wskazany przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w jego decyzji, przy czym wnioskodawca nie wykazał w żadnym z pism, że uzyskanie informacji publicznej przetworzonej związane jest z istnieniem szczególnie istotnego dla interesu publicznego,
c) art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. art. 16 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 24 ustawy dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2023 r. poz. 40, zwana dalej: "u.s.g.") poprzez ich błędną wykładnię i uznanie, że w celu wydani decyzji w trybie dostępu do informacji publicznej organy, w tym Samorządowe Kolegium Odwoławcze winny ustalić czy P. J. z racji posiadanego przez siebie statusu radnego posiada wzmocnione uzasadnienie do uzyskania wnioskowanych przez siebie, informacji publicznej podczas gdy zgodnie z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej "wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne", a zatem każdy powinien być równo traktowany wobec prawa bez względu na jego funkcję społeczną czy też status majątkowy, a zatem dla rozstrzygnięcia sprawy nie ma znaczenia czy skarżący jest radnym czy też nie, szczególnie, że tej okoliczności nie podnosił na etapie postępowanie pierwszoinstancyjnego, ani w odwołaniu od decyzji.
2. naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik postępowania:
a) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., zwana dalej: "p.p.s.a.") w związku z art. 107 § 3 k.p.a. przez błędne przyjęcie, że normy te zostały naruszone w stopniu uzasadniającym uchylenie decyzji ostatecznej i decyzji ją poprzedzającej, ponieważ Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie odniosło się kompleksowo do wniosku skarżącego, a wręcz ograniczyło się do niewielkiej jego części, podczas gdy materiał dowodowy w niniejszej sprawie jest pełny i został zebrany w sposób prawidłowy i całościowy, jak i również, dokonano jego prawidłowej oceny, co znalazło swój wyraz w uzasadnieniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2022 r., w treści którego szeroko omówiono dlaczego informacje wnioskowane (jako całość żądania) przez skarżącego zostały uznane za przetworzone, w szczególności powołano się na ustalenia organu I instancji co do obszerności żądanych informacji (np. w zakresie dokumentów księgowych 26 segregatorów wyciągów bankowych), a skarżący nie wykazał w żadnym z pism, że uzyskanie informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej związane jest z istnieniem szczególnie istotnego dla interesu publicznego,
b) art. 141 § 4 w związku z art. 153 p.p.s.a. przez brak dostatecznego wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia i faktycznej w szczególności Sąd I instancji: nie wyjaśnił w jakim zakresie organ naruszył art. 16 ust. 1 u.d.i.p., a także w zakresie powodów, jakimi kierował się, wskazując, że istotne w niniejszej sprawie jest ustalenie przez organ bycia radnym i przysługujących mu uprawnień, w uzasadnieniu pominięto zasadniczy element czy w ocenie Sądu wnioskowania informacja jest informacją przetworzoną i czy wnioskodawca wykazał istnienie interesu publicznego.
Mając powyższe na uwadze skarżące kasacyjnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi, w przypadku, gdyby wniosek powyższy nie zasługiwał na uwzględnienie, uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi do ponownego rozpatrzenia. Jednocześnie organ wniósł o orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego, w tym o kosztach zastępstwa procesowego, a także rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, wobec zrzeczenia się prawa do rozprawy.
Powyższe zarzuty rozwinięto w uzasadnieniu skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skoro w niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej kasacyjnie – na podstawie art. 176 § 2 p.p.s.a. – zrzekł się rozprawy, a strona przeciwna w ustawowym terminie nie zawnioskowała o jej przeprowadzenie, to rozpoznanie skargi kasacyjnej nastąpiło na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z art. 182 § 2 i 3 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpatrywaniu sprawy na skutek wniesienia skargi kasacyjnej związany jest granicami tej skargi, a z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania w wypadkach określonych w § 2, z których żaden w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego orzeczenia determinują zakres kontroli dokonywanej przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd ten, w odróżnieniu od wojewódzkiego sądu administracyjnego, nie bada całokształtu sprawy, lecz tylko weryfikuje zasadność zarzutów postawionych w skardze kasacyjnej.
Podstawy, na których można oprzeć skargę kasacyjną zostały określone w art. 174 p.p.s.a. Przepis art. 174 pkt 1 p.p.s.a. przewiduje dwie postacie naruszenia prawa materialnego, a mianowicie błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Przez błędną wykładnię należy rozumieć niewłaściwe zrekonstruowanie treści normy prawnej wynikającej z konkretnego przepisu, natomiast przez niewłaściwe zastosowanie, dokonanie wadliwej subsumcji przepisu do ustalonego stanu faktycznego. Również druga podstawa kasacyjna wymieniona w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. – naruszenie przepisów postępowania – może przejawiać się w tych samych postaciach, co naruszenie prawa materialnego, przy czym w wypadku oparcia skargi kasacyjnej na tej podstawie skarżący powinien nadto wykazać istotny wpływ wytkniętego uchybienia na wynik sprawy.
Na wstępie podnieść należy, że całkowicie nieuprawniony jest zarzut naruszenia art. 1 § 1 i 2 Prawa o ustroju sądów administracyjnych. Otóż przepis art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a. ma charakter ustrojowy i może stanowić podstawę kasacyjną jedynie w drodze wyjątku, np. gdy sąd odmówił rozpoznania skargi, mimo prawidłowości jej wniesienia, czy też orzekał w sprawie, która nie podlega rozpoznaniu przez sądy administracyjne, albo rozpoznając prawidłowo wniesioną skargę dokonał kontroli w sprawie w oparciu o inne kryterium, niż kryterium legalności. Okoliczność, iż strona skarżąca kasacyjnie nie zgadza się ze stanowiskiem i argumentacją Sądu I instancji, przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, nie uzasadnia zarzutu naruszenia powyższego przepisu. Zwłaszcza, że przedmiotowa sprawa należy do kognicji sądów administracyjnych, została rozpoznana przez właściwy sąd, a fachowy pełnomocnik organu nie wskazał w skardze kasacyjnej jakie to inne kryteria kontroli (celowość, rzetelność, gospodarność itd.), zamiast kryterium legalności stosował Sąd I instancji w niniejszej sprawie.
Podobnie jako bezzasadny ocenić należy zarzut naruszenia art. 3 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy w przedmiotowej sprawie mamy w części do czynienia z informacją przetworzoną Otóż Sąd I instancji stosował art. 3 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p. i nie zakwestionował, że żądana informacja jest w części informacją przetworzoną, tak jak przyjęły to organy I i II instancji. Wyraźnie i zasadnie wskazał, powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne, że suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich wyselekcjonowaniem i przygotowaniem, nakładem koniecznej pracy i środków, może być traktowana jako informacja przetworzona. Jednakże nie wszystkie elementy zawarte we wniosku z dnia 11 sierpnia 2022 r. stanowią informację przetworzoną, np. informacja "czy w szkoleniu brali udział członkowie kierownictwa [...] w osobach Prezydenta P. S., Zastępcy Prezydenta B. B. oraz Sekretarza R. C. ?" jest informacja prostą, a tym samym nie było podstaw do wydania w tym zakresie decyzji o odmowie udostępnienia informacji przetworzonej, lecz należało udzielić informacji. Przede wszystkim jednak zasadnie Sąd I instancji podniósł, że wnioskodawca pismem z 20 września 2022 r. ustosunkował się do wezwania organu z 26 sierpnia 2022 r., co do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego. W piśmie tym wnioskodawca wykazując szczególny interes publiczny wskazał na to, że "informacje są niezwykle istotne z punktu widzenia opinii publicznej i dotyczą kluczowych spraw wydatkowania pieniędzy publicznych", "działanie wnioskodawcy służy większej grupie osób, bowiem działanie organów i innych podmiotów realizujących zadania publiczne wywołuje skutki dotyczące potencjalnie dużego kręgu adresatów", "działanie służy społecznie akceptowalnym celom związanym z naprawą istniejących struktur administracyjnych, albowiem w interesie publicznym jest to aby optymalizować i racjonalizować wydatki na szkolenia, kursy i studia podyplomowe przez osoby zatrudnione w Urzędzie Miasta [...]". Wnioskodawca jako radny Miasta [...] zamierza wykorzystać dane do wpływania na właściwe funkcjonowanie urzędu. Zatem organy powinny się ustosunkować do tych twierdzeń oraz ewentualnie wykazać w uzasadnieniu swojej decyzji dlaczego uważają, że wskazane przez wnioskodawcę okoliczności nie realizują przesłanki uzasadnionego adekwatnego związku pomiędzy treścią wniosku a deklarowanym, mającym szczególnie istotne znaczenie dla interesu publicznego, celem. Oczywiście fakt, że wnioskodawca jest radnym Miasta Zgierza w żaden sposób go nie uprzywilejowuje w stosunku do innych podmiotów wnoszących o otrzymanie informacji publicznej, ale także nie ogranicza w możliwości otrzymania informacji publicznej w trybie u.d.i.p.
W konsekwencji niezasadny jest także zarzut naruszenia art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. art. 16 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 24 u.s.g. Zarzut ten jest o tyle jest niezrozumiały, że Sąd I instancji powołując się na art. 24 u.s.g. wskazywał, iż nie można też bezkrytycznie przyjmować, że sam fakt bycia radnym, uzasadnia posiadanie interesu publicznego i wiąże się z obowiązkiem udzielenia informacji przetworzonej. Co więcej skoro wnioskodawca w ramach bycia radnym i przysługujących mu uprawnień może skorzystać z pozyskania tych informacji na podstawie art. 24 u.s.g., to powstaje pytanie czy przysługuje mu możliwość ubiegania się o udostępnienie tych informacji w trybie u.d.i.p. Zatem odwołanie się przez Sąd I instancji do treści art. 24 u.s.g. miało na celu wskazanie, że wnioskodawca może uzyskać żądane informacje w innym trybie niż poprzez informację przetworzoną na podstawie u.d.i.p., a nie miało na celu, jak błędnie zarzuca organ, wzmocnienie żądania wnioskodawcy (jako radnego i tylko z tego powodu) do udostępnienia mu informacji przetworzonej. Zasadnie natomiast skarżący kasacyjnie organ zwrócił uwagę, że w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że dostęp radnego do informacji publicznej jest realizowany na takich samych zasadach jak i pozostałych podmiotów uprawnionych na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Tym samym nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia przepisów postępowania mających wpływ na wynik postępowania tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 107 § 3 k.p.a. przez błędne przyjęcie, że normy te zostały naruszone w stopniu uzasadniającym uchylenie decyzji ostatecznej i decyzji ją poprzedzającej, ponieważ Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie odniosło się kompleksowo do wniosku skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny podziela ten zarzut zarówno co do braku uzasadnienia w zakresie zakwalifikowania pytań zawartych we wniosku z dnia 11 sierpnia 2022 r. w całości jako informacji przetworzonej, jak i w zakresie braku jasnego wykazania, dlaczego nie uznał okoliczności podniesionych przez wnioskodawcę w piśmie z 20 września 2022 r. za wykazanie szczególnie istotnego interesu publicznego, czy też dlaczego udzielenie przetworzonej informacji wiązałoby się z "bardzo dużymi nakładami pracy pracowników Stanowiska ds. Kadr, którzy nie mogliby w sposób prawidłowy wykonywać swoich codziennych zadań".
Ubocznie jedynie zaznaczyć należy, że jeżeli przygotowanie i udostępnienie informacji publicznej (w tym zwłaszcza informacji przetworzonej) wiązałoby się z ponoszeniem dodatkowych kosztów przez podmiot zobowiązany do jej udzielenia, to podmiot ten może pobrać od wnioskodawcy opłatę w wysokości odpowiadającej tym kosztom.
Odnośnie zarzutu naruszenia art. 141 § 4 w związku z art. 153 p.p.s.a. przez brak dostatecznego wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia i faktycznej w szczególności Sąd I instancji, to jest on w swej istocie niezasadny. Zawarte w sentencji wyroku sądu administracyjnego rozstrzygnięcie, ujęte w odpowiedniej formule procesowej, jest rezultatem przeprowadzenia przez sąd kontroli administracji publicznej. Treść uzasadnienia wyroku winna potwierdzać proces badania przez sąd zgodności z prawem zaskarżonego do sądu rozstrzygnięcia organu. Przedstawienie w uzasadnieniu wyroku podstawy prawnej wydanego wyroku oraz jej wyjaśnienie polega na wskazaniu przepisów regulujących rozpatrywany stan faktyczny, a także na wyjaśnieniu, dlaczego w konkretnej sytuacji prawnej mają zastosowanie powołane przepisy. Uzasadnienie wyroku powinno być tak sporządzone, aby wynikało z niego dlaczego Sąd uznał zaskarżone orzeczenie za zgodne lub niezgodne z prawem.
Treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku potwierdza proces badania przez Sąd zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Sąd I instancji nie dopuścił się naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonego wyroku. Zarzut naruszenia tego przepisu jest skuteczny wówczas, gdyby Sąd pierwszej instancji nie wyjaśnił w sposób adekwatny do celu, jaki wynika z tego przepisu, dlaczego nie stwierdził w rozpatrywanej sprawie naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, ani przepisów procedury w stopniu, który mógłby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Tymczasem z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika dlaczego Sąd uznał zaskarżone orzeczenie za niezgodne z prawem. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku odpowiada wymogom art. 141 § 4 p.p.s.a. Sąd I instancji zwięźle przedstawił stan sprawy, zarzuty podniesione w skardze, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, wskazując jako podstawę prawną wyroku przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c) p.p.s.a., Sąd I instancji wyjaśnił w dostateczny sposób przyczyny podjętego rozstrzygnięcia. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku wyjaśnia podstawowe kwestie istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Ubocznie jedynie należy dodać, że organ naruszył art. 16 ust. 1 u.d.i.p., wydając przedwcześnie oraz w stosunku do całości wniosku decyzję o odmowie udostępnienia informacji przetworzonej, choć jak to wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie zostało prawidłowo uzasadnione.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu, oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a.