III OSK 7643/21

III OSK 7643/21 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-04-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-12-21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Kazimierz Bandarzewski /sprawozdawca/
Olga Żurawska - Matusiak
Tamara Dziełakowska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne
Szkolnictwo wyższe
Sygn. powiązane
II SA/Wa 1655/20 - Wyrok WSA w Warszawie z 2021-08-20
Skarżony organ
Minister Edukacji i Nauki
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
ART.145 §1 PKT 1 LIT.C, ART.134 §1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2020 poz 85
ART.93, ART.93 UST.2 PPKT 1
Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce - t.j,
Dz.U. 2022 poz 2000
ART.7, ART.8, ART.77 §1, ART.80, ART.107 §3, ART.145 §1 PKT 5
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2018 poz 1669
art.219 ust.3 i 6
Ustawa z dnia 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Tamara Dziełakowska Sędziowie: sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Protokolant asystent sędziego Adam Płusa po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Ministra Edukacji i Nauki od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 sierpnia 2021 r. sygn. akt II SA/Wa 1655/20 w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za znaczące osiągnięcia na rok akademicki 2019/2020 oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2021 r. sygn. akt II SA/Wa 1655/20, po rozpoznaniu skargi M. M. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za znaczące osiągnięcia na rok akademicki 2019/2020, uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] oraz zasądził zwrot kosztów postępowania.
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd pierwszej instancji podniósł, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] marca 2020 r. zostały wydane z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256) zwanej dalej K.p.a., tym samym niemożliwe było odnoszenie się przez Sąd do zarzutów i argumentacji skarżącego podniesionych w skardze.
Wyjaśniono, że Minister w zaskarżonej decyzji przyjął, iż zaistniała podstawa wznowienia postępowania, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., w związku czym zasadne było uchylenie przez ten organ decyzji z dnia [...] marca 2020 r. oraz decyzji Ministra z dnia [...] grudnia 2019 r. o przyznaniu skarżącemu stypendium za znaczące osiągnięcia naukowe na rok akademicki 2019/2020. Minister argumentował, że został poinformowany przez Uniwersytet [...] pismem z dnia [...] stycznia 2020 r., że skarżący odbywa studia przez okres dłuższy niż 6 lat. Wynikało to z danych zamieszczonych w Zintegrowanym Systemie Informacji o Szkolnictwie Wyższym i Nauce POL-on. Minister wskazał, że w dacie wydania decyzji z dnia [...] grudnia 2019 r. było wiadome, iż skarżący rozpoczął studia po raz pierwszy 1 października 2011 r. na kierunku filozofia. W toku dalszego kształcenia skarżący rozpoczynał studia pierwszego stopnia również na kierunkach politologia, etyka, fizyka, a od 1 października 2018 r. rozpoczął studia drugiego stopnia na kierunkach filologia polska, filozofia i socjologia. Organ uznał, że skarżący obywa więc studia przez okres dłuższy niż 6 lat, w związku z czym nie przysługiwało mu już prawo do otrzymania stypendium, z uwagi na art. 93 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2020 r. poz. 85 z późn. zm.) zwanej dalej P.s.w.n.
Analizując okoliczności sprawy i argumentację wskazaną przez Ministra Sąd Wojewódzki stwierdził, że skoro na dzień wydania przez organ ww. decyzji z dnia [...] grudnia 2019 r., jak również w chwili wydawania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] marca 2020 r. w Zintegrowanym Systemie Informacji o Szkolnictwie Wyższym i Nauce POL-on, do którego Minister ma dostęp, znajdowały się informacje dotyczące skarżącego i odbywanych przez niego w minionych latach studiów wyższych na różnych kierunkach, to należało przyjąć, iż dowody te nie wyszły na jaw po wydaniu ostatecznej decyzji, lecz stale były dostępne organowi, który z nieznanych przyczyn do nich nie sięgnął. Dowody te nie mogły też być uznane za nowe dowody w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Brak wzięcia pod rozwagę przez organ przy wydawaniu ostatecznej decyzji z dnia [...] grudnia 2019 r. całokształtu okoliczności dowodowych, które powinny znaleźć się w aktach sprawy przed wydaniem tej decyzji, gdyż dotyczyły skarżącego i zdaniem organu miały znaczenie w sprawie, czy też błędna ocena tych dowodów, które istniały i powinny być znane organowi, który wydał ww. ostateczną decyzję, gdyż miał obowiązek przestrzegać podstawowych zasad wynikających z art. 7, art. 8, art. 77 § 1 K.p.a., nie może stanowić uzasadnienia wznowienia postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Ustawodawca w ww. przepisie odwołuje się bowiem do nowych okoliczności faktycznych, a nie do okoliczności, których organ nie ustalił, albo do, których - choć powinien i z łatwością mógł - nie sięgnął. Dodatkowo ustawodawca wskazuje na zwrot "wyjście na jaw", a nie brak należytego ich uwzględnienia w sprawie przez organ. Nieprawidłowe było zatem stwierdzenie Ministra o możliwości wznowienia z tego powodu postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem ww. decyzji z dnia [...] grudnia 2019 r. W sprawie nie zaszła bowiem przesłanka "wyjścia na jaw" nowych dowodów już po wydaniu ww. ostatecznej decyzji Ministra z dnia [...] grudnia 2019 r.
Sąd nadmienił przy tym, że odmienna wykładnia przepisu prawa, który stanowił podstawę prawną ww. ostatecznej decyzji Ministra z dnia [...] grudnia 2019 r. - art. 93 P.s.w.n. - dokonana przez Ministra później m.in. w zaskarżonej decyzji - nie może prowadzić do wzruszenia ww. decyzji ostatecznej w trybie wznowienia.
O ile nowe dowody i nowe okoliczności faktyczne służą ustaleniu rzeczywistego stanu faktycznego, o tyle wykładnia prawa ma znaczenie już na innym etapie rozstrzygania sprawy.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Minister Edukacji i Nauki, zaskarżając go w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy:
1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) zwanej dalej P.p.s.a. w związku z art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 K.p.a. z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy poprzedzającej decyzji i przyjęcie, że Minister nienależycie zbadał stan faktyczny sprawy przed wydaniem decyzji z dnia [...] grudnia 2019 r. o przyznaniu skarżącemu stypendium, podczas gdy w uzasadnieniu obu zaskarżonych decyzji organ precyzyjnie wyjaśnił, dlaczego zachodziła podstawa do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., a następnie - po wznowieniu postępowania - uchylenia decyzji o przyznaniu skarżącemu stypendium;
2) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. poprzez uchylenie zaskarżonych decyzji z naruszeniem art. 134 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 93 P.s.w.n. poprzez nienależyte zbadanie zgodności z prawem obu decyzji, czego skutkiem było przyjęcie, że organ dokonał odmiennej wykładni przepisu prawa, wydając zaskarżone decyzje;
3) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w związku z art. 93 ust. 2 pkt 1 P.s.w.n. poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy poprzedzającej decyzji wbrew stanowi faktycznemu wynikającemu z akt sprawy, tj. faktu, iż student pretendujący do stypendium przestał spełniać wstępne warunki do ubiegania się o stypendium;
4) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w związku z art. 219 ust. 3 i 6 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1669 z późn. zm.), zwanej dalej "Przepisami wprowadzającymi" poprzez ich niezastosowanie i przyjęcie, że Zintegrowany System Informacji o Szkolnictwie Wyższym i Nauce POL-on, zwany dalej "system POL-on", o którym mowa w art. 342 P.s.w.n. od dnia 1 października 2018 r. był systemem w pełni funkcjonalnym, podczas gdy zgodnie z przepisami dostosowującymi, system ten w części dotyczącej studentów był sprawny i wiarygodny po dniu 31 marca 2020 r.;
5) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. poprzez brak uwzględnienia, że na podstawie art. 219 ust. 3 i 6 Przepisów wprowadzających system POL-on w terminie 18 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy P.s.w.n., podlega dostosowaniu i aktualizacji, co uniemożliwiło wykorzystanie go jako wiarygodnej bazy danych w tym okresie, a co miało znaczący wpływ na wynik sprawy.
W oparciu o wskazane zarzuty w skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę przesłanki uzasadniające nieważność postępowania wymienione w art. 183 § 2 P.p.s.a. oraz przesłanki uzasadniające odrzucenie skargi bądź umorzenie postępowania przed wojewódzkim sadem administracyjnym, stosownie do treści art. 189 P.p.s.a.
Rozpoznając sprawę Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi. Związanie granicami skargi oznacza związanie podstawami zaskarżenia wskazanymi w skardze kasacyjnej oraz jej wnioskami. Naczelny Sąd Administracyjny bada przy tym wszystkie podniesione przez stronę skarżącą kasacyjnie zarzuty naruszenia prawa (tak NSA w uchwale pełnego składu z 26 października 2009 r. sygn. akt I OPS 10/09, opubl. w ONSAiWSA 2010 z. 1 poz. 1).
Zgodnie z art. 174 P.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, a także 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Stosownie do treści art. 176 P.p.s.a. strona skarżąca kasacyjnie ma obowiązek przytoczyć podstawy skargi kasacyjnej wnoszonej od wyroku Sądu pierwszej instancji i szczegółowo je uzasadnić wskazując, które przepisy ustawy zostały naruszone, na czym to naruszenie polegało i jaki miało wpływ na wynik sprawy. Rola Naczelnego Sądu Administracyjnego w postępowaniu kasacyjnym ogranicza się do skontrolowania i zweryfikowania zarzutów wnoszącego skargę kasacyjną.
Skarga kasacyjna jest niezasadna, a zaskarżony wyrok odpowiada prawu.
Istota sporu w tej sprawie dotyczy tego, czy w tej sprawie zaistniała przesłanka wznowieniowa uzasadniająca wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie odmowy przyznania stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
Jak wynika z akt sprawy i nie kwestionuje tego żadna ze stron oraz ustalenia te potwierdził w zaskarżonym wyroku Sąd pierwszej instancji, właściwy minister decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] przyznał stypendium na rok akademicki studentowi drugiego roku M. M. Ponieważ decyzja w pełni uwzględniała treść wniosku, to Minister odstąpił od jej uzasadnienia. Podstawą do przyznania stypendium był art. 359 ust. 2 P.s.w.n. zgodnie z którym takie stypendium przyznaje się na wniosek rektora uczelni. Wniosek rektora jest warunkiem jedynie wszczęcia postępowania, ale nie jest on wiążący dla Ministra, który sam dokonuje oceny przesłanek uzasadniających przyznanie tego stypendium (J. M. Zieliński, komentarz do art. 359, [w:] H. Izdebski, J. M. Zieliński Jan Michał, Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Komentarz, wyd. III, LEX/el. 2023).
Tym samym to na Ministrze, a nie na Rektorze Uczelni spoczywa obowiązek starannego przeprowadzenia postępowania dowodowego mającego na celu ustalenie rzeczywistego stanu danej sprawy i dokonania właściwej interpretacji przepisów prawa oraz ich zastosowania w danej sprawie. Poleganie jedynie na wniosku złożonym przez Rektora oznacza, że Minister wydając decyzję w takiej sprawie zaniechał wykonania ciążącego na nim obowiązku w postaci ustalenia wszystkich istotnych okoliczności. Do takiego postępowania stosuje się przepisy K.p.a. poza wyjątkami wynikającymi z art. 361 P.s.w.n., które to wyjątki nie wyłączają postępowania wyjaśniającego objętego przepisami ww. K.p.a.
Tryb postępowania w sprawie przyznania stypendium został dodatkowo uregulowany w rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 kwietnia 2019 r. w sprawie stypendiów ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki dla studentów i wybitnych młodych naukowców (Dz. U. z 2019 r. poz. 658) i zgodnie z jego § 9 ust. 1 wnioski o przyznanie stypendiów podlegają ocenie formalnej i merytorycznej. Tym samym wbrew argumentacji zawartej w skardze kasacyjnej to nie Rektor Uniwersytetu [...] ponosił pełną odpowiedzialność za dokonanie ustaleń formalnych i merytorycznych, ale właśnie Minister prowadzący postępowanie.
Trafnie Sąd pierwszej instancji stwierdził, że wadliwe ustalenie przez właściwego ministra okresu posiadania statusu studenta przez M. M. stanowi uchybienie postępowania prowadzonego przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego i w okolicznościach tej sprawy nie może być zakwalifikowane jak ujawnienie nowych i nieznanych temu organowi okoliczności. Jest to jedna z podstawowych okoliczności, które Minister, a nie Rektor Uniwersytetu [...], miał obowiązek ustalić i z akt sprawy nie wynika, aby tej okoliczności nie ustalano chociażby posługując się systemem POL-on, będącym Zintegrowanym Systemem Informacji o Szkolnictwie Wyższym i Nauce obejmujący, m.in. takie dane o studentach jak liczbę punktów ECTS uzyskanych przez studenta na studiach na każdym kierunku, poziomie i profilu oraz datę rozpoczęcia studiów, datę ich ukończenia i nazwę uzyskanego tytułu zawodowego albo datę skreślenia z listy studentów (art. 344 ust. 1 pkt 8 i pkt 13 P.s.w.n.).
Przechodząc do kontroli zaskarżonego wyroku w zakresie zarzutów skargi kasacyjnej należy stwierdzić, że zarzut naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy obejmujący art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w związku z art. 219 ust. 3 i 6 Przepisów wprowadzających jest niezasadny. System POL-on wszedł w życie z dniem 1 października 2014 r. i obejmował on m.in. informacje o studentach określonych w wykazach wynikających z art. 170c ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym. Zgodnie z art. 219 ust. 3 Przepisów wprowadzających obowiązkiem Ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki było dostosowanie Zintegrowanego Systemu Informacji o Szkolnictwie Wyższym i Nauce POL-on do przepisów P.s.w.n. w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie tej ustawy, tj. do dnia 1 października 2019 r. Tym samym dane, jakimi w pełni mógł i powinien dysponować Minister wydając w dniu [...] grudnia 2019 r. decyzję o przyznaniu stypendium obejmowały dane studenta M. M. za okres do dnia 1 października 2018 r. Jeżeli w tej sprawie strona skarżąca kasacyjnie podnosi, że nie miała możliwości uzyskania lub ustalenia informacji o ww. studencie za okres sprzed 1 października 2018 r., to takie stwierdzenie pozostaje w sprzeczności z wyraźną treścią powołanego art. 219 ust. 3 Przepisów wprowadzających.
Nie został w tej sprawie wadliwie zastosowany przez Sąd pierwszej instancji art. 219 ust. 6 Przepisów wprowadzających zgodnie z którym w okresie od 1 października 2019 r. do dnia 31 marca 2020 r. podmioty obowiązane do wprowadzania, aktualizowania, archiwizowania i usuwania danych w Zintegrowanym Systemie Informacji o Szkolnictwie Wyższym i Nauce POL-on wprowadzą dane za okres od dnia 1 października 2019 r. do dnia 31 marca 2020 r. W tej sprawie wskazywaną przez stronę skarżącą kasacyjnie przesłanką wznowieniową nie były dane o studencie M. M. za okres od 1 października 2019 r. do 31 marca 2020 r., tylko dane wcześniejsze. Co istotne, wydając uchyloną w tej sprawie przez Sąd pierwszej instancji decyzję z dnia [...] marca 2020 r. znak [...] Minister w znacznym zakresie powoływał się na dane wynikające z systemu POL-on mimo, że w skardze kasacyjnej podnosi o niewiarygodności tego systemu co do takich danych.
Tym samym nie jest zasadny zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. poprzez brak uwzględnienia, że na podstawie art. 219 ust. 3 i 6 Przepisów wprowadzających system POL-on w terminie 18 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce podlegał dostosowaniu i aktualizacji, co uniemożliwiło wykorzystanie go jako wiarygodnej bazy danych w tym okresie, a co miało znaczący wpływ na wynik sprawy. System ten, jak wynika wprost z treści art. 219 ust. 3 ww. ustawy powinien zostać w pełni zaktualizowany co do danych dotyczących m.in. studentów za okres do dnia 1 października 2018 r. już do dnia 1 października 2019 r., a więc na ponad 2,5 miesiąca przed dniem wydania decyzji z dnia [...] grudnia 2019 r.
Nie jest zasadny zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w związku z art. 7, 8, 77 § 1, 80 oraz art. 107 § 3 K.p.a. z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy poprzedzającej decyzji i przyjęcie, że Minister nienależycie zbadał stan faktyczny sprawy przed wydaniem decyzji z dnia [...] grudnia 2019 r. o przyznaniu skarżącemu stypendium.
Rację ma Sąd pierwszej instancji, że obowiązkiem Ministra było przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego i m.in. ustalenie takiej okoliczności jak rozpoczęcie studiów przez danego studenta. Postępowanie wznowieniowe nie służy poprawianiu lub modyfikacji ustalania stanu sprawy, jeżeli organ błędnie ustalił dane okoliczności w sprawie. Ponadto należy stwierdzić, że w okresie wydawania decyzji z dnia [...] grudnia 2019 r., jak i uchylonych przez Sąd pierwszej instancji decyzji wznowieniowych w tej sprawie przesłanka, jaką podnosiła strona skarżąca kasacyjnie nie stanowiła w tej sprawie istotnej okoliczności, jaką był ponad 6 letni okres studiowania przez danego studenta.
Do tego nawiązują kolejne zarzuty skargi kasacyjnej, zgodnie z którymi Sąd pierwszej instancji naruszył art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. uchylając obie decyzje oraz naruszył art. 134 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 93 ust. 2 pkt 1 P.s.w.n. poprzez wadliwe uznanie, że student studiujący ponad 6 lat zachował prawo do stypendium.
Zgodnie z powołanym art. 93 ust. 2 pkt 1 P.s.w.n. stypendium Ministra za znaczące osiągnięcia naukowe objęte art. 359 ust. 1 tej ustawy przysługuje na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia i jednolitych studiach magisterskich, jednak nie dłużej niż przez okres 6 lat. W orzecznictwie Naczelnego Sąd Administracyjnego prezentowane jest jednolicie stanowisko - co treści ww. przepisu z okresu, w którym wydano w tej sprawie decyzje - zgodnie z którym zwrot "przysługiwania świadczenia" dotyczył wyłącznie studiowania, co należy rozumieć w ten sposób, że świadczenie mogło przysługiwać tylko osobie, która studiowała na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia i jednolitych studiach magisterskich. Żaden zwrot użyty w art. 93 ust. 2 pkt 1 P.s.w.n. nie nakazywał łączyć terminu 6-letniego z czasookresem studiowania. Oznacza to, iż termin ten należało traktować wyłącznie jako samodzielną przesłankę ograniczającą czasookres pobierania stypendium Ministra. Tym samym skoro z samym statusem studenta ustawa nie wiązała przysługiwania, to jest otrzymywania świadczeń stypendialnych, to nie sposób uznać, że to z momentem rozpoczęcia studiów zaczynał biec okres 6 lat ograniczający czas przysługiwania stypendium stosownie do art. 93 ust. 2 pkt 1 P.s.w.n. Nie można było zrównać znaczenia pojęcia "przysługiwania świadczenia", o którym mowa w art. 93 ust. 2 pkt 1 P.s.w.n. z pojęciem "przysługiwania możliwości ubiegania się oświadczenie" w związku z posiadaniem statusu studenta (por. wyrok NSA z 15 czerwca 2021 r. sygn. akt III OSK 4082/21; wyrok NSA z 1 października 2021 r. sygn. akt III OSK 3596/21; wyrok NSA z 18 października 2022 r. sygn. akt III OSK 5478/21; wyrok NSA z 13 stycznia 2022 r. sygn. akt III OSK 4740/21).
Tym samym w tej sprawie, jak trafnie wskazał na to Sąd pierwszej instancji, Minister nie miał podstaw do wznawiania postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] grudnia 2019 r., którą przyznano M. M. stypendium Ministra za znaczące osiągnięcia naukowe, z uwagi na fakt, że łączny okres jej studiowania przekroczył 6 lat. Z perspektywy normatywnych podstaw uzyskania tego stypendium, okres studiowania przez beneficjenta pozostaje prawnie irrelewantny.
W związku z tym Sąd pierwszej instancji w tej sprawie prawidłowo zastosował art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. uchylając wydane w postępowaniu wznowieniowym decyzje, skoro nie zaistniała przesłanka wznowieniowa wynikająca z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. W tej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny podziela także stanowisko zajęte przez NSA w wyroku z 18 października 2022 r. sygn. akt III OSK 5478/21.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.