III OSK 7148/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi kasacyjnej J. O. od wyroku WSA w Warszawie, który oddalił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiającą wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia. Głównym zarzutem skarżącego było naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, poprzez błędną, rozszerzającą wykładnię miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (mpzp). Skarżący argumentował, że należy stosować wyłącznie wykładnię językową przepisów planu, która jego zdaniem potwierdzałaby możliwość realizacji inwestycji. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podkreślając, że wykładnia aktów prawa miejscowego, takich jak mpzp, wymaga stosowania nie tylko metod językowych, ale również systemowych i funkcjonalnych. Sąd uznał, że interpretacja § 12 pkt II ppkt 1 mpzp dokonana przez organy administracji i zaakceptowana przez WSA, uwzględniająca kontekst systemowy i celowościowy planu, była prawidłowa. Potwierdzono, że zasady planowania przestrzennego stanowią uzasadnione ograniczenie prawa własności, a zgodność przedsięwzięcia z mpzp jest kluczowym kryterium wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, wymogi dotyczące wykładni prawa, zasady wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, ograniczenia prawa własności wynikające z planowania przestrzennego.
Dotyczy specyficznej interpretacji § 12 pkt II ppkt 1 mpzp dla Gminy S., ale zasady wykładni mają zastosowanie uniwersalne.
Zagadnienia prawne (2)
Czy wykładnia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powinna ograniczać się wyłącznie do wykładni językowej, czy też wymaga zastosowania metod systemowej i funkcjonalnej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Wykładnia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wymaga stosowania metod językowych, systemowych i funkcjonalnych, a nie ograniczenia się jedynie do wykładni językowej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że akty prawa miejscowego podlegają wykładni jak inne źródła prawa, co obejmuje analizę kontekstu systemowego i celów regulacji, a nie tylko językowego brzmienia przepisu. Ograniczenie się do wykładni językowej mogłoby prowadzić do nielogicznych wniosków i podważać cel ustanowienia określonych terenów w planie.
Czy lokalizacja nowych obiektów związanych ze specjalistyczną produkcją rolną jest dopuszczalna na terenach oznaczonych symbolem RP (tereny upraw polowych i ogrodniczych) w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, jeśli plan wyklucza lokalizację nowych obiektów poza istniejącymi siedliskami rolnymi?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Dopuszcza się lokalizację nowych obiektów związanych ze specjalistyczną produkcją rolną na terenach RP, ale tylko w obrębie już istniejących siedlisk rolniczych.
Uzasadnienie
Sąd, stosując wykładnię systemową i funkcjonalną, uznał, że zdanie drugie § 12 pkt II ppkt 1 mpzp (dopuszczające lokalizację nowych obiektów związanych ze specjalistyczną produkcją rolną) należy odczytywać łącznie ze zdaniem pierwszym tego przepisu, które wyklucza lokalizację nowych obiektów poza istniejącymi siedliskami. Taka interpretacja jest zgodna z celem planu i zapobiega nielogicznym wnioskom.
Przepisy (9)
Główne
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.o.i.ś. art. 80 § ust. 2
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 174
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.o.i.ś. art. 80 § ust. 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
u.o.i.ś. art. 80 § ust. 2
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zgodność lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest podstawowym kryterium oceny zamierzeń inwestycyjnych.
u.o.i.ś. art. 80 § ust. 2
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Konsekwencją upoważnienia do uchwalenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego jest ustawowy obowiązek zgodności przedsięwzięcia z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
u.p.b. art. 15 § ust. 2
Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Prawo budowlane
Konstytucja RP art. 64 § § 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Zasady planowania i zagospodarowania przestrzennego stanowią uzasadnione ograniczenie prawa własności, które nie jest prawem o charakterze absolutnym i może podlegać ograniczeniom ustawowym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wykładnia przepisów planu miejscowego wymaga stosowania metod systemowej i funkcjonalnej, a nie tylko językowej. • Lokalizacja nowych obiektów związanych ze specjalistyczną produkcją rolną na terenach RP jest dopuszczalna tylko w obrębie istniejących siedlisk rolniczych. • Zgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jest kluczowym kryterium wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
Odrzucone argumenty
Błędna, rozszerzająca wykładnia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez sąd I instancji. • Domaganie się stosowania wyłącznie wykładni językowej przepisów planu miejscowego. • Twierdzenie, że plan miejscowy dopuszcza lokalizację nowych obiektów związanych ze specjalistyczną produkcją rolną na terenach RP bez ograniczeń wynikających z istniejących siedlisk.
Godne uwagi sformułowania
Wykładnia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wymaga stosowania nie tylko metod językowych, ale również systemowych i funkcjonalnych. • Zasady planowania i zagospodarowania przestrzennego stanowią uzasadnione ograniczenie prawa własności, które nie jest prawem o charakterze absolutnym. • Konsekwencją tego jest ustawowy obowiązek zgodności przedsięwzięcia z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Skład orzekający
Małgorzata Pocztarek
przewodniczący
Grzegorz Jankowski
sędzia
Teresa Zyglewska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, wymogi dotyczące wykładni prawa, zasady wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, ograniczenia prawa własności wynikające z planowania przestrzennego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej interpretacji § 12 pkt II ppkt 1 mpzp dla Gminy S., ale zasady wykładni mają zastosowanie uniwersalne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy kluczowej kwestii wykładni przepisów planistycznych, która ma bezpośrednie przełożenie na możliwość realizacji inwestycji i prawo własności. Pokazuje, jak ważne jest stosowanie różnych metod interpretacji prawa.
“Wykładnia planu miejscowego: językowa, systemowa czy funkcjonalna? NSA wyjaśnia.”
Sektor
rolnictwo
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.