III OSK 623/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi kasacyjnej A.K. od wyroku WSA w Gliwicach, który oddalił jego skargę na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach o zwolnieniu ze służby. Policjant został zwolniony na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 3 ustawy o Policji, po tym jak prawomocnie orzeczono wobec niego karę dyscyplinarną wydalenia ze służby. Policjant argumentował, że powinien zostać zwolniony na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy o Policji, ponieważ złożył raport o wystąpieniu ze służby. WSA w Gliwicach uznał, że organ Policji był związany prawomocnym orzeczeniem dyscyplinarnym i miał obowiązek wykonać karę wydalenia ze służby. Sąd podkreślił, że w sytuacji, gdy organ dysponuje inną podstawą do zwolnienia policjanta ze służby, wybór trybu zwolnienia należy do organu, a wniosek policjanta o dobrowolne zwolnienie nie ma bezwzględnego pierwszeństwa. NSA, rozpoznając skargę kasacyjną, podzielił stanowisko WSA. Sąd uznał, że zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych (art. 141 § 4 P.p.s.a., art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.) są bezzasadne, a także zarzut naruszenia przepisów materialnych (art. 41 ust. 1 pkt 3 i art. 41 ust. 3 ustawy o Policji). NSA wyjaśnił, że zwolnienie na podstawie kary dyscyplinarnej i zwolnienie na wniosek to odrębne tryby, a organ ma prawo wyboru podstawy zwolnienia, jeśli istnieją ku temu przesłanki. Skarga kasacyjna została oddalona.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących zwolnienia policjanta ze służby w przypadku orzeczenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby oraz w sytuacji złożenia przez funkcjonariusza wniosku o dobrowolne wystąpienie ze służby. Potwierdzenie zasady, że prawomocne orzeczenie dyscyplinarne obliguje organ do zwolnienia, a wniosek policjanta nie ma pierwszeństwa.
Dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariuszy Policji i przepisów ustawy o Policji. Interpretacja może być pomocna w innych służbach mundurowych, jeśli obowiązują podobne regulacje.
Zagadnienia prawne (2)
Czy w sytuacji, gdy policjant złożył raport o wystąpieniu ze służby, organ Policji ma obowiązek zwolnić go na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy o Policji, czy też może zwolnić go z urzędu na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 3 ustawy o Policji, jeśli orzeczono wobec niego karę dyscyplinarną wydalenia ze służby?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Organ Policji ma obowiązek wykonać prawomocne orzeczenie dyscyplinarne o wydaleniu ze służby. Wniosek policjanta o dobrowolne zwolnienie nie ma bezwzględnego pierwszeństwa, jeśli organ dysponuje inną, obligatoryjną podstawą do zwolnienia.
Uzasadnienie
Ustawa o Policji przewiduje odrębne podstawy i tryby zwolnienia ze służby. Zwolnienie na podstawie kary dyscyplinarnej jest obligatoryjne i wynika z prawomocnego orzeczenia, podczas gdy zwolnienie na wniosek jest fakultatywne. Organ ma prawo wyboru podstawy zwolnienia, jeśli istnieją ku temu przesłanki, a interes służby może przemawiać za szybszym zwolnieniem.
Czy uzasadnienie wyroku WSA narusza art. 141 § 4 P.p.s.a. poprzez brak odniesienia się do zarzutów skargi, co uniemożliwia kontrolę instancyjną?
Odpowiedź sądu
Nie, uzasadnienie wyroku WSA nie narusza art. 141 § 4 P.p.s.a., ponieważ zawiera wszystkie obligatoryjne elementy i pozwala na jednoznaczną ocenę podstawy prawnej rozstrzygnięcia, mimo że stanowisko sądu jest odmienne od stanowiska skarżącego.
Uzasadnienie
Wadliwość uzasadnienia może stanowić podstawę kasacyjną tylko wtedy, gdy uniemożliwia kontrolę kasacyjną lub prowadzi do niezgodnego z prawem załatwienia sprawy. W tym przypadku uzasadnienie jest wystarczające do oceny stanowiska sądu pierwszej instancji.
Przepisy (12)
Główne
u.o. Policji art. 41 § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
Policjanta zwalnia się ze służby w przypadku wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby. Jest to obligatoryjna przesłanka do wydania rozkazu personalnego o zwolnieniu.
Pomocnicze
u.o. Policji art. 41 § 3
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
Policjant może zostać zwolniony ze służby na jego pisemne zgłoszenie o wystąpieniu ze służby. Organ nie może zwolnić policjanta na tej podstawie, jeśli wszczęto postępowanie o zwolnienie na innej podstawie.
u.o. Policji art. 135o § 4
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
Przełożony właściwy w sprawach osobowych po uprawomocnieniu się orzeczenia dyscyplinarnego o wydaleniu ze służby niezwłocznie wykonuje karę przez wydanie rozkazu personalnego o zwolnieniu.
k.p.a. art. 108 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Rozkazowi personalnemu nadano rygor natychmiastowej wykonalności.
k.p.a. art. 138 § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
P.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 125 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 141 § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 183 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 174
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ Policji jest związany prawomocnym orzeczeniem dyscyplinarnym i ma obowiązek wykonać karę wydalenia ze służby. • Wniosek policjanta o dobrowolne zwolnienie ze służby nie ma bezwzględnego pierwszeństwa, jeśli organ dysponuje inną, obligatoryjną podstawą do zwolnienia (np. orzeczoną karą dyscyplinarną). • Zwolnienie na podstawie kary dyscyplinarnej (art. 41 ust. 1 pkt 3 u.o. Policji) i zwolnienie na wniosek (art. 41 ust. 3 u.o. Policji) to odrębne tryby, a wybór podstawy zwolnienia należy do organu.
Odrzucone argumenty
Policjant powinien zostać zwolniony ze służby na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy o Policji, ponieważ złożył raport o wystąpieniu ze służby, a organ nie powinien był wydawać rozkazu o zwolnieniu na podstawie kary dyscyplinarnej. • Zaskarżone orzeczenie zostało wydane z naruszeniem przepisów o właściwości lub z datą przyszłą, mimo że przed tą datą upłynął termin na rozpatrzenie raportu o wystąpieniu ze służby. • Sąd powinien był zawiesić postępowanie, ponieważ aktualność decyzji zależała od losów innej sprawy dotyczącej kary dyscyplinarnej.
Godne uwagi sformułowania
Organ Policji jest bowiem związany prawomocnym orzeczeniem dyscyplinarnym i ma obowiązek go wykonać. • W ocenie Sądu I instancji, redakcja tego przepisu jednoznacznie wskazuje, że właściwy organ Policji ma obowiązek zwolnienia policjanta ze służby, jeżeli wobec tego policjanta została prawomocnie orzeczona kara dyscyplinarna wydalenia ze służby, która jest koniecznym i wystarczającym warunkiem do wydania orzeczenia w oparciu o ten przepis. • W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, że jeżeli organ do upływu terminu przewidzianego w art. 41 ust. 3 ustawy o Policji dysponuje inną podstawą do rozwiązania z policjantem stosunku służbowego, to wybór trybu dokonywanego zwolnienia należy do uprawnionego organu. • Nie istnieje, na podstawie przepisów ustawy o Policji, jedna sprawa administracyjna dotycząca zwolnienia policjanta ze służby.
Skład orzekający
Zbigniew Ślusarczyk
przewodniczący
Przemysław Szustakiewicz
sprawozdawca
Ireneusz Dukiel
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zwolnienia policjanta ze służby w przypadku orzeczenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby oraz w sytuacji złożenia przez funkcjonariusza wniosku o dobrowolne wystąpienie ze służby. Potwierdzenie zasady, że prawomocne orzeczenie dyscyplinarne obliguje organ do zwolnienia, a wniosek policjanta nie ma pierwszeństwa."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariuszy Policji i przepisów ustawy o Policji. Interpretacja może być pomocna w innych służbach mundurowych, jeśli obowiązują podobne regulacje.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia prawnego dotyczącego sytuacji funkcjonariuszy służb mundurowych, gdzie konflikt między karą dyscyplinarną a dobrowolnym odejściem może mieć istotne konsekwencje dla dalszej kariery i praw funkcjonariusza.
“Kara dyscyplinarna czy dobrowolne odejście? Sąd Najwyższy rozstrzyga o losach policjanta.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.