OSK 1222/04

OSK 1222/04 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2005-03-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-08-27
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Alicja Plucińska- Filipowicz
Andrzej Jurkiewicz
Barbara Gorczycka -Muszyńska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
IV SA 354/03 - Wyrok WSA w Warszawie z 2004-04-28
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 188
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Gorczycka-Muszyńska /spr./, Sędziowie NSA Alicja Plucińska-Filipowicz, Andrzej Jurkiewicz, Protokolant Agnieszka Majewska, po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2004 r. sygn. akt IV SA 354/03 w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania przywrócenia do stanu poprzedniego stosunków wodnych na gruncie 1) oddala skargę kasacyjną 2) zasądza od Skarbu Państwa – Kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz Radcy Prawnego A. K. kwotę 250 (słownie: dwieście pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2004 r. oddalił skargę J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2002 r. utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji wydaną na podstawie art. 29 ust. 1–3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. Nr 115, poz. 1229) nakazującą skarżącemu przywrócenie stanu wód na gruncie do stanu poprzedniego poprzez odkopanie rowu odpływowego na działce [...] w Józefowie w celu umożliwienia odpływu wody z działek położonych powyżej działki [...]
W uzasadnieniu tego wyroku wskazano, że podnoszony w skardze zarzut, iż na działce Nr 18 nie było rowu odwadniającego, a zatem – nie mógł być taki rów zasypany pozostaje w sprzeczności z twierdzeniem skarżącego zawartym w odwołaniu od decyzji organu I instancji, gdzie skarżący podał, że na jego działce Nr 18 przed 40 laty wykonany został rów odwadniający, który – z powodu braku konserwacji - uległ degradacji oraz potwierdził, że dokonał zasypania pozostałego wgłębienia po tym rowie.
Podnoszona zaś przez skarżącego okoliczność odprowadzania ścieków na jego grunt przez sąsiadów, jak też kwestia braku konserwacji innych rowów istniejących na terenie gminy pozostają bez związku z wynikiem sprawy.
Skargę kasacyjną od tego wyroku wniósł J. G. reprezentowany przez radcę prawnego A. K.. Jako podstawy skargi kasacyjnej wskazano naruszenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny art. 113 § 1 i art. 141 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
W uzasadnieniu skargi zarzucono, że w postępowaniu administracyjnym nie zostały wyjaśnione w sposób nie budzący wątpliwości, istotne okoliczności, a w szczególności to, jaki był charakter rowu przebiegającego przez działkę skarżącego i czy faktycznie był to rów odwadniający, którego zasypanie mogło dawać podstawę do nałożenia na skarżącego obowiązku przywrócenia do stanu poprzedniego stosunków wodnych na gruncie.
Z tych względów autor skargi wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna podlega oddaleniu, ponieważ nie zawiera uzasadnionych podstaw. Przede wszystkim należy wskazać, że skarga kasacyjna jest środkiem ograniczonej kontroli wyroków wojewódzkich sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 183 § 1 pow. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a z urzędu bierze pod uwagę jedynie nieważność postępowania. W sprawie niniejszej nie występuje żadna z przesłanek nieważności postępowania wymienionych wyczerpująco w art. 189 § 2 pow. ustawy. Obowiązek rozpoznania sprawy w granicach skargi kasacyjnej oznacza związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzutami i wnioskami skargi. Oznacza także, iż Sąd ten nie może samodzielnie konkretyzować zarzutów skargi kasacyjnej, uściślać ich czy korygować. Ponieważ skarga kasacyjna jest skargą od wyroku sądu, zarzuty w niej podnoszone mogą dotyczyć wyłącznie ocenianego wyroku, a nie postępowania administracyjnego.
Jeżeli, w ocenie autora skargi, w toku postępowania administracyjnego naruszone zostały przepisy postępowania administracyjnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, a wojewódzki sąd administracyjny tego naruszenia nie dostrzegł i oddalił skargę – to podstawą skargi kasacyjnej mógł być tylko zarzut naruszenia przez sąd art. 151 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b lub c pow. ustawy. Taka podstawa kasacyjna nie została jednak przytoczona w skardze kasacyjnej.
Przytoczony natomiast w skardze kasacyjnej zarzut, że wyrok sądu wojewódzkiego narusza przepis art. 113 § 1 i art. 141 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest bezzasadny. Przepis art. 113 § 1 dotyczy przebiegu rozprawy i stanowi, że przewodniczący składu orzekającego zamyka rozprawę gdy sąd (a nie strona) uzna sprawę za dostatecznie wyjaśnioną. Zamknięcie rozprawy nie jest więc czynnością uzależnioną od tego, czy w ocenie strony sprawa została dostatecznie wyjaśniona, nie jest też czynnością, mającą wpływ na wynik sprawy, skoro przed zamknięciem rozprawy skarżący miał możliwość wypowiedzenia się w kwestiach istotnych dla sprawy i z możliwości tej skorzystał (co wynika z protokołu rozprawy). Skarżący natomiast nie ma możliwości wykazania (a nawet nie twierdzi), że przewodniczący składu orzekającego zamknął rozprawę, mimo, że pozostali członkowie składu orzekającego nie uznali sprawy za dostatecznie wyjaśnioną.
Powołany zaś przepis art. 141 § 1 ustawy określa termin sporządzenia uzasadnienia wyroku przez sędziego sprawozdawcę. Przepis ten nie ma żadnego związku z wynikiem sprawy., nie może więc być podstawą skargi kasacyjnej.
Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 188 pow. ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę kasacyjną oddalił.