III OSK 4897/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa rozpatrywana przez Naczelny Sąd Administracyjny dotyczyła kary biegnącej nałożonej na spółkę za magazynowanie odpadów z naruszeniem warunków pozwolenia zintegrowanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę spółki na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, który ustalił nowy, niższy wymiar kary biegnącej po częściowym usunięciu odpadów z nieutwardzonego terenu. Spółka zarzucała organom naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym błędną wykładnię art. 301 ust. 1 i 2 Prawa ochrony środowiska (p.o.ś.) oraz niezastosowanie art. 299 ust. 2 p.o.ś. Skarżący argumentował, że organy nie mogły ponownie weryfikować materiału dowodowego, na podstawie którego wydano wcześniejszą decyzję ustalającą wymiar kary biegnącej, bez prowadzenia nowych czynności dowodowych. Podkreślono, że pismo spółki z 2 lutego 2018 r. nie mogło być uznane za wniosek o zmianę wymiaru kary biegnącej, gdyż w dacie jego złożenia nie istniała jeszcze pierwotna decyzja ustalająca karę. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzuty naruszenia prawa materialnego za uzasadnione. Sąd wskazał, że w obrocie prawnym istniał prawomocny wyrok WSA oddalający skargę na decyzję GIOŚ określającą pierwotną karę biegnącą. W tej sytuacji, organy nie były uprawnione do wydania decyzji zmieniającej wymiar kary w oparciu o przepisy art. 300 i 301 ust. 1 p.o.ś., ani do ponownej weryfikacji materiału dowodowego w nieznanym prawu trybie. Sąd podkreślił, że zmiana ostatecznej decyzji w zakresie wymiaru kary biegnącej musi wynikać z nowych okoliczności prawnie istotnych, a przepisy art. 301 ust. 2-5 p.o.ś. przewidują odrębną konstrukcję zmiany wysokości kary. Z tych względów NSA uchylił zaskarżony wyrok oraz decyzje organów obu instancji.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących zmiany wymiaru kary biegnącej w prawie ochrony środowiska, zasady prowadzenia postępowań administracyjnych i kontroli, a także znaczenie prawomocnych orzeczeń sądowych.
Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z karami biegnącymi za naruszenia przepisów ochrony środowiska. Kluczowe jest ustalenie, czy w obrocie prawnym istnieje już ostateczna decyzja ustalająca karę.
Zagadnienia prawne (3)
Czy organy administracji mogą wydać decyzję zmieniającą wymiar kary biegnącej w oparciu o przepisy art. 300 i 301 ust. 1 Prawa ochrony środowiska, gdy w obrocie prawnym istnieje już prawomocna decyzja ustalająca pierwotny wymiar kary, bez prowadzenia odrębnego postępowania w trybie art. 301 ust. 2-5 p.o.ś.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organy nie mogą wydawać decyzji zmieniającej wymiar kary biegnącej w oparciu o przepisy art. 300 i 301 ust. 1 p.o.ś., gdy istnieje prawomocna decyzja ustalająca pierwotny wymiar kary. Ustawa przewiduje odrębną konstrukcję zmiany wysokości kary biegnącej w art. 301 ust. 2-5 p.o.ś., która wymaga spełnienia określonych warunków.
Uzasadnienie
NSA uznał, że organy błędnie zastosowały przepisy prawa materialnego, wydając decyzję zmieniającą wymiar kary biegnącej w oparciu o przepisy nieprzewidziane do tego celu, zwłaszcza w sytuacji istnienia prawomocnego wyroku WSA oddalającego skargę na pierwotną decyzję ustalającą karę. Podkreślono, że taka praktyka prowadziłaby do ponownej weryfikacji materiału dowodowego w nieznanym prawu trybie i podważałaby stabilność orzecznictwa.
Czy pismo spółki informujące o zakończeniu usuwania odpadów z określonego terenu może być uznane za wniosek o zmianę wymiaru kary biegnącej w rozumieniu art. 301 ust. 2 Prawa ochrony środowiska, jeśli w dacie jego złożenia nie istniała jeszcze pierwotna decyzja ustalająca karę biegnącą?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, pismo spółki informujące o zakończeniu usuwania odpadów nie może być uznane za wniosek o zmianę wymiaru kary biegnącej, jeśli w dacie jego złożenia nie istniała jeszcze pierwotna decyzja ustalająca karę biegnącą, która mogłaby ulec zmianie.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że pismo spółki z 2 lutego 2018 r. nie mogło stanowić wniosku o zmianę wymiaru kary biegnącej, ponieważ w czasie jego składania nie było jeszcze w obrocie prawnym pierwotnej decyzji ustalającej karę biegnącą. W związku z tym, nie było podstaw do odstąpienia od zasad naliczania kary biegnącej określonych w art. 299 ust. 1 p.o.ś.
Czy niezachowanie przez organ terminu 21 dni na przekazanie wyników pomiarów geodezyjnych i zawiadomienie o stwierdzeniu naruszenia, zgodnie z art. 299 ust. 2 Prawa ochrony środowiska, skutkuje wygaśnięciem uprawnienia organu do wymierzenia kary?
Odpowiedź sądu
Nie, niezachowanie terminu 21 dni na przekazanie wyników pomiarów i zawiadomienie o stwierdzeniu naruszenia ma charakter instrukcyjny i nie powoduje wygaśnięcia uprawnienia organu do wymierzenia kary.
Uzasadnienie
NSA uznał, że termin wskazany w art. 299 ust. 2 p.o.ś. ma charakter instrukcyjny, a jego niezachowanie nie powoduje skutków prawnych w postaci wygaśnięcia kompetencji organu do dalszego procedowania i wymierzenia kary.
Przepisy (19)
Główne
p.o.ś. art. 299 § 1
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
p.o.ś. art. 300 § 1
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
p.o.ś. art. 301 § 1
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Pomocnicze
p.o.ś. art. 299 § 2
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
p.o.ś. art. 301 § 2
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
p.o.ś. art. 301 § 3
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
p.o.ś. art. 301 § 4
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
p.o.ś. art. 301 § 5
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
k.p.a. art. 61 § 4
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 10
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 174 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 188
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 203 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 209
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 14 § 1
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organy błędnie zastosowały przepisy prawa materialnego, wydając decyzję zmieniającą wymiar kary biegnącej w oparciu o art. 300 i 301 ust. 1 p.o.ś., podczas gdy istniała prawomocna decyzja ustalająca pierwotny wymiar kary. • Pismo spółki z 2 lutego 2018 r. nie mogło być uznane za wniosek o zmianę wymiaru kary biegnącej, gdyż w dacie jego złożenia nie istniała jeszcze pierwotna decyzja ustalająca karę.
Odrzucone argumenty
Niezachowanie przez organ terminu 21 dni na przekazanie wyników pomiarów i zawiadomienie o stwierdzeniu naruszenia (art. 299 ust. 2 p.o.ś.) nie powoduje wygaśnięcia uprawnienia organu do wymierzenia kary, gdyż termin ten ma charakter instrukcyjny.
Godne uwagi sformułowania
nie ma żadnego racjonalnego uzasadnienia twierdzenie, że wspomniane przepisy mogą stanowić podstawę do wydania decyzji sui generis zmieniającej istniejącą decyzję, skoro ustawa przewiduje w art. 301 ust. 2-5 p.o.ś. konstrukcję zmiany wysokości kary biegnącej • Oznaczałoby to zatem dopuszczalność ponownej weryfikacji materiału dowodowego w nieznanym prawu trybie. • termin ma charakter instrukcyjny
Skład orzekający
Teresa Zyglewska
przewodniczący
Mirosław Wincenciak
sprawozdawca
Kazimierz Bandarzewski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zmiany wymiaru kary biegnącej w prawie ochrony środowiska, zasady prowadzenia postępowań administracyjnych i kontroli, a także znaczenie prawomocnych orzeczeń sądowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z karami biegnącymi za naruszenia przepisów ochrony środowiska. Kluczowe jest ustalenie, czy w obrocie prawnym istnieje już ostateczna decyzja ustalająca karę.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa ochrony środowiska – kar biegnących – i wyjaśnia kluczowe kwestie proceduralne dotyczące zmiany wymiaru kary oraz znaczenia prawomocnych orzeczeń. Jest to istotne dla praktyków prawa administracyjnego i ochrony środowiska.
“NSA: Organy nie mogą dowolnie zmieniać kar za naruszenia środowiska – kluczowe znaczenie prawomocnych decyzji.”
Sektor
ochrona środowiska
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.