III OSK 4582/21

III OSK 4582/21 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2024-11-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-04-09
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Arkadiusz Windak
Mirosław Wincenciak /sprawozdawca/
Teresa Zyglewska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne
Szkolnictwo wyższe
Sygn. powiązane
III SA/Kr 406/20 - Wyrok WSA w Krakowie z 2020-09-04
Skarżony organ
Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1668
art76 pkt 2
Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
Dz.U. 2024 poz 935
art.141 par.4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Teresa Zyglewska Sędziowie: sędzia NSA Mirosław Wincenciak (spr.) sędzia del. WSA Arkadiusz Windak Protokolant: asystent sędziego Olga Libiszewska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2024 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 września 2020 r. sygn. akt III SA/Kr 406/20 w sprawie ze skargi K.G. na decyzję Rektora [...] z dnia 14 stycznia 2020 r. nr 40.4024.1.1.2020 w przedmiocie skreślenia z listy studentów 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od K.G. na rzecz Rektora [...] kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 4 września 2020 r. sygn. akt III SA/Kr 406/20 oddalił skargę K.G. na decyzję Rektora [...] z dnia 14 stycznia 2020 r. nr 40.4024.1.1.2020 w przedmiocie skreślenia z listy studentów.
U podstaw rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji legły następujące ustalenia oraz ocena prawna.
Prodziekan Wydziału [...], działający z upoważnienia Rektora [...], decyzją z dnia 28 listopada 2019 r. znak: 1002.4024.590.2019, na podstawie art. 108 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1668 ze zm. dalej w skrócie: "p.s.w.n.") w zw. z art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej w skrócie: "k.p.a."), skreślił K.G. (dalej w skrócie: "skarżący") z listy studentów piątego roku niestacjonarnych jednolitych studiów magisterskich na kierunku prawo w roku akademickim 2018/2019. Zdaniem organu, wyżej wymieniony nie spełnił warunków niezbędnych do zaliczenia piątego roku studiów zgodnie z programem studiów uchwalonym przez Radę Wydziału [...], tj. nie zdał egzaminów oraz nie uzyskał zaliczeń z przedmiotu seminarium V roku w terminie, o którym mowa w § 9 ust. 2, ust. 3 lub ust. 4 zd. 2 Regulaminu studiów w zw. z zarządzeniem nr 124 Rektora [...] z dnia 6 grudnia 2017 r. w sprawie organizacji roku akademickiego 2018/2019, tj. do dnia 30 września 2019 r. Ponadto organ wskazał, że w trakcie studiów skarżący powtarzał czwarty rok studiów.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy K.G. wskazał, że w czerwcu 2019 r. uzyskał zaliczenie z przedmiotu seminarium magisterskie, które następnie zostało przez promotora pracy anulowane. Następnie, we wrześniu 2019 r. promotor dwukrotnie anulował udzielone ponownie zaliczenie seminarium magisterskiego. Skarżący wskazał, że uczęszczał na zajęcia z przedmiotu seminarium magisterskie oraz omawiał z promotorem treść przygotowywanej pracy magisterskiej. W czerwcu 2019 r. po zakończeniu zajęć z przedmiotu seminarium magisterskie, w systemie USOS zostało wpisane zaliczenie z w/w przedmiotu. We wrześniu 2019 r. zorientował się, że zaliczenie zostało usunięte. Po kontakcie z promotorem pracy i złożeniu pracy dyplomowej w terminie ponownie uzyskał zaliczenie przedmiotu seminarium magisterskie. Skarżący podkreślił, że złożona praca nie została w całości sprawdzona przez promotora a zaliczenie seminarium zostało anulowane.
Rektor [...] decyzją z dnia 14 stycznia 2020 r. nr 40.4024.1.1.2020, na podstawie art. 127 § 1-2 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 108 ust. 2 i 3 p.s.w.n. w zw. z § 35 ust. 3 Regulaminu studiów pierwszego stopnia, drugiego stopnia oraz jednolitych studiów magisterskich (przyjętego uchwałą nr 25/IV/2019 Senatu [...] z dnia 24 kwietnia 2019 r.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że K.G. w roku akademickim 2015/2016 powtarzał czwarty rok studiów, a w roku akademickim 2016/2017 ponownie powtarzał czwarty rok studiów. Następnie, decyzją z dnia 28 września 2017 r., został skreślony z listy studentów [...] z uwagi na złożoną rezygnację z odbywania studiów. Skarżący wznowił studia od roku akademickiego 2017/2018. Decyzją z dnia 28 listopada 2019 r. został skreślony z listy studentów z uwagi na niezaliczenie roku studiów w terminie. Rektor podkreślił, że w toku studiów skarżący wykorzystał prawo do powtarzania roku studiów oraz ponownego powtarzania roku studiów, o których mowa w § 14 ust. 1 zd. 1 oraz § 14 ust. 4 Regulaminu studiów. Regulamin ten dopuszcza możliwość powtarzania roku studiów maksymalnie dwa razy w ramach toku studiów. Ponieważ student wykorzystał już te możliwości, brak jest podstaw do wyrażenia zgody na kolejne powtarzanie roku studiów, gdyż podjęcie takiego rozstrzygnięcia byłoby niezgodne z Regulaminem studiów obowiązującym w Uczelni. Organ zauważył, że zgodnie z § 18 ust. 1 Regulaminu studiów, student zobowiązany jest przedłożyć ostateczną wersję pracy dyplomowej zaakceptowaną przez promotora, w wersji elektronicznej, najpóźniej do końca września w ostatnim roku akademickim w ramach toku studiów. Przedłożenie takiej pracy jest warunkiem koniecznym do zaliczenia seminarium dyplomowego lub innych zajęć prowadzących do złożenia pracy dyplomowej. Z akt sprawy wynika, że kwestia zaliczenia przez K.G. seminarium magisterskiego była już przedmiotem postępowania przed organem i została rozstrzygnięta pismem ProRektora [...] z dnia 5 listopada 2019 r. znak: 40.4024.1. 23.2019. Zgodnie z treścią tego pisma, Prorektor nie znalazł podstaw do przedłużenia terminu na złożenie przez skarżącego pracy dyplomowej, zaś z opinii promotora pracy wynikało, że przedłożona praca "nie spełniała wymogów pracy magisterskiej pod żadnym względem, z wyjątkiem objętości". Wobec powyższego, z uwagi na fakt, iż warunkiem zaliczenia seminarium dyplomowego jest przedłożenie ostatecznej wersji pracy dyplomowej zaakceptowanej przez promotora, a w przedmiotowej sprawie taka akceptacja nie nastąpiła, nie zachodziły przesłanki do zaliczenia seminarium magisterskiego. W związku z przedstawionymi okolicznościami, skarżący nie uzyskał zaliczenia z przedmiotu seminarium magisterskie w terminie, tj. do dnia 30 września 2019 r. i tym samym nie spełnił warunków zaliczenia piątego roku studiów realizowanego w roku akademickim 2018/2019. W konsekwencji został skreślony z listy studentów.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję K.G. zarzucił naruszenie stosownych przepisów postępowania administracyjnego oraz postanowień § 5, § 6, § 18 ust. 1 i § 19 pkt 3 Regulaminu Studiów UJ, a także art. 76 pkt 2 p.s.w.n. W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że promotor nie poinformował go o warunkach dotyczących zaliczenia przedmiotu, jakim jest seminarium magisterskie, zaś wpisanie zaliczenia w czerwcu 2019 r. nie było przez promotora warunkowane złożeniem pracy. Skarżący o terminie na złożenie pracy dowiedział się w połowie sierpnia 2019 r. na podstawie e-maila z dziekanatu. W jego ocenie, anulowanie udzielonego mu zaliczenia było niezasadne, w tym niezgodne z Regulaminem studiów, jak również przepisami p.s.w.n.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W uzasadnieniu powołanego na wstępie wyroku wskazał, że zgodnie z art. 108 ust. 1 p.s.w.n., studenta skreśla się z listy studentów w przypadku: 1) niepodjęcia studiów; 2) rezygnacji ze studiów; 3) niezłożenia w terminie pracy dyplomowej lub egzaminu dyplomowego; 4) ukarania karą dyscyplinarną wydalenia z uczelni. W świetle art. 108 ust. 2 p.s.w.n., student może być skreślony z listy studentów w przypadku: 1) stwierdzenia braku udziału w obowiązkowych zajęciach; 2) stwierdzenia braku postępów w nauce; 3) nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie; 4) niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów. Skreślenie z listy studentów następuje w drodze decyzji administracyjnej (art. 108 ust. 3 p.s.w.n.). Zgodnie natomiast z § 35 ust. 1-3 Regulaminu studiów, dziekan skreśla studenta z listy studentów, w przypadku: 1) niepodjęcia studiów; 2) pisemnej rezygnacji ze studiów; 3) niezłożenia pracy dyplomowej lub egzaminu dyplomowego w terminie, o którym mowa w § 18 ust. 1-3; 4 ) ukarania karą dyscyplinarną wydalenia z uczelni. Dziekan może skreślić studenta z listy studentów, w przypadku: 1) stwierdzenia braku postępów w nauce; 2) nieuzyskania zaliczenia roku w terminie, o którym mowa w § 9 ust. 2, ust. 3 lub ust. 4 zd. 2; 3) niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów, pomimo pisemnego wezwania do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od daty jego doręczenia; 4) niepodpisania przez studenta przedłożonej przez uczelnię umowy o warunkach odpłatności za studia lub usługi edukacyjne.
Zdaniem Sądu pierwszej instancji, specyfika kontrolowanego rozstrzygnięcia wynika z faktu, że skarżący został skreślony z listy studentów V roku studiów. Dlatego też podstawa prawna zaskarżonej decyzji wynika (poza cytowanym przepisem) także z treści § 18 ust. 1 Regulaminu studiów, zgodnie z którym "student jest zobowiązany przedłożyć ostateczną wersję pracy dyplomowej zaakceptowaną przez opiekuna pracy, zarówno w wersji papierowej oraz w wersji elektronicznej, najpóźniej do końca września w ostatnim roku akademickim w ramach toku studiów. Przedłożenie takiej pracy jest warunkiem koniecznym do zaliczenia seminarium dyplomowego lub innych zajęć prowadzących do złożenia pracy dyplomowej". Ponadto, czego nie wskazał organ, § 16 ust. 1 Regulaminu studiów stanowi, że warunkiem ukończenia studiów jest przygotowanie i złożenie pracy dyplomowej (licencjackiej/inżynierskiej) połączone ze zdaniem egzaminu dyplomowego (licencjackiego/inżynierskiego). Zgodnie z § 16 ust. 3 Regulaminu studiów, obowiązek spełnienia warunku określonego w ust. 1 traktowany jest jako część planu ostatniego roku studiów. Przepis § 16 ust. 3 Regulaminu ma w niniejszej sprawie istotne znaczenie, bowiem określony w ust. 1 warunek ukończenia studiów jest jednocześnie warunkiem koniecznym zaliczenia ostatniego, V roku studiów. Warunek ten spełniony jest wówczas, gdy praca dyplomowa oceniona została na ocenę pozytywną (§ 16 ust. 2 Regulaminu). Treść powyższej regulacji rzutuje na podstawę prawną skreślenia skarżącego z listy studentów.
W ocenie WSA w Krakowie, niewątpliwe jest, że skarżący do dnia 30 września 2019 r. nie spełnił warunków przewidzianych przepisami § 9 ust. 2, § 18 ust. 1 oraz § 16 ust. 1, 2 i 3 Regulaminu studiów, czego nie kwestionuje w skardze. Praca dyplomowa skarżącego nie uzyskała akceptacji promotora do dnia 30 września 2019 r., ponieważ nie spełniała przyjętych kryteriów. Prośba skarżącego o przedłużenie terminu złożenia pracy dyplomowej do dnia 31 października 2019 r. spotkała się z kolei z odmową Rektora [...] (k. 10, 12, 15 i 16, akt administracyjnych).
Odnosząc treść powołanych wyżej przepisów Regulaminu studiów do zgromadzonych w sprawie dowodów, Sąd pierwszej instancji uznał, że dowody te były wystarczające dla podjęcia decyzji o skreśleniu skarżącego z listy studentów – nie przedłożył on bowiem ostatecznej wersji pracy dyplomowej zaakceptowanej przez promotora w przewidzianym przepisami Regulaminu terminie, co było warunkiem koniecznym zaliczenia przedmiotu seminarium V roku. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowi więc przepis art. 108 ust. 2 pkt 3 p.s.w.n. w zw. z § 35 ust. 2 pkt 2 Regulaminu studiów. Zdaniem WSA w Krakowie, w sprawie nie doszło do przekroczenia granic uznania administracyjnego. W ramach autonomii przysługującej uczelni wyższej, organ podjął decyzję o skreśleniu z listy studentów, uwzględniając dotychczasowy tok studiów skarżącego oraz obowiązujące w tym zakresie regulacje prawne, tj. ustawowe i wewnętrzne. Poza spełnieniem się w sposób oczywisty przesłanki niepozwalającej na zaliczenie skarżącemu V roku studiów, wskazano także w zaskarżonej decyzji, że skarżący w poprzednich latach wyczerpał możliwości powtarzania roku studiów, a wyrażenie zgody na taki tok studiów byłoby niezgodne z Regulaminem.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł K.G. Zaskarżając wyrok w całości, na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 zm., dalej w skrócie: "p.p.s.a.") zarzucił:
I) naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:
1) art. 133 § 1, art. 134 § 1, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 151 p.p.s.a., poprzez oparcie się przez Sąd pierwszej instancji na stanie faktycznym, który został wyjaśniony przez organ w sposób niepełny, tj. z naruszeniem art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a., co w efekcie doprowadziło do oddalenia skargi;
2) art. 141 § 4 p.p.s.a., poprzez nieodniesienie się do wszystkich zarzutów skargi skierowanej do Sądu pierwszej instancji;
3) art. 15 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności i nierozpoznanie sprawy przez organ drugiej instancji, co niezasadnie zostało uznane przez Sąd pierwszej instancji jako zarzut chybiony, mimo że treść zaskarżonej decyzji, w której organ nie odnosi się merytorycznie do zarzutów skarżącego, jest w sposób wręcz niedopuszczalny lakoniczna;
4) art. 7 w zw. z art. 75 § 1 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak podjęcia przez organ wszelkich czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz dowolną ocenę przez organ materiału dowodowego, co skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych, polegającym na przyjęciu, że nastąpiły przesłanki umożliwiające skreślenie skarżącego z listy studentów;
II) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. § 5, 6 oraz § 18 ust. 1, 19 pkt 3 Regulaminu studiów, jak również art. 76 pkt 2 p.s.w.n., poprzez ich wadliwą wykładnię i w konsekwencji uznanie, że decyzja o skreśleniu skarżącego z listy studentów była zasadna i spełniała ustawowe przesłanki.
Wskazując na powyższe zarzuty, skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpatrzenia. Ponadto wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania oraz o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawił argumentację mającą wykazać zasadność podniesionych w niej zarzutów.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie. Ponadto wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych oraz o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W świetle art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:
1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,
2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, ponieważ w świetle art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Oznacza to, że Sąd nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania konkretyzacji zarzutów skargi kasacyjnej, a upoważniony jest do oceny zaskarżonego orzeczenia wyłącznie w granicach przedstawionych we wniesionej skardze kasacyjnej.
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Najdalej idący zarzut podnosi naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. Przepis ten określa elementy uzasadnienia wyroku. Stanowi, że powinno ono zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Analiza uzasadnienia zaskarżonego wyroku pozwala na przyjęcie, że objęło ono wszystkie niezbędne wymogi, o których mowa w powołanym przepisie, a przedstawiony w nim wywód prawny w toku kontroli instancyjnej pozwala na ocenę, jakie znaczenie Sąd pierwszej instancji nadał zastosowanym normom prawnym i co stanowiło podstawę prawną rozstrzygnięcia zawartego w sentencji. Zauważyć należy, iż za pomocą zarzutu naruszenia tego przepisu nie można skutecznie zwalczać prawidłowości przyjętego przez Sąd meriti stanu faktycznego, czy też stanowiska co do wykładni bądź zastosowania prawa materialnego, a w konsekwencji trafności rozstrzygnięcia. Poza tym przepis ten nie może, co do zasady, stanowić samodzielniej podstawy kasacyjnej, bowiem wedle treści uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09 (ONSAiWSA z 2010 r., nr 3, poz. 39) może on być samodzielną podstawą kasacyjną tylko wówczas, gdy motywy wyroku nie zawierają stanowiska co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia. Takiego braku niepodobna wytknąć omawianym motywom – WSA w Krakowie przedstawił bowiem stan sprawy i ocenił działanie organów. W judykaturze przyjmuje się, że orzeczenie sądu pierwszej instancji uchyla się spod kontroli instancyjnej w przypadku braku wymaganych prawem części (np. nieprzedstawienia stanu sprawy, czy też niewskazania lub niewyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia), a także wówczas, gdy będą one co prawda obecne, niemniej jednak obejmować będą treści podane w sposób niejasny, czy też nielogiczny, uniemożliwiający jednoznaczne ustalenie stanu faktycznego i prawnego, stanowiącego podstawę kontrolowanego wyroku sądu (por. wyroki NSA z dnia: 15 czerwca 2010 r., sygn. II OSK 986/09; 12 marca 2015 r., sygn. I OSK 2338/13). Przy czym tylko wówczas, gdy konstrukcja uzasadnienia nie pozwala na odtworzenie toku myślowego sądu pierwszej instancji, można mówić o skutkującym ewentualnym wzruszeniem orzeczenia uchybieniu art. 141 § 4 p.p.s.a. w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy (por. m.in. wyrok NSA z dnia 22 marca 2013 r., sygn. akt II OSK 2259/11). W niniejszej sprawie takich okoliczności nie dostrzeżono. Prezentowane w tych ramach wytyki odnoszą się raczej do aspektu materialnoprawnego wyroku. Na uwzględnienie nie zasługiwał także zarzut nieodniesienia się do wszystkich twierdzeń strony skarżącej. Sąd pierwszej instancji może bowiem odnieść się do nich ogólnie, jeśli uzna ich oczywistą niezasadność bądź nieistotność z punktu widzenia przedmiotu postępowania. Zaskarżony wyrok nie uchyla się zatem spod kontroli instancyjnej, a więc z tego powodu nie podlegał wzruszeniu.
Na uwzględnienie nie zasługują również pozostałe podniesione zarzuty naruszenia przepisów postępowania. W wyniku wniosku strony o ponowne rozpatrzenie sprawy, przedmiotowa sprawa została dwukrotnie rozpoznana i rozstrzygnięta, a w każdej z instancji dokonano prawidłowych ustaleń. Rację ma też WSA w Krakowie, twierdząc, że dostrzeżone mankamenty uzasadnienia zaskarżonej decyzji, polegające na nieustosunkowaniu się do wszystkich zarzutów zawartych we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, nie miały wpływu na ocenę jej zgodności z prawem, zważywszy, że zarzuty te nie dotyczyły istoty sprawy. W uzasadnieniu decyzji z dnia 14 stycznia 2020 r. wskazano na przebieg studiów skarżącego oraz niebudzącą wątpliwości i niesporną okoliczność niezłożenia przez skarżącego pracy dyplomowej w terminie. Przedstawiono też zastosowane przepisy Regulaminu i p.s.w.n. Z tych też powodów kwestionowanej decyzji nie można uznać za naruszającą prawo. Jej uzasadnienie odpowiada bowiem wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a.
Niezasadny okazał się także zarzut naruszenia prawa materialnego.
W zarzucie skargi kasacyjnej, jak i w jej uzasadnieniu, powołano przepis art. 76 pkt 2 p.s.w.n. Zauważyć należy, że tak oznaczona jednostka redakcyjna nie istnieje w ustawie. Według art. 76 ust. 2 p.s.w.n., praca dyplomowa jest samodzielnym opracowaniem zagadnienia naukowego, artystycznego lub praktycznego albo dokonaniem technicznym lub artystycznym, prezentującym ogólną wiedzę i umiejętności studenta związane ze studiami na danym kierunku, poziomie i profilu oraz umiejętności samodzielnego analizowania i wnioskowania. Ani zarzut skargi kasacyjnej, ani jej uzasadnienie, nie określają jednoznacznie, na czym miał polegać zarzucany błąd wykładni.
Jeśli chodzi natomiast o zarzuty naruszenia Regulaminu studiów, to skarga kasacyjna nie wyjaśnia, na czym polegało naruszenie "§ 5, 6" Regulaminu. Powołany § 5 Regulaminu składa się z 11 ustępów o różnej treści normatywnej, natomiast § 6 tego Regulaminu z 6 ustępów o różnej treści normatywnej. Jeżeli zaś skarżący kasacyjnie miał na myśli § 5 ust. 6 Regulaminu, to stanowi on następująco: "W przypadku gdy student przystąpił do egzaminu więcej niż jeden raz, do obliczenia średniej ocen uwzględnia się wartość będącą średnią arytmetyczną z ocen uzyskanych we wszystkich terminach, ustaloną z matematycznym zaokrągleniem według skali określonej w ust. 2". Brak precyzji zarzutu skargi kasacyjnej zwalnia Naczelny Sąd Administracyjny z dalszych dywagacji odnośnie błędu wykładni "§ 5, 6" Regulaminu.
Chybiony okazał się także zarzut naruszenia § 18 ust. 1 Regulaminu oraz § 19 ust. 3 Regulaminu. Pierwszy z powołanych przepisów stanowi: "Student jest zobowiązany złożyć pracę dyplomową w wersji elektronicznej do ostatecznego zatwierdzenia przez promotora najpóźniej do 15 września w ostatnim roku akademickim w ramach toku studiów". Natomiast § 19 ust. 3 Regulaminu (w zarzucie określony jako § 19 pkt 3) stanowi: "W przypadku, gdy ocena wystawiona przez recenzenta jest niedostateczna, dziekan wyznacza dodatkowego recenzenta". Zarzut naruszenia w/w przepisów jest nieuzasadniony. W przytoczonym § 19 ust. 3 Regulaminu jest mowa o ocenie niedostatecznej wystawionej przez recenzenta, co oznacza, że powołany przepis dotyczy sytuacji, kiedy praca została dopuszczona do obrony, a następnie recenzent wystawił ocenę negatywną. W rozpoznawanej sprawie praca nie została dopuszczona do obrony, a zatem omawiany przepis nie mógł mieć zastosowania.
Z przedstawionych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł, jak w pkt 1 sentencji wyroku.
O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto w pkt 2 sentencji wyroku na podstawie art. 204 pkt 1 i art. 209 p.p.s.a. oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r., poz. 1964 ze zm.), z uwzględnieniem stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonego w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 19 listopada 2012 r. sygn. akt II FPS 4/12.