III OSK 4353/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił skargę kasacyjną spółki, potwierdzając, że zezwolenie na zbieranie odpadów zostało wydane z rażącym naruszeniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Spółka złożyła skargę kasacyjną od wyroku WSA, który utrzymał w mocy decyzję o stwierdzeniu nieważności zezwolenia na zbieranie odpadów. Spółka argumentowała, że jej działalność polegająca na zbieraniu odpadów ma charakter magazynowy i logistyczny, a nie przemysłowy, co powinno być dopuszczalne na terenach oznaczonych symbolem PU w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. NSA oddalił skargę, uznając, że plan miejscowy jednoznacznie wyklucza zbieranie odpadów na tych terenach, a wydanie zezwolenia było rażącym naruszeniem prawa.
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Z. sp. z o.o. sp.k. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który oddalił skargę spółki na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzającą nieważność zezwolenia na zbieranie odpadów. Spółka uzyskała zezwolenie w 2015 r., jednak organ administracji publicznej uznał, że zostało ono wydane z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ lokalizacja działalności była niezgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (m.p.z.p.). Plan ten, uchwalony w 2011 r., zakazywał prowadzenia na terenach oznaczonych symbolem 3PU (produkcyjno-usługowych) działalności związanej ze zbieraniem odpadów, traktując ją jako działalność przemysłową. Spółka argumentowała, że zbieranie odpadów w jej przypadku miało charakter magazynowy i logistyczny, a nie przemysłowy, i że definicja ustawowa zbierania odpadów dopuszcza takie formy. WSA we Wrocławiu uznał rację organu, stwierdzając, że plan miejscowy jednoznacznie wyklucza zbieranie odpadów na terenach 3PU, a wydanie zezwolenia było rażącym naruszeniem art. 46 ust. 1 pkt 3 ustawy o odpadach. NSA, rozpatrując skargę kasacyjną, oddalił ją, podzielając stanowisko WSA i organu. Sąd uznał, że przepisy m.p.z.p. w zakresie zakazu zbierania odpadów na terenach 3PU są jednoznaczne i nie budzą wątpliwości interpretacyjnych, a naruszenie prawa miało charakter rażący, uzasadniający stwierdzenie nieważności decyzji. NSA odrzucił również zarzut naruszenia przepisów postępowania dotyczących rozprawy niejawnej w związku z pandemią COVID-19, uznając, że przepis ustawy covidowej był stosowany prawidłowo.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Nie, działalność polegająca na zbieraniu odpadów jest niedopuszczalna na terenach oznaczonych symbolem 3PU, zgodnie z jednoznacznym brzmieniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Uzasadnienie
Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jednoznacznie wyklucza zbieranie odpadów na terenach oznaczonych symbolem 3PU, definiując "tereny produkcji i aktywności gospodarczej" jako wykluczające taką działalność. Zgodnie z ustawą o odpadach, niezgodność z prawem miejscowym jest podstawą do odmowy wydania zezwolenia, a wydanie zezwolenia z naruszeniem planu stanowi rażące naruszenie prawa.
Przepisy (564)
Główne
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa o odpadach
Niezgodność zamierzonego sposobu gospodarowania odpadami z przepisami prawa miejscowego jest podstawą do odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Decyzja wydana z rażącym naruszeniem prawa podlega stwierdzeniu nieważności.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
p.p.s.a. art. 174
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy skargi kasacyjnej.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Orzeczenie NSA w przedmiocie skargi kasacyjnej.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.o. art. 46 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Niezgodność z prawem miejscowym jako podstawa odmowy wydania zezwolenia na zbier
Pomocnicze
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Plan miejscowy określa przeznaczenie terenów oraz szczególne warunki zagospodarowania i ograniczenia w ich użytkowaniu, w tym zakaz zabudowy.
k.p.a. art. 7a § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
k.p.a. art. 107 § § 1 pkt 6
Kodeks postępowania administracyjnego
Wymogi dotyczące uzasadnienia decyzji.
k.p.a. art. 107 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Wymogi dotyczące uzasadnienia decyzji.
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa.
k.p.a. art. 11
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada przekonywania.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Związanie sądu granicami skargi kasacyjnej.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.o. art. 3 § ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Definicja gospodarowania odpadami.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 16
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnej.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 1 i 9
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązkowe elementy planu miejscowego.
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
ustawa covidowa art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Umożliwia orzekanie na posiedzeniu niejawnym w określonych sytuacjach związanych z pandemią.
Skład orzekający
Tamara Dziełakowska
przewodniczący
Mirosław Wincenciak
sprawozdawca
Tadeusz Kiełkowski
członek
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII OSK 4353/21 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2025-01-14 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2021-03-04 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Mirosław Wincenciak /sprawozdawca/ Tadeusz Kiełkowski Tamara Dziełakowska /przewodniczący/ Symbol z opisem 6135 Odpady Hasła tematyczne Odpady Administracyjne postępowanie Sygn. powiązane II SA/Wr 321/20 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2020-11-19 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę kasacyjną Powołane przepisy Dz.U. 2022 poz 2000 art. 156 § 1 pkt 2 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j. Dz.U. 2015 poz 199 art. 15 ust. 2 pkt 1 i 9 Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity Dz.U. 2018 poz 21 art. 46 ust. 1 pkt 3 Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tamara Dziełakowska sędzia NSA Mirosław Wincenciak (spr.) sędzia del. WSA Tadeusz Kiełkowski Protokolant asystent sędziego Dawid Lis po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2025 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Z. sp. z o.o. sp.k. w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 listopada 2020 r. sygn. akt II SA/Wr 321/20 w sprawie ze skargi Z. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 2 kwietnia 2020 r. nr SKO/OS-414/12/2020 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o zezwolenie na zbieranie odpadów oddala skargę kasacyjną. Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 19 listopada 2020 r. sygn. akt II SA/Wr 321/20 oddalił skargę Z. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 2 kwietnia 2020 r. nr SKO/OS-414/12/2020 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o zezwoleniu na zbieranie odpadów. U podstaw rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji legły następujące ustalenia oraz ocena prawna. W dniu 28 stycznia 2020 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wpłynęło pismo z dnia 22 stycznia 2020 r. nr GOS.6233.12.219.XVI, działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta [...] – Dyrektora Wydziału Środowiska i Gospodarowania Odpadami, o rozważenie możliwości stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia 23 marca 2015 r. nr OŚR.6233.7.2015.VII, orzekającej o udzieleniu Z. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w [...] (dalej w skrócie: "Spółka") zezwolenia na zbieranie odpadów w [...] przy ul. [...] – jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Jak argumentowano, decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów prawa miejscowego, tj. niezgodnie z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta [...] – Dzielnicy [...], przyjętego uchwałą Rady Miejskiej [...] z dnia 27 grudnia 2011 r. (Dz. Urz. Woj. Dolnośląskiego z 2012 r., poz. 1690). W pkt 11 plan ten zakazuje prowadzenia na terenach produkcji i aktywności gospodarczej działalności związanej z przetwarzaniem, unieszkodliwianiem odpadów oraz zbierania i przeładunku odpadów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 2 kwietnia 2020 r. nr SKO/OS-414/12/2020 stwierdziło nieważność decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia 23 marca 2015 r. nr OŚR.6233.7.2015.VII o zezwoleniu na zbieranie odpadów. W motywach rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że na dzień wydawania tej decyzji na terenie działki nr [...], obręb [...] w [...], obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony uchwałą Rady Miejskiej [...] z dnia 27 grudnia 2011 r. nr XV/151/11 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – Dzielnicy [...] w [...] (Dz. Urz. Woj. Dolnośląskiego z 2012 r., poz. 1690, dalej w skrócie: "m.p.z.p."). Z ustaleń tego planu wynika, iż działka nr 579/2, obręb [...], znajduje się w jednostce strukturalnej oznaczonej symbolem 3PU. Zgodnie z postanowieniami § 59 ust. 1 m.p.z.p., dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolem 3PU ustalono przeznaczenie terenu: podstawowe – tereny produkcyjno-usługowe (ust. 1 pkt 1) i uzupełniające – tereny zieleni urządzonej, tereny infrastruktury drogowej, tereny infrastruktury technicznej (ust. 1 pkt 2). Zgodnie zaś z § 4 pkt 12 m.p.z.p., pod pojęciem terenów produkcyjno-usługowych należy rozumieć tereny, które mogą być użytkowane równocześnie pod wszystkie lub jeden z niżej wymienionych rodzajów użytkowania terenu i zabudowy, z uwzględnieniem zastrzeżeń i warunków zawartych w ustaleniach szczególnych planu: usługi, o których mowa w pkt 9 (lit. a), produkcję i aktywność gospodarczą, o których mowa w pkt 11 (lit. b). Natomiast w świetle § 4 pkt 11 lit. a, pod pojęciem terenów produkcji i aktywności gospodarczej należy rozumieć funkcję terenów i obiektów, które służą działalności w zakresie produkcji przemysłowej, z wykluczeniem odzysku, przetwarzania lub unieszkodliwiania odpadów oraz składowania, zbierania i przeładunku odpadów (w tym złomowiska). Z przepisów wynika zatem jednoznacznie, iż planowana przez Spółkę działalność, polegająca na zbieraniu odpadów na terenie działki nr [...], obręb [...] w [...], jest niezgodna z obowiązującym m.p.z.p. Zdaniem Kolegium, przepisy dotyczące przeznaczenia terenu oznaczonego symbolem 3 PU, tj. § 59 ust. 1 m.p.z.p., a także § 4 pkt 12 i § 4 pkt 11 lit. a m.p.z.p., są jednoznaczne i nie wymagają interpretacji. Z literalnego brzmienia § 4 pkt 11 lit. a m.p.z.p. jednoznacznie wynika, że na terenach określonych tą funkcją zakazane jest prowadzenie działalności związanej z odzyskiem, przetwarzaniem lub unieszkodliwianiem odpadów oraz składowaniem, zbieraniem i przeładunkiem odpadów, w tym złomowiska. Tym samym na terenie oznaczonym symbolem 3PU zakazane jest prowadzenie działalności polegającej na zbieraniu odpadów. Uwzględniając powyższe, stwierdzić należy, iż w akcie prawa miejscowego, do którego ustawodawca odsyła w art. 46 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r., poz. 21 ze zm., dalej w skrócie: "u.o."), istniała regulacja, z której wprost i bez konieczności czynienia w tym względzie jakichkolwiek zabiegów interpretacyjnych, wynikał zakaz m.in. zbierania odpadów na terenie wskazanym przez Spółkę. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi Spółki do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w której zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj. art. 3 pkt 34 u.o. w zw. z § 4 pkt 11 lit. a, b i c m.p.z.p., poprzez ich błędną wykładnię i bezpodstawne przyjęcie, że objęte zezwoleniem uprawnienie do prowadzenia działalności polegającej na zbieraniu odpadów (w rozumieniu przepisów u.o.) jest (w rozumieniu m.p.z.p.) równoznaczne z prowadzeniem działalności przemysłowej (w rozumieniu m.p.z.p.) i nie może odbywać się w ramach magazynowania bądź logistyki czy przeładunku towarów (w rozumieniu m.p.z.p.), a tym samym jest bezwzględnie niedopuszczalne na terenach objętych m.p.z.p., oznaczonych symbolem PU, podczas gdy ustawowa definicja zbierania odpadów na to nie wskazuje. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W motywach powołanego na wstępie wyroku wskazał, że decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia 23 marca 2015 r. rażąco naruszała obowiązujące w dacie jej podjęcia prawo miejscowe, bowiem lokalizacja inwestycji jest niezgodna z m.p.z.p., co z kolei stanowi rażące naruszenie art. 46 ust. 1 pkt 3 u.o. (na dzień wydawania decyzji zezwalającej Spółce na zbieranie odpadów w [...] przy ul. [...] obowiązywała treść ustawy ze zmianami w Dz. U z 2015 r., poz. 122). W rozpoznawanym przypadku istotne jest, że w tamtym czasie ustawodawca w art. 46 u.o. zadecydował, że właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, w przypadku gdy zamierzony sposób gospodarowania odpadami: 1) mógłby powodować zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub dla środowiska; 2) jest niezgodny z planami gospodarki odpadami; 3) jest niezgodny z przepisami prawa, w tym prawa miejscowego. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, ustalenia dokonane przez Kolegium w powyższym zakresie były prawidłowe, a zatem udowodnione zostało, że decyzja Prezydenta Miasta [...] rażąco narusza prawo. Niewątpliwie aktem prawa miejscowego, z którym planowane przedsięwzięcie powinno być zgodne, jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego podjęty uchwałą Rady Miejskiej [...] z dnia 27 grudnia 2011 r. nr [...]. Lektura tego aktu wskazuje, że normodawca gminny w § 4 pkt 11 lit. a tej uchwały zdefiniował co należy rozumieć pod pojęciem "terenów produkcji i aktywności gospodarczej" oraz stwierdził, że w rozumieniu m.p.z.p. jest to funkcja terenów i obiektów, które służą działalności w zakresie produkcji przemysłowej, z wykluczeniem odzysku, przetwarzania lub unieszkodliwiania odpadów oraz składowania, zbierania i przeładunku odpadów (w tym złomowiska). Natomiast § 4 pkt 12 m.p.z.p. wyjaśnia, że pod pojęciem terenów produkcyjno-usługowych należy rozumieć tereny, które mogą być użytkowane równocześnie pod wszystkie lub jedną z niżej wymienionych rodzajów użytkowania terenu i zabudowy, z uwzględnieniem zastrzeżeń i warunków zawartych w ustaleniach szczególnych planu: usługi, o których mowa w pkt 9 (lit. a), produkcję i aktywność gospodarczą, o których mowa w pkt 11 (lit. b). W ocenie WSA we Wrocławiu, trafnie Kolegium wskazało, że tereny oznaczone symbolem 3PU (na których znajduje się działka nr [...]), w świetle przeznaczeń zawartych w słowniczku m.p.z.p., nie mogą być wykorzystywane do zbierania odpadów. Istotne jest przy tym, że za gospodarowanie odpadami należy uznać zbieranie, transport czy przetwarzanie odpadów, łącznie z nadzorem nad tego rodzaju działaniami, jak również późniejsze postępowanie z miejscami unieszkodliwiania odpadów oraz działania wykonywane w charakterze sprzedawcy odpadów lub pośrednika w obrocie odpadami (art. 3 ust. 1 pkt 2 u.o.). Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła Spółka. Zaskarżając wyrok w całości, na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej w skrócie: "p.p.s.a.") zarzuciła: 1) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 3 pkt 34 u.o. w zw. z § 4 pkt 11 lit. a, b i c m.p.z.p., poprzez ich błędną wykładnię i bezpodstawne przyjęcie, że objęte zezwoleniem Spółki uprawnienie do prowadzenia działalności polegającej na zbieraniu odpadów (w rozumieniu u.o.) jest (w rozumieniu m.p.z.p.) równoznaczne z prowadzeniem działalności przemysłowej (w rozumieniu m.p.z.p.) i nie może odbywać się w ramach magazynowania, bądź logistyki czy przeładunku towarów (w rozumieniu m.p.z.p.), a tym samym jest bezwzględnie niedopuszczalne na terenach objętych m.p.z.p., oznaczonych symbolem PU, podczas gdy ustawowa definicja zbierania odpadów wskazuje, że zbieraniem odpadów jest: gromadzenie odpadów przed ich transportem do miejsc przetwarzania, w tym wstępne sortowanie nieprowadzące do zasadniczej zmiany charakteru i składu odpadów i niepowodujące zmiany klasyfikacji odpadów oraz tymczasowe magazynowanie odpadów, z której to definicji ustawowej (mającej pierwszeństwo przed normą prawa lokalnego) wywodzić należy wniosek, że zbieranie odpadów zdecydowanie ma prawo przybierać formę magazynowania, logistyki czy przeładunku, zupełnie niezależnie od faktu, że nie wyklucza to w innych warunkach także przybrania formy działalności przemysłowej, przyjęcie zaś że zbieranie odpadów w przypadku Spółki nie przyjmuje postaci działalności przemysłowej, a wyłącznie magazynową i logistyczną, oznacza, iż jest ona w pełni dopuszczalna na terenach oznaczonych w m.p.z.p. symbolem PU; 2) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm., dalej w skrócie "p.u.s.a."), poprzez wydanie wyroku oddalającego skargę w sytuacji, gdy Sąd pierwszej instancji, sprawując (także z urzędu) kontrolę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, winien wydać wyrok uwzględniający skargę i uchylający zaskarżoną decyzję, dostrzegłszy i podzieliwszy podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, a to: a) 7a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej w skrócie: "k.p.a."), poprzez jego niezastosowanie i bezpodstawne przyjęcie wykładni prawa materialnego – § 4 pkt 11 lit. a, b i c m.p.z.p. – niekorzystnej dla Spółki i w sposób dający pierwszeństwo potocznemu rozumieniu zbierania odpadów nad wyższą hierarchicznie, ustawową definicją zbierania odpadów, podczas gdy brzmienie przedmiotowego przepisu m.p.z.p. może być interpretowane dwojako, tj. zarówno w sposób zaprezentowany przez organ, ale także i w sposób wskazujący, że zbieranie odpadów wprawdzie może, ale jednak nie zawsze musi przybrać postać działalności przemysłowej, co powinno pociągać za sobą oczywiste stwierdzenie o zachodzących wątpliwościach w interpretacji przedmiotowego przepisu, a w konsekwencji takich wątpliwości w postępowaniu w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji organ winien dać bezwzględne pierwszeństwo wykładni korzystnej dla Spółki; b) art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., poprzez jego bezpodstawne zastosowanie i przyjęcie, że zezwolenie na zbieranie odpadów, udzielone Spółce decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia 23 marca 2015 r., zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa, podczas gdy zezwolenie to, pozostając w obrocie prawnym, nie wywołuje żadnych negatywnych skutków społecznych ani gospodarczych (bynajmniej – działalność punktu selektywnej zbiórki drobnych odpadów metalowych przyczynia się do prawidłowego gospodarowania lokalnie drobnymi odpadami i ich segregowania), zaś wykładnia przepisów prawa materialnego – art. 3 pkt 34 u.o. w zw. z § 4 pkt 11 lit. a, b i c m.p.z.p. – wskazuje na możliwość różnej interpretacji tych przepisów (w zakresie wyżej określonym), zaś warunkiem skorzystania z trybu określonego w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. jest stwierdzenie, że naruszenie prawa nie tylko występuje, ale także ma charakter rażący, a występująca rozbieżność w możliwej wykładni przepisów prawa materialnego a priori wyklucza taką kwalifikację, gdyż wobec możliwych rozbieżności wykładni wybór jednej z nich nigdy nie stanowi tak kwantyfikowanego naruszenia prawa, ponadto zaś w sprawie brak jest występowania jakichkolwiek negatywnych skutków społecznych (o których to negatywnych społecznych skutkach w ogóle nie wspomina zaskarżona decyzja), a tym samym w niniejszej sprawie brak było podstaw do zastosowania przedmiotowego trybu i stwierdzenia nieważności zezwolenia; c) art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3, art. 8 i art. 11 k.p.a., poprzez ich niezastosowanie i zupełne nieodniesienie się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do wykładni prawa materialnego – art. 3 pkt 34 u.o. oraz § 4 pkt 11 lit. a, b i c m.p.z.p. – i co do zasady wyłącznie dwuzdaniowe wskazanie, że organ uważa przepisy prawa materialnego za niebudzące jego wątpliwości, podczas gdy sporządzając uzasadnienie tak radykalnie ingerującej w prawa nabyte decyzji – i to wydawanej z urzędu – jaką jest stwierdzenie nieważności udzielonego zezwolenia, organ winien przyłożyć szczególną wagę do wyjaśnienia Spółce okoliczności, którymi się kierował, przekonania, iż prezentowana przez Spółkę wykładnia nie jest podzielana przez organ, a ponadto szczególnie uważnego uzasadnienia co do powodów, dla których uznano zaprezentowaną wykładnię za jedynie słuszną i bezsporną w tak wysokim stopniu, że uprawniającą do zastosowania przesłanki rażącego naruszenia prawa przez Prezydenta Miasta [...], jako podstawy stwierdzenia nieważności zezwolenia; 3) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j.: Dz. U. z 2020 r., poz. 1842 ze zm.; dalej w skrócie: "ustawa covidowa"), poprzez jego bezpodstawne zastosowanie i wydanie orzeczenia na posiedzeniu niejawnym, w sytuacji, gdy stan prawny i wyraźne żądanie Spółki co do przeprowadzenia rozprawy przemawiały za wyznaczeniem w sprawie rozprawy, zaś Sąd pierwszej instancji o braku rozprawy nie poinformował odrębnie Spółki, ograniczając się do zamieszczenia informacji wyłącznie w "wokandzie Online" i nie wykazał w żaden sposób, z jakich powodów uznał, że po pierwsze: przeprowadzenie rozprawy na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku jest niemożliwe (co biorąc pod uwagę powszechność środków bezpośredniego przekazu wydaje się sytuacją całkowicie ekstaordynaryjną, szczególnie że zarówno WSA we Wrocławiu, jak i Spółka, dysponują wystarczającym oprogramowaniem i stabilnym łączem internetowym), a po wtóre: że natychmiastowe przeprowadzenie rozprawy jest konieczne bez oczekiwania na poprawę sytuacji epidemicznej i umożliwienie Spółce i jej pełnomocnikowi uczestnictwa w rozprawie, podczas gdy zastosowanie przedmiotowego przepisu postępowania należy traktować, jako wyjątek od reguły, a nie zasadę, zaś charakter sprawy (w tym w szczególności radyklana ingerencja organu w prawa nabyte, polegająca na bezzasadnym stwierdzeniu nieważności udzielonego zezwolenia) jednoznacznie i bezwzględnie przemawiał za umożliwieniem wypowiedzenia się Spółce i jej pełnomocnikowi względem Sądu. Wskazując na powyższe zarzuty, skarżąca kasacyjnie Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Ponadto wniosła o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego i zwrotu wpisu, według norm przepisanych oraz o rozpoznanie sprawy na rozprawie. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawiła argumentację mającą wykazać zasadność podniesionych w niej zarzutów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, ponieważ w świetle art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Oznacza to, że Sąd nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania konkretyzacji zarzutów skargi kasacyjnej, a upoważniony jest do oceny zaskarżonego orzeczenia wyłącznie w granicach przedstawionych we wniesionej skardze kasacyjnej. Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 15zzs4 ust. 3 ustawy covidowej, na podstawie którego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 listopada 2020 r. sprawę skierowano na posiedzenie niejawne. Przepis ten należy traktować jako przepis szczególny w rozumieniu art. 10 i art. 90 § 1 p.p.s.a. Prawo do publicznej rozprawy nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniu, w tym także ze względu na treść art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, w którym jest mowa o ograniczeniach w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw, gdy jest to unormowane w ustawie oraz tylko wtedy, gdy jest to konieczne w demokratycznym państwie m.in. dla ochrony zdrowia. Nie ulega wątpliwości, że celem stosowania konstrukcji przewidzianych przepisami ustawy covidowej była ochrona życia i zdrowia ludzkiego w związku z zapobieganiem i zwalczaniem zakażenia wirusem COVID-19, a w chwili wyrokowania przez Sąd pierwszej instancji istniały takie okoliczności, które w stanie pandemii oraz w okresie jednego roku po jego zakończeniu nakazywały uwzględnianie rozwiązań powyższej ustawy w praktyce działania sądów administracyjnych (por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2020 r., sygn. akt II OPS 6/19). Istota pozostałych zarzutów skargi kasacyjnej sprowadza się do zanegowania stanowiska organu i WSA we Wrocławiu, według którego prowadzenie działalności polegającej na zbieraniu odpadów jest niezgodne z postanowieniami m.p.z.p., co w konsekwencji skutkowało stwierdzeniem nieważności wydanego przez Prezydenta Miasta [...] zezwolenia, jako wydanego z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Przepis art. 46 u.o., według stanu prawnego na dzień wydania decyzji przez Prezydenta Miasta [...], stanowił, że organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, w przypadku gdy zamierzony sposób gospodarowania odpadami: 1) mógłby powodować zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub dla środowiska; 2) jest niezgodny z planami gospodarki odpadami; 3) jest niezgodny z przepisami prawa, w tym prawa miejscowego. Zgodnie z § 4 pkt 11 lit. a m.p.z.p. pod pojęciem "terenów produkcji i aktywności gospodarczej" należy rozumieć funkcje terenów i obiektów, które służą działalności w zakresie produkcji przemysłowej, z wykluczeniem odzysku, przetwarzania lub unieszkodliwiania odpadów oraz składowania, zbierania i przeładunku odpadów (w tym złomowiska). Z kolei p. 12 § 4 m.p.z.p. stanowi, że pod pojęciem "terenów produkcyjno-usługowych" należy rozumieć tereny, które mogą być użytkowane równocześnie pod wszystkie lub jedną z niżej wymienionych rodzajów użytkowania terenu i zabudowy, z uwzględnieniem zastrzeżeń i warunków zawartych w ustaleniach szczególnych planu: usługi, o których mowa w pkt 9 (lit. a), produkcję i aktywność gospodarczą, o których mowa w pkt 11 (lit. b). Jak wynika z wniosku o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów, skarżąca kasacyjnie Spółka zadeklarowała, iż będzie prowadziła działalność polegającą na zbieraniu odpadów w [...] przy ul. [...], na terenie działki nr [...], obręb [...]. Na dzień wydawania decyzji udzielającej zezwolenia w/w działka była objęta m.p.z.p. i znajdowała się w jednostce strukturalnej oznaczonej symbolem 3PU, dla którego, zgodnie z § 59 ust. 1 m.p.z.p., ustalono jako podstawowe przeznaczenie terenu: tereny produkcyjno-usługowe (ust. 1 pkt 1) i uzupełniające – tereny zieleni urządzonej, tereny infrastruktury drogowej, tereny infrastruktury technicznej (ust. 1 pkt 2). W świetle postanowień m.p.z.p. tereny oznaczone symbolem 3PU (na których znajduje się działka nr [...]) nie mogą być wykorzystywane do zbierania odpadów. Z jednoznacznych postanowień m.p.z.p. wynika, że zbieranie odpadów jako forma zagospodarowania terenu na terenie oznaczonym symbolem 3PU jest niedopuszczalne. M.p.z.p., jako akt prawa miejscowego określający sposób zabudowy i zagospodarowania terenu, expressis verbis nie wprowadza zakazu prowadzenia określonego rodzaju działalności gospodarczej – takiej funkcji ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j.: Dz. U. z 2015 r., poz. 199 ze zm., dalej w skrócie: "u.p.z.p.") nie przewiduje wobec aktów prawa miejscowego dotyczących planowania przestrzennego podejmowanych na poziomie gminy. Według przepisu art. 15 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p., w planie miejscowym określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania. Natomiast w świetle art. 15 ust. 2 pkt 9 u.p.z.p., w planie miejscowym określa się obowiązkowo szczególne warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich użytkowaniu, w tym zakaz zabudowy. Skoro jednak u.o. wprowadza obowiązek oceny działalności prowadzonej na podstawie tej ustawy z prawem miejscowym, to konsekwencją przyjętego w tej ustawie rozwiązania jest ocena formy i rodzaju prowadzonej działalności z perspektywy przepisów dotyczących zabudowy i zagospodarowania sformułowanych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Z przepisu § 4 pkt 11 lit. a m.p.z.p. wynika jednoznacznie zakaz zbierania odpadów. Na terenie, na którym znajduje się przedmiotowa działka, zakazane jest prowadzenie działalności związanej z odzyskiem, przetwarzaniem lub unieszkodliwianiem odpadów, oraz składowaniem, zbieraniem i przeładunkiem odpadów, w tym złomowiska. Zatem skoro u.o. w przepisie art. 46 ust. 1 pkt 3 wskazuje, że jedną z przyczyn odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, jest sytuacja, gdy sposób gospodarowania odpadami jest niezgodny z przepisami prawa miejscowego, to trafnie przyjęto, że takie ustalenie skutkuje uznaniem ostatecznej decyzji jako rażąco naruszającej prawo w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej stanowi wyjątek od ogólnej zasady trwałości decyzji, o której mowa w art. 16 k.p.a. Może ono mieć miejsce jedynie w przypadku, gdy decyzja dotknięta jest w sposób niewątpliwy jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. Stwierdzenie nieważności decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa wymaga ustalenia, że naruszenie prawa ma charakter oczywisty, wyraźny, niewątpliwy. Jednocześnie podkreślić należy, że kryterium oczywistości naruszenia prawa nie może być decydujące. O tym, czy naruszenie prawa jest naruszeniem rażącym, przesądza ocena skutków prawnych, jakie dane naruszenie za sobą pociąga. Za rażące należy uznać takie naruszenie prawa, w wyniku którego powstają skutki niemożliwe do zaakceptowania w demokratycznym państwie prawa (por. A. Zieliński, O "rażącym" naruszeniu prawa w rozumieniu art. 156 k.p.a., PiP 1986/2, s. 104-107; por. również wyroki NSA z dnia: 22 września 2020 r., sygn. akt II OSK 2068/18, LEX nr 3070955; 29 maja 2020 r., sygn. akt I OSK 1383/19, LEX nr 3056312). W rozpoznawanej sprawie naruszenie prawa jest oczywiste, a skutki, które wynikają z owego naruszenia, nie mogą być zaakceptowane w demokratycznym państwie prawa. Skoro bowiem u.o. wskazuje, że jedną z przesłanek odmowy wydania zezwolenia jest niezgodność prowadzonej działalności z m.p.z.p., to funkcjonowanie w obrocie prawnym decyzji naruszającej ów wymóg nie jest akceptowalne w demokratycznym państwie prawa. W świetle przedstawionych rozważań za chybiony należało uznać również zarzut naruszenia 7a § 1 k.p.a. Zasada rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony, wynikająca z w/w przepisu, jest dyrektywą interpretacyjną dotyczącą wykładni zarówno przepisów prawa materialnego, jak i przepisów postępowania. Zastosowanie art. 7a § 1 k.p.a. i rozstrzyganie na jego podstawie na korzyść strony winno mieć miejsce wówczas, gdy wystąpią niedające się usunąć wątpliwości co do wykładni przepisów stosowanego prawa. Powyższa zasada może być stosowana w ostateczności – w sytuacji, gdy pomimo zastosowania różnych metod wykładni przepisów nadal pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej. Innymi słowy, możliwe są co najmniej dwa równie uprawnione sposoby rozumienia normy prawnej. Stosując tę zasadę winno się zatem wybrać jeden ze sposobów wykładni normy – ten, który jest najbardziej korzystny dla strony. W rozpoznawanej sprawie ani Kolegium, ani Sąd pierwszej instancji, nie mieli wątpliwości co do interpretacji postanowień m.p.z.p. w zakresie dopuszczalności zbierania odpadów na działce nr [...]. Skoro owych wątpliwości nie było, to nie było też podstaw, aby w procesie wykładni postanowień m.p.z.p. kierować się dyrektywą interpretacyjną wyrażoną w art. 7a § 1 k.p.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI