III OSK 4270/21

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Gminy B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który uchylił decyzje administracyjne dotyczące odmowy wydania decyzji stwierdzającej naruszenie stosunków wodnych. Gmina zarzuciła Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania (art. 7 i 77 KPA) poprzez błędne uznanie, że organy administracji nie przeprowadziły prawidłowo postępowania dowodowego. NSA podkreślił, że rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której w tej sprawie nie stwierdzono. Zaznaczył, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia i wymaga precyzyjnego wskazania naruszonych przepisów. W tej sprawie zarzut naruszenia art. 77 KPA nie wskazywał konkretnej jednostki redakcyjnej, jednak NSA przyjął, że dotyczy on § 1 tego przepisu, odnoszącego się do obowiązku zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego. Sąd uznał, że argumentacja Gminy stanowi polemikę ze stanowiskiem WSA, ale nie podważa go skutecznie. Stwierdził, że WSA prawidłowo ocenił, iż organy administracji nie wywiązały się z ciążących na nich obowiązków w zakresie zbierania i oceny materiału dowodowego, co jest kluczowe dla zasady prawdy obiektywnej (art. 7 i 77 § 1 KPA). Organy miały obowiązek dokonać wszechstronnej oceny sprawy i podjąć kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, co jest podstawą do prawidłowego zastosowania prawa materialnego. Sprawa dotyczyła naruszenia stosunków wodnych na podstawie art. 29 Prawa wodnego, co wymaga wiadomości specjalnych. NSA wskazał, że organy administracji nie mogą wkraczać w merytoryczną treść opinii biegłego, ale są zobowiązane do oceny jej wartości dowodowej, kompletności i przydatności. W tej sprawie organy administracji, w tym Kolegium, bezkrytycznie zaaprobowały stanowisko biegłego i nie odniosły się do wszystkich zarzutów stron. Opinia biegłego nie zawierała samodzielnych ustaleń faktycznych, a jedynie ocenę przez pryzmat wiadomości specjalnych, co nie było wystarczające. Organy nie wyjaśniły wątpliwości i nie ustaliły okoliczności związanych ze zgłaszanymi przez strony twierdzeniami o zalewaniu ich działek. Wobec powyższego, NSA uznał, że WSA prawidłowo ocenił naruszenia przepisów procesowych (art. 7, 77 § 1, 80, 84 § 1, 107 § 3 KPA) przez organy obu instancji, które miały istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga kasacyjna została oddalona, a Gmina została obciążona kosztami postępowania.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający