III OSK 4233/21

III OSK 4233/21 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2021-10-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-02-18
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Grzegorz Jankowski /sprawozdawca/
Jolanta Sikorska /przewodniczący/
Rafał Stasikowski
Symbol z opisem
6480
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II SA/Po 703/20 - Wyrok WSA w Poznaniu z 2020-12-09
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 183 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska, Sędziowie Sędzia NSA Rafał Stasikowski, Sędzia del. NSA Grzegorz Jankowski (spr.), po rozpoznaniu w dniu 28 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wojewody W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 grudnia 2020 r. sygn. akt II SA/Po 703/20 w sprawie ze skargi R. C. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1/ uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu, 2/ odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 9 grudnia 2020 r., sygn. akt II SA/Po 703/20 po rozpoznaniu sprawy ze skargi R. C. na decyzję Wojewody W. z [...] lipca 2020 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z [...] sierpnia 2018 r. oraz zasądził na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.
Opisując stan faktyczny sprawy, Sąd I instancji wskazał, iż skarżący zwrócił się do organu z wnioskiem o udostępnienie listy osób spełniających wymagania formalne i protokołów dotyczących naborów o numerach [...] i [...]. W odpowiedzi organ udostępnił ww. protokoły naborów zawierające listy kandydatów spełniających wymagania formalne, odmawiając udostępnienia informacji w zakresie podania liczby punktów uzyskanych przez osoby biorące udział w postępowaniu rekrutacyjnym, ze względu na prywatność tych osób, tj. ochronę danych osobowych wynikającą z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Rzeczona informacja, w ocenie organów może dotyczyć bowiem predyspozycji intelektualnych, dlatego jako taka powinna podlegać ochronie.
Nie zgadzając się z powyższym, Sąd I instancji, wyjaśnił, że z uwagi na treść art. 60 Konstytucji RP oraz pojęcie "służby publicznej", informacje związane z naborem kandydatów do służby publicznej podlegają upublicznieniu w zakresie, w jakim pozostają w związku z tym postępowaniem.
W sytuacji, gdy żądana informacja publiczna zawiera dane umożliwiające zidentyfikowanie osoby fizycznej, organ zobowiązany jest do jej udzielenia po wyłączeniu z treści tych danych. W niniejszej sprawie organy nie wyjaśniły, dlaczego mimo anonimizacji obejmującej dane osobowe możliwa będzie identyfikacja osób, których dane dotyczą.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł organ, zarzucając mu naruszenie:
I. przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. :
1/ art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 133 § 1 p.p.s.a. poprzez wadliwą kontrolę zaskarżonej decyzji prowadzącą Sąd do błędnych wniosków w ocenie stanu sprawy, w sposób oderwany od materiału dowodowego zawartego w aktach administracyjnych, tj. przez pominięcie, że protokoły zawierające listy kandydatów zostały udostępnione skarżącemu, a w konsekwencji, że udostępnienie kolejnej części informacji zawierającej liczbę uzyskanych punktów, pozwoli na bezpośrednie przypisanie liczby punktów do konkretnej osoby niwecząc skutki anonimizacji;
2/ art. 145 § 1pkt 1 lit. c w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez sporządzenie wadliwego uzasadnienia:
- pomijającego fakt udzielenia części informacji i rozważenia, co do rzeczywistych skutków udostępnienia kolejnej części informacji wobec wcześniejszego udostępnienia protokołów z naboru, zawierających listy kandydatów, czyli te same dane osobowe, które miałyby zostać teraz, zgodnie z sugestią Sądu zanonimizowane oraz
- poprzez uznanie bez analizy przyczyn uchylenia, że uchylenie przez NSA wyrokiem z 22 października 2019 r., sygn. akt I OSK 878/18 wyroku w Łodzi całkowicie czyni błędnym pogląd tegoż WSA na który powoływał się organ w zaskarżonej decyzji, że "Czym innym jest bowiem udostępnienie danych w postaci imion i nazwisk osób zatrudnionych w ramach danej jednostki czy pełniących funkcje publiczne, a czym innym udostępnienie danych innych osób, które chronione są na podstawie ustawy o ochronie danych osobowych, a które to dane osoby te zgodziły się udostępnić organowi w zakresie związanym tylko i wyłącznie z samą procedurą naboru".
II. przepisów prawa materialnego, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2020 r., poz. 2176) przez niewłaściwe zastosowanie poprzez przyjęcie całkowitego prymatu prawa do informacji wobec prawa do ochrony danych osobowych, prawa do prywatności osób nie pełniących funkcji publicznych, jakimi są osoby biorące udział w naborze do służby cywilnej
W oparciu o powyższe skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych oraz zrzekł się przeprowadzenia rozprawy.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną R. C. podtrzymał stanowisko zawarte w skardze.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) dalej p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki enumeratywnie wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. w niniejszej sprawie nie występują.
Z tego względu przy rozpoznaniu sprawy Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej.
Skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy zaskarżenia.
Po pierwsze za zasadny należało uznać zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 133 § 1 p.p.s.a. poprzez wadliwą kontrolę zaskarżonej decyzji prowadzącą Sąd I instancji do błędnych wniosków w ocenie sprawy, w sposób oderwany od materiału dowodowego zawartego w aktach administracyjnych, tj. przez pominięcie, że protokoły zawierające listy kandydatów zostały skarżącemu udostępnione, a w konsekwencji, że udostępnienie kolejnej części informacji zawierającej liczbę uzyskanych punktów pozwoli na bezpośrednie przypisanie liczby punktów do konkretnej osoby niwecząc skutki anonimizacji.
Przepis art. 133 p.p.s.a. reguluje obowiązek sądu administracyjnego orzekania na podstawie akt sprawy i powinność zamknięcia rozprawy w wyniku uznania, że sprawa została dostatecznie wyjaśniona aby ją rozstrzygnąć.
Na uwzględnienie zasługiwał również zarzut kasacyjny dotyczący naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. przez sporządzenie wadliwego uzasadnienia, w którym pominięto fakt udzielenia części informacji w tym protokołów z naboru.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji nieprawidłowo ustalił stan faktyczny w przedmiotowej sprawie.
Przede wszystkim Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu nie dostrzegł, że protokoły naboru do służby cywilnej nr [...] z [...] kwietnia 2018 r. oraz nr [...] z [...] sierpnia 2018 r. zostały skarżącemu udostępnione i to bez anonimizacji, co wynika z akt sprawy. Zanonimizowane zostały jedynie dane osobowe osoby, która nie spełniła wymagań formalnych.
Wobec faktów, które zaistniały, wskazówka aby udostępnić wnioskowane dane po anonimizacji danych osobowych jest niezrozumiała.
Na uwadze należy również mieć art. 29 ustawy z 21 listopada 2008 r. o Służbie Cywilnej zgodnie z którym imiona i nazwiska kandydatów, którzy spełniają wymagania formalne oraz wynik naboru stanowią informację publiczną w zakresie objętym wymaganiami określonymi w naborze.
Według art. 28 ww. ustawy dyrektor generalny urzędu ma obowiązek upowszechnić informacje o wolnych stanowiskach pracy przez umieszczenie ogłoszenia o naborze w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu, Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu oraz Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
Artykuł 29 ustawy o Służbie Cywilnej stanowi uregulowanie szczególne w stosunku do ustawy o dostępie do informacji publicznej ale nie wyłącza jej stosowania na wniosek dotyczący informacji publicznych innych niż te, które stanowią informację publiczną w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o naborze (por. wyrok NSA z 8 października 2019 r., sygn. akt I OSK 4082/18).
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszym składzie, nie sposób przyjąć, że zawsze przy kolizji prawa do informacji publicznej z prawem do ochrony danych osobowych priorytet należy przyznać prawu do informacji publicznej.
Bardziej racjonalnym rozwiązaniem będzie rozstrzyganie każdej sprawy z uwzględnieniem zasady proporcjonalności oraz mając na względzie rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych.
Ograniczenie prawa do informacji publicznej z uwagi na prywatność osoby fizycznej zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji.
Trafny w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest natomiast wyrażony przez Sąd I instancji pogląd, że osoba, która w wyniku naboru uzyskała najwyższą ilość punktów i w konsekwencji będzie jej powierzona funkcja publiczna nie może liczyć w tym zakresie na ochronę prywatności.
Rozpoznając ponownie sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, przede wszystkim ustali w oparciu o akta sprawy, z uwzględnieniem udostępnionych już protokołów naboru z danymi osobowymi kandydatów, stan faktyczny.
W tej sytuacji, z uwagi na opisane uchybienia, zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej na obecnym etapie postępowania, jako przedwczesny nie podlega ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. O odstąpieniu od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego od skarżącego na rzecz organu Sąd orzekł na podstawie art. 207 § 2 p.p.s.a. uznając, że w sprawie zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek, o którym stanowi ten przepis.