III OSK 329/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 września 2025 r. oddalił skargę I.G. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 16 stycznia 2025 r., utrzymującą w mocy decyzję o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł za odbiór odpadu w postaci uszkodzonego pojazdu i jego międzynarodowe przemieszczenie na terytorium Polski bez wymaganego zgłoszenia. Skarżąca, I.G., wniosła skargę kasacyjną oraz wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując możliwość poniesienia znacznej szkody i pozbawienia środków do życia (jest emerytką) w sytuacji przymusowego ściągnięcia kary, a także podnosząc wątpliwości co do jej zasadności, w tym zarzut przedawnienia. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając wniosek o zmianę postanowienia WSA odmawiającego wstrzymania wykonania decyzji, odwołał się do art. 61 § 3 i § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podkreślił, że ciężar dowodu co do znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków spoczywa na wnioskodawcy. Zwrócił uwagę, że zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów, wykonanie kary pieniężnej nałożonej przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska ulega zawieszeniu do czasu uprawomocnienia się decyzji. Ponieważ skarżąca skutecznie wniosła skargę do WSA, wykonanie kary zostało już ustawowo zawieszone do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego. W związku z tym, NSA uznał, że brak jest podstaw do zmiany postanowienia WSA odmawiającego wstrzymania wykonania decyzji, gdyż okoliczności nie uległy zmianie, a wykonanie kary jest już zawieszone.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający