III OSK 2866/24

III OSK 2866/24 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-09-02
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-04
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Maciej Kobak /sprawozdawca/
Małgorzata Pocztarek /przewodniczący/
Zbigniew Ślusarczyk
Symbol z opisem
6480
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Sygn. powiązane
II SA/Wa 264/24 - Wyrok WSA w Warszawie z 2024-09-12
Skarżony organ
Geodeta
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 3 ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2024 poz 935
art. 141 § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
art. 61 ust. 1 i ust. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędziowie sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk sędzia del. WSA Maciej Kobak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej D. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 264/24 w sprawie ze skargi D. C. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia 3 stycznia 2024 r. nr SWZ-PW.0133.85.2023 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 września 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 264/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D. C. (dalej: "skarżący") na decyzję Głównego Geodety Kraju (dalej: "organ" lub "GUGiK") z 3 stycznia 2024 r. nr SWZ-PW.0133.85.2023 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.
Powyższy wyrok został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.
Wnioskiem z 6 grudnia 2023 r. złożonego za pośrednictwem poczty elektronicznej skarżący zwrócił się do organu z wnioskiem o udostępnienie:
1. pisma KN-EGIB.52.5.2023;
2. innych pism / odpowiedzi / interpelacji organu z ostatnich 24 miesięcy związanych z problemem występowania w bazach danych geometrii obiektów w postaci łuków lub okręgów.
Decyzją z 3 stycznia 2024 r. nr SWZ-PW.0133.85.2023 organ po rozpatrzeniu wniosku skarżącego, odmówił udostępnienia żądanej w pkt 2 wniosku informacji publicznej w postaci innych pism/odpowiedzi/interpretacji GUGiK z ostatnich 24 miesięcy związanych z problemem występowania w bazach danych geometrii obiektów w postaci łuków lub okręgów, z uwagi na brak wykazania, że udostępnienie informacji przetworzonej we wnioskowanym zakresie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.
W dniu 20 grudnia 2023 r. organ zwrócił się do wnioskodawcy o wskazanie, w jakim zakresie udostępnienie wnioskowanej informacji przetworzonej jest szczególnie istotne z punktu widzenia interesu publicznego.
W dniu 28 grudnia 2023 r. do organu wpłynęło pismo od wnioskodawcy, w którym uznał, że kwalifikacja przez GUGiK informacji objętej zapytaniem jako informacji przetworzonej jest wadliwa. Skarżący wniósł do sądu administracyjnego skargę na decyzję z 3 stycznia 2024 r., zaskarżając ją
w całości i wnosząc o jej uchylenie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości.
Opisanym na wstępie wyrokiem WSA w Warszawie oddalił skargę. W ocenie Sądu, nie można zgodzić się ze skarżącym, że żądana informacja ma charakter prosty.
W pkt 2 wniosku z dnia 6 grudnia 2023 r. skarżący domagał się udostępnienia dokumentów (tj. pism, odpowiedzi i interpretacji) z okresu ostatnich 24 miesięcy. Żądana informacja składa się z zatem z wielu informacji prostych (pojedynczych dokumentów), jednak udostępnienie informacji we wnioskowanej postaci, wymagałoby po pierwsze zebrania wszystkich pism, odpowiedzi i interpretacji z okresu dwóch lat, a następnie i przede wszystkim dokonania wnikliwej analizy treści wszystkich zebranych dokumentów (których - jak podał organ – jest około 10.000) pod kątem wystąpienia szczegółowo wskazanego przez wnioskodawcę kryterium (tj. związania z problemem występowania w bazach danych geometrii obiektów w postaci łuków lub okręgów). Sąd podziela stanowisko organu, że podjęcie tego rodzaju działań byłoby czasochłonne (organ wskazał, że wymagałoby około dwóch tygodni pracy), a więc, wymagałoby przetworzenia informacji, a w konsekwencji wytworzenia nowej informacji.
W uzasadnieniu wyroku podniesiono, że nie można jednocześnie oczekiwać od organu, że będące w jego dyspozycji zbiory dokumentów będą prowadzone w taki sposób, aby umożliwić podmiotom wnioskującym o udostępnienie informacji publicznej uzyskanie tej informacji z uwzględnieniem dowolnego, przyjętego przez wnioskodawcę, kryterium. Jeżeli – tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie – organ nie dysponuje informacją w formie żądanej we wniosku, a jej przygotowanie wymaga dokonania szczegółowej analizy intelektualnej bardzo obszernego zbioru dokumentów, udostępnienie informacji wymaga jej uprzedniego przetworzenia. Organ prawidłowo przyjął więc, że skarżący żąda udostępnienia informacji przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej: "u.d.i.p.")
Sąd podzielił w tym zakresie stanowisko organu, że skarżący takiej szczególnej istotności żądanej informacji dla interesu publicznego nie wykazał. Okoliczność ta, zdaniem Sądu, nie wynika również z samej istoty żądanej informacji. W skierowanym do organu piśmie z dnia 28 grudnia 2023 r. powołał się jedynie na fakt, że od 2005 r. prowadzi portal informacyjny geoforum.pl o zasięgu ogólnopolskim. Powyższe stwierdzenie w najmniejszym stopniu nie wyjaśnia, jak uzyskanie żądanej informacji miałoby w szczególny sposób być istotne dla interesu publicznego (a nie dla prywatnego interesu skarżącego).
Skarżący nie wskazał żadnych konkretnych działań, jakie zamierza podjąć, dysponując żądanymi informacjami, a także nie wyjaśnił, dlaczego informacje w opisanym w decyzji zakresie są niezbędne do realizacji owych bliżej niesprecyzowanych celów. Zasadnie zatem organ przyjął, że skarżący nie wykazał wystąpienia w tej sprawie przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego, która uzasadniałaby zaangażowanie znacznych środków osobowych, czasowych i materialnych dla udostępnienia skarżącemu żądanych informacji.
Powyższy wyrok w całości zakwestionował skarżący, zarzucając naruszenie:
I. prawa materialnego, tj.:
1) art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 Nr 78 poz. 483 z późn. zm.), poprzez ich niezastosowanie i nieudostępnienie skarżącemu wnioskowanych przez niego innych pism/odpowiedzi/interpretacji GUGiK z ostatnich 24 miesięcy związanych z problemem występowania w bazach danych geometrii obiektów w postaci łuków lub okręgów, pomimo braku podstaw do odmowy ich udostępnienia;
2) art. 1 ust. 1 u.d.i.p., poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie Skarżącemu wnioskowanych przez niego innych pism/odpowiedzi/interpretacji GUGiK z ostatnich 24 miesięcy związanych z problemem występowania w bazach danych geometrii obiektów w postaci łuków lub okręgów, pomimo braku podstaw do odmowy ich udostępnienia;
3) art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., poprzez jego zastosowanie i uznanie, że informacje wnioskowane przez skarżącego stanowią informację przetworzoną a skarżący nie wykazał szczególnego istotnego interesu publicznego dla jej pozyskania.
II. przepisów postępowania:
1) art. 141 § 4 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") w zw. z art. 8, art. 11, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: "k.p.a.") w zw. z art. 16 ust. 2 u.d.i.p., poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na niedostrzeżeniu przez WSA w Warszawie uchybień przepisów postępowania w odniesieniu do zaskarżonej decyzji, tj.: niewłaściwego zastosowania przez organ art. 8, art. 11, art. 77 § 1 oraz art 107 § 3 k.p.a., poprzez:
a) brak przekonującego uzasadnienia, dlaczego wnioskowana informacja ma charakter przetworzony;
b) brak uzasadnienia przez organ, dlaczego pozyskanie wnioskowanej przez skarżącego informacji nie jest szczególnie istotne - wskazane uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż doprowadziło WSA w Warszawie do błędnego przyjęcia, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, podczas gdy powinna zostać uchylona przez Sąd I instancji.
Na podstawie powyższych zarzutów wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w całości i rozpoznanie skargi, zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Oświadczono o zrzeczeniu się rozprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wobec oświadczenia skarżącego kasacyjnie o zrzeczeniu się rozprawy sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym – art. 182 § 2 p.p.s.a.
Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna
z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. i nie zachodzi żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku. W tych okolicznościach w sprawie badaniu podlegały wyłącznie zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej na uzasadnienie przytoczonych podstaw kasacyjnych.
Skarga kasacyjna jest niezasadna i jako taka podlega oddaleniu. Wszystkie zarzuty kasacyjne, niezależnie od ich normatywnej stylizacji zmierzają do podważenia oceny prawnej sformułowanej przez WSA na gruncie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W przekonaniu skarżącego kasacyjnie organ, a za nim WSA błędnie przyjął, że żądana w pkt 2 wniosku dostępowego informacja publiczna ma charakter przetworzony.
Pojęcie "informacji publicznej przetworzonej" jest pojęciem nieostrym i nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane. Analiza dotychczasowego orzecznictwa sądowego daje jednak podstawę do odkodowania swojego rodzaju opisowej definicji tego pojęcia stanowiącej wynik wykładni art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Informacja publiczna przetworzona to zatem taka informacja publiczna, która:
- w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (por. wyrok NSA z dnia 30 września 2015 r., I OSK 1746/14);
- jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów (por. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., I OSK 89/13, LEX nr 1368968; por. też wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r., I OSK 1347/05, LEX nr 281369) na podstawie pierwotnego zasobu danych (por. wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2012 r., I OSK 2149/12; wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., I OSK 89/13; wyrok NSA z dnia 3 października 2014 r., I OSK 747/14);
- jest wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu - "przy rozstrzyganiu tego typu spraw należy mieć na uwadze, iż ograniczenie wprowadzone przepisem art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie udzielania informacji publicznej przetworzonej ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych kompetencji, lecz na czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej (wyroki NSA z dnia 5 września 2013 r. I OSK 953/13, I OSK 866/13, I OSK 865/13); "proces powstawania informacji (przetworzonej) skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadane dokumenty obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego" (por. wyrok NSA z dnia 9 października 2010 r., I OSK 1737/12); "jedną z przesłanek uzasadniających ograniczenie prawa do informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy u.d.i.p. jest konieczność ochrony "porządku publicznego" (art. 61 ust. 3 Konstytucji). W pojęciu tym mieści się m.in. postulat zapewnienia organom władzy publicznej prawidłowego funkcjonowania w celu wykonywania ich kompetencji" (wyrok NSA z dnia 27 lutego 2014 r., I OSK 1769/13);
- może być jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego (por. wyrok NSA z dnia 28 kwietnia 2016 r., I OSK 2658/14; wyrok NSA z dnia 5 stycznia 2016 r., I OSK 33/15);
- nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją - "informacja przetworzona obejmuje dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona" (zob. np. wyrok NSA z dnia 5 marca 2015 r., I OSK 863/14; wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2015 r., I OSK 1645/14; wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., I OSK 977/11);
- której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej ilości dokumentów - informacja przetworzona w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej to nie tylko taka, która powstaje w wyniku poddania posiadanych informacji analizie albo syntezie i wytworzenia w taki właśnie sposób nowej jakościowo informacji (...); w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) wielu dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (zob. np. wyroki NSA: z dnia 2 października 2014 r., I OSK 140/14; z dnia 21 września 2012 r., I OSK 1477/12, LEX nr 1264566; z dnia 9 sierpnia 2011 r., I OSK 792/11, LEX nr 1094536; z dnia 8 czerwca 2011 r., I OSK 426/11, LEX nr 1135982; z dnia 17 października 2006 r., I OSK 1347/05, LEX nr 281369).
Należy przy tym podkreślić, że w każdym wypadku, gdy podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej powołuje się na to, że ma ona charakter przetworzony i okoliczność ta stanowi podstawę decyzji administracyjnej o odmowie jej udostępnienia, zobowiązany jest w uzasadnieniu tej decyzji podać fakty, które będą tę ocenę potwierdzać. Konieczne jest więc wykazanie, jakie konkretnie działania należy podjąć celem przetworzenia informacji, ilu pracowników i przez jaki czas będzie zaangażowanych w ten proces, czy żądane informacje składają się z informacji prostych, a jeżeli tak, to gdzie i w jakich kategoriach zbiorów się znajdują, w jakim zakresie i przez jaki okres praca organu będzie zakłócona, czy przetworzenie informacji będzie się wiązało z ponadstandardowymi nakładami finansowymi itd. Chodzi więc o podanie takiego zbioru informacji, które pozwolą sądowi na pozytywną weryfikację przyjętego w decyzji stanowiska, że żądana informacja publiczna jest informacją przetworzoną.
Biorąc pod uwagę wyżej przedstawione rozumienie pojęcia informacji publicznej przetworzonej, a także wymogi co do uzasadnienia decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej na tej podstawie oraz odnosząc to do realiów niniejszej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że uzasadnienie zakwalifikowania informacji żądanej przez skarżącego i objętej decyzją organu w niniejszej sprawie, jako informacji przetworzonej, uznać należało za prawidłowe.
W sprawie jest bezsporne, że skarżący w pkt 2 wniosku dostępowego domagał się informacji publicznej w postaci innych pism/odpowiedzi/interpretacji GUGiK z ostatnich 24 miesięcy związanych z problemem występowania w bazach danych geometrii obiektów w postaci łuków lub okręgów. W swojej decyzji organ wyjaśnił, że nie posiada zbioru informacji wyselekcjonowanych w oparciu o tak charakterystyczne kryterium. Podał, że przygotowanie wnioskowanej informacji wymagałoby przeszukania całego systemu Elektronicznego Zarządzania Dokumentami (EZD) w zakresie Departamentu Informacji o Nieruchomościach (KN) oraz Departamentu Nadzoru i Kontroli (NK). Analizie należałoby poddać każde pismo, które we wskazanym we wniosku okresie wpłynęło do urzędu, a było ich ponad 10.000, przy czym niejednokrotnie w jednym piśmie znajduje się wiele różnych pytań związanych ogólnie z tematem geodezji i kartografii. Należy podać, że przedmiotowych okoliczności skarżący kasacyjnie nie kwestionuje. W istocie uzasadnienie skargi kasacyjnej składa się z szeregu tez o charakterze bardzo ogólnym, bez jednoznacznego związku z okolicznościami sprawy. Skarżący kasacyjnie wyraża niepewność co do tego, że organ nie posiada instrumentów pozwalających w sposób szybki wyodrębnić wnioskowane informacje. Stawia tezę, że nie jest to zadanie trudne i wymagające czasu. Nie podaje jednak żadnych konkretnych argumentów wspierających prezentowane wnioski a pozwalających na wejście w merytoryczną polemikę z ocenami prawnymi Sądu pierwszej instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny nie ma wątpliwości, że wyodrębnienie tylko tych pism, które mogłyby zawierać informacje "związane z problemem występowania
w bazach danych geometrii obiektów w postaci łuków lub okręgów" wiązałoby się ze znacznym zaangażowaniem czasowym pracowników organu. Jest to kryterium na tyle specyficzne i wąskie, że trudno sobie wyobrazić, aby stanowiło systemowy wyznacznik kwalifikująco-segregujący wpływające do GUGiK informacje. Dlatego też nie mylił się WSA stwierdzając, że przygotowanie wnioskowanych informacji wymagałoby znacznego zaangażowania czasowego pracowników organu.
Należy pamiętać, że każda osoba zatrudniona w organie administracji publicznej ma przede wszystkim działać na rzecz realizacji jego ustawowych zadań. Przygotowywanie informacji publicznej celem jej udostępnienia nie mieści się stricte
w zakresie zadań Głównego Geodety Kraju. Jest to wprawdzie jego obowiązek prawny, niemniej nie wchodzący w zakres przedmiotowo-resortowych zadań właściwych dla tego organu z uwagi charakter wiedzy i kompetencji wykorzystywanych przy ich realizacji. Dlatego też z założenia, konieczność oddelegowania pracownika do wykonywania pracy polegającej na przygotowaniu i przetworzeniu informacji publicznej celem jej udostępnienia wiąże się ze zmniejszeniem wydajności organu w zakresie merytorycznie odpowiadającym jego przedmiotowej właściwości. Z tych właśnie względów, niejako dla zrównoważenia zmniejszenia stopnia przydatności organu w sferze publicznej, wnioskujący o udostępnienie informacji publicznej przetworzonej musi wykazać, że jest w stanie ją wykorzystać "dla interesu publicznego". Na etapie postępowania kasacyjnego nie jest kwestionowane, że skarżący kasacyjnie nie wykazał, iż pozyskanie wnioskowanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Podważa się jedynie, że stanowią one informację publiczną przetworzoną.
Z wyłożonych względów nie można przyjąć, że WSA naruszył art. 61 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji RP, art. 1 ust. 1 i art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. nie został uzasadniony. Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdza, aby uzasadnienie wyroku Sądu pierwszej instancji zawierało systemowe braki uniemożliwiające instancyjną weryfikację wydanego rozstrzygnięcia. Wywód WSA tak pod względem faktograficznym, prawnym, jak i subsumcyjnym jest kompletny, spójny i logiczny. Wszystkie przesłanki pozwalające na zracjonalizowanie rozstrzygnięcia zawartego w wyroku zostały ujawnione i adekwatnie ze sobą powiązane.
Zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 151 p.p.s.a. w zw.
z art. 8, art. 11, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 16 ust. 2 u.d.i.p. został sformułowany jako pochodna naruszenia art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. i z analogicznych względów nie mógł zostać uwzględniony.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie
art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.