III OSK 2659/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Państwowej Komisji do spraw przeciwdziałania wykorzystaniu seksualnemu małoletnich poniżej lat 15 od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. WSA zobowiązał Komisję do udostępnienia informacji publicznej dotyczącej wynagrodzeń pracowników, stwierdzając bezczynność organu. Komisja w skardze kasacyjnej zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, twierdząc, że wnioskodawczyni nadużyła prawa do informacji publicznej, a WSA niewłaściwie zastosował przepisy Konstytucji i ustawy o dostępie do informacji publicznej. NSA oddalił skargę kasacyjną, wskazując, że zarzut naruszenia art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. był nieprecyzyjny i nie powiązano go z konkretnymi przepisami. Sąd podkreślił, że nawet jeśli organ uważa, że doszło do nadużycia prawa do informacji publicznej, odmowa udostępnienia informacji musi nastąpić w formie decyzji administracyjnej, a nie zwykłego pisma. Wnioskodawczyni, będąc członkiem Komisji, miała utrudniony dostęp do informacji w trybie służbowym, co uzasadniało skorzystanie z prawa dostępu do informacji publicznej. NSA potwierdził, że brak wydania decyzji administracyjnej przez organ uniemożliwił ocenę kwestii nadużycia prawa do informacji publicznej przez Sąd pierwszej instancji.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUzasadnienie obowiązku wydania decyzji administracyjnej przy odmowie udostępnienia informacji publicznej, nawet w przypadku domniemanego nadużycia prawa, oraz prawo członka organu do informacji publicznej.
Dotyczy specyficznej sytuacji braku możliwości uzyskania informacji w trybie służbowym przez członka organu oraz procedury odmowy udostępnienia informacji.
Zagadnienia prawne (3)
Czy organ administracji publicznej może odmówić udostępnienia informacji publicznej w formie pisma informacyjnego, zamiast decyzji administracyjnej, powołując się na nadużycie prawa do informacji publicznej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, odmowa udostępnienia informacji publicznej, nawet w przypadku domniemanego nadużycia prawa, musi nastąpić w formie decyzji administracyjnej.
Uzasadnienie
Ustawa o dostępie do informacji publicznej w art. 16 ust. 1 jednoznacznie stanowi, że odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w drodze decyzji administracyjnej. Ta forma jest gwarancją kontroli instancyjnej i sądowej, a także pozwala na ocenę motywów wnioskodawcy.
Czy członek komisji, który nie pełni funkcji kierowniczych, może być pozbawiony prawa do informacji publicznej na podstawie argumentu o 'sprawie własnej' lub nadużyciu prawa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, członek komisji, który nie ma możliwości uzyskania informacji w trybie służbowym, ma prawo skorzystać z ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Uzasadnienie
Sąd pierwszej instancji wykazał, że wnioskodawczyni, jako członek Komisji, nie miała możliwości uzyskania informacji w trybie służbowym z uwagi na brak osób pełniących funkcje kierownicze i utrudnienia w obiegu dokumentów. Dlatego jej wniosek złożony na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej był uzasadniony.
Czy ponawianie wniosków o informację publiczną przez wnioskodawcę, który jest członkiem organu, automatycznie świadczy o nadużyciu prawa do informacji?
Odpowiedź sądu
Nie, sama liczba wniosków lub fakt, że wnioskodawca jest członkiem organu, nie przesądza o nadużyciu prawa, jeśli nie wykazano złej woli lub celu utrudnienia działania urzędu.
Uzasadnienie
Nadużycie prawa do informacji publicznej wymaga wykazania, że wnioskodawca działa w złej wierze, a jego celem jest utrudnienie funkcjonowania urzędu, a nie realizacja wartości leżących u podstaw prawa do informacji. Sama liczba wniosków lub status członka organu nie są wystarczające do takiej oceny.
Przepisy (14)
Główne
u.d.i.p. art. 1 § 1
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
Informacją publiczną jest każda informacja o sprawie publicznej.
u.d.i.p. art. 4 § 1
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
Obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne.
u.d.i.p. art. 16 § 1
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
Odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w drodze decyzji administracyjnej.
p.p.s.a. art. 149 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd administracyjny zobowiązuje organ do rozpoznania wniosku lub wydaje decyzję.
Konstytucja RP art. 61 § 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Prawo do informacji publicznej.
Konstytucja RP art. 61 § 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Prawo do informacji publicznej.
Pomocnicze
u.d.i.p. art. 2 § 2
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
Od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego.
u.d.i.p. art. 14 § 2
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
Umorzenie postępowania o udostępnienie informacji publicznej.
u.d.i.p. art. 18
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
Wydatki związane z funkcjonowaniem komisji i urzędu komisji są pokrywane z budżetu państwa.
ustawa o Komisji art. 6 § 1
Ustawa o Państwowej Komisji do spraw przeciwdziałania wykorzystaniu seksualnemu małoletnich poniżej lat 15
Komisja jest organem niezależnym od innych organów władzy państwowej i wykonuje zadania publiczne.
p.p.s.a. art. 149 § 1a
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Orzeczenie o braku rażącej bezczynności organu.
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Oddalenie skargi.
p.p.s.a. art. 183 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
NSA rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej.
p.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Oddalenie skargi kasacyjnej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Odmowa udostępnienia informacji publicznej musi przybrać formę decyzji administracyjnej. • Wnioskodawczyni, będąc członkiem Komisji, miała utrudniony dostęp do informacji w trybie służbowym, co uzasadniało skorzystanie z ustawy o dostępie do informacji publicznej. • Sama liczba wniosków lub status członka organu nie przesądza o nadużyciu prawa do informacji.
Odrzucone argumenty
Wniosek skarżącej stanowił nadużycie prawa do informacji publicznej. • Wojewódzki Sąd Administracyjny niewłaściwie zastosował przepisy Konstytucji RP i ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Godne uwagi sformułowania
zachowanie mające cechy nadużywania prawa nie powinno korzystać z ochrony prawnej • odmowa ochrony nie następuje jednak poprzez zakwestionowanie przedmiotu określonego prawa, lecz wiąże się z odmową realizacji roszczenia, które z niego wynika • odmowa udostępnienia informacji publicznej powinna następować wyłącznie poprzez wydanie decyzji administracyjnej
Skład orzekający
Hanna Knysiak - Sudyka
sprawozdawca
Olga Żurawska - Matusiak
przewodniczący
Wojciech Jakimowicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie obowiązku wydania decyzji administracyjnej przy odmowie udostępnienia informacji publicznej, nawet w przypadku domniemanego nadużycia prawa, oraz prawo członka organu do informacji publicznej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku możliwości uzyskania informacji w trybie służbowym przez członka organu oraz procedury odmowy udostępnienia informacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu dostępu do informacji publicznej – formy odmowy i sytuacji, gdy wnioskodawca jest jednocześnie członkiem organu. Pokazuje praktyczne zastosowanie przepisów i interpretację pojęcia nadużycia prawa.
“Czy organ może odmówić informacji publicznej 'na piśmie'? NSA: Tylko decyzją administracyjną!”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.