III OSK 2658/23Zawieszenie policjanta w czynnościach służbowych po zarzutach
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła zasadności zawieszenia funkcjonariusza Policji w czynnościach służbowych po wydaniu postanowienia o przedstawieniu mu zarzutów popełnienia przestępstwa z art. 271 § 1 k.k. Organ pierwszej instancji (Komendant Rejonowy Policji) oraz organ drugiej instancji (Komendant Stołeczny Policji) uznały zawieszenie za obligatoryjne na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy o Policji, podkreślając, że celem przepisu jest natychmiastowe odsunięcie od służby osób podejrzanych o popełnienie przestępstw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie również oddalił skargę, wskazując, że przepisy procedury karnej dopuszczają przejście postępowania z fazy in rem do in personam nawet przed niezwłocznym ogłoszeniem zarzutów i przesłuchaniem, a przepisy prawa administracyjnego mają inny cel niż przepisy procedury karnej. Skarżący kasacyjnie zarzucił naruszenie przepisów postępowania (art. 134 § 1 w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a.) oraz prawa materialnego (art. 39 ust. 1 ustawy o Policji). Kwestionował błędną wykładnię przepisu, twierdząc, że wszczęcie postępowania karnego przeciwko osobie wymaga kumulatywnego spełnienia warunków z art. 313 § 1 k.p.k. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd uznał, że zarzuty naruszenia przepisów postępowania są niezasadne, gdyż uzasadnienie wyroku WSA było wystarczające. Odnosząc się do prawa materialnego, NSA potwierdził, że art. 39 ust. 1 ustawy o Policji ma na celu natychmiastowe odsunięcie policjanta od służby w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa umyślnego. Sąd podkreślił, że nie jest rolą organu administracji badanie prawidłowości czynności procesowych organu ścigania. W ocenie NSA, samo wydanie postanowienia o przedstawieniu zarzutów, nawet przed jego formalnym ogłoszeniem i przesłuchaniem, uzasadnia zawieszenie policjanta w czynnościach służbowych, zgodnie z celem przepisu i orzecznictwem dopuszczającym takie rozumienie.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przesłanek obligatoryjnego zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy o Policji, w szczególności w kontekście momentu wszczęcia postępowania karnego przeciwko funkcjonariuszowi.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariusza Policji i jego zawieszenia w czynnościach służbowych. Interpretacja przepisu może być odmienna w przypadku innych służb mundurowych lub zawodów.
Zagadnienia prawne (2)
Czy samo wydanie postanowienia o przedstawieniu zarzutów popełnienia przestępstwa, przed jego formalnym ogłoszeniem i przesłuchaniem podejrzanego, stanowi podstawę do obligatoryjnego zawieszenia funkcjonariusza Policji w czynnościach służbowych na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy o Policji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, samo wydanie postanowienia o przedstawieniu zarzutów, nawet przed jego formalnym ogłoszeniem i przesłuchaniem podejrzanego, uzasadnia obligatoryjne zawieszenie policjanta w czynnościach służbowych.
Uzasadnienie
NSA uznał, że art. 39 ust. 1 ustawy o Policji ma na celu natychmiastowe odsunięcie od służby osób podejrzanych o popełnienie przestępstw umyślnych. Sąd podkreślił, że przepisy procedury karnej i orzecznictwo dopuszczają przejście postępowania z fazy in rem do in personam już po sporządzeniu postanowienia o przedstawieniu zarzutów, nawet jeśli nie zostało ono od razu ogłoszone i przesłuchano podejrzanego. Organ administracji nie ma obowiązku badania prawidłowości czynności procesowych organu ścigania.
Czy wykładnia art. 39 ust. 1 ustawy o Policji, dopuszczająca zawieszenie policjanta w czynnościach służbowych na podstawie samego wydania postanowienia o przedstawieniu zarzutów, narusza konstytucyjną zasadę zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa?
Odpowiedź sądu
Nie, taka wykładnia nie narusza zasady zaufania do państwa, ponieważ celem przepisu jest ochrona porządku publicznego i zapewnienie, że policjant nie budzi wątpliwości co do swojej postawy moralnej i praworządności.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że art. 39 ust. 1 ustawy o Policji jest przepisem prawa administracyjnego, którego celem jest natychmiastowe odsunięcie od służby osób podejrzanych o przestępstwa. Wskazał, że samo wszczęcie postępowania karnego może nasuwać wątpliwości co do spełnienia warunku nieposzlakowanej opinii, a przenoszenie gwarancji procesowych z postępowania karnego na grunt administracyjny nie jest poprawne. Organ administracji nie jest zobowiązany do badania prawidłowości czynności procesowych organu ścigania.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (18)
Główne
u. Policji art. 39 § ust. 1
Ustawa o Policji
p.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u. Policji art. 39a § ust. 1 pkt.6
Ustawa o Policji
u. Policji art. 39b § ust. 1 i 2
Ustawa o Policji
u. Policji art. 124 § ust.1
Ustawa o Policji
u. Policji art. 124 § ust. 1
Ustawa o Policji
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 174 § pkt. 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 174 § pkt. 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 108 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.k. art. 271 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 71 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 313 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 314
Kodeks postępowania karnego
Konstytucja RP art. 42 § ust. 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
u. Policji art. 25 § ust. 1
Ustawa o Policji
Argumenty
Skuteczne argumenty
WSA prawidłowo zinterpretował art. 39 ust. 1 ustawy o Policji, uznając, że samo wydanie postanowienia o przedstawieniu zarzutów, nawet przed ich formalnym ogłoszeniem i przesłuchaniem, uzasadnia obligatoryjne zawieszenie policjanta w czynnościach służbowych. • NSA nie stwierdził naruszenia przepisów postępowania, uznając uzasadnienie wyroku WSA za wystarczające i poddające się kontroli instancyjnej. • Organ administracji nie ma obowiązku badania prawidłowości czynności procesowych organu ścigania.
Odrzucone argumenty
Wykładnia art. 39 ust. 1 ustawy o Policji przez organy administracji i WSA jest nieprawidłowa, gdyż nie uwzględnia kumulatywnego spełnienia warunków wszczęcia postępowania karnego przeciwko osobie (sporządzenie, ogłoszenie i przesłuchanie). • WSA naruszył art. 134 § 1 w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez zaniechanie wszechstronnego rozpoznania sprawy i nierozpoznanie zarzutu dotyczącego naruszenia art. 39 ust. 1 ustawy o Policji. • Błędna wykładnia art. 39 ust. 1 ustawy o Policji narusza konstytucyjną zasadę zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa.
Godne uwagi sformułowania
już samo wszczęcie przeciwko policjantowi postępowania karnego w sprawie o przestępstwo umyślne może nasuwać uzasadnione wątpliwości co do zachowania przymiotu osoby o nieposzlakowanej opinii • nie jest rolą organu administracji badanie prawidłowości i skuteczności czynności procesowych podejmowanych przez organ ścigania • przenoszenie ich – jak słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji - in extenso na grunt innych postepowań, w tym postępowania administracyjnego, nie jest poprawne
Skład orzekający
Olga Żurawska - Matusiak
przewodniczący sprawozdawca
Zbigniew Ślusarczyk
sędzia
Maciej Kobak
sędzia del. WSA
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek obligatoryjnego zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy o Policji, w szczególności w kontekście momentu wszczęcia postępowania karnego przeciwko funkcjonariuszowi."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariusza Policji i jego zawieszenia w czynnościach służbowych. Interpretacja przepisu może być odmienna w przypadku innych służb mundurowych lub zawodów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego w kontekście odpowiedzialności funkcjonariuszy służb mundurowych, co jest interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie administracyjnym i karnym.
“Czy policjant może być zawieszony w służbie, zanim formalnie usłyszy zarzuty?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.