III OSK 2628/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Wójta Gminy K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, który zobowiązał Wójta do podjęcia czynności zmierzających do wykonania decyzji z 2017 r. nakazującej wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, stwierdził rażące naruszenie prawa i nałożył grzywnę. NSA, działając z urzędu, stwierdził niedopuszczalność drogi sądowej. Sąd pierwszej instancji słusznie zidentyfikował Wójta Gminy K. jako wierzyciela i organ egzekucyjny, a Gminę R. jako zobowiązanego, oraz wskazał na obowiązek wierzyciela do podjęcia czynności egzekucyjnych. Jednakże WSA zignorował przepis art. 6 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, który stanowi, że na bezczynność wierzyciela służy skarga do organu wyższego stopnia, a nie skarga na bezczynność organu administracji w rozumieniu art. 37 k.p.a. NSA podkreślił, że skarga na podstawie art. 6 § 1a u.p.e.a. jest jedynym środkiem prawnym dla podmiotu, którego interes prawny został naruszony, a podmioty te nie mają statusu strony w postępowaniu egzekucyjnym. W związku z tym, skarga R.Ł. wniesiona na podstawie k.p.a. była niedopuszczalna i powinna zostać odrzucona. NSA uchylił wyrok WSA i odrzucił skargę, odstępując od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalenie, że skarga na bezczynność wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym w administracji powinna być wnoszona wyłącznie na podstawie art. 6 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a nie na podstawie art. 37 k.p.a., co skutkuje niedopuszczalnością drogi sądowej w przypadku naruszenia tego przepisu.
Dotyczy specyficznej sytuacji bezczynności wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym w administracji i wyłączności stosowania art. 6 § 1a u.p.e.a. dla podmiotów trzecich.
Zagadnienia prawne (2)
Czy skarga na bezczynność wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym w administracji powinna być wniesiona na podstawie art. 37 k.p.a., czy też na podstawie art. 6 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Skarga na bezczynność wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym w administracji powinna być wniesiona na podstawie art. 6 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a nie na podstawie art. 37 k.p.a.
Uzasadnienie
NSA wskazał, że art. 6 § 1a u.p.e.a. ustanawia specyficzny środek prawny zapobiegania i zwalczania bezczynności wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym, który jest jedynym środkiem prawnym dla podmiotu, którego interes prawny został naruszony. Podmioty te nie mają statusu strony w postępowaniu egzekucyjnym i nie mogą wnosić skargi na podstawie k.p.a.
Czy Wójt Gminy K. dopuścił się bezczynności w rozumieniu art. 149 p.p.s.a. poprzez niewykonywanie czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych?
Odpowiedź sądu
Kwestia ta stała się bezprzedmiotowa wobec odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej.
Uzasadnienie
NSA uznał, że skarga R.Ł. była niedopuszczalna z powodu niezastosowania właściwego trybu postępowania, co skutkowało uchyleniem wyroku WSA i odrzuceniem skargi. W związku z tym, zarzuty dotyczące bezczynności organu stały się bezprzedmiotowe.
Przepisy (15)
Główne
p.p.s.a. art. 183 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 189
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.e.a. art. 6 § 1a
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Ustanawia specyficzny środek prawny (skarga do organu wyższego stopnia) na bezczynność wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym, wyłączający możliwość stosowania art. 37 k.p.a. przez podmioty, których interes prawny został naruszony.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 183 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 207 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.e.a. art. 1a § 13
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 5 § 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 20 § 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 6 § 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 26 § 4
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
p.p.s.a. art. 3 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § 8
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 37
Kodeks postępowania administracyjnego
ustawa COVID-19 art. 15zzs4 § 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga R.Ł. wniesiona na podstawie art. 37 k.p.a. jest niedopuszczalna, ponieważ właściwym trybem jest skarga na bezczynność wierzyciela na podstawie art. 6 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Odrzucone argumenty
Argumenty Wójta Gminy K. dotyczące naruszenia art. 149 p.p.s.a. (bezpodstawne zobowiązanie do podjęcia czynności egzekucyjnych, przyjęcie bezczynności jako rażącego naruszenia prawa, bezpodstawne nałożenie grzywny) oraz art. 7, 77 i 80 k.p.a. (wydanie orzeczenia bez rzetelnej analizy dowodów, w tym braku zgody sąsiadów na prace).
Godne uwagi sformułowania
art. 6 § 1a u.p.e.a. ustanawia specyficzny (szczególny) względem regulacji art. 37 k.p.a. środek prawny zapobiegania i zwalczania bezczynności wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym. • Skarga na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych, o której mowa w art. 6 § 1a u.p.e.a. jest jedynym środkiem prawnym, który może być w takiej sytuacji wykorzystany przez osobę trzecią. • Podmiotowi takiemu nie przysługuje skarga na bezczynność organu administracji w rozumieniu art. 37 § 1 k.p.a.
Skład orzekający
Olga Żurawska - Matusiak
przewodniczący
Przemysław Szustakiewicz
członek
Sławomir Pauter
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie, że skarga na bezczynność wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym w administracji powinna być wnoszona wyłącznie na podstawie art. 6 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a nie na podstawie art. 37 k.p.a., co skutkuje niedopuszczalnością drogi sądowej w przypadku naruszenia tego przepisu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji bezczynności wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym w administracji i wyłączności stosowania art. 6 § 1a u.p.e.a. dla podmiotów trzecich.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje istotną różnicę między różnymi trybami skargowymi w polskim prawie administracyjnym i egzekucyjnym, co jest kluczowe dla praktyków. Pokazuje, jak formalne błędy mogą prowadzić do odrzucenia skargi, nawet jeśli merytoryczne zarzuty mogłyby być zasadne.
“Błąd formalny przekreślił szanse na wyegzekwowanie decyzji. NSA odrzuca skargę z powodu niewłaściwego trybu postępowania.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.