III OSK 2566/22

III OSK 2566/22 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2024-01-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-10-25
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Arkadiusz Windak /sprawozdawca/
Jerzy Stelmasiak
Przemysław Szustakiewicz /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
IV SAB/Wr 142/22 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2022-08-10
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1429
art. 6 ust 1 pkt 4 lit a
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz, Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Sędzia del. WSA Arkadiusz Windak (spr.), po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wójta Gminy R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 sierpnia 2022 r. sygn. akt IV SAB/Wr 142/22 w sprawie ze skargi D.K. na bezczynność Wójta Gminy R. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] listopada 2021 r. oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 10 sierpnia
2022 r. sygn. akt IV SAB/Wr 142/22 po rozpoznaniu sprawy ze skargi D.K. (dalej "skarżący") na bezczynność Wójta Gminy R. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] listopada 2021 r., w punkcie pierwszym zobowiązał Wójta Gminy R. do załatwienia punktu 4 i punktu 5 wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2021 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, w punkcie drugim stwierdził, że Wójt Gminy R. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu punktu 4 i punktu 5 wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2021 r., a bezczynność ta nie ma miejsca z rażącym naruszeniem prawa, zaś w punkcie trzecim zasądził od Wójta Gminy R. na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Z uzasadnienia wyroku wynika, że został on wydany w następującym stanie sprawy.
Wnioskiem z dnia [...] listopada 2021 r. skarżący zwrócił się do Wójta Gminy R. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie określonym w punktach 1-5, w tym:
- Czy Wójt Gminy w okresie od 1 lipca 2019 r. do 20 listopada 2021 r. utworzył w Gminie 500 miejsc pracy? Należy wskazać, w jakich podmiotach? (pkt 4),
- Jakie kroki prawne, decyzje administracyjne zrealizował w okresie od 1 lipca 2019 r. do 20 listopada 2021 r. Wójt Gminy celem utworzenia podstrefy parku technologicznego na terenie Gminy? Należy udostępnić kopię dokumentów, stanowiących informację publiczną (pkt 5).
W odpowiedzi na wniosek Wójt Gminy pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. poinformował skarżącego, że zapytania ad. 4 i 5 nie stanowią informacji publicznej.
W piśmie z dnia [...] grudnia 2021 r. skarżący wyjaśnił, że wystąpił o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej szczegółów realizacji obietnicy wyborczej Wójta, polegającej na utworzeniu w Gminie podstrefy parku technologicznego oraz utworzenia 500 miejsc pracy. Dlatego też wezwał organ do udostępnienia informacji publicznej w zakresie pytania 4 i 5 wniosku lub wydania stosownej decyzji.
W odpowiedzi z dnia [...] grudnia 2021 r. organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...] grudnia 2021 r.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wójta Gminy R. w zakresie udostępnienia informacji publicznej w zakresie punktu 4 i 5 wniosku z dnia [...] listopada 2021 r., skarżący zarzucił naruszenie art. 10 ust. 1 w związku z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej i wniósł o stwierdzenie bezczynności organu oraz zobowiązanie organu do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem. W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że tworzenie miejsc pracy i podstrefy parku technologicznego stanowią zadania publiczne i mogą być realizowane w odpowiednich programach. Jeśli doszło do realizacji tych zadań, to istnieją odpowiednie dokumenty. Jeśli realizacja zadań jest na etapie zamierzeń, to również odzwierciedlają to dokumenty. Wnioskowana informacja mieści się zatem w zakresie art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy R. domagając się jej oddalenia podkreślił, że żądane w punkcie 4 i 5 wniosku informacje nie stanowią informacji publicznej, ponieważ wyłącznym celem było uzyskanie informacji służących indywidualnemu interesowi skarżącego, a zatem nie mogły być udostępnione w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżący jak i jego małżonka nadużywają prawa dostępu do informacji publicznej, gdyż składają szereg obszernych wniosków (w roku 2021 r. skarżący złożył 27 wniosków, a jego żona 26), często pytając się o to samo.
W piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2022 r. skarżący podniósł, że bezpodstawne są twierdzenia organu dotyczące rzekomego "nadużycia prawa do informacji publicznej".
W wyroku uwzględniającym skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu podał, że pojęcie "informacji publicznej" ustawodawca przybliżył w art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176, dalej "u.d.i.p."), wskazując, że informacją taką jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ust. 1 u.d.i.p.
W ocenie Sądu Wojewódzkiego, oczekiwane przez skarżącego w punkcie 4 wniosku informacje stanowią informację publiczną, albowiem dotyczą one realizacji przez Gminę zadań publicznych w zakresie tworzenia na terenie Gminy miejsc pracy i informowania o podmiotach, w których powstały nowe miejsca pracy (art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. c) u.d.i.p.). Również żądane przez stronę w punkcie 5 wniosku informacje stanowią informację publiczną, albowiem dotyczą treści aktów administracyjnych i innych dokumentów urzędowych, związanych z przygotowaniami do utworzenia na terenie Gminy podstrefy parku technologicznego (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) tiret pierwsze u.d.i.p.). Żądane informacje związane są także z wydatkami ponoszonymi przez Gminę, a więc finansowanymi ze środków publicznych. Są to więc również informacje o sposobie wydatkowania środków publicznych przez jednostkę samorządu terytorialnego (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c) u.d.i.p.).
Sąd zaakcentował, że organ w odpowiedzi z dnia [...] grudnia 2021 r. i w piśmie z dnia [...] grudnia 2021 r. ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że żądane w punkcie 4 i 5 wniosku informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie informacji publicznej, nie podając jakiejkolwiek argumentacji w tym zakresie. Uniemożliwia to więc ocenę motywów jakimi kierował się organ zajmując swoje stanowisko. W odpowiedzi na skargę organ zauważył, że celem skarżącego było uzyskanie informacji, służących jego indywidualnemu interesowi. Jednakże organ również nie wyjaśnił, w jaki sposób informacje o liczbie utworzonych miejsc pracy i podmiotach tworzących te miejsca oraz informacje dotyczące podstrefy parku technologicznego miałyby zaspokoić jedynie indywidualny interes skarżącego. Poza tym w odpowiedzi z dnia [...] grudnia 2021 r. i w piśmie z dnia [...] grudnia 2021 r. organ nie powoływał się na nadużycie przez skarżącego prawa do informacji publicznej, a ocenie Sądu nie podlega argumentacja organu zawarta jedynie w odpowiedzi na skargę.
Wójt Gminy R. zaskarżył w całości powyższy wyrok do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucając mu, na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 1 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) tiret pierwsze u.d.i.p. przez błędną jego wykładnię i uznanie, że wskazane w punkcie 4 i 5 wniosku skarżącego informacje stanowią informację publiczną, albowiem dotyczą realizacji przez gminę zadań publicznych w zakresie tworzenia na terenie gminy miejsc pracy i informowania o podmiotach, w których powstały nowe miejsca pracy, jak i dotyczą treści aktów administracyjnych i innych dokumentów urzędowych, związanych z przygotowaniami do utworzenia na terenie gminy podstrefy parku technologicznego, podczas, gdy:
1) ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym enumeratywnie wymienia zadania własne gminy. Katalog ten nie zawiera zadania w postaci tworzenia na terenie gminy miejsc pracy. Wójt - jako organ wykonawczy gminy - również nie posiada takich uprawnień. Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego zatrudnia pracowników, ale sam wójt jako organ wykonawczy miejsc pracy nie "tworzy". Gmina nie posiada również informacji o podmiotach, w których powstały nowe miejsca pracy. Gmina nie ma ustawowego obowiązku "pozyskiwania" tych danych, a podmioty prywatne nie mają obowiązku gminie takich informacji udostępniać. Ani gmina, ani wójt nie mają również kompetencji do tworzenia strefy, czy podstrefy parku technologicznego. Informacje te zatem, wbrew twierdzeniom Sądu meriti, nie dotyczą realizowanych przez gminę zadań publicznych, bowiem gmina w ogóle nie ma prerogatyw do ich wykonywania (in concreto - Gmina R. również takich działań nie wykonywała);
2) informacje żądane przez skarżącego nie dotyczą żadnej zaplanowanej w budżecie, czy wieloletnim planie finansowym Gminy R. inwestycji. Pytania skarżącego związane są z deklaracjami wyborczymi Wójta Gminy R. o planowanym utworzeniu w Gminie podstrefy parku technologicznego i utworzeniu nowych 500 miejsc pracy. Istotne jest jednak, że zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2011 r. (I OSK 8/11) prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia informacji publicznej o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji. A zatem informacja publiczna nie obejmuje zamierzeń, planów czy pomysłów roboczych, o ile nie przybrały one postaci dokumentu, a w Gminie R. zamierzenia te postaci dokumentów nie przybrały;
3) przedmiotowe informacje nie mają waloru informacji publicznej, bowiem sam wniosek skarżącego służył jedynie jego partykularnemu interesowi. Celem ustawy o dostępie do informacji publicznej nie jest natomiast zaspokajanie indywidualnych (prywatnych) potrzeb, w postaci uzyskiwania informacji dotyczących wprawdzie kwestii publicznych, lecz przeznaczonych dla celów prywatnych. Ustawa o dostępie do informacji publicznej ma służyć uniwersalnemu dobru powszechnemu związanemu z funkcjonowaniem publicznych instytucji.
Mając na uwadze powyższe skarżący kasacyjnie organ wniósł o zmianę skarżonego wyroku i oddalenie skargi w całości jak i o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych.
W piśmie procesowym z dnia 5 października 2023 r. Wójt Gminy R. oświadczył, że zrzeka się prawa do rozprawy.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną skarżący nie podzielając zgłoszonych zarzutów zwrócił się o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Niniejsza sprawa została rozpoznana stosownie do art. 182 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm. - dalej "p.p.s.a.") na posiedzeniu niejawnym, ponieważ strona skarżąca kasacyjnie po wniesieniu skargi kasacyjnej zrzekła się rozprawy, natomiast strona przeciwna po doręczeniu jej odpisu skargi kasacyjnej nie zażądała jej przeprowadzenia.
Stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki enumeratywnie wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. w rozpoznawanej sprawie nie występują.
Rozpoznając skargę kasacyjną w tak zakreślonych granicach należy stwierdzić, że skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż rację ma Sąd I instancji, że informacje, o które wnosił skarżący w punktach 4 i 5 wniosku z dnia [...] listopada 2021 r. mają charakter informacji publicznej.
Pojęcie informacji publicznej określił ustawodawca w art. 1 ust. 1 oraz w art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W myśl art. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Przepis art. 6 u.d.i.p. zawiera przykładowy katalog informacji i dokumentów, stanowiących informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., o czym świadczy użyty w tym przepisie zwrot "w szczególności". Na mocy tego przepisu udostępnieniu podlega m.in. informacja publiczna o programach w zakresie realizacji zadań publicznych, sposobie ich realizacji, wykonywaniu i skutkach realizacji tych zadań, danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 jak i zasadach ich funkcjonowania jak i o majątku publicznym. Zgodnie z ugruntowanymi już poglądami orzecznictwa, wypracowanymi na tle analizy art. 1 ust. 1, jak i precyzującego go art. 6 u.d.i.p., informacją publiczną będzie każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa (por. wyrok NSA z dnia 30 października 2002 r. sygn. akt II SA 1956/02, LEX nr 78062; wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2022 r. sygn. akt III OSK 4743/21, LEX nr 3358084). Przy czym wnioskiem w świetle tej ustawy może być objęte wyłącznie pytanie o określone fakty, a więc o konkretne zdarzenia lub czynności wykonywane przez podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej. Stąd też o zakwalifikowaniu określonej informacji jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu u.d.i.p. decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter informacji, która musi dotyczyć spraw publicznych. Z powyższego wynika zatem, że walor publiczny należy przypisać tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności organów (por. wyrok NSA z dnia 25 marca 2003 r. sygn. akt II SA 4059/02, dostępny w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
W tym miejscu przypomnienia wymaga, że skarżący w pkt 4 i 5 wniosku domagał się odpowiedzi na następujące pytania. Po pierwsze - czy Wójt Gminy w okresie od 1 lipca 2019 r. do 20 listopada 2021 r. utworzył w Gminie 500 miejsc pracy i w jakich podmiotach? Po drugie - jakie kroki prawne, decyzje administracyjne Wójt Gminy zrealizował w okresie od 1 lipca 2019 r. do 20 listopada 2021 r. celem utworzenia podstrefy parku technologicznego na terenie Gminy - wnosząc o udostępnienie kopii dokumentów stanowiących informację publiczną.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, informacje, których żądał skarżący mają charakter informacji publicznych. Pytania na temat utworzenia przez Wójta na terenie gminy miejsc pracy jak i działań podjętych w kierunku powstania podstrefy parku technologicznego odnoszą się do publicznej działalności tego organu. Nie budzi przy tym wątpliwości, że na mocy art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Wójt Gminy jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej.
Co do zasady, tworzenie miejsc pracy czy podstrefy parku technologicznego, jak i każda czynność organu w zakresie wykonywania takich zadań, ma charakter realizacji zadania publicznego. Argumentacja kasatora, że zadania te nie zostały wymienione w katalogu zadań własnych gminy zawartym w przepisach ustawy o samorządzie gminnym pozostaje bez znaczenia, zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę, że katalog ten ma charakter otwarty, a informacje obejmują sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym. Również podniesiona okoliczność, iż realizacja tych zadań nie należy do kompetencji Wójta nie mogła odnieść zamierzonego skargą kasacyjną skutku. Skarżący żądał bowiem informacji na temat działalności Wójta, jako podmiotu władzy publicznej. Wójt może tworzyć nowe miejsca pracy chociażby w podległym sobie urzędzie gminy czy jednostkach organizacyjnych gminy, bądź też przez działania pośrednie w innych podmiotach. Stąd słusznie Sąd I instancji uznał, że informacja w tej mierze stanowi informację publiczną, gdyż pytanie skarżącego dotyczy realizacji przez gminę zadań w ramach których następuje tworzenie na terenie Gminy miejsc pracy i posiadaniu informacji o podmiotach, w których te miejsca powstały (art. 6 ust.1 pkt 1 lit. c) u.d.i.p Przyjąć także należy, że Wójt, co do zasady, może podjąć określone kroki inicjujące powstanie podstrefy parku technologicznego, tj. wystąpić z odpowiednim wnioskiem do podmiotu tworzącego taką podstrefę czy zaprojektować i wykonać niezbędną infrastrukturę techniczną. Dokumentację urzędową związaną z przygotowaniami do utworzenia na terenie gminy podstrefy parku technologicznego trafnie Sąd I instancji zakwalifikował jako informację o danych publicznych w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) tiret pierwsze u.d.i.p.
Jak już wyżej podkreślono wszelkie informacje wiążące się z aktywnością podejmowaną przez podmiot wskazany w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. w celu realizacji zadań publicznych mają charakter publiczny. Inną sprawą jest natomiast to, czy zadania takie zostały faktycznie zrealizowane przez ten podmiot, ale kwestia ta nie ma wpływu na ocenę danej informacji jako informacji publicznej.
Dodać należy, że pytania we wniosku odnoszą się wprost do konkretnych działań organu, a więc dotyczą sfery faktu. Nie są to pytania o zdarzenia przyszłe lub takie, które jeszcze nie nastąpiły. To, że kasator źródła tych pytań, zgodnie z twierdzeniem skarżącego, upatruje w deklaracjach wyborczych wójta o planowanym utworzeniu w Gminie podstrefy parku technologicznego i utworzeniu nowych 500 miejsc pracy, nie pozbawia je charakteru informacji publicznej. Skarżący nie domagał się bowiem informacji o zamierzeniach czy planach kandydata na urząd wójta, lecz informacji na temat działalności Wójta w konkretnym okresie, w którym pełnił on funkcję organu władzy publicznej.
Wbrew stanowisku kasatora, dla kwalifikacji charakteru żądanej informacji nie ma również znaczenia ocena interesu skarżącego. Na mocy art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, zaś ust. 2 stanowi, że od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Skoro zgłaszane żądanie oparte jest na konkretnej normie prawnej, a treść art. 2 ust. 2 u.d.i.p. zabrania żądania od wnioskodawcy wykazania interesu, to zgodzić należy się z poglądem wyrażonym w wyroku NSA z dnia 22 listopada 2023 r. sygn. akt III OSK 2520/22, że kryterium rozróżnienia sprawy publicznej od niepublicznej, a tym samym informacji publicznej od innej informacji nie jest kryterium interesu wnioskodawcy w uzyskaniu informacji, gdyż przeczyłoby to istocie prawa dostępu do informacji publicznej. Wniosek "każdego" o udostępnienie informacji publicznej jest bowiem wnioskiem podmiotu publicznego prawa podmiotowego do udostępnienia informacji publicznej, a zatem z istoty swojej skierowany jest na realizację tego prawa, a więc i będącego jego istotnym elementem interesu prawnego, który - jako właśnie interes prawny - jest obiektywnym interesem indywidulanym. Sposób czynienia użytku z publicznego prawa podmiotowego dostępu do informacji publicznej, a tym samym i interesu stanowiącego podstawę tego prawa może być analizowany z perspektywy ewentualnego zjawiska nadużywania tego prawa, a wówczas prowadzić do odmowy jego ochrony. Podkreślić jednak należy, że odmowa ochrony nie następuje przez zakwestionowanie przedmiotu określonego prawa, lecz wiąże się z odmową realizacji roszczenia, które z niego wynika, co w przypadku prawa dostępu do informacji publicznej powinno następować przez wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 16 ust. 1 i 2 lub art. 17 ust. 1 u.d.i.p.
Na tle powyższych uwag za nieprawidłowe uznać więc należy stanowisko kasatora, z którego wynika, że skoro wniosek służył jedynie partykularnym interesowi skarżącego to przedmiotowe informacje nie mają waloru informacji publicznej. Podkreślenia wymaga, na co zwrócił uwagę także Sąd I instancji, że w odpowiedzi na wniosek [...] grudnia 2021 r. jak i w piśmie z dnia [...] grudnia 2021 r. organ lakonicznie tylko wskazał, że informacje z pkt 4 i 5 wniosku nie są informacjami publicznymi. Dopiero w odpowiedzi na skargę i w skardze kasacyjnej powołał się na ilość wniosków składanych przez skarżącego i jego żonę zaznaczając, że ich rozpoznanie zaburza sprawność funkcjonowania urzędu gminy. Sąd zgadza się z twierdzeniem, że nadużywanie prawa do informacji publicznej może zakłócić działanie urzędu, jednakże argumentacja w tej mierze powinna być przedstawiona w uzasadnieniu decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej. Jeśli bowiem organ stwierdzi, iż celem działania skarżącego nie jest jakakolwiek dbałość o interes publiczny, lecz wywołanie dolegliwości u adresata i utrudnienie funkcjonowania określonego organu lub całego szeregu innych organów władzy publicznej, do których skarżący skierował swoje wnioski, to zajdą podstawy do stwierdzenia nadużycia prawa do informacji publicznej, o czym organ powinien orzec w drodze decyzji administracyjnej (por. wyrok NSA z dnia 18 października 2023 r. sygn. akt III OSK 1848/22, dostępny w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Biorąc zatem pod uwagę, że skarga kasacyjna nie zawierała usprawiedliwionych podstaw, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.