III OSK 2486/22

III OSK 2486/22 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-12-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-10-13
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Maciej Kobak
Piotr Korzeniowski
Przemysław Szustakiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
Sygn. powiązane
II SA/Ol 432/22 - Wyrok WSA w Olsztynie z 2022-07-07
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Piotr Korzeniowski sędzia del. WSA Maciej Kobak Protokolant asystent sędziego Anna Krupa po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej E.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 7 lipca 2022 r. sygn. akt II SA/Ol 432/22 w sprawie ze skargi E.S. na decyzję Dyrektora Schroniska [...] z dnia 15 kwietnia 2022 r. nr SCHR.7080.15.2022 w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od E.S. na rzecz Dyrektora Schroniska [...] kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, wyrokiem z dnia 7 lipca 2022 r., sygn. akt II SA/Ol 432/22, oddalił skargę E.S. na decyzję Dyrektora Schroniska dla Zwierząt [...] z dnia 15 kwietnia 2022 r., nr SCHR.7080.15.2022 w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:
Dyrektor Schroniska dla Zwierząt [...], decyzją z dnia 10 grudnia 2021 r., znak SCHR.7080.78.2021, na podstawie art. 5 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176, dalej "u.d.i.p."), po rozpoznaniu wniosku E.S. z dnia 3 listopada 2021 r., odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie odpowiedzi na pkt 6 wniosku, tj. podania danych wszystkich zwierząt znajdujących się w rejestrach z systemu ewidencji stanu i leczenia zwierząt, stosowanego w Schronisku dla Zwierząt [...] (np. systemu elektronicznego Klinika XP lub – w przypadku, gdy system ten nie miał zastosowania – innego systemu ewidencji i stanu leczenia danego zwierzęcia) za okres od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia udostępnienia odpowiedzi na wniosek lub do końca okresu przypadającego na nie później niż 3 dni kalendarzowe poprzedzające dzień udostępnienia odpowiedzi na wniosek.
W uzasadnieniu decyzji Dyrektor wyjaśnił, że zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o zakładach leczniczych dla zwierząt (Dz. U. z 2019 r., poz. 24), gabinet weterynaryjny w Schronisku prowadzi dokumentację medyczną przy użyciu programu Klinika XP. Zgodnie zaś z art. 28 ust. 3 ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt, wszelkie informacje uzyskane przez zakład leczniczy dla zwierząt w związku ze świadczoną usługą weterynaryjną, dotyczące zwierzęcia i jego posiadacza, stanowią tajemnicę zawodową, a więc tajemnicę ustawowo chronioną. Wobec tego zastosowanie w sprawie ma przepis art. 5 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Ponadto wyjaśnił, że przepisy ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt wprost wskazują, komu można udostępnić dokumentację lekarsko-weterynaryjną i nie przewidują możliwości wydania informacji na wniosek złożony w trybie dostępu do informacji publicznej.
W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, Dyrektor Schroniska, decyzją z dnia 15 kwietnia 2022 r., utrzymał w mocy własną decyzję z dnia 10 grudnia 2021 r.
Z powyższą decyzją nie zgodziła się wnioskodawczyni, wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Powołanym na wstępie wyrokiem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej "P.p.s.a."), uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że istotą sporu jest, czy dokumentacja świadczonych przez Gabinet Weterynaryjny w Schronisku dla Zwierząt usług weterynaryjnych, podlega udostępnieniu w trybie przepisów u.d.i.p., a następnie wyjaśnił, że prawo do informacji publicznej nie jest prawem nieograniczonym. Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Art. 28 ust. 1 ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt stanowi, że zakład leczniczy dla zwierząt prowadzi dokumentację świadczonych usług weterynaryjnych określoną odrębnymi przepisami oraz zapewnia jej ochronę i poufność. Ponadto wszelkie informacje uzyskane przez zakład leczniczy dla zwierząt w związku ze świadczoną usługą weterynaryjną, dotyczące posiadacza zwierzęcia i jego zwierzęcia, stanowią tajemnicę zawodową (art. 28 ust. 3). Okolicznością bezsporną jest, że dokumentacja usług świadczonych przez gabinet weterynaryjny stanowi tajemnicę ustawowo chronioną, a sposób jej udostępnienia i podmioty uprawnione do jej otrzymania określają przepisy tej ustawy. Powołane przepisy ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt stanowią lex specialis w stosunku do przepisów u.d.i.p. Nie ma więc racji skarżąca, twierdząc, że w niniejszej sprawie prymat należy przyznać prawu do informacji. Strona żądała udostępnienia danych wszystkich zwierząt znajdujących się w rejestrach z systemu ewidencji stanu i leczenia zwierząt, stosowanego w Schronisku za okres od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia udostępnienia odpowiedzi na wniosek lub do końca okresu przypadającego na nie później niż 3 dni kalendarzowe poprzedzające dzień udostępnienia odpowiedzi na niniejszy wniosek. Natomiast art. 28 ust. 2 ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt wprost stanowi, że dokumentację świadczonych usług weterynaryjnych, udostępnia się: 1) okręgowej radzie lekarsko-weterynaryjnej w zakresie niezbędnym do sprawowania nadzoru; 2) organom Inspekcji Weterynaryjnej w zakresie zwalczania chorób zakaźnych zwierząt i obrotu produktami leczniczymi, paszami leczniczymi i wyrobami medycznymi stosowanymi wyłącznie u zwierząt; 3) sądom i prokuratorom oraz sądom lekarsko-weterynaryjnym i rzecznikom odpowiedzialności zawodowej w związku z prowadzonym postępowaniem; 4) posiadaczowi zwierzęcia w zakresie dotyczącym świadczonej usługi weterynaryjnej; 5) innemu zakładowi leczniczemu dla zwierząt, jeżeli dokumentacja ta jest niezbędna do zapewnienia ciągłości świadczenia usług weterynaryjnych. Katalog ten ma charakter zamknięty, a skarżąca nie jest żadnym z ww. podmiotów. Prawidłowo więc organ zastosował w sprawie art. 5 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 28 ust. 1 i ust. 3 ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt.
WSA w Olsztynie wskazał ponadto, że w przypadku stwierdzenia, że żądana informacja objęta jest tajemnicą ustawowo chronioną, wyłączenie jej udostępniania następuje z mocy samej ustawy i nie jest konieczne np. wykazanie naruszanie prawa posiadacza zwierzęcia. Schronisko jest zarówno organem, jak i posiadaczem bezpańskich zwierząt, przebywających pod jego opieką. Przepisy u.d.i.p. dotyczą podmiotów wykonujących zadania publiczne, które w tym zakresie pozostają organami w znaczeniu funkcjonalnym. Organem takim w sprawie jest Schronisko i to jego, jako organu dotyczy obowiązek udzielenia wnioskowanej informacji, w zgodzie z przepisami u.d.i.p. Obowiązek ten nie dotyczy jednak w ogóle Schroniska, jako posiadacza zwierzęcia. Zatem, w ocenie Sądu pierwszej instancji, organ prawidłowo zastosował art. 5 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 28 ust. 1 i ust. 3 ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt i odmówił skarżącej udzielenia informacji w zakresie podania danych wszystkich zwierząt znajdujących się w rejestrach z systemu ewidencji stanu i leczenia zwierząt, ponieważ dane te stanowią tajemnicę ustawowo chronioną.
Z powyższym wyrokiem nie zgodziła się skarżąca, wnosząc skargę kasacyjną i domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie; ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznania skargi; zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg. norm przepisanych oraz rozpoznania sprawy na rozprawie.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie:
1. art. 5 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 28 ust. 1 i ust. 3 ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że:
a) organ władzy publicznej - Schronisko dla Zwierząt, w którym działa zakład leczniczy dla zwierząt - Gabinet Weterynaryjny Schronisko dla Zwierząt [...], może odmówić udzielenia informacji w trybie dostępu do informacji publicznej, dotyczącej stanu i leczenia zwierząt, które znajdują się pod opieką Schroniska ze względu na tajemnicę ustawowo chronioną - tajemnicę zawodową, która obejmuje dokumentację usług świadczonych przez gabinet weterynaryjny, podczas gdy skarżąca zwróciła się z wnioskiem o udostępnienie informacji do Schroniska, które jako "posiadacza zwierzęcia" nie obowiązuje tajemnica zawodowa;
b) dokumentacja usług świadczonych przez Gabinet na rzecz Schroniska stanowi tajemnicę ustawowo chronioną, podczas gdy Gabinet jest częścią składową jednostki budżetowej Gminy [...] i świadczy usługi weterynaryjne, które są finansowane ze środków publicznych, wyłącznie na rzecz Schroniska, co wyklucza potrzebę ochrony informacji związanych z leczeniem bezpańskich zwierząt w Schronisku;
2. art. 2 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 u.d.i.p. przez błędną wykładnię i uznanie, że dopuszczalne jest ograniczenie prawa skarżącej do informacji publicznej, podczas gdy bezspornym jest, że Schronisko jest organem zobowiązanym do udzielenia wnioskowanej informacji, a treść objęta wnioskiem stanowi informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p. i z tego względu organ miał obowiązek udostępnienia informacji skarżącej zgodnie z jej wnioskiem;
3. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a. polegające na nieuchyleniu zaskarżonej decyzji pomimo, że Dyrektor Schroniska błędnie zastosował art. 5 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 28 ust. 1 i 3 ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt uznając, że Schronisko może odmówić udzielania informacji publicznej, powołując się na tajemnicę obowiązującą Gabinet Weterynaryjny, podczas gdy wnioskowane informacje publiczne dotyczyły działalności Schroniska jako posiadacza zwierząt, którego nie obowiązuje tajemnica zawodowa.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że Dyrektor Schroniska nie miał podstaw, aby odmówić skarżącej udzielenia informacji w zakresie podania danych wszystkich zwierząt znajdujących się w rejestrach z systemu ewidencji stanu i leczenia zwierząt ze względu na przepisy art. 28 ust. 1 i 3 ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt. Do Schroniska zastosowanie ma definicja "posiadacza zwierzęcia", którą przytacza ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. 2004 Nr 69 poz. 625). Wedle art. 2 pkt 33 tej ustawy pojęcie posiadacza zwierząt oznacza "osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej władającą zwierzęciem, również tymczasowo". Schronisko zatem w ramach swej działalności jest przede wszystkim "posiadaczem zwierzęcia", którego nie obejmuje tajemnica zawodowa określona w art. 28 ust. 3 ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt. Opieka lekarsko-weterynaryjna nad zwierzętami w Schronisku stanowi jedno z jego zadań, które może być wykonywane przez wewnętrzny zakład leczniczy lub podmiot zewnętrzny na podstawie umowy. Istotą działalności Schroniska jest więc pełnienie roli "posiadacza zwierzęcia" i wykonywanie szeregu zadań związanych z opieką nad bezdomnym zwierzęciem, które finansowane są ze środków publicznych.
Zdaniem skarżącej kasacyjnie, WSA w Olsztynie wadliwie uznał, że informacje uzyskane przez Gabinet Weterynaryjny w Schronisku w związku ze świadczoną usługą weterynaryjną, dotyczące posiadacza zwierzęcia i jego zwierzęcia, stanowią tajemnicę zawodową. Skoro Gabinet jest częścią składową jednostki budżetowej jaką jest Schronisko, a usługi weterynaryjne dotyczą wyłącznie zwierząt, które są pod opieką organu, to nie powinien znaleźć zastosowania przepis art. 28 ust. 3 ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt, którego celem jest ochrona danych o charakterze prywatnym. Informacji związanych z świadczeniem usług weterynaryjnych w interesie publicznym i finansowanych ze środków publicznych nie można zakwalifikować jako działalności objętej tajemnicą zawodową. Ponadto dokumentacja świadczonych usług weterynaryjnych przez Gabinet dotyczy tylko jednego posiadacza zwierząt - organu władzy publicznej.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Schroniska wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej jako bezzasadnej oraz zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 183 § 1 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 P.p.s.a., przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej.
Rozpoznana w zakreślonych granicach skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie, warto zauważyć, iż Konstytucja RP w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (art. 61 ust. 2 Konstytucji RP). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określoną w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3 Konstytucji RP).
Ustawą, która służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy o funkcjonowaniu organów władzy publicznej, jak też podmiotów realizujących zadania publiczne, bądź też dysponujących majątkiem publicznym jest ustawa o dostępie do informacji publicznej. Ustawa ta, reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych. Wskazuje też wyraźnie, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Z powyższego wynika, że dostęp do informacji publicznej nie ma charakteru absolutnego. Uprawnienie to może być w pewnych sytuacjach ograniczone.
Dla porządku przypomnieć należy, że zgodnie z art. 1 w zw. z art. 6 u.d.i.p. informację publiczną podlegającą udostępnieniu stanowi każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz, podmiotów sprawujących funkcje publiczne albo odnosząca się do innych podmiotów, wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Wyjątki od powyższej zasady wprowadza przepis art. 5 u.d.i.p.
W analizowanej sprawie kluczowe znaczenie ma przepis art. 5 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Istota sprawy sprowadza się zatem do oceny, czy Dyrektor Schroniska, jako podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, zasadnie przyjął, że żądana przez skarżącą informacja w zakresie stanu zdrowia i leczenia zwierząt znajdujących się w Schronisku, jest chroniona, w rozumieniu art. 28 ust. 1 i 3 ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt, tj. czy w sprawie zachodzi ograniczenie dostępu do informacji publicznej z uwagi na zaistnienie tajemnicy zawodowej.
W związku z tym, w pierwszej kolejności wskazać należy, że stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2020 r., poz. 638), zapobieganie bezdomności zwierząt i zapewnienie opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywanie należy do zadań własnych gmin. Realizacja tych zadań na terenie Gminy [...] została powierzona Schronisku dla Zwierząt [...], które jest samorządową jednostką budżetową Miasta [...].
Do zadań własnych gminy realizowanych przez Schronisko m.in. należy, w myśl § 3 pkt 1 lit. b) Statutu Schroniska, opieka bytowa i lekarsko-weterynaryjna nad zwierzętami w schronisku, w tym sterylizacja i kastracja zwierząt oraz ich trwałe znakowanie poprzez wszczepianie mikroczipów.
Opiekę lekarsko-weterynaryjną Schronisko prowadzi natomiast poprzez zakład leczniczy dla zwierząt jakim jest Gabinet Weterynaryjny w Schronisku dla Zwierząt [...]. To zaś oznacza, że gabinet weterynaryjny w schronisku, jako placówka ochrony zdrowia i dobrostanu zwierząt, świadcząc usługi z zakresu medycyny weterynaryjnej dla podopiecznych przebywających w Schronisku, zobowiązany jest do stosowania przepisów ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt. W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt, usługa weterynaryjna jest czynnością mającą na celu zachowanie, ratowanie lub poprawę zdrowia zwierząt i ich produkcyjności, polegającą w szczególności na: 1) badaniu stanu zdrowia zwierząt; 2) rozpoznawaniu, zapobieganiu i zwalczaniu chorób zwierząt; 3) leczeniu zwierząt; 4) udzielaniu porad i konsultacji; 5) pielęgnacji zwierząt; 6) wydawaniu opinii i orzeczeń; 7) wykonywaniu czynności związanych z określeniem zdolności rozrodczych zwierząt i ich zaburzeń oraz biotechniką rozrodu; 8) wykonywaniu detalicznego obrotu produktami leczniczymi weterynaryjnymi, paszami leczniczymi oraz wyrobami medycznymi przeznaczonymi dla zwierząt, na zasadach określonych w odrębnych przepisach; 9) wykonywaniu badań laboratoryjnych i innych badań diagnostycznych, zwanym dalej "usługami laboratoryjnymi''. Stosownie zaś do art. 28 ust. 1 ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt, zakład leczniczy dla zwierząt prowadzi dokumentację świadczonych usług weterynaryjnych (...) oraz zapewnia jej ochronę i poufność. Natomiast w myśl art. 28 ust. 3 ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt, wszelkie informacje uzyskane przez zakład leczniczy dla zwierząt w związku ze świadczoną usługą weterynaryjną, dotyczące posiadacza zwierzęcia i jego zwierzęcia, stanowią tajemnicę zawodową. Z tego ostatniego przepisu wynika wprost, że tajemnicą zawodową objęte są wszystkie informacje uzyskane przez zakład leczniczy dla zwierząt w związku ze świadczoną usługą weterynaryjną, a zatem informacje o stanie zdrowia zwierzęcia, leczeniu zwierzęcia, tj. usług wymienionych w art. 2 ust. 1 ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt, bez względu na to czy usługi weterynaryjne dotyczą zwierząt, które są pod opieką tego zakładu leczniczego dla zwierząt jako części wchodzącej w skład Schroniska, czy też zwierząt będących pod opieką innych podmiotów (właścicieli lub opiekunów zwierzęcia).
Z powyższego wynika, że prawidłowo Dyrektor Schroniska odmówił skarżącej kasacyjnie udostępnienia informacji publicznej, w zakresie stanu zdrowia i leczenia zwierząt przebywających w Schronisku, a znajdującej się w rejestrach z systemu ewidencji stanu i leczenia zwierząt, stosowanego w Schronisku, powołując się na art. 5 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 28 ust. 3 ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt, bowiem dokumentacja wynikająca z tego systemu objęta jest tajemnicą zawodową. Tym samym, zasadnie Sąd pierwszej instancji oddalił skargę.
Dlatego jako niezasadne okazały się podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszania art. 5 ust. 1 u.d.i.p. , art. 28 ust. 1 i 3 ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt.
Niezrozumiały jest natomiast zarzut naruszenia art. 2 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 u.d.i.p. przez błędną wykładnię i uznanie, że dopuszczalne jest ograniczenie prawa skarżącej do informacji publicznej, podczas gdy bezspornym jest, że Schronisko jest organem zobowiązanym do udzielenia wnioskowanej informacji, a treść objęta wnioskiem stanowi informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, jak i zaskarżonego wyroku Sądu pierwszej instancji wprost wynika, że Dyrektor Schroniska jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej oraz że żądana informacja jest informacją publiczną. Jednakże, co wynika z wcześniejszych wywodów, udostępnienie tej informacji podlegało ograniczeniu z uwagi na występującą w sprawie tajemnicę zawodową. Fakt odmowy udostępnienia informacji publicznej z uwagi ochronę tajemnic ustawowo chronionych, nie stanowi naruszenia art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 u.d.i.p.
Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, w związku z podniesionymi zarzutami, że Dyrektor Schroniska, występuje w sprawie w podwójnej roli. Mianowicie jako organ władzy publicznej, bowiem realizuje zadania Gminy w zakresie ochrony zwierząt i zapobieganiu bezdomności zwierząt, w tym zadania z zakresu opieki lekarsko-weterynaryjnej oraz jako posiadacz zwierząt, gdyż sprawuje w imieniu Gminy opiekę nad przebywającymi w schronisku bezdomnymi zwierzętami. Zadania Dyrektora Schroniska są immanentnie związane z faktem posiadania zwierząt. Z tych względów nie można, jak chce tego skarżąca kasacyjnie, rozdzielać funkcji organu od posiadacza zwierzęcia.
Nie można się rownież zgodzić z twierdzeniem skarżącej kasacyjnie, że Dyrektor Schroniska w sposób wybiórczy i dowolny ujawnia informacje pozyskane w ramach działalności Gabinetu Weterynaryjnego w Schronisku. Należy bowiem zwrócić uwagę na fakt, że informacje dotyczące poszczególnych zwierząt przebywających w Schronisku są umieszczane na stronie internetowej Schroniska w związku z kolejnym zadaniem własnym Gminy, tj. poszukiwaniem właścicieli dla bezdomnych zwierząt (art. 11a ust. 2 pkt 5 ustawy o ochronie zwierząt). Dlatego też Dyrektor, wywiązując się z tego zadania, zobowiązany jest do udostępnienia zdjęcia zwierzęcia, opisu jego historii, charakteru, oczekiwań dotyczących domów adopcyjnych oraz ogólnej i podstawowej informacji o stanie zdrowia, które mają charakter ogólnodostępny. Nie jest to jednak dokumentacja lekarsko-weterynaryjna, która zawarta jest w systemie ewidencji stanu i leczenia zwierząt, objętym tajemnicą zawodową. Czym innym jest bowiem informacja o stanie zdrowia, a czym innym dokumentacja lekarsko-weterynaryjna zawarta w systemie ewidencji stanu i leczenia zwierząt. Dokumentacja lekarsko-weterynaryjna to szczegółowy zbór dokumentów dotyczących stanu zdrowia i choroby oraz udzielonych świadczeń. Natomiast dane dotyczące stanu zdrowia to informacje o postawionej diagnozie, dokonanym rozpoznaniu. Informacja o stanie zdrowia zwierzęcia jest zatem elementem dokumentacji lekarsko-weterynaryjnej, potrzebnym do ujawnienia w procedurze adopcyjnej.
Mając na uwadze powyższe wywody, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, dlatego na mocy art. 184 P.p.s.a. ją oddalił.
O kosztach postępowania kasacyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł w oparciu o art. 204 pkt 1 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a.