III OSK 243/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę S.U. na uchwałę Rady Miejskiej w B., która dotyczyła rozpatrzenia skargi na działalność p.o. Dyrektora Zakładu Gospodarki Komunalnej. Sąd I instancji uznał, że uchwała ta stanowiła jedynie informację o załatwieniu skargi powszechnej i odwoływała się do art. 229 pkt 3 k.p.a., wskazując organ właściwy do załatwienia takich skarg. Podkreślono, że właściwość sądu administracyjnego nie obejmuje spraw zainicjowanych skargami na działalność organów, czyli tzw. skarg powszechnych (obywatelskich) wymienionych w art. 227 k.p.a. Skarżący kasacyjnie zarzucił m.in. naruszenie art. 3 § 2, 3 § 2 pkt 5, 3 § 2a, 3 § 3 p.p.s.a., art. 184 Konstytucji RP, art. 101 ust. 1 u.s.g. oraz art. 227 k.p.a., twierdząc, że sąd I instancji błędnie zinterpretował przepisy i nie rozpoznał sprawy co do meritum. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że znacząca część zarzutów została sformułowana wadliwie, co uniemożliwiło ich merytoryczne rozpoznanie. Wskazano, że zarzut naruszenia art. 3 § 2a p.p.s.a. był bezzasadny, gdyż przedmiotem zaskarżenia była uchwała, a nie decyzja kasatoryjna. Zarzuty dotyczące art. 227 k.p.a. nie dotyczyły braku właściwości sądu, lecz stanowiły próbę polemiki z treścią uchwały. NSA podkreślił, że uchwała w sprawie rozpatrzenia skargi powszechnej nie jest aktem prawa miejscowego i nie kształtuje praw ani obowiązków mieszkańców, a tym samym nie podlega kontroli sądu administracyjnego w trybie art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. ani art. 101 ust. 1 u.s.g. Ponadto, skarżący nie wskazał przepisu ustawy szczególnej przewidującego sądową kontrolę rezultatu rozpatrzenia skargi złożonej w trybie art. 227 k.p.a. Sąd administracyjny nie jest uprawniony do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego ani uchwał w sprawie rozpatrzenia skargi, jeśli organem właściwym jest rada gminy.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający