III OSK 2163/22

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej funkcjonariusza Służby Ochrony Państwa (SOP) wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił jego skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Decyzja ta dotyczyła zwolnienia funkcjonariusza z dotychczas zajmowanego stanowiska i mianowania na inne stanowisko służbowe. Głównym zarzutem skarżącego było naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym art. 78 ust. 1 w zw. z art. 14 pkt 2 ustawy o SOP, poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że poprzednio zajmowane stanowisko Naczelnika Wydziału Zarządu [...] i [...] jest równorzędne stanowisku Naczelnika Wydziału w [...]. Skarżący argumentował, że zakres zadań, kompetencji, rodzaj dodatku funkcyjnego i podległość służbowa są zasadniczo odmienne. Dodatkowo zarzucono naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez niewyjaśnienie w uzasadnieniu wyroku WSA, dlaczego dodatek operacyjny nie jest składnikiem uposażenia zasadniczego. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. za bezzasadny, wskazując, że uzasadnienie wyroku WSA zawierało wszystkie wymagane elementy, a kwestia dodatku operacyjnego została omówiona. Sąd podkreślił, że zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. nie służy kwestionowaniu stanowiska sądu co do wykładni prawa materialnego czy ustaleń faktycznych. Odnosząc się do zarzutu naruszenia prawa materialnego, NSA stwierdził, że przepisy art. 78 ust. 1 i art. 14 pkt 2 ustawy o SOP nie regulują kwestii równorzędności stanowisk, a tym zajmuje się art. 162 ustawy i przepisy wykonawcze, które nie były przedmiotem skutecznych zarzutów kasacyjnych. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający