III OSK 2144/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził naruszenie prawa w uchwale Zarządu Dzielnicy odmawiającej Z. L. pomocy mieszkaniowej. Sąd uznał, że organ nie przeprowadził wystarczającej analizy, czy skarżący ma realną możliwość zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie, w szczególności nie zbadał charakteru jego zamieszkiwania w lokalu znajomej, które organ błędnie zakwalifikował jako umowę użyczenia. NSA, rozpoznając skargę kasacyjną organu, podzielił stanowisko WSA. Sąd kasacyjny podkreślił, że organ nie wykazał w sposób dostateczny, iż skarżący posiada tytuł prawny do lokalu, a jedynie opierał się na jego oświadczeniu. NSA uznał, że zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia przepisów KPA (art. 7 i 77 § 1) oraz P.p.s.a. (art. 147 § 1) nie są zasadne, ponieważ organ nie zebrał i nie rozpatrzył wyczerpująco materiału dowodowego, co uniemożliwiło prawidłowe ustalenie stanu faktycznego. Sąd podkreślił również, że skarżący nie występował o najem lokalu socjalnego, a o pomoc mieszkaniową, a kwestia posiadania tytułu prawnego do lokalu jest kluczowa dla odmowy pomocy mieszkaniowej.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaNależy dokładnie ustalać stan faktyczny w sprawach o pomoc mieszkaniową, weryfikując posiadanie tytułu prawnego do lokalu i charakter stosunku prawnego łączącego strony.
Dotyczy specyfiki postępowania w sprawie pomocy mieszkaniowej w Warszawie i interpretacji przepisów ustawy o ochronie praw lokatorów.
Zagadnienia prawne (3)
Czy organ administracji publicznej prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy w zakresie posiadania przez wnioskodawcę tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego, co stanowiło podstawę do odmowy udzielenia pomocy mieszkaniowej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ nie wykazał w sposób dostateczny, że wnioskodawca posiada tytuł prawny do lokalu, a jedynie opierał się na jego oświadczeniu, co narusza przepisy KPA dotyczące dokładnego ustalenia stanu faktycznego i zebrania materiału dowodowego.
Uzasadnienie
Organ nie zebrał wystarczających dowodów na potwierdzenie posiadania przez wnioskodawcę tytułu prawnego do lokalu, opierając się jedynie na jego oświadczeniu. Brak było np. zeznań osoby użyczającej lokal. Sąd pierwszej instancji prawidłowo wskazał na naruszenie art. 7 i 77 § 1 KPA.
Czy kwalifikacja przez organ zamieszkiwania wnioskodawcy w lokalu znajomej jako umowy użyczenia, a następnie jako podstawy do odmowy pomocy mieszkaniowej, była prawidłowa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że organ nie zbadał wystarczająco charakteru tego stosunku, który mógł być bliższy precarium niż umowie użyczenia, a także nie ustalił realnej możliwości długotrwałego zamieszkiwania.
Uzasadnienie
Sąd pierwszej instancji wskazał, że stosunek prawny wynikający z użyczenia jest nietrwały, a w tym przypadku wnioskodawca ponosił część opłat, co może wskazywać na precarium, a nie umowę użyczenia. Organ nie zbadał woli użyczającej ani okresu użyczenia.
Czy sąd administracyjny pierwszej instancji, stwierdzając naruszenie przepisów KPA, przekroczył swoje kompetencje kontrolne?
Odpowiedź sądu
Nie, choć sąd pierwszej instancji dokonał własnych ustaleń co do kwalifikacji stosunku prawnego (precarium), nie stanowiło to istotnego naruszenia przepisów postępowania sądowoadministracyjnego, ponieważ głównym zarzutem było naruszenie przez organ przepisów KPA dotyczących ustalania stanu faktycznego.
Uzasadnienie
NSA uznał, że własne ustalenia WSA, choć mogły wykraczać poza ścisłą kontrolę stanu faktycznego ustalonego przez organ, nie były istotnym naruszeniem, gdyż WSA prawidłowo ocenił, że organ naruszył przepisy KPA.
Przepisy (7)
Główne
P.p.s.a. art. 147 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.o.p.l. art. 21 § ust. 3 pkt 5
Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego
K.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 77 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Pomocnicze
u.o.p.l. art. 23 § ust. 2
Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 7
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ nie ustalił wyczerpująco stanu faktycznego sprawy, w szczególności nie wykazał posiadania przez skarżącego tytułu prawnego do lokalu. • Organ nie zbadał charakteru stosunku prawnego łączącego skarżącego z osobą użyczającą lokal, który mógł być bliższy precarium niż umowie użyczenia. • Wnioskodawca nie występował o najem lokalu socjalnego, a o pomoc mieszkaniową.
Odrzucone argumenty
Sąd pierwszej instancji bezzasadnie uwzględnił skargę, gdyż organ prawidłowo ustalił stan faktyczny i zastosował prawo. • Organ prawidłowo poddał analizie możliwość zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych skarżącego. • Skarżący posiadał tytuł prawny do lokalu, co wyłączało możliwość zawarcia umowy najmu socjalnego.
Godne uwagi sformułowania
Organ nie wykazał, aby Z. L. dysponował tytułem prawnym uprawniającym go do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym. • Co najwyżej może to wskazywać na pewien stan faktyczny przebywania wnioskodawcy w danym lokalu mieszkalnym, ale nie tytuł prawny. • Ustalenia dokonywane w tym zakresie przez Sąd pierwszej instancji co do kwalifikowania korzystania z mieszkania przy ul. [...] przez Z. L. jako precarium są zbyt daleko idące, ponieważ odróżnienie precarium od użyczenia wymaga szczegółowego ustalania stanu faktycznego. • Tym niemniej tak dokonane własne ustalenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, mimo że przekraczają zakres kognicji sądu administracyjnego ograniczonej do kontroli stanu faktycznego ustalonego przez organ administrujący, to jednak nie stanowią w tej sprawie istotnego naruszenia przepisów postępowania sądowoadministracyjnego.
Skład orzekający
Kazimierz Bandarzewski
sprawozdawca
Mirosław Wincenciak
przewodniczący
Sławomir Wojciechowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Należy dokładnie ustalać stan faktyczny w sprawach o pomoc mieszkaniową, weryfikując posiadanie tytułu prawnego do lokalu i charakter stosunku prawnego łączącego strony."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania w sprawie pomocy mieszkaniowej w Warszawie i interpretacji przepisów ustawy o ochronie praw lokatorów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest dokładne ustalanie stanu faktycznego przez organy administracji i jak sądowa kontrola może to weryfikować, szczególnie w kontekście praw lokatorów i pomocy mieszkaniowej.
“Organ odmówił pomocy mieszkaniowej, bo lokator miał 'tytuł prawny'. Sąd: 'Nie udowodniliście tego!'”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.