III OZ 269/25

Naczelny Sąd Administracyjny2025-06-06
NSAAdministracyjneŚredniansa
odpadywstrzymanie wykonaniaochrona tymczasowapostępowanie sądowoadministracyjnezażalenieskarżącyorgan administracjidecyzja administracyjnaszkodaskutki odwracalne

NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające wstrzymania wykonania decyzji nakazującej usunięcie odpadów, uznając brak uprawdopodobnienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Skarżący A.W. złożył zażalenie na postanowienie WSA w Rzeszowie, które odmówiło wstrzymania wykonania decyzji nakazującej usunięcie odpadów. WSA uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił wystarczająco swojej sytuacji majątkowej ani nie wykazał, że wykonanie decyzji spowoduje nieodwracalne skutki lub znaczną szkodę, nawet biorąc pod uwagę jego pobyt w zakładzie karnym. NSA, kontrolując jedynie postanowienie WSA, oddalił zażalenie, podkreślając, że wstrzymanie wykonania wymaga konkretnych dowodów na wystąpienie kwalifikowanej szkody lub skutków, a nie ogólnikowych twierdzeń.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie A.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, które odmówiło wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu nakazującej usunięcie odpadów. Sąd pierwszej instancji uzasadnił odmowę brakiem uprawdopodobnienia przez skarżącego okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania, w szczególności nie przedstawił on wystarczających dowodów na swoją sytuację majątkową ani nie wykazał, że wykonanie decyzji spowoduje nieodwracalne skutki lub znaczną szkodę. Sąd wskazał, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie jest wystarczającą przesłanką, a pobyt w zakładzie karnym nie stanowi automatycznego uzasadnienia dla udzielenia ochrony tymczasowej. NSA, w ramach kontroli postanowienia WSA, podkreślił, że zadaniem sądu drugiej instancji nie jest ponowna ocena wniosku o wstrzymanie wykonania, lecz kontrola prawidłowości zaskarżonego postanowienia. Sąd przypomniał, że instytucja wstrzymania wykonania wymaga wykazania przez stronę skarżącą możliwości wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co musi być poparte konkretnymi twierdzeniami i dowodami. W niniejszej sprawie skarżący nie przedstawił pogłębionej argumentacji ani dokumentów potwierdzających jego sytuację finansową, a jego twierdzenia miały ogólny charakter. NSA oddalił zażalenie, stwierdzając, że skarżący nie wykazał przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej nie jest wystarczająco uzasadniony, jeśli skarżący nie przedstawi pogłębionej argumentacji i konkretnych dowodów na okoliczność wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, które wykraczają poza normalne następstwa wykonania decyzji.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że instytucja wstrzymania wykonania wymaga wykazania przez stronę skarżącą możliwości wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co musi być poparte stosownymi twierdzeniami i dokumentami. Samo powołanie się na ogólnikowe twierdzenia dotyczące sytuacji materialnej lub pobytu w zakładzie karnym nie jest wystarczające do uwzględnienia wniosku.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (4)

Główne

p.p.s.a. art. 61 § § 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 197 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

Dz.U. 2024 poz 935

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd drugiej instancji kontroluje jedynie postanowienie sądu pierwszej instancji, a nie ponownie ocenia wniosek o wstrzymanie wykonania. Brak uprawdopodobnienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków przez skarżącego. Ogólnikowe uzasadnienie wniosku i brak konkretnych dowodów na sytuację majątkową. Pobyt w zakładzie karnym nie stanowi automatycznej przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji.

Godne uwagi sformułowania

zadaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie jest ponowna ocena wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, lecz kontrola postanowienia wydanego przez Sąd I. instancji Chodzi zatem nie o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy Samo powołanie określonych twierdzeń na okoliczności związane z sytuacją materialną czy majątkową skarżącego nie jest wystarczające do uznania, że wniosek spełnia przesłanki zawarte w hipotezie art. 61 § 3 p.p.s.a. Przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można utożsamiać z oceną legalności wydanej decyzji.

Skład orzekający

Piotr Korzeniowski

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej, wymogi dowodowe w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zakres kontroli sądu drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nakazującej usunięcie odpadów, ale zasady dotyczące uzasadnienia wniosku i zakresu kontroli sądu mają szersze zastosowanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie wyjaśnia kluczowe zasady dotyczące wstrzymania wykonania decyzji administracyjnych, co jest istotne dla praktyków. Choć nie zawiera nietypowych faktów, stanowi dobre przypomnienie o wymogach formalnych i dowodowych.

Jak skutecznie wnioskować o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej? Kluczowe zasady NSA.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
III OZ 269/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-06-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-04-28
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Piotr Korzeniowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6135 Odpady
Hasła tematyczne
Odpady
Sygn. powiązane
II SA/Rz 45/25 - Wyrok WSA w Rzeszowie z 2025-08-19
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 61 § 3, art. 184 w zw. z art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 lutego 2025 r. sygn. akt II SA/Rz 45/25 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 25 października 2024 r. nr SKO.4104.10.2024 w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 5 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Rz 45/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej: "WSA w Rzeszowie"), po rozpoznaniu wniosku A.W. (dalej: "skarżący") odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu (dalej: "SKO") z 25 października 2024 r., nr SKO.4104.10.2024 w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów.
W uzasadnieniu orzeczenia WSA w Rzeszowie wskazano, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Strona lakonicznie uzasadniła swój wniosek i nie przedstawiła żadnych dokumentów, które zobrazowałyby jej sytuację majątkową. Wniosek nie zawiera konkretnych informacji, z których Sąd I instancji mógłby wywnioskować, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowodowałaby nieodwracalne skutki. Nie jest znany stan majątkowy skarżącego, w tym dochodowość (jej brak) prowadzonej działalności gospodarczej, nie sposób zatem ocenić czy rzeczywiście zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki motywującej wniosek o wstrzymanie jej wykonania.
Zdaniem Sądu I instancji również fakt przebywania przez skarżącego w zakładzie karnym nie może stanowić przesłanki uzasadniającej stronie udzielenia ochrony tymczasowej. Obowiązkiem strony było uprawdopodobnienie, że na skutek ewentualnego wykonania zastępczego, zasugerowanego przez pełnomocnika w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie - grozi jej szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty. Tego jednak skarżący nie wykazał.
Podkreślone przez Sąd I instancji na marginesie zostało że decyzja organu I instancji skierowana jest do dwóch osób – skarżącego i D.W. Mając na uwadze powyższe, koszty wykonania zaskarżonej decyzji nie obciążają jednostronnie skarżącego.
Pismami z 18 lutego 2025 r. oraz 19 lutego 2025 r. skarżący wywiódł zażalenie na postanowienie WSA w Rzeszowie z 5 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Rz 45/25. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że z uwagi na pobyt w zakładzie karnym skarżący nie jest w stanie wykonać nakazu zawartego w treści decyzji oraz nie posiada środków na usunięcie tak ogromnej ilości odpadów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Na wstępie podkreślenia wymaga, że zadaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie jest ponowna ocena wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, lecz kontrola postanowienia wydanego przez Sąd I. instancji. Przyjęcie odmiennego stanowiska mogłoby stanowić uzasadniony zarzut naruszenia konstytucyjnej zasady dwuinstancyjności postępowania sądowadministracyjnego oraz doprowadzić do niedopuszczalnej sytuacji, w której zażalenie ze środka zaskarżenia stałoby się pismem uzupełniającym kompletny z punktu widzenia wymogów formalnych wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej (por. postanowienia NSA z dnia: 23 kwietnia 2009 r., sygn. akt I OZ 375/09, 29 listopada 2011 r., sygn. akt II OZ 1240/11; 3 marca 2016 r., sygn. akt I FZ 33/16 oraz J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 212-213).
Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę skarżącą we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi zatem nie o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu.
Pojęcie "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" wymagają uzasadnienia w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy (por. m.in. postanowienia NSA: z 29 kwietnia 2021 r., I GSK 335/21, z 4 lipca 2012 r., II FZ 456/12; z 26 lutego 2015 r., II FZ 2137/14; z 14 kwietnia 2015 r., II FZ 207/15; z 22 lipca 2015 r., II FZ 497/15). Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi go poprzeć stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Samo powołanie określonych twierdzeń na okoliczności związane z sytuacją materialną czy majątkową skarżącego nie jest wystarczające do uznania, że wniosek spełnia przesłanki zawarte w hipotezie art. 61 § 3 p.p.s.a. (post. NSA: z 3.7.2014 r., sygn. akt II OZ 661/14, z 6.2.2009 r., sygn. akt II FZ 39/09, z 18.3.2010 r., sygn. akt II FSK 502/09 - CBOSA).
Przenosząc wyżej poczynione rozważania na grunt niniejszej sprawy zauważyć należało, że skarżący nie przedstawił w jaki sposób wykonanie zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji wykraczać będzie poza normalne następstwa wykonania decyzji nakazującej usunięcie odpadów. W treści wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący nie zawarł pogłębionej argumentacji odnoszącej się np. do sytuacji finansowej poprzestając na gołosłownych twierdzeniach. Skarżący nie przedstawił swojej sytuacji finansowej. Wśród załączników skargi oraz zażalenia nie znajdują się dokumenty, które przedstawiałby jego sytuację majątkową w jakkolwiek pełny sposób, a sama argumentacja przedstawiona w zażaleniu ma ogólny i powierzchowny charakter. Podobnie sam fakt pozbawienia wolności nie oznacza automatyzmu w zakresie udzielenia ochrony tymczasowej.
Odnotować należy, że przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można utożsamiać z oceną legalności wydanej decyzji. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd (zob. postanowienie NSA z 18.03.2014 r., II OZ 250/14, LEX nr 1447295). Oznacza to, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd nie może dokonać merytorycznej kontroli zaskarżonej decyzji, tzw. przedsądu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI