III OSK 2004/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa wywodzi się ze skargi kasacyjnej Ministra Zdrowia od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który stwierdził nieważność decyzji Ministra Zdrowia odmawiającej udostępnienia informacji publicznej. WSA uznał, że decyzja organu była obarczona wadą skutkującą jej nieważnością z powodu rażącego naruszenia prawa, polegającego na zastosowaniu art. 138 § 1 pkt 2 KPA w sytuacji, gdy decyzja poprzedzająca była wadliwa z powodu naruszenia art. 156 § 1 pkt 2 KPA (wydanie decyzji mimo braków formalnych wniosku). WSA uznał, że organ II instancji nie mógł zastosować art. 138 § 1 pkt 2 KPA, a powinien był uchylić decyzję i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA, uznając, że uzasadnienie wyroku WSA było wadliwe, nie wyjaśniało podstawy prawnej rozstrzygnięcia, w szczególności nie dokonało wykładni art. 127 § 3 KPA dotyczącego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, i nie zawierało wskazań co do dalszego postępowania. NSA uznał, że zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. jest uzasadniony i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 KPA) oraz wymogów formalnych uzasadnienia wyroku sądu administracyjnego (art. 141 § 4 p.p.s.a.).
Dotyczy specyfiki postępowania administracyjnego po zmianach wprowadzonych nowelizacjami KPA i p.p.s.a.
Zagadnienia prawne (2)
Czy organ II instancji, rozpatrując wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 127 § 3 KPA, może uchylić decyzję organu I instancji i orzec co do istoty sprawy, czy też powinien ją uchylić i przekazać do ponownego rozpoznania organowi I instancji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
NSA wskazał, że interpretacja art. 127 § 3 KPA jest kluczowa. W postępowaniu tym organ II instancji (którym jest ten sam organ, który wydał decyzję I instancji) może orzec co do istoty sprawy, ale nie może przekazać sprawy samemu sobie do ponownego rozpoznania w sytuacji, gdy decyzja I instancji jest wadliwa w sposób kwalifikowany.
Uzasadnienie
NSA podkreślił, że postępowanie na podstawie art. 127 § 3 KPA jest specyficzne i nie jest klasycznym postępowaniem dwuinstancyjnym. Organ II instancji (ten sam co I instancji) może orzec co do istoty sprawy, ale nie może zastosować art. 138 § 2 KPA w sposób prowadzący do przekazania sprawy samemu sobie. Wadliwość uzasadnienia WSA uniemożliwiła pełną ocenę tej kwestii.
Czy uzasadnienie wyroku WSA było wystarczające i zgodne z wymogami art. 141 § 4 p.p.s.a.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, uzasadnienie wyroku WSA było wadliwe, ponieważ nie wyjaśniało w sposób wystarczający podstawy prawnej rozstrzygnięcia, nie odniosło się do specyfiki postępowania z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 KPA) i nie zawierało wskazań co do dalszego postępowania.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że uzasadnienie WSA nie pozwoliło na odtworzenie toku rozumowania sądu i kontrolę instancyjną, co jest naruszeniem art. 141 § 4 p.p.s.a. Brak wykładni art. 127 § 3 KPA i błędne zastosowanie art. 138 KPA w kontekście art. 127 § 3 KPA stanowiło istotną wadę uzasadnienia.
Przepisy (23)
Główne
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 127 § § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Pomocnicze
u.d.i.p. art. 1 § ust. 1
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
u.d.i.p. art. 2
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
u.d.i.p. art. 3 § ust. 1 pkt 1
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
u.d.i.p. art. 10 § ust. 1
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
u.d.i.p. art. 16 § ust. 1
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
u.d.i.p. art. 16 § ust. 2
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
k.p.a. art. 63 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 63 § § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 104
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 15
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 185 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 207 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Konstytucja RP art. 61 § ust. 1 i 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
WSA wadliwie zinterpretował przepisy dotyczące wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 KPA) i zastosował art. 138 § 2 KPA w sposób nieprawidłowy. • Uzasadnienie wyroku WSA było wadliwe, nie spełniało wymogów art. 141 § 4 p.p.s.a., nie wyjaśniało podstawy prawnej i nie zawierało wskazań co do dalszego postępowania.
Godne uwagi sformułowania
organ II instancji nie może w ramach postępowania odwoławczego wydać decyzji stwierdzającej nieważność decyzji organu I instancji • W świetle art. 138 k.p.a., organ II instancji nie może w ramach postępowania odwoławczego wydać decyzji stwierdzającej nieważność decyzji organu I instancji • Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pominął w swoich własnych rozważaniach konieczność wyjaśnienia kwestii zasadniczej rozpoznawanej sprawy • nie dokonało wykładni wyrażenia ustawowego "odpowiednie stosowanie", o jakim mowa w przywołanym wyżej przepisie [art. 127 § 3 k.p.a.]
Skład orzekający
Małgorzata Pocztarek
przewodniczący
Przemysław Szustakiewicz
członek
Wojciech Jakimowicz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 KPA) oraz wymogów formalnych uzasadnienia wyroku sądu administracyjnego (art. 141 § 4 p.p.s.a.)."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania administracyjnego po zmianach wprowadzonych nowelizacjami KPA i p.p.s.a.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym, w tym interpretacji przepisów dotyczących wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz wymogów uzasadnienia wyroku. Jest to istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Kluczowa interpretacja NSA: Jak organ rozpatruje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i dlaczego uzasadnienie wyroku WSA było wadliwe?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.