III OSK 1956/22

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej M.M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odrzuciło skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 20 sierpnia 2021 r. w przedmiocie odmowy zwolnienia od obowiązku zachowania w tajemnicy informacji niejawnych. Sąd pierwszej instancji uzasadnił odrzucenie skargi tym, że rozstrzygnięcie Komendanta Głównego Policji, wydane na podstawie art. 20ba ust. 1 ustawy o Policji, nie stanowi decyzji w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, a przepisy szczególne ustawy o Policji nie przewidują kontroli sądowoadministracyjnej takich rozstrzygnięć. W konsekwencji, sprawa nie mieściła się w katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne, co skutkowało niedopuszczalnością skargi i jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Skarżący zarzucił naruszenie art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz przepisów postępowania, w tym art. 58 § 1 pkt 1 i art. 3 § 2 p.p.s.a., argumentując, że sprawa powinna podlegać kontroli sądowej. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podzielając stanowisko sądu pierwszej instancji. Sąd podkreślił, że kognicja sądów administracyjnych jest ściśle określona przez art. 3 § 2 p.p.s.a. i że decyzja Komendanta Głównego Policji w tej sprawie nie mieści się w tym katalogu. Sąd uznał również, że nie doszło do naruszenia art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, gdyż prawo do sądu podlega ograniczeniom, a odrzucenie skargi z powodu braku właściwości sądu nie stanowi naruszenia tej zasady. Zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. również został uznany za nieuzasadniony, gdyż uzasadnienie sądu pierwszej instancji umożliwiało kontrolę instancyjną. W związku z oddaleniem skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekał o kosztach postępowania, powołując się na art. 209 p.p.s.a.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający