III OSK 1903/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił skargę kasacyjną funkcjonariusza Policji zwolnionego ze służby za prowadzenie roweru w stanie nietrzeźwości, uznając utratę nieposzlakowanej opinii za wystarczającą przesłankę do zwolnienia.
Funkcjonariusz Policji został zwolniony ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji z powodu prowadzenia roweru w stanie nietrzeźwości, co spowodowało zagrożenie w ruchu drogowym. Sąd I instancji oddalił jego skargę, a Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał to orzeczenie w mocy, uznając, że takie zachowanie skutkuje utratą nieposzlakowanej opinii i narusza ważny interes służby, nawet jeśli postępowanie wykroczeniowe nie zostało zakończone prawomocnym wyrokiem skazującym.
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej funkcjonariusza Policji, B. B., od wyroku WSA w Warszawie, który oddalił jego skargę na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji o zwolnieniu ze służby. Podstawą zwolnienia było prowadzenie roweru w stanie nietrzeźwości w dniu 12 sierpnia 2022 r., co zostało uznane za naruszenie zasad etyki zawodowej i spowodowanie zagrożenia w ruchu drogowym. Organy Policji uznały, że takie zachowanie skutkuje utratą nieposzlakowanej opinii, która jest warunkiem koniecznym do pełnienia służby, i że ważny interes służby przemawia za zwolnieniem. Skarżący podnosił zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym pominięcia wniosków dowodowych dotyczących jego dotychczasowej służby i sytuacji osobistej, a także naruszenia prawa materialnego poprzez zastosowanie art. 41 ust. 2 ustawy o Policji. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny i zastosowały prawo materialne. Sąd podkreślił, że prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości przez funkcjonariusza Policji jest czynem nagannym, podważającym zaufanie społeczne i autorytet formacji, a utrata nieposzlakowanej opinii jest wystarczającą przesłanką do zwolnienia, niezależnie od wyniku postępowania karnego czy wykroczeniowego. Sąd uznał, że interes społeczny i dobro służby mają pierwszeństwo przed partykularnym interesem jednostki, a decyzja o zwolnieniu nie miała charakteru dowolnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, takie zachowanie stanowi podstawę do zwolnienia, ponieważ narusza zasady etyki zawodowej, podważa zaufanie społeczne i autorytet formacji, a utrata nieposzlakowanej opinii jest wystarczającą przesłanką do zwolnienia ze służby.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zachowanie funkcjonariusza polegające na prowadzeniu roweru w stanie nietrzeźwości jest naganne i sprzeczne z podstawowymi wartościami, na straży których stoi Policja. Utrata nieposzlakowanej opinii jest wystarczającą przesłanką do zwolnienia, a ważny interes służby ma pierwszeństwo przed interesem indywidualnym funkcjonariusza.
Przepisy (584)
Główne
u.o.P. art. 41 § 2 pkt 5
Ustawa o Policji
Podstawa do zwolnienia funkcjonariusza ze służby, gdy wymaga tego ważny interes służby. Zwrot 'ważny interes służby' interpretowany jako konieczność ochrony dobra i autorytetu formacji, gdy dalsze pozostawanie policjanta w służbie koliduje z tym interesem.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do oddalenia skargi kasacyjnej, gdy nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Pomocnicze
u.o.P. art. 25 § 1
Ustawa o Policji
Warunek posiadania nieposzlakowanej opinii przez funkcjonariusza Policji.
p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 c
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia zaskarżonego orzeczenia w przypadku naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada prawdy obiektywnej i podejmowania działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
k.p.a. art. 77 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek zebrania i rozpatrzenia całokształtu materiału dowodowego.
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
K.w. art. 87 § 1a
Kodeks wykroczeń
Przepis dotyczący prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie po użyciu alkoholu lub podobnie działającego środka.
K.w. art. 86 § 2
Kodeks wykroczeń
Przepis dotyczący spowodowania zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
u.o.P. art. 1 § 1
Ustawa o Policji
Określa zadania Policji, w tym ochronę bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymywanie bezpieczeństwa i porządku publicznego.
u.o.P. art. 43 § 3
Ustawa o Policji
Nie uzależnia zwolnienia funkcjonariusza od wydania opinii przez organ związkowy.
u.o.P. art. 43 § 6
Ustawa o Policji
Zwalnia z obowiązku zasięgnięcia opinii organizacji związkowej w przypadku niewskazania jej przez funkcjonariusza.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Reguluje możliwość przeprowadzenia przez sąd dowodu uzupełniającego z dokumentu.
p.p.s.a. art. 193
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy możliwości przeprowadzenia przez sąd dowodu uzupełniającego.
p.p.s.a. art. 174
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa podstawy kasacyjne.
p.p.s.a. art. 204 § 1 pkt 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego.
p.p.s.a. art. 205 § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa zasady zwrotu kosztów postępowania.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do oddalenia skargi przez WSA.
k.p.a. art. 108 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.
k.p.a. art. 138 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy utrzymania w mocy decyzji organu I instancji.
k.p.a. art. 10 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada czynnego udziału strony w postępowaniu.
k.p.a. art. 8
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada przekazywania stronom akt sprawy wglądu.
k.p.a. art. 9
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada informowania stron o przebiegu postępowania.
k.p.a. art. 140
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek umożliwienia stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów.
p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia zaskarżonego wyroku w przypadku naruszenia prawa materialnego.
p.p.s.a. art. 183 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres rozpoznania sprawy przez NSA.
p.p.s.a. art. 183 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Okoliczności skutkujące nieważnością postępowania, brane pod uwagę z urzędu przez NSA.
p.p.s.a. art. 189
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przesłanki, które NSA rozważa z urzędu.
p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia zaskarżonego wyroku w przypadku naruszenia przepisów postępowania.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Możliwość przeprowadzenia przez sąd dowodu uzupełniającego z dokumentu.
p.p.s.a. art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Możliwość przeprowadzenia przez sąd dowodu uzupełniającego.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie może służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd.
p.p.s.a.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skład orzekający
Artur Kuś
sprawozdawca
Maciej Kobak
członek
Sławomir Wojciechowski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Dane finansowe
WPS: 240 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII OSK 1903/24 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2025-04-16 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-07-05 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Artur Kuś /sprawozdawca/ Maciej Kobak Sławomir Wojciechowski /przewodniczący/ Symbol z opisem 6192 Funkcjonariusze Policji Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane II SA/Wa 599/23 - Wyrok WSA w Warszawie z 2024-03-04 Skarżony organ Komendant Policji Treść wyniku Oddalono skargę kasacyjną Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 184 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Dnia 16 kwietnia 2025 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Sławomir Wojciechowski Sędziowie: sędzia NSA Artur Kuś (spr.) sędzia del. WSA Maciej Kobak Protokolant: starszy asystent sędziego Dawid Piaskowski po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2025 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 marca 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 599/23 w sprawie ze skargi B. B. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z 9 stycznia 2023 r., nr 114 w przedmiocie zwolnienia ze służby 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od B. B. na rzecz Komendanta Głównego Policji 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 4 marca 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 599/23, oddalił skargę B. B. (dalej: "skarżący") na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji (dalej: "KGP") z 9 stycznia 2023 r., nr 114 w przedmiocie zwolnienia ze służby. W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji przyjął następujące okoliczności faktyczne i prawne. Wnioskiem z 13 sierpnia 2022 r. I Zastępca Komendanta Powiatowego Policji w L. wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] (Komendant) o zwolnienie B. B. (wówczas referenta Ogniwa Ruchu Drogowego Wydziału Prewencji i Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji w L.) ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2021 r. poz. 1882, ze zm.; dalej: "ustawa o Policji"). Jak podał, skarżący - 12 sierpnia 2022 r. w miejscowości W. nie przestrzegał zasad etyki zawodowej policjanta w ten sposób, że prowadził rower na drodze publicznej znajdując się w stanie nietrzeźwości, mając odpowiednio stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu: I badanie - 1,37 mg/l, II badanie - 1,46 mg/l, III badanie - 1,33 mg/l oraz spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym dla innych uczestników ruchu drogowego, przez co nie dbał o społeczny wizerunek Policji jako formacji, dla której służy. Wskazał również, że postanowieniem nr 12/2022 Komendanta Powiatowego Policji w L. z 13 sierpnia 2022 r. wszczęto przeciwko skarżącemu postępowanie dyscyplinarne w związku z uzasadnionym przypuszczeniem popełnienia przez niego przewinienia dyscyplinarnego z art. 132 ust. 1 ustawy o Policji w zw. z § 1 i 23 Załącznika do Zarządzenia nr 805 Komendanta Głównego Policji z dnia 31 grudnia 2003 r. w sprawie "Zasad etyki zawodowej policjanta" (Dz. Urz. KGP z 2004 r. Nr 1, poz. 3). Komendant Powiatowy Policji w L. rozkazem personalnym nr 161 z 13 sierpnia 2022 r. zawiesił skarżącego w czynnościach służbowych z kolejnym dniem kalendarzowym po dniu doręczenia tej decyzji na okres 6 miesięcy. Komendant pismem z 17 sierpnia 2022 r. zawiadomił skarżącego o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie zwolnienia ze służby w Policji (na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji) oraz pouczył o uprawnieniach związanych z przedmiotowym postępowaniem. Jednocześnie wezwał do wskazania reprezentującej go zakładowej organizacji związkowej, w terminie 3 dni od dnia doręczenia tego pisma, jak również pouczył o skutkach braku takiego wskazania. Komendant Komisariatu Policji w S. pismem z 30 sierpnia 2022 r. przesłał kserokopie materiałów czynności wyjaśniających l.dz. 1075/22, RSOW- 134/22, prowadzonych wobec funkcjonariusza o czyny z art. 87 § 1a ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2119; dalej: "K.w.") i art. 86 § 2 K.w., tj. m.in. notatki urzędowe, protokoły badania stanu trzeźwości skarżącego z 12 sierpnia 2022 r., świadectwa wzorcowania oraz protokół przesłuchania świadka. Pełnomocnik skarżącego pismem z 26 września 2022 r. przesłał: Opinię o współpracy Szkoły Podstawowej w C. z aspirantem B. B. Dzielnicowym Zespołu Dzielnicowych w S. z 12 września 2022 r., Opinię Koła Łowieckiego "[...]" w S. dotyczącą B. B. funkcjonariusza Policji w L. zamieszkałego D., S. z września 2022 r., Opinię Nadleśnictwa O. dotyczącą B. B. funkcjonariusza Policji w L. zamieszkałego D., S. z 14 września 2022 r. oraz Opinię Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. dotyczącą aspiranta B. B. z 14 września 2022 r. Jednocześnie wniósł o dopuszczenie dowodów z wymienionych dokumentów na okoliczność dotychczasowego przebiegu służby skarżącego, jego postawy, w tym moralnej, właściwości i warunków osobistych. Pismem z 13 października 2022 r. pełnomocnik wniósł o dopuszczenie dowodów z zeznań świadków J. B., T. M. oraz D. F. na okoliczność postawy funkcjonariusza, jego dotychczasowej pracy oraz problemów osobistych jakie przeżywał przed zdarzeniem z 12 sierpnia 2022 r. Rozkazem personalnym nr 1529 z 18 października 2022 r. Komendant, działając na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, zwolnił skarżącego ze służby w Policji z dniem 30 listopada 2022 r. Decyzji tej, zgodnie z art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm., dalej: "k.p.a.") nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Pełnomocnik skarżącego w piśmie z 21 października 2022 r. wniósł ponownie o dopuszczenie dowodów, jak w piśmie z 13 października 2022 r. W piśmie z 22 grudnia 2022 r. żona skarżącego opisała swoją sytuację rodzinną, a także zwróciła się do KGP z prośbą o przywrócenie jej męża do służby. Jak wynika z akt sprawy, prowadzone w Komisariacie Policji w S. czynności wyjaśniające o wykroczenia z art. 87 §1a K.w. oraz art 86 § 2 K.w. zostały zakończone 29 grudnia 2022 r. skierowaniem wniosku o ukaranie do Sądu Rejonowego w [...]. Po rozpoznaniu odwołania KGP rozkazem personalnym z 9 stycznia 2023 r. nr 114, działając na podstawie art 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie wydane w I instancji. W uzasadnieniu rozkazu KGP stwierdził, że okoliczności towarzyszące zdarzeniu z 12 sierpnia 2022 r. jednoznacznie wskazują, że skarżący dopuścił się zachowania o znamionach wskazanego powyżej wykroczenia. Organ II instancji wskazał, że prowadzenie jakiegokolwiek pojazdu po drodze publicznej pod wpływem alkoholu, w opinii społecznej postrzegane jest jako czyn o wysokim stopniu społecznej szkodliwości, poddany szczególnej krytyce i napiętnowaniu, popełniony z niskich pobudek. Jest czynem szczególnie nagannym, wskazującym na duży stopień lekceważenia przez osobę, która taki czyn popełnia, norm bezpieczeństwa, a jego sprawca stwarza zagrożenie nie tylko dla siebie, ale przede wszystkim naraża na niebezpieczeństwo innych uczestników ruchu drogowego. Popełnienie takiego czynu przez funkcjonariusza sprawia, że utracił on przymioty konieczne do pozostawania w szeregach formacji służącej społeczeństwu, powołanej do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz do utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego, do której podstawowych zadań należą między innymi ochrona życia i zdrowia ludzi oraz mienia przed bezprawnymi zamachami naruszającymi te dobra. KGP stwierdził w związku z tym, że skarżący swoim zachowaniem dał wyraz ignorancji prawa, przez co utracił zaufanie społeczne, a tym samym nie może nadal być funkcjonariuszem Policji, który ma egzekwować przestrzeganie prawa przez obywateli. Zdaniem organu odwoławczego, w realiach niniejszej sprawy nie ulega wątpliwości, że interes społeczny musi mieć pierwszeństwo przed partykularnym interesem jednostki. W przeciwnym wypadku trudno byłoby założyć, że możliwe jest sprawne i prawidłowe funkcjonowanie tej formacji. Stąd też nie budzi wątpliwości, że działanie w granicach uznania administracyjnego, nie naruszyło treści normy zawartej w art. 7 k.p.a. Mając zatem na względzie dobro funkcjonariusza, nie można tych wartości, w tym konkretnym przypadku, zrównoważyć z dobrem tej organizacji, a tym samym z interesem społecznym. W ocenie KGP Komendant dokonał wnikliwej analizy materiału dowodowego istotnego z punktu widzenia art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, a na podstawie zebranej dokumentacji bezsprzecznie można ustalić stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy. Podstawą do zwolnienia skarżącego ze służby w Policji było ustalenie braku przymiotu nieposzlakowanej opinii. Fakt ten potwierdzały okoliczności towarzyszące zdarzeniu z 12 sierpnia 2022 r. W tym kontekście należało rozważyć zasadność podjętej przez Komendanta decyzji merytorycznej. Nie była natomiast przedmiotem badania, postawa skarżącego, jaką przejawiał w służbie, jej przebieg, jego osiągnięcia zawodowe czy odbiór jego osoby przez przedstawicieli tej formacji lub społeczeństwa. Komendant nie kwestionował bowiem, że skarżący pełniąc służbę w Policji cieszył się nieposzlakowaną opinią. Był to bowiem warunek sine qua non, umożliwiający mu nieprzerwane kontynuowanie stosunku służbowego. Stąd też weryfikacja tych okoliczności byłaby bezprzedmiotowa dla tego postępowania. W konsekwencji nie może również przemawiać za pozostawieniem skarżącego w służbie pozytywna ocena wyrażona w opiniach załączonych do pisma pełnomocnika z 26 września 2022 r., czy też sytuacja rodzinna funkcjonariusza przedstawiona w piśmie jego żony z 22 grudnia 2022 r. Ponadto organ wskazał, że organ administracyjny nie dąży do ustalenia, czy w istocie wykroczenie miało miejsce, nie dokonuje oceny prawnokamej dowodów, stanowiących podstawę do skierowania wniosku o ukaranie do sądu, winy lub odpowiedzialności za popełnione wykroczenie. Czynności te zastrzeżone są wyłącznie dla podmiotu, któremu przysługują uprawnienia oskarżyciela publicznego w sprawach o wykroczenia. Postępowanie w sprawie o wykroczenie i postępowanie dyscyplinarne są odrębnymi i niekonkurencyjnymi postępowaniami w stosunku do postępowania administracyjnego w sprawie zwolnienia ze służby w Policji. Wybór pomiędzy poszczególnymi instrumentami prawnymi zależny jest od różnych czynników, bo różne okoliczności warunkują byt tych postępowań. Wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie zwolnienia ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, zależne jest natomiast od uznania przełożonego właściwego w sprawach osobowych. W ocenie organu II instancji, w niniejszej sprawie wszystkie fakty mające istotne znaczenie zostały przez organ I instancji prawidłowo ustalone i rozważone w sposób niezbędny dla rozstrzygnięcia sprawy. Komendant dokonał wnikliwej analizy materiału dowodowego istotnego z punktu widzenia art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, a na podstawie zebranej dokumentacji bezsprzecznie można ustalić stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy. KGP podkreślił również, że stosownie do art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. podstawą niewadliwej decyzji administracyjnej w każdej sprawie może być tylko obiektywna ocena całokształtu materiału dowodowego. Jednocześnie wskazał, że w prowadzonym postępowaniu odwoławczym, w związku z tym, że decyzja dotycząca zwolnienia funkcjonariusza ze względu na ważny interes służby znajduje pełne oparcie w okolicznościach wynikających ze zgromadzonego materiału dowodowego, nie było potrzeby jego uzupełnienia. Dopuszczenie w postępowaniu wnioskowanych dowodów byłoby niezasadne, gdyż podnoszone okoliczności nie mają istotnego znaczenia w sprawie. W przedmiotowym postępowaniu nie zaistniały tego rodzaju okoliczności, które skutkowałyby koniecznością jego umorzenia ze względu na bezprzedmiotowość. Zaprezentowana w uzasadnieniu rozkazu personalnego Komendanta argumentacja skonkretyzowała bowiem w pełni klauzulę generalną "ważnego interesu służby" i odniesiono ją do okoliczności zaistniałych w tej konkretnej sprawie. Zatem wniosek pełnomocnika skarżącego o umorzenie postępowania jest, w ocenie organu, całkowicie bezzasadny. Odnosząc się do nadania wydanemu rozkazowi Komendanta rygoru natychmiastowej wykonalności, KGP wskazał, że wzięto pod uwagę ważny interes społeczny przejawiający się szczególnym statusem i zadaniami Policji, będącej formacją służącą społeczeństwu i przeznaczoną do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 80 k.p.a. poprzez nienależyte wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego w zakresie przypisania skarżącemu popełnienia wykroczenia i uznania jego popełnienia za niewątpliwe, podczas gdy wymieniony nie został uznany choćby nieprawomocnie winnym popełnionego wykroczenia a dowody wnioskowane na tę okoliczność zostały pominięte przez organ odwoławczy, b) art. 78 § 1 k.p.a. w zw. z art. 10 k.p.a. poprzez pominięcie wniosków dowodowych zgłoszonych w piśmie z 21 października 2022 r. oraz w złożonym odwołaniu, w sytuacji gdy dowodowy te wskazywały na okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, w szczególności na nieposzlakowaną opinię skarżącego i okoliczności dotyczące zdarzenia z 12 sierpnia 2022 r., które legło u podstaw przedmiotowego postępowania, które to organ uznaje za niewątpliwe, pomimo iż skarżący nie został uznany choćby nieprawomocnie winnym popełnionego wykroczenia, c) art. 8 k.p.a. w zw. z art. 9 k.p.a. w zw. z art. 10 k.p.a. poprzez wydanie rozkazu personalnego przez organ I instancji 18 października 2022 r., podczas gdy skarżący został poinformowany w piśmie z 15 września 2022 r., że przewidywany termin wydania decyzji to 28 października, co uniemożliwiło skuteczne złożenie dalszych wniosków dowodowych w sprawie a następnie pominięcie złożonych wniosków dowodowych przez KGP i tym samym pozbawienie skarżącego prawa do dwuinstancyjnego postępowania, w szczególności w zakresie złożonych w piśmie z 12 sierpnia 2022 r. wniosków dowodowych, d) art. 140 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. poprzez niezawiadomienie skarżącego o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, co uniemożliwiło mu czynny udział w sprawie w postępowaniu odwoławczym, e) art. 108 § 1 k.p.a. poprzez nadanie rozkazowi rygoru natychmiastowej wykonalności pomimo tego, iż nie zostały ziszczone przesłanki wskazane w omawianym przepisie, tj. nadaniu rygorowi natychmiastowej wykonalności sprzeciwiał się wyjątkowo ważny interes strony. Ponadto zarzucił naruszenie art. 41 ust. 2 ustawy o Policji poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy nie ziściły się przesłanki w nim wskazane. Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o uchylenie rozkazu personalnego KGP oraz poprzedzającego go rozkazu personalnego Komendanta. W uzasadnieniu skargi rozwinięto argumentację zawartą na rzecz postawionych w niej zarzutów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczas zajęte stanowisko. Powołanym na wstępie wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na postawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Uzasadniając swoje stanowisko Sąd I instancji wskazał, że istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do ustalenia, czy w okolicznościach faktycznych sprawy istniał ważny interes służby uzasadniający zwolnienie skarżącego ze służby w Policji. Na tę okoliczność powołały się organy Policji obu instancji, wskazując na art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, będący materialnoprawną podstawą wydanych w sprawie rozkazów personalnych. W ocenie Sądu I instancji, przesłanka zwolnienia skarżącego ze służby w Policji z uwagi na ważny interes służby została wystarczająco wykazana. Sąd I instancji przyznał rację organowi, który stwierdził, że prowadzenie jakiegokolwiek pojazdu po drodze publicznej pod wpływem alkoholu, w opinii społecznej postrzegane jest jako czyn o wysokim stopniu społecznej szkodliwości, poddany szczególnej krytyce i napiętnowaniu, popełniony z niskich pobudek. Jest czynem szczególnie nagannym, wskazującym na duży stopień lekceważenia przez osobę, która taki czyn popełnia, norm bezpieczeństwa, a jego sprawca stwarza zagrożenie nie tylko dla siebie, ale przede wszystkim naraża na niebezpieczeństwo innych uczestników ruchu drogowego. Popełnienie takiego czynu sprawia, że skarżący utracił przymioty konieczne do pozostawania w szeregach formacji służącej społeczeństwu, powołanej do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz do utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego, do której podstawowych zadań należą między innymi ochrona życia i zdrowia ludzi oraz mienia przed bezprawnymi zamachami naruszającymi te dobra, ochrona bezpieczeństwa i porządku publicznego, w tym zapewnienie spokoju w miejscach publicznych oraz w środkach publicznego transportu i komunikacji publicznej, w ruchu drogowym i na wodach przeznaczonych do powszechnego korzystania, inicjowanie i organizowanie działań mających na celu zapobieganie popełnianiu przestępstw i wykroczeń oraz zjawiskom kryminogennym, wykrywanie przestępstw i wykroczeń oraz ściganie ich sprawców. Sąd stwierdził, że skarżący, który dopuścił się czynów o znamionach wykroczeń z art. 87 § 1a K.w. oraz art. 86 § 2 K.w., skutkujących złożeniem przez organ Policji wniosku do sądu o jego ukaranie, utracił przymioty konieczne do pozostawania w szeregach formacji służącej społeczeństwu. Sąd I instancji zaznaczył, że służba w Policji jest szczególnym rodzajem służby publicznej. Pełniący ją funkcjonariusze podlegają określonym wymogom, a skoro skarżący przestał spełniać te wymogi - tracąc nieposzlakowaną opinię - to organ miał podstawy do przyjęcia, że ważny interes służby przemawia za podjęciem decyzji o zwolnieniu go ze służby w Policji. W ocenie Sądu, skarżący swoim zachowaniem - kierując rowerem po drodze publicznej znajdując się w stanie nietrzeźwości - dał wyraz ignorancji prawa, przez co utracił zaufanie społeczne, a tym samym, nie może nadal być funkcjonariuszem tej formacji, egzekwującym przestrzeganie prawa przez obywateli, skoro sam prawo naruszył. W ocenie Sądu I instancji skarżący swoim postępowaniem zaprzeczył zasadom wynikającym z norm wyrażonych w § 2, 7 i 23 Zasad Etyki, stworzył bowiem zagrożenie w ruchu drogowym, gdyż pozostając w stanie nietrzeźwości kierował rowerem po drodze publicznej, naruszając bezpieczeństwo również innych uczestników ruchu, czym naraził na szwank dobre imię formacji, do której przynależy. Sąd podkreślił, że służbę w Policji mogą pełnić wyłącznie obywatele polscy o nieposzlakowanej opinii (art. 25 ust. 1 ustawy o Policji). W ocenie Sądu trudno w tych warunkach uznać, że skarżący może nadal posiadać ten atrybut. Jakiekolwiek wątpliwości co do posiadania takiego przymiotu dyskwalifikują policjanta jako osobę zdolną do prawidłowego wykonywania obowiązków służbowych. Sąd I instancji stwierdził, że to utrata zdolności dalszego pełnienia służby przez skarżącego, przy ocenie jego zachowań sprzeniewierzających się ideom zapewnienia obywatelom bezpieczeństwa i ochrony porządku publicznego w zestawieniu z jego dotychczasową służbą, sytuacją osobistą, dawały organowi wybór, co do sposobu rozstrzygnięcia sprawy. Organ zaś w podanych motywach podjętego rozstrzygnięcia wskazał, dlaczego dał prymat interesowi społecznemu, tożsamemu z interesem służby. Sąd I instancji stwierdził również, że organ administracji publicznej jest obowiązany do prowadzenia postępowania dowodowego w zakresie wyznaczonym granicami podmiotowo- przedmiotowymi sprawy. I tylko w takim zakresie wiążą go zasady określone w art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 80 k.p.a. i art. 81 k.p.a. Przedmiotem postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie było ustalenie, czy ważny interes służby wymaga zwolnienia z niej skarżącego. Sąd I instancji zwrócił uwagę, że ze zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału wynika, że zarówno skarżącemu, jak i jemu pełnomocnikowi umożliwiono w toku prowadzonego postępowania zapoznanie się z aktami. Wskazują na to składane pisma oraz wnioski dowodowe, jak i samo odwołanie, przy czym, jak stwierdził KGP, nie zawarto w nim argumentów przemawiających za koniecznością uchylenia rozkazu personalnego Komendanta. Podkreślił, że skarżący był informowany o podejmowanych w toku prowadzonego postępowania czynnościach oraz uprawnieniach wynikających z art. 10 § 1 k.p.a. W ocenie Sądu I instancji, w niniejszej sprawie organy zebrały cały materiał niezbędny do podjęcia decyzji merytorycznej, a następnie w granicach swobodnej oceny dowodów dokonały jego kompleksowej oceny. Sąd zwrócił przy tym uwagę, że zbieranie przez organ materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym nie może mieć charakteru dowolnego. Organ musi dokonać selekcji informacji i wybrać wyłącznie te, które są niezbędne dla tego konkretnego postępowania. Brak koncentracji materiału dowodowego skutkowałby tym, iż kolejny materiał albo nie byłby przydatny dla przedmiotu tego postępowania, albo potwierdzałby okoliczności już znane organowi. To z kolei stałoby w sprzeczności z zasadą szybkości i prostoty wyrażonej w art. 12 § 1 k.p.a. Sąd podkreślił, że podstawą do zwolnienia skarżącego ze służby w Policji było ustalenie braku przymiotu nieposzlakowanej opinii. Fakt ten potwierdzało sporządzenie przez właściwą dla pełnionej przez skarżącego służby komórkę Policji wniosku o ukaranie skarżącego w związku z popełnionym przez niego czynem o znamionach wykroczenia. W tym kontekście należało rozważyć zasadność podjętej przez organ decyzji merytorycznej. Nie była natomiast przedmiotem badania postawa skarżącego, jaką przejawiał w przeszłości w służbie, jej przebieg, jego osiągnięcia zawodowe czy odbiór jego osoby przez przedstawicieli tej formacji lub społeczeństwa. Weryfikacja tych okoliczności byłaby bezprzedmiotowa dla tego postępowania. Zdaniem Sądu I instancji, skoro wszystkie okoliczności pozwalające na ustalenie, czy zostało naruszone tzw. dobro służby zostały wyjaśnione, nie zachodziła konieczność podejmowania innych czynności dowodowych. Podnoszone przez skarżącego uchybienia proceduralne nie mogły zatem odnieść zamierzonego skutku i jako takie były irrelewantne z punktu widzenia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd wyjaśnił ponadto, że art. 43 ust. 3 ustawy o Policji nie uzależnia zwolnienia funkcjonariusza w tym trybie od wydania opinii przez organ związkowy. Przy czym wobec niewskazania organizacji związkowej, zwolnienie ze służby mogło nastąpić bez zasięgnięcia opinii zakładowej organizacji związkowej (art. 43 ust. 6 ustawy o Policji). Skarżący wywiódł od powyższego wyroku skargę kasacyjną. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 41 ust. 2 ustawy o Policji poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy nie ziściły się przesłanki wskazane w przedmiotowym przepisie a dodatkowo ani Sąd ani organy nie wzięły pod uwagę dotychczasowej służby i sytuacji osobistej skarżącego. Wskazał także na naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.: a) art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a. w zw. z art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. poprzez nieuchylenie zaskarżonych rozkazów w sytuacji nienależytego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i niewyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w zakresie: - przypisania B. B. popełnienia wykroczenia i uznania jego popełnienia za niewątpliwe podczas gdy wymieniony nie został uznany choćby nieprawomocnie winnym popełnionego wykroczenia a dowody wnioskowane na tę okoliczność, jak również dowody wnioskowane na okoliczność jego dotychczasowej służby, sytuacji osobistej zostały pominięte przez organ odwoławczy jak również organ I instancji sam zaś Sąd uznał je za bez znaczenia dla postępowania by stwierdzić na s. 14 uzasadnienia wyroku że "utrata zdolności dalszego pełnienia służby przez skarżącego, przy ocenie jego zachowań sprzeniewierzających się ideom zapewnienia obywatelom bezpieczeństwa i ochrony porządku publicznego w zestawieniu z jego dotychczasową służbą, sytuacją osobistą, dawały organowi wybór co do sposobu rozstrzygnięcia sprawy", co w konsekwencji prowadzi do ustalenia, że organ naruszył reguły postępowania administracyjnego, w szczególności postępowania dowodowego; b) art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a. w zw. z art. 78 § 1 k.p.a. w zw. z art. 10 k.p.a. poprzez nieuchylenie zaskarżonych rozkazów w sytuacji pominięcia wniosków dowodowych strony zgłoszonych w piśmie z 21 października 2022 r. oraz w odwołaniu złożonym przez stronę, w sytuacji gdy dowody te wskazywały na okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, w szczególności na nieposzlakowaną opinię asp. B. B. i okoliczności dotyczące zdarzenia z 12 sierpnia 2022 r., które legło u podstaw przedmiotowego postępowania, które to organ uznaje za niewątpliwe, pomimo iż B. B. nie został uznany choćby nieprawomocnie winnym popełnionego wykroczenia a jak stwierdza sam WSA na s. 14 uzasadnienia wyroku to "utrata zdolności dalszego pełnienia służby przez skarżącego, przy ocenie jego zachowań sprzeniewierzających się ideom zapewnienia obywatelom bezpieczeństwa i ochrony porządku publicznego w zestawieniu z jego dotychczasową służbą, sytuacją osobistą, dawały organowi wybór co do sposobu rozstrzygnięcia sprawy" co w konsekwencji prowadzi do ustalenia, że organ naruszył reguły postępowania administracyjnego, w szczególności postępowania dowodowego bowiem art. 78 § 1 k.p.a. stanowi, że żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy; c) art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a. w zw. z art. 8 k.p.a. w zw. z art. 9 k.p.a. w zw. z art. 10 k.p.a. poprzez nieuchylenie zaskarżonych rozkazów, w sytuacji gdy wydanie rozkazu personalnego przez organ I instancji miało miejsce 18 października 2022 r., podczas gdy strona została poinformowana w piśmie z 15 września 2022 r. że przewidywany termin wydania decyzji to 28 października, co uniemożliwiło stronie skuteczne złożenie dalszych wniosków dowodowych w sprawie a następnie pominięcie wniosków dowodowych złożonych przez stronę przez organ II instancji i tym samym pozbawienie strony prawa do dwuinstancyjnego postępowania, w szczególności w zakresie złożonych w piśmie z 12 sierpnia 2022 r. wniosków dowodowych. d) art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a. w zw. z art. 140 w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. poprzez nieuchylenie zaskarżonych rozkazów w sytuacji niezawiadomienia skarżącego o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, co uniemożliwiło mu czynny udział w sprawie w postępowaniu odwoławczym; e) art. 145 § 1 pkt 1 a p.p.s.a. w zw. z art. 108 § 1 k.p.a. poprzez nadanie rozkazowi rygoru natychmiastowej wykonalności pomimo tego, iż nie zostały ziszczone przesłanki wskazane w omawianym przepisie tj. nadaniu rygorowi natychmiastowej wykonalności sprzeciwiał się wyjątkowo ważny interes strony; Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie w tym zakresie sprawy WSA w Warszawie do ponownego rozpoznania ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi w oparciu o art. 188 p.p.s.a. i uchylenie rozkazu personalnego nr 114 z 9 stycznia 2023 r. oraz poprzedzającego go rozkazu personalnego nr 1529 Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z 18 października 2022 r. w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji z dniem 30 listopada 2022 r. Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów procesu, w tym też kosztów postępowania kasacyjnego wg norm prawem przepisanych. Skarżący kasacyjnie wniósł o rozpoznanie sprawy na rozprawie. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie w całości, składając jednocześnie wniosek o zwrot kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. 1. Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. i nie zachodzi żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku. W tych okolicznościach w sprawie badaniu podlegały wyłącznie zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej na uzasadnienie przytoczonych podstaw kasacyjnych. Zgodnie z art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy odnotować, że złożony w niniejszej sprawie środek odwoławczy został oparty na obu podstawach określonych w art. 174 pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a. W sytuacji, kiedy skarga kasacyjna zarzuca naruszenie prawa materialnego oraz naruszenie przepisów postępowania, co do zasady w pierwszej kolejności rozpoznaniu podlegają zarzuty naruszenia przepisów postępowania (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 27 czerwca 2012 r.; sygn. akt II GSK 819/11; z 26 marca 2010 r.; sygn. akt II FSK 1842/08 oraz z 4 czerwca 2014 r.; sygn. akt II GSK 402/13). Podkreślić przy tym trzeba, że dla uznania za usprawiedliwioną podstawę kasacyjną z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. nie wystarcza samo wskazanie naruszenia przepisów postępowania, ale nadto wymagane jest, aby skarżący wykazał, że następstwa stwierdzonych wadliwości postępowania były tego rodzaju lub skali, iż kształtowały one lub współkształtowały treść kwestionowanego w sprawie orzeczenia (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 5 maja 2004 r.; sygn. akt FSK 6/04 oraz z 26 lutego 2014 r.; sygn. akt II GSK 1868/12). Niezbędne jest tym samym wykazanie nie tylko, że określone naruszenia procesowe w ogóle miały miejsce, ale iż były one na tyle istotne, że gdyby do nich nie doszło, to rozstrzygnięcie sprawy prawdopodobnie byłoby inne. Tak więc tylko nieustalenie, czy nierozważnie faktów istotnych dla sprawy stanowi naruszenie przepisów postępowania, które może uzasadniać zastosowanie instytucji przewidzianej w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. 2. W przedmiotowej sprawie organy Policji ustaliły i przeanalizowały okoliczności, które rzeczywiście miały w niej istotne znaczenie i podjęły swoje rozstrzygnięcia w oparciu o fakty znajdujące dostateczne potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Zarówno zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu pierwszej instancji szczegółowo podają okoliczności, jakie w ich ocenie świadczą o utracie przez skarżącego przymiotu "nieposzlakowanej opinii" w kontekście "ważnego interesu służby" (art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji). Podkreślić należy, że właściwy przełożony w "sprawie zwolnieniowej" nie jest uprawniony do badania czy przedstawienie policjantowi zarzutów karnych było zasadne oraz czy funkcjonariusz rzeczywiście dopuścił się przypisywanego mu czynu zabronionego. Przełożeni – w ramach przysługujących im środków prawnych – są natomiast zobowiązani do reagowania na każdą wiadomość o złamaniu lub podejrzeniu złamania prawa przez ich podwładnych, niezależnie od tego, czy naganne działania policjantów wyczerpują znamiona przestępstwa czy wykroczenia oraz czy przeciwko tym funkcjonariuszom zostało wszczęte i zakończone postępowanie karne. Brak takiej reakcji przełożonych mógłby demoralizująco wpływać na innych funkcjonariuszy. Wszyscy policjanci muszą mieć świadomość, że nie stoją ponad prawem. Skarżący jako policjant był zobowiązany do zapobiegania, wykrywania i ścigania przestępstw oraz reagowania na wszelkie przejawy łamania porządku prawnego. Tymczasem sam został podejrzany o popełnienie przestępstwa/wykroczenia. Musiał zatem liczyć się z możliwością zastosowania wobec niego sankcji służbowych, w tym z możliwością rozwiązania z nim stosunku służbowego. W jego sprawie takie rozstrzygnięcie zostało podjęte. Nie można przy tym przyjąć, że decyzja o zwolnieniu skarżącego została wydana przedwcześnie, bowiem wydano ją przed zakończeniem postępowania karnego. Działania przełożonych nie zależały od końcowego wyniku sprawy karnej, a zatem nie musieli oni wstrzymywać się z podjęciem decyzji personalnych do czasu zakończenia postępowania karnego. Przełożeni byli bowiem zobowiązani jedynie do troski o dobro macierzystej formacji oraz do oceny, czy w ustalonych okolicznościach sprawy możliwe było pozostawienie w służbie policjanta podejrzewanego o popełnienie przypisywanego mu czynu. Organy Policji takiej analizy dokonały. Dla legalności podjętych przez nich rozstrzygnięć istotny był przy tym stan faktyczny i prawny istniejący w dacie rozstrzygania sprawy. 3. Odnosząc się do zarzutów skarżącego kasacyjnie, że nie zostało w sposób prawidłowo przeprowadzone postępowanie administracyjne, a następnie sądowoadministracyjne, ponieważ nie dopuszczono wnioskowanych przez niego dowodów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że prawidłowe jest stanowisko Sądu I instancji, że zgromadzona w sprawie dokumentacja jest wystarczającym materiałem dla ustalenia okoliczności istotnych dla tego postępowania, pozwalającym na jego zakończenia zatem powyższe nie miało wpływu na wynik wydanych rozstrzygnięć. Co więcej, przeprowadzenie dowodów, o których mowa w zarzutach skargi kasacyjnej, wykraczało poza zakres kognicji sądu administracyjnego kontrolującego wydane rozstrzygnięcie organu drugiej instancji. W tym miejscu należy przypomnieć, że sąd administracyjny, nie prowadzi co do zasady postępowania dowodowego, a więc nie przesłuchuje świadków oraz nie dokonuje innych czynności dowodowych w oparciu o wiedzę specjalistyczną, ponieważ na tego rodzaju postępowanie nie pozwalają p.p.s.a. Postępowanie dowodowe przed sądami administracyjnymi jest w istocie ograniczone do postępowania uzupełniającego z dokumentów, co jasno wynika z dyspozycji art. 106 § 3 p.p.s.a. Przewidzianą w art. 106 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. możliwość przeprowadzenia przez sąd dowodu uzupełniającego z dokumentu należy bowiem rozumieć jako odnoszącą się do sytuacji wystąpienia istotnych wątpliwości związanych z oceną, czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem, a nie do sytuacji wystąpienia wątpliwości związanych z ustaleniami zaistniałego w sprawie stanu faktycznego. Przepis art. 106 § 3 p.p.s.a. nie może bowiem służyć podważeniu prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd administracyjny za podstawę wyrokowania, z którymi strona skarżąca kasacyjnie się nie zgadza (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 lutego 2025 r., sygn. akt III FSK 1236/23) Odnosząc się do wniosku, dotyczącego przesłuchania strony, organ wyjaśnił w uzasadnieniu rozkazu personalnego z 9 stycznia 2023 r., że ujawnione w sprawie fakty są wystarczające do podjęcia decyzji w oparciu o art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji. Ewentualne informacje uzyskane w toku przesłuchania strony nie stanowią istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy faktów. W postępowaniu dowodowym natomiast fakty istotne dla rozstrzygnięcia kwestii zwolnienia policjanta ze służby w Policji zostały wyjaśnione ponad wszelką wątpliwość. Odnosząc się do zarzutu, że przed wydaniem zaskarżonej decyzji skarżący kasacyjnie nie miał możliwości wypowiedzenia się odnośnie do zgromadzonych dowodów, wyjaśnić należy, że dla skuteczności zarzutu naruszenia zasady czynnego udziału strony w toczącym się postępowaniu administracyjnym, konieczne jest wykazanie, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło stronie przeprowadzenie konkretnych czynności procesowych, a w następstwie, realizację przysługujących jej praw i nie mogło być konwalidowane na późniejszych etapach tego postępowania, jak również że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżącemu zagwarantowano w pełni realizację prawa do czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym. Jak wynika z akt sprawy prawo to nie było ograniczone. Skarżący pismami z 17 sierpnia 2022 r. oraz z 15 września 2022 r. został pouczony o uprawnieniach strony związanych z przedmiotowym postępowaniem, w tym o możliwości wypowiedzenia się w sprawie przed wydaniem decyzji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, niezasadne jest twierdzenie skarżącego, że wydanie 18 października 2022 r. rozkazu personalnego nr 1529 Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], pomimo wskazania w zawiadomieniu z 15 września 2022 r., że przewidywany termin wydania decyzji w sprawie został, wyznaczony na 28 października 2022 r., uniemożliwiło mu skuteczne złożenie dalszych wniosków dowodowych. Należy bowiem zauważyć, że profesjonalny pełnomocnik skarżącego adwokat M. S. 10 października 2022 r. zapoznał się z aktami postępowania administracyjnego w sprawie zwolnienia skarżącego ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, wykonał fotokopie akt postępowania oraz oświadczył, że ewentualne wnioski i uwagi do sprawy złoży w terminie 3 dni roboczych. W dniu 14 października 2022 r. do Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego z 13 października 2022 r., w którym wniósł on o dopuszczenie dowodu z przesłuchania wymienionych w treści pisma trzech świadków. Powyższe oznacza, że pełnomocnik skarżącego zapoznał się z aktami postępowania oraz wypowiedział się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów, a także zgłosił swoje żądania po zakończeniu postępowania dowodowego prowadzonego przez organ. W związku z powyższym ponownie należy podkreślić, że postępowanie dowodowe w niniejszej sprawie było determinowane podstawą materialnoprawną zwolnienia skarżącego ze służby w Policji. Naczelny Sąd Administracyjny aprobuje więc ocenę Sądu I instancji, że wszystkie okoliczności pozwalające na ustalenie, czy "ważny interes służby" przemawia za zwolnieniem skarżącego ze służby w Policji, zostały wyjaśnione, wobec tego nie zachodziła konieczność podejmowania innych czynności dowodowych. Podstawą faktyczną zwolnienia policjanta ze służby był bowiem fakt postawienia mu określonego zarzutu, a te okoliczności zostały ustalone w oparciu o zgromadzony w aktach materiał dowodowy (notatki urzędowe z poczynionych ustaleń, postanowienia wydane przez prokuratora, protokół badania stanu trzeźwości, protokół zatrzymania osoby, protokoły przesłuchania świadków). Należy również zauważyć, że przedmiotem kontrolowanego postępowania nie było ustalanie sytuacji prawnokarnej skarżącego. Wskazać należy, że zwolnienie policjanta ze służby w oparciu o art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji pozostaje bez związku z wynikiem prowadzonego postępowania karnego. Oznacza to, że zwolnienie może nastąpić przed zakończeniem postępowania karnego, a rozstrzygnięcie sprawy karnej pozostaje bez wpływu na decyzję w przedmiocie zwolnienia ze służby. Stanowisko takie jest wyrażone w orzecznictwie i jest jednolite (por. m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 6 września 2022 r.; sygn. akt III OSK 2592/21 oraz z 30 maja 2023 r.; sygn. akt III OSK 1423/22). Organ nie ma obowiązku weryfikowania zarzutów przedstawionych policjantowi w toku postępowania karnego, w szczególności nie musi wykazywać winy funkcjonariusza, a tym samym gromadzić dowodów na okoliczność potwierdzenia popełnienia przez policjanta zarzucanych mu przestępstw (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 lipca 2022 r.; sygn. akt III OSK 1951/21). W reasumpcji powyższych zapatrywań uznać należy, że zarzuty kasacyjne opisane w pkt a –e petitum skargi kasacyjnej uznać należało za nieskuteczne. 4. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, usprawiedliwionej podstawy nie ma również podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia prawa materialnego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skoro w niniejszej sprawie skarżący kasacyjnie skutecznie nie podważył stanu faktycznego i jego oceny przyjętego jako podstawa rozstrzygania przez organy Policji oraz Sąd I instancji, uznać należy, że w stanie faktycznym sprawy art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji stanowiący podstawę wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie zwolnienia skarżącego kasacyjnie ze służby został zastosowany prawidłowo. Zgodnie z tym przepisem z policjantem można rozwiązać stosunek służbowy, gdy wymaga tego "ważny interes służby". Użyty przez ustawodawcę zwrot "policjanta można zwolnić ze służby", wskazuje, że rozwiązanie stosunku służbowego na omawianej podstawie ma charakter fakultatywny, a decyzje w tym zakresie podejmowane są w ramach tzw. uznania administracyjnego przyznanego właściwym organom Policji. W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, że kontrola decyzji opartej na uznaniu administracyjnym ma ograniczony zakres. Sprowadza się ona do zbadania, czy zaskarżona decyzja nie nosi cech dowolności, to jest czy organ administracji wybrał prawnie dopuszczalny sposób rozstrzygnięcia oraz czy wyboru takiego dokonał po ustaleniu i rozważeniu okoliczności istotnych dla danej sprawy. Kontrola sądowoadministracyjna nie obejmuje natomiast oceny, w jaki sposób organy administracji, realizując określoną politykę stosowania prawa, wypełniają treść pozasystemowych kryteriów słusznościowych czy celowościowych (zob. w tej materii wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 maja 2011 r.; sygn. akt I OSK 301/11). Zatem w sprawach dotyczących fakultatywnego zwolnienia funkcjonariusza ze służby sądy administracyjne mogą jedynie badać, czy decyzja o rozwiązaniu stosunku służbowego nie jest arbitralna (dowolna) lub czy nie została podjęta przy użyciu niedozwolonych kryteriów. Nie mogą natomiast wkraczać w kompetencje właściwych organów administracji i przesądzać o tym, czy dana osoba powinna nadal pozostać policjantem, czy też słuszne było wykluczenie jej z grona funkcjonariuszy formacji. Rozwiązanie stosunku służbowego na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji wymaga wykazania, że zastosowanie takiej instytucji było niezbędne z uwagi na "ważny interes służby". Ustawa o Policji nie definiuje tego pojęcia. W orzecznictwie powszechnie jednak przyjmuje się, że przy odczytywaniu treści powyższego zwrotu należy sięgnąć przede wszystkim do przepisów regulujących cele i zadania Policji oraz szczególny status funkcjonariuszy tej formacji, a ponadto że w rachubę może wchodzić jedna realnie istniejąca przyczyna albo szereg okoliczności czy zdarzeń świadczących o tym, że dalsze pozostawanie policjanta w służbie koliduje z ważnym interesem Policji, a zatem że funkcjonariusz ten z przyczyn pozamerytorycznych dla dobra macierzystej formacji nie powinien kontynuować w niej służby (zob. w tej materii wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2024 r.; sygn. akt III OSK 1804/24). Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o Policji, Policja powołana została między innymi do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz do utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego. Do jej podstawowych zadań należy między innymi zapobieganie łamaniu prawa, wykrywanie przestępstw i wykroczeń oraz ściganie ich sprawców. Realizacja tak ważnych funkcji wymaga, aby funkcjonariuszami Policji były osoby nie tylko o wymaganych kwalifikacjach merytorycznych, ale również i etycznych, cieszące się nieposzlakowaną opinią, bezwzględnie przestrzegające obowiązującego prawa. Nierespektowanie obowiązującego porządku prawnego, w tym popełnianie przestępstw oraz wykroczeń, jest zachowaniem niegodnym każdego policjanta, ewidentnie sprzecznym z rotą złożonego ślubowania, a ponadto zachowaniem nagannym w odbiorze społecznym, podważającym dobre imię i autorytet macierzystej formacji. Każdy kto decyduje się na dobrowolne podjęcie służby w Policji musi mieć świadomość tego, że sprawowanie funkcji publicznej łączy się nie tylko z przywilejami ale i z pewnymi ograniczeniami nieznanymi innym grupom zawodowym. Policjantom, podobnie jak funkcjonariuszom innych służb mundurowych, przysługuje zwiększona ochrona trwałości stosunku służbowego. Taka ochrona funkcjonariuszy służb mundurowych nie ma jednak charakteru bezwzględnego. Ustawodawca w interesie funkcjonariuszy reglamentuje dopuszczalne przyczyny zwolnienia ich ze służby. Jednakże dostrzega bezwzględną potrzebę ochrony również interesów każdej ze zmilitaryzowanych formacji, wyposażając organy właściwych służb w instrumenty prawne niezbędne do prowadzenia racjonalnej polityki kadrowej oraz do podejmowania działań umożliwiających sprawne funkcjonowanie wszystkich komórek organizacyjnych oraz budowanie autorytetu państwa i zaufania obywateli do jego organów. Jak wynika z akt sprawy, skarżący 12 sierpnia 2022 r. w miejscowości W. nie przestrzegał zasad etyki zawodowej policjanta w ten sposób, że prowadził rower na drodze publicznej znajdując się w stanie nietrzeźwości, mając szczegółowo wykazane stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu oraz spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym dla innych uczestników ruchu drogowego. Wskazane wykroczenie skarżący popełnił w czasie wolnym od służby w Policji. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji, takie zachowanie skarżącego przyczyniło się do utraty przez skarżącego "nieposzlakowanej opinii" koniecznej aby móc pełnić służbę w Policji i nie mogło zyskać aprobaty przełożonych. Zachowanie skarżącego trafnie zostało ocenione przez organy za naganne i niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia społecznych oczekiwań wobec funkcjonariuszy Policji. Koliduje ono bowiem z podstawowymi wartościami, na straży których stoi Policja. Przełożeni policjanta po uzyskaniu informacji o takim zdarzeniu, wbrew oczekiwaniom skarżącego, nie byli uprawnieni ani zobowiązani do badania czy przedstawienie policjantowi zarzutów karnych było zasadne oraz czy funkcjonariusz rzeczywiście dopuścił się przypisywanego mu czynu zabronionego. Przełożeni – w ramach przysługujących im prawnych środków służbowych – są natomiast zobowiązani do reagowania na każdą wiadomość o złamaniu lub podejrzeniu złamania prawa przez ich podwładnych, niezależnie od tego, czy naganne działania policjantów wyczerpują znamiona przestępstwa czy wykroczenia oraz czy przeciwko tym funkcjonariuszom zostało wszczęte i zakończone postępowanie karne. Niepodjęcie przez przełożonych takich działań mogłoby podważać autorytet Policji w odbiorze społecznym oraz demoralizująco wpływać na innych funkcjonariuszy. Społeczeństwo i każdy funkcjonariusz muszą mieć świadomość, że żaden z policjantów nie stoi ponad prawem, a ponadto że Policja będzie ścigać wszystkich sprawców przestępstw oraz że będzie natychmiast reagować na wszelkie nieprawidłowości i patologie także we własnych szeregach. Skarżący jako policjant był zobowiązany do zapobiegania, wykrywania i ścigania przestępstw oraz zwalczania wszelkich przejawów łamania porządku prawnego. Tymczasem sam został podejrzany o popełnienie wykroczenia. Musiał zatem liczyć się z możliwością zastosowania wobec niego także sankcji służbowych, w tym z możliwością rozwiązania z nim stosunku służbowego. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, działania przełożonych nie zależały od wyniku sprawy karnej (tzn. nie były wynikowe), a zatem nie musieli oni wstrzymywać się z podjęciem decyzji personalnych do czasu zakończenia postępowania karnego. Przełożeni byli zobowiązani jedynie zatroszczyć się o szeroko pojmowane dobro i wizerunek Policji oraz ocenić, czy we wskazanych okolicznościach sprawy możliwe było pozostawienie w służbie policjanta podejrzewanego o popełnienie przypisywanego mu czynu. Organy Policji takiej szczegółowej analizy dokonały. Decyzja o zwolnieniu skarżącego ze służby w Policji została podjęta na podstawie wnikliwej analizy całokształtu sprawy w kontekście specyfiki służby i sytuacji kadrowej policjanta. Dla legalności podjętych przez nich rozstrzygnięć istotny był przy tym stan faktyczny i prawny istniejący w dacie rozstrzygania sprawy. Z powyższych względów, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można zarzucić organom, że w przedstawionych okolicznościach sprawy zdecydowały się na skorzystanie z instytucji przewidzianej w art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, rozwiązując ze skarżącym stosunek służbowy z uwagi na "ważny interes służby". Żadne bowiem istotne fakty nie przemawiały za tym, aby w przyjętym stanie faktycznym sprawy interes policjanta był ważniejszy od dobra formacji oraz by z naruszeniem ważnego interesu służby należało go bezwzględnie pozostawić w gronie funkcjonariuszy Policji. W sprawie nie ograniczono się jedynie do kwestii związanych z przedstawieniem skarżącemu kasacyjnie zarzutu karnego. Oceniano bowiem charakter, sposób i okoliczności, w jakich wykroczenie to zostało popełnione. Nie budzi wątpliwości, że funkcjonariusz Policji powinien zachowywać się godnie nie tylko w czasie wykonywania czynności służbowych, ale także w życiu prywatnym. Jest to jeden z jego podstawowych obowiązków i na tym polega specyfika tej służby. W sprawie wzięto także pod uwagę potrzeby Policji i cel funkcjonowania tej formacji, która służyć ma społeczeństwu i jest przeznaczona do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz do utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego (por. art. 1 ust. 1 ustawy o Policji). Dopiero po łącznym oraz szczegółowym przeanalizowaniu wszystkich tych zagadnień zdecydowano się na zwolnienia skarżącego ze służby. Rozstrzygniecie skierowane do skarżącego nie było zatem arbitralne i oparte na dowolnych przesłankach. Wymaga zaakcentowania, że każdy policjant, aby mógł skutecznie wykonywać obowiązki służbowe w macierzystej formacji musi pozostawać poza wszelkimi podejrzeniami o jakiekolwiek zachowania sprzeczne z prawem. Składa on rotę ślubowania i zobowiązuje się do respektowania reguł obowiązujących w macierzystej formacji, w tym do dbałości o honor, godność i dobre imię służby i do przestrzegania zasad etyki zawodowej. Osoba mianowana na stanowisko funkcjonariusza Policji w czasie wolnym od zajęć służbowych nie przestaje być policjantem. Zatem żaden funkcjonariusz Policji nie jest zwolniony z należytego zachowania się nawet w czasie wolnym od służby. Musi on zawsze postępować tak, by swoją postawą umacniać autorytet i zaufanie Policji, a ponadto unikać wszystkich takich sytuacji, które godziłyby w dobre imię macierzystej formacji. Jak to już wcześniej wskazano skarżącemu postawiono zarzut prowadzenia roweru na drodze publicznej w stanie nietrzeźwości. Skarżący kasacyjnie w związku z przedstawionym mu zarzutem nie mógł być uznany za osobę o "nieposzlakowanej opinii". Dalsze jego pozostawanie w gronie funkcjonariuszy Policji kolidowałoby zatem nie tylko z bezwzględnym wymogiem, o jakim mowa w art. 25 ust. 1 ustawy o Policji, ale także mogłoby demoralizująco wpływać na pozostałych funkcjonariuszy oraz osłabiać autorytet formacji, która w sposób oczywisty została powołana do zwalczania i zapobiegania przestępczości oraz realizowania innych zadań w imieniu Państwa. Nawiązując do argumentów podniesionych w uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreślić należy, że skarżący kasacyjnie koncentruje się wyłącznie na własnym interesie. Interes ten skarżący sprowadza do chęci dalszego pozostawania w służbie. Tymczasem ustawodawca nie zapewnił policjantom tak daleko idącej ochrony. Instytucja przewidziana w art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji została wprowadzona przede wszystkim w interesie publicznym a nie wyłącznie w celu ochrony interesu indywidualnego policjantów. Konieczności zapewnienia prawidłowego funkcjonowania Policji oraz dbałości o dobro i autorytet służby publicznej nie można postrzegać w kategoriach łamania prawa. Podkreślenia nadto wymaga, że w sprawie przedmiotem badania nie była dotychczasowa postawa funkcjonariusza w służbie, jej przebieg, czy pozytywna opinia służbowa. Konkludując, podzielić należy zapatrywanie Sądu I instancji, że organy wykazały, że skarżący utracił autorytet i wiarygodność w odbiorze społecznym, które to elementy w istocie niezbędne są do właściwego i skutecznego wykonywania obowiązków policjanta. Wydane w sprawie rozstrzygnięcia uznać zatem należało za prawidłowe, co o czym zasadnie skonstatował Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. 5. W tym stanie rzeczy wszystkie podstawy kasacyjne okazały się niezasadne. Jak wskazano na wstępie, przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego wyroku determinują zakres kontroli dokonywanej przez sąd drugiej instancji, który w odróżnieniu od sądu pierwszej instancji nie bada całokształtu sprawy, lecz tylko weryfikuje zasadność zarzutów podniesionych we wniesionym środku odwoławczym. W realiach rozpatrywanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie zawierała usprawiedliwionych podstaw. W związku z czym, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku, o jej oddaleniu. O zasądzeniu na rzecz organu od skarżącego kasacyjnie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego orzeczono jak w punkcie drugim sentencji wyroku na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI