Orzeczenie · 2026-02-25

III OSK 1849/25

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2026-02-25

NSAAdministracyjneŚredniansa

żołnierz zawodowysłużba wojskowadyscyplina wojskowajazda po alkoholukara dyscyplinarnazwolnienie ze służbyprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymiustawa o obronie OjczyznyNSA

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej żołnierza zawodowego T. B. od wyroku WSA w Warszawie, który oddalił jego skargę na decyzję Dowódcy Garnizonu Warszawa o zwolnieniu z dobrowolnych form służby wojskowej. Podstawą decyzji było prowadzenie przez żołnierza pojazdu w stanie nietrzeźwości (0,92 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, potwierdzone 1,85 promila we krwi), co uznano za przewinienie dyscyplinarne naruszające dobre imię Sił Zbrojnych. Sąd I instancji uznał, że kara jest adekwatna do wagi czynu i stopnia zawinienia, a zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Skarżący zarzucił m.in. naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 371 ust. 1 ustawy o obronie Ojczyzny, twierdząc, że kara była rażąco surowa i nieproporcjonalna. Zarzucił również naruszenie przepisów postępowania, w tym wadliwość uzasadnienia wyroku WSA i niewszechstronne rozważenie okoliczności przemawiających na jego korzyść. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że zarzuty nie są usprawiedliwione. Sąd podkreślił, że uzasadnienie wyroku WSA było wystarczające do kontroli instancyjnej, a sąd prawidłowo ocenił proporcjonalność kary, biorąc pod uwagę wagę czynu (prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości z 1,85 promila alkoholu we krwi) oraz charakter służby wojskowej. NSA zaznaczył, że choć organ II instancji nie powołał się na uprzednią karalność jako przesłankę zaostrzenia kary, to sam czyn żołnierza wymagał stanowczego działania dyscyplinarnego. Kara zwolnienia z dobrowolnych form służby wojskowej została uznana za współmierną i adekwatną do popełnionego przewinienia.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Potwierdzenie stanowiska NSA w zakresie oceny proporcjonalności kary dyscyplinarnej za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości przez żołnierza zawodowego oraz interpretacji przepisów p.p.s.a. dotyczących uzasadnienia wyroku.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji żołnierza zawodowego i kary dyscyplinarnej, choć ogólne zasady oceny proporcjonalności kary mogą mieć szersze zastosowanie.

Zagadnienia prawne (4)

Czy kara dyscyplinarna zwolnienia z dobrowolnych form służby wojskowej jest współmierna do popełnionego przez żołnierza przewinienia dyscyplinarnego polegającego na prowadzeniu pojazdu w stanie nietrzeźwości?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, kara jest współmierna i adekwatna do wagi czynu oraz stopnia zawinienia.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości (1,85 promila alkoholu we krwi) przez żołnierza zawodowego stanowi czyn szczególnie naganny, naruszający dobre imię Sił Zbrojnych, i uzasadnia najsurowszą karę dyscyplinarną, jaką jest zwolnienie ze służby.

Czy uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego narusza art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez brak wnikliwego odniesienia się do zarzutu zatarcia uprzedniej karalności?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, uzasadnienie wyroku WSA nie narusza art. 141 § 4 p.p.s.a., ponieważ umożliwia kontrolę instancyjną i odnosi się do kwestii zatarcia karalności w sposób wystarczający.

Uzasadnienie

Sąd NSA stwierdził, że uzasadnienie WSA wyjaśnia motywy rozstrzygnięcia, odnosi się do zarzutów skargi, w tym do kwestii zatarcia karalności, i pozwala na prześledzenie toku rozumowania sądu. Niezgadzanie się strony z oceną prawną nie świadczy o naruszeniu tego przepisu.

Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny naruszył art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie istotnych okoliczności faktycznych lub prawnych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, Sąd I instancji orzekł w granicach sprawy i prawidłowo ocenił wszystkie doniosłe prawnie okoliczności.

Uzasadnienie

NSA uznał, że Sąd I instancji w wystarczającym zakresie odniósł się do kwestii zatarcia karalności i innych zarzutów, a jego ocena prawna, nawet jeśli błędna z punktu widzenia strony, nie stanowi naruszenia art. 134 § 1 p.p.s.a.

Czy postępowanie przed organami wojskowymi było dotknięte wadą naruszenia przepisów postępowania (art. 356 ust. 1 i art. 370 ust. 1 i 2 ustawy o obronie Ojczyzny), co skutkowałoby uchyleniem wyroku WSA?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, postępowanie przed organami wojskowymi nie było dotknięte wadami uzasadniającymi uchylenie wyroku.

Uzasadnienie

NSA stwierdził, że organ II instancji wszechstronnie rozważył okoliczności sprawy, zarówno przemawiające na niekorzyść, jak i na korzyść skarżącego, a ocena materiału dowodowego była swobodna, a nie dowolna.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Odrzucono skargę

Oddalono skargę kasacyjną T. B. od wyroku WSA w Warszawie.

Przepisy (15)

Główne

u.o.o. art. 371 § ust. 1

Ustawa o obronie Ojczyzny

Pomocnicze

u.o.o. art. 356 § ust. 1

Ustawa o obronie Ojczyzny

u.o.o. art. 370 § ust. 1 i 2

Ustawa o obronie Ojczyzny

u.o.o. art. 400 § ust. 1 pkt 2

Ustawa o obronie Ojczyzny

u.o.o. art. 371 § ust. 2 pkt 2

Ustawa o obronie Ojczyzny

u.o.o. art. 371 § ust. 2 pkt 1

Ustawa o obronie Ojczyzny

p.p.s.a. art. 151