III OSK 1811/22

III OSK 1811/22 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2023-09-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-07-22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Kazimierz Bandarzewski /sprawozdawca/
Olga Żurawska - Matusiak /przewodniczący/
Rafał Stasikowski
Symbol z opisem
6145 Sprawy dyrektorów szkół
6412 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące powiatu; skargi organów powiatu na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne
Oświata
Sygn. powiązane
III SA/Gd 129/22 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2022-04-13
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 493
§ 11 ha ust. 1 pkt 1
Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodwej  z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie szczególnych rozwiązań w okresie czasowego ograniczenia  funkcjonowania jednostek systemu oświaty w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19
Dz.U. 2021 poz 1082
art. 30c
Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe - t.j.
Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
art. 92
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak Sędziowie Sędzia NSA Rafał Stasikowski Sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Paulina Gromulska po rozpoznaniu w dniu 20 września 2023 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Powiatu [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 kwietnia 2022 r. sygn. akt III SA/Gd 129/22 w sprawie ze skargi Powiatu [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Pomorskiego z dnia 20 listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie przedłużenia powierzenia stanowiska dyrektora Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego w [...] 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Powiatu [...] na rzecz Wojewody Pomorskiego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2022 r. sygn. akt III SA/Gd 129/22 oddalił skargę Powiatu C. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Pomorskiego z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] stwierdzające nieważność uchwały Zarządu Powiatu C. z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w sprawie przedłużenia powierzenia stanowiska dyrektora Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego w [...].
W motywach orzeczenia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze odpowiada prawu, pomimo tego, że jego uzasadnienie nie w pełni wyjaśniało podstawy nieważności uchwały Zarządu Powiatu.
Wyjaśniono, że powyższa uchwała Zarządu Powiatu została podjęta na podstawie przepisu §11ha ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie szczególnych rozwiązań w okresie czasowego ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 (Dz. U. poz. 493 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem. Wskazując na wymogi, jakim powinny odpowiadać przepisy ustaw zawierające upoważnienia do wydawania rozporządzeń Sąd podniósł, że odesłanie zawarte w art. 30c ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2021 r., poz. 1082 ze zm.) zwanej dalej w skrócie u.p.o., daje właściwemu ministrowi uprawnienie, by w nadzwyczajnych okolicznościach zagrażających życiu lub zdrowiu dzieci i młodzieży wyłączył stosowanie niektórych przepisów ustawowych w odniesieniu do wszystkich lub niektórych jednostek systemu oświaty, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 30b, w szczególności w zakresie przeprowadzania postępowania rekrutacyjnego, oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów, przeprowadzania egzaminów, organizacji roku szkolnego i organizacji pracy tych jednostek.
Upoważnienie ustawowe z art. 30c u.p.o. zawiera wyliczenie przedmiotów dopuszczonych do regulacji w drodze rozporządzenia po słowach: "w szczególności". Zwykle w technice legislacyjnej oznacza to, że wyliczenie zawarte po słowach "w szczególności" nie jest wyczerpujące, a jedynie przykładowe w odniesieniu do powołanego wcześniej ogólnego sformułowania przedmiotu regulacji. W przypadku analizowanego przepisu jest jednak, zdaniem Sądu, inaczej, gdyż przed słowami "w szczególności" brak jest jakiegokolwiek przedmiotowego wskazania zakresu upoważnienia ustawowego. W analizowanej regulacji użyto bowiem sformułowania o "wyłączeniu stosowania niektórych przepisów ustawowych" – bez ogólnego określenia, jakich kwestii miałyby dotyczyć te "niektóre przepisy ustawowe", których stosowanie minister mógłby wyłączyć. Gdyby zatem brak było wyliczenia zawartego po słowach "w szczególności" mielibyśmy do czynienia z upoważnieniem blankietowym, pozwalającym prawodawcy niższego szczebla odmiennie i to całościowo uregulować w formie rozporządzenia materię regulowaną ustawowo. Nie budzi jednak żadnych wątpliwości, że przepis art. 92 Konstytucji RP wyklucza możliwość zastosowania tego rodzaju blankietowego upoważnienia do wydania rozporządzenia.
Skoro tak, to zawarte w art. 30c u.p.o. wyliczenie materii objętej upoważnieniem do wydania rozporządzenia dokonane po słowach "w szczególności" stanowi pełną i wyczerpującą listę przedmiotów, w zakresie których minister władny jest wydać rozporządzenie wyłączające stosowanie przepisów ustawowych. Regulacje zawarte w przepisach § 11ha rozporządzenia, dotyczące kwestii związanych z pełnieniem obowiązków dyrektora jednostki oświatowej w sposób oczywisty nie wiążą się z materią postępowania rekrutacyjnego, oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów, przeprowadzania egzaminów i organizacją roku szkolnego. Pojęcie organizacji pracy szkoły lub innej jednostki oświatowej oznacza zespół działań technicznych, ekonomicznych, organizacyjnych, mających na celu zapewnienie jak najlepszej realizacji zadań wychowawczych i edukacyjnych. Pojęcie to nie obejmuje jednak procedury zmierzającej do obsady (powierzenia obowiązków) najważniejszego stanowiska w jednostce oświatowej jakim jest stanowisko dyrektora. To dyrektor jest bowiem podmiotem odpowiedzialnym za zapewnienie właściwej organizacji pracy placówki oświatowej. Gdyby zatem procedura zmierzająca do obsady stanowiska dyrektora (powierzenia obowiązków dyrektora) miała zostać zawarta w rozporządzeniu, delegacja ustawowa musiałaby zawierać szczegółowe upoważnienie do dokonania regulacji w tym właśnie zakresie. Mając na uwadze treść art. 30c u.p.o. Sąd Wojewódzki zaakcentował, że warunkiem wprowadzenia odrębnych regulacji w rozporządzeniu jest wyłączenie stosowania przepisów ustawowych mających zastosowanie w danej sytuacji. Delegacja ustawowa nie przewiduje natomiast wprowadzenia odrębnych unormowań obok istniejących regulacji ustawowych, dotyczących tożsamych kwestii, których stosowania nie wyłączono. Wprowadzenie w drodze rozporządzenia szczególnej regulacji dotyczącej pełnienia obowiązków dyrektora, przy niewyłączeniu stosowania przepisów o trybie konkursowym, prowadziłoby do równoległego stosowania w omawianym zakresie dwóch mechanizmów proceduralnych: konkursowego i szczególnego – regulowanego rozporządzeniem. Należy to uznać za niedopuszczalne, wobec braku jakichkolwiek kryteriów wyboru jednego z tych trybów przez organ prowadzący. Z powyższych względów Sąd stwierdził, że stanowisko Wojewody wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym co do nieważności uchwały jest co do zasady prawidłowe.
Niezależnie jednak od powyższej oceny Sąd pierwszej instancji uznał, że gdyby nawet możliwe było zaakceptowanie zastosowania przepisów rozporządzenia jako podstawy uchwały w przedmiocie przedłużenia powierzenia obowiązków dyrektora placówki oświatowej, to należałoby podzielić interpretację Wojewody Pomorskiego, który wskazywał, że jeśli przepis stanowi o "konieczności obsadzenia stanowiska dyrektora jednostki systemu oświaty przed dniem 2 września 2021 r.", to oznacza, że wszystkie czynności prowadzące do dokonania takiej czynności musiałyby zostać dopełnione przed tą datą, tak, by rzeczywiste obsadzenie stanowiska nastąpiło nie później niż 2 września 2021 r. Nie można byłoby natomiast uznać za skuteczne nadania mocy wstecznej uchwale w jej § 4 (uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia z mocą obowiązującą od dnia 1 września 2021r.). Obsadzenie stanowiska z mocą retroaktywną stanowiłoby niedopuszczalne obejście prawa.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Powiat C., zaskarżając go w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. § 11ha ust. 1 pkt 1 rozporządzenia poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że:
- przepisy tegoż rozporządzenia w zakresie przedłużenia powierzenia stanowiska dyrektora placówki oświatowej nie odpowiadają wymogom konstytucyjnym, wynikającym z art. 92 Konstytucji RP, a w konsekwencji, że regulacje zawarte w przepisach § 11ha rozporządzenia, dotyczące kwestii związanych z przedłużeniem powierzenia stanowiska dyrektora jednostki oświatowej nie znajdują oparcia ustawowego,
- kompetencja organu prowadzącego do przedłużenia powierzenia stanowiska dyrektora placówki oświatowej, zawarta w naruszonym przepisie (§ 11ha ust. 1 pkt 1 rozporządzenia), ograniczona jest czasowo, tzn. że wszystkie czynności prowadzące do dokonania takiej czynności musiały zostać dopełnione do dnia 1 września 2021 r., tak, by rzeczywiste obsadzenie stanowiska nastąpiło nie później niż 2 września 2021 r.
W oparciu o powyższe zarzuty wniesiono o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i uchylenie w całości zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Pomorskiego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku oraz orzeczenie o kosztach postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Wojewoda Pomorski wniósł o jej oddalenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę przesłanki uzasadniające nieważność postępowania wymienione w art. 183 § 2 P.p.s.a. oraz przesłanki uzasadniające odrzucenie skargi bądź umorzenie postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, stosownie do treści art. 189 P.p.s.a. Żadna z powyższych przesłanek w tej sprawie nie zaistniała.
Zgodnie z art. 174 P.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, a także 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 176 P.p.s.a. strona skarżąca kasacyjnie ma obowiązek przytoczyć podstawy skargi kasacyjnej wnoszonej od wyroku Sądu pierwszej instancji i szczegółowo je uzasadnić wskazując, które przepisy ustawy zostały naruszone, na czym to naruszenie polegało i jaki miało wpływ na wynik sprawy. Rola Naczelnego Sądu Administracyjnego w postępowaniu kasacyjnym ogranicza się do skontrolowania i zweryfikowania zarzutów wnoszącego skargę kasacyjną.
Skarga kasacyjna nie jest zasadna.
W tej sprawie trafnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził, że Zarząd Powiatu C. wydając w dniu [...] września 2021 r. uchwałę nr 341/83/2021 nie mógł zastosować § 11ha ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, zgodnie z którym w przypadku konieczności obsadzenia stanowiska dyrektora jednostki systemu oświaty przed dniem 2 września 2021 r. organ prowadzący może przedłużyć powierzenie stanowiska dyrektorowi jednostki systemu oświaty, po uzyskaniu pozytywnej opinii organu sprawującego nadzór pedagogiczny, zasięgnięciu opinii rady pedagogicznej i rady szkoły lub placówki oraz zakładowych organizacji związkowych (...), w której przedłuża się powierzenie stanowiska dyrektorowi na okres nie krótszy niż jeden rok szkolny i nie dłuższy niż do dnia 31 sierpnia 2026 r., jednak nie krótszy niż jeden rok szkolny.
Tak organ nadzoru, jak i sąd administracyjny oceniają legalność podjęcia zaskarżonego aktu organu jednostki samorządu terytorialnego na datę jego podjęcia, ponieważ organ jednostki samorządu powinien przestrzegać zasady praworządności nie tylko w całym procesie zmierzającym do wydania danego aktu, ale przede wszystkim w dacie jego podjęcia. Chwila podjęcia uchwały przez organ wykonawczy powiatu stanowi ostatni moment czasowy, w którym taki organ ma obowiązek oceny, czy dany akt jest zgodny z prawem.
Tym samym skoro w tej sprawie nie budzi najmniejszych wątpliwości, że Zarząd Powiatu C. przedmiotową uchwałę wydał w dniu [...] września 2021 r. i w tym dniu uchwała ta weszła w życie, to na dzień [...] września 2021 r. należało ocenić jej zgodność z prawem i to niezależnie od tego, że sam Zarząd Powiatu zamierzał nadać tej uchwale wsteczną moc obowiązywania. Skoro w dniu [...] września 2021 r. nie istniała możliwość skorzystania z trybu określonego ww. § 11ha ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, ponieważ miał on zastosowanie tylko do dnia 2 września 2021 r., to prawidłowo Sąd pierwszej instancji stwierdził, że Zarząd Powiatu C. podjął w dniu [...] września 2021 r. uchwałę bez wskazanej przez ten organ podstawy prawnej. Zawarta w tej uchwale podstawa prawna została ograniczona czasowo tylko do dnia 2 września 2021 r., a tym samym w dniu [...] września 2021 r. już nie obowiązywała. Trafnie również Sąd pierwszej instancji stwierdził, że nie może sanować wady polegającej na podjęciu tej uchwały bez podstawy prawnej także i to, że Zarząd Powiatu nadał uchwale wsteczną moc obowiązywania. Jest ono w tej sprawie niedopuszczalne, ponieważ skutkowałoby wyraźnym naruszeniem § 11ha ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, przewidującego możliwość wyboru tego szczególnego trybu przedłużenia powierzenia stanowiska dyrektora jednostki oświaty przed dniem 2 września 2021 r., a nie po tym dniu.
Nie znajduje uzasadnienia zarzut strony skarżącej kasacyjnie, zgodnie z którym § 11ha ust. 1 pkt 1 rozporządzenia nie odpowiada wymogom konstytucyjnym zawartym w art. 92 Konstytucji RP.
W uzasadnieniu tego zarzutu strona skarżąca kasacyjnie podnosi naruszenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku art. 92 Konstytucji RP w związku z art. 30c i art. 30b Prawa oświatowego poprzez błędne uznanie, że zakres regulacji objęty § 11ha ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wynikał z delegacji ustawowej, mimo że delegacja ustawowa zawarta w art. 30c Prawa oświatowego nie przewidywała dopuszczalności uregulowania w rozporządzeniu trybu przedłużenia powierzenia stanowiska dyrektora placówki oświatowej.
Rozporządzenie to zostało wydane na podstawie art. 30c w związku z art. 30b Prawa oświatowego. Zgodnie z art. 30c ww. ustawy w przypadku, o którym mowa w art. 30b tej ustawy, minister właściwy do spraw oświaty i wychowania mógł w drodze rozporządzenia wyłączyć stosowanie niektórych przepisów Prawa oświatowego, ustawy o systemie oświaty oraz ustawy o finansowaniu zadań oświatowych w odniesieniu do wszystkich lub niektórych jednostek systemu oświaty, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 30b, w szczególności w zakresie przeprowadzania postępowania rekrutacyjnego, oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów, przeprowadzania egzaminów, organizacji roku szkolnego i organizacji pracy tych jednostek, a także wprowadzić w tym zakresie odrębne unormowania tak, aby zapewnić prawidłową realizację celów i zadań tych jednostek.
Stosownie do art. 30b Prawa oświatowego w przypadkach uzasadnionych nadzwyczajnymi okolicznościami zagrażającymi życiu lub zdrowiu dzieci i młodzieży minister właściwy do spraw oświaty i wychowania mógł, w drodze rozporządzenia, czasowo ograniczyć lub czasowo zawiesić funkcjonowanie jednostek systemu oświaty na obszarze kraju lub jego części, uwzględniając stopień zagrożenia na danym obszarze.
Delegacja ustawowa zawarta w art. 30c Prawa oświatowego pozwalała na wyłączenie stosowania niektórych przepisów Prawa oświatowego.
Wbrew stanowisku strony skarżącej kasacyjnie, właściwym minister wydając rozporządzenie zawierające m.in. § 11ha ust. 1 pkt 1 nie wykroczył poza upoważnienie wynikające z ustawy, a tym samym także nie naruszył art. 92 ust. 1 Konstytucji RP.
Zawarte w tym zakresie rozważania Sądu pierwszej instancji poddające w wątpliwość zgodność ww. przepisu z treścią delegacji ustawowej także nie zasługują na uwzględnienie.
Art. 30c Prawa oświatowego nie zawierał upoważnienia blankietowego. Użyte w art. 30c Prawa oświatowego wyrażenie "wyłączyć stosowanie niektórych przepisów" nie powinno być odczytywane jako uprawniające do dokonywania wyłączeń stosowania przepisów w sposób nieograniczony, w szczególności obejmujący całość regulacji w danym przedmiocie, a tylko niektórych przepisów tej ustawy. Mając na uwadze przedmiot tej sprawy, zakres wyłączeń nie obejmował ani regulacji o podstawowym znaczeniu w Prawie oświatowym, ani też regulacji mającej bezpośredni wpływ na prawa i wolności obywatelskie. Kwestia przedłużenia powierzania pełnienia obowiązków dyrektora szkoły publicznej nie stanowiła podstawowej regulacji Prawa oświatowego, ani też nie dotyczyła praw lub wolności obywatelskich. Co istotne i mające znaczenie w tej sprawie, przepisy rozporządzenia nie ograniczyły ani stosowania podstawowego trybu wyłaniania kandydata na dyrektora szkoły publicznej, tj. trybu konkursowego, ani też trybu pozakonkursowego objętego art. 63 ust. 12 tej ustawy.
Możliwy zakres unormowania objęty delegacją ustawową wynikającą z art. 30c Prawa oświatowego jest szeroki, to jednak zakres ten jest możliwy do odczytania i nie jest nieograniczony. Interpretując art. 30c Prawa oświatowego w zgodzie ze standardem konstytucyjnym należy uznać, że uregulowanie materii przedłużenia powierzenia danej osobie obowiązków pełniącego obowiązki dyrektora w rozporządzeniu było dopuszczalne i ma ono związek z zapewnieniem należytej organizacji jednostek oświaty. Wyrażone w tym zakresie odmienne stanowisko przez Sąd pierwszej instancji nie jest zasadne. Odrębne unormowanie z § 11ha ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wypełniało wytyczną zapewniającą prawidłową realizację celów i zadań jednostek oświaty, gdyż umożliwiało zapewnienie ciągłości kierownictwa jednostce systemu oświaty w sytuacji, gdy było znacznie utrudnione lub nawet niemożliwe w pełni transparentne i prawidłowe przeprowadzenie postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora w okresie największego niebezpieczeństwa dotyczącego ochrony zdrowia i życia (m.in. w okresie największego nasilenia skutków nasilenia pandemii Covid-19).
Chociaż art. 30c ww. ustawy nie wskazuje wprost czasu, na jaki mogłoby nastąpić wyłączenie stosowania niektórych przepisów tej ustawy, to jednak możliwe jest w sposób pośredni odczytanie wytycznych w tym zakresie poprzez odwołanie się do przesłanki "przypadków uzasadnionych nadzwyczajnymi okolicznościami zagrażającymi życiu lub zdrowiu dzieci i młodzieży". Okres wyłączenia stosowania powinien być skorelowany z przewidywanym czasem występowania "nadzwyczajnych okoliczności". Takimi okolicznościami mogły być okoliczności zagrażające życiu lub zdrowiu dzieci i młodzieży. § 11ha ust. 1 pkt 1 rozporządzenia umożliwiały funkcjonowanie jednostki oświaty w sytuacji nadzwyczajnej, celem przeciwdziałania zagrożeniom. Okoliczność, że ten nadzwyczajny tryb przedłużenia powierzenia obowiązywał od dnia 6 lutego 2021 r. tylko do dnia 2 września 2021 r. także wypełnia wymóg dostosowania tej regulacji do okresu znacznego zagrożenia zdrowia i życia w związku z epidemią Covid-19. Analogiczny pogląd zawarł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 25 kwietnia 2023 r. sygn. akt III OSK 1411/22 i Naczelny Sąd Administracyjny w tej sprawie pogląd ten podtrzymuje.
Tym samym ww. uchwała jako wydana z istotnym naruszeniem prawa polegającym na tym, że w dacie jej podjęcia nie obowiązywał już nadzwyczajny tryb przedłużenia powierzenia obowiązków dyrektora jednostki oświaty wynikający z § 11ha ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, została na podstawie art. 79 ust. 1 u.s.p. prawidłowo unieważniona przez Wojewodę Pomorskiego, a Sąd pierwszej instancji oddalając na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę Powiatu C. także nie naruszył prawa.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. Zgodnie z powołanym przepisem Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną także w przypadku, gdy zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Tym bardziej przepis ten ma zastawanie do sytuacji, gdy zaskarżone orzeczenie jest tylko częściowo błędnie uzasadnione.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. W związku z tym w tej sprawie należało od Powiatu C. zasądzić na rzecz Wojewody Pomorskiego kwotę 240 złotych stanowiącą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego. Kwota ta obejmuje wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika obliczone w oparciu o § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265 z późn. zm.).