III OSK 1754/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi kasacyjnej J.R. od wyroku WSA w Warszawie, który oddalił jej skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Skarżąca domagała się stwierdzenia nieważności decyzji, argumentując, że została wydana z rażącym naruszeniem prawa, w tym przepisów Konstytucji RP i ustawy o Policji, które zostały wyeliminowane z obrotu prawnego mocą wyroku Trybunału Konstytucyjnego. WSA oddalił skargę, uznając, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nie jest kontynuacją postępowania zwykłego i że decyzja nie była dotknięta kwalifikowaną wadą. NSA, rozpoznając skargę kasacyjną, skupił się na kwestii rażącego naruszenia prawa w kontekście art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Sąd podkreślił, że pojęcie to wymaga łącznego spełnienia przesłanek: oczywistości naruszenia, charakteru przepisu i skutków decyzji, a błędna wykładnia prawa, zwłaszcza w sytuacji wątpliwości interpretacyjnych, nie może prowadzić do stwierdzenia nieważności. NSA wskazał, że interpretacja art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej, która była kluczowa w sprawie, nastręczała problemów orzeczniczych, co wyklucza kwalifikowanie jej zastosowania jako rażącego naruszenia prawa. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną jako niezasadną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja pojęcia 'rażącego naruszenia prawa' w kontekście stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, zwłaszcza w sprawach dotyczących służb mundurowych i ekwiwalentów za urlop.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z ustawą nowelizującą wsparcie służb mundurowych i wyrokiem TK K 7/15. Kluczowe jest ustalenie, czy w danej sprawie występują wątpliwości interpretacyjne.
Zagadnienia prawne (2)
Czy odmowa stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej w przedmiocie wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy może być uznana za wydaną z rażącym naruszeniem prawa, jeśli opiera się na przepisie, co do którego interpretacji istnieją wątpliwości prawne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, błędna wykładnia prawa, zwłaszcza w sytuacji wątpliwości interpretacyjnych, nie może prowadzić do stwierdzenia nieważności decyzji.
Uzasadnienie
Rażące naruszenie prawa wymaga oczywistości i jednoznaczności, a nie błędnej wykładni. W przypadku wątpliwości interpretacyjnych co do stosowania przepisów, nie można mówić o rażącym naruszeniu prawa.
Czy art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych, w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego K 7/15, mógł stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji odmawiającej wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, prawidłowa wykładnia art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie prowadzi do wniosku o rażącym naruszeniu prawa, nawet jeśli interpretacja tego przepisu nastręczała problemów.
Uzasadnienie
NSA uznał, że art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie odnosi się do wysokości współczynnika ekwiwalentu, a jedynie do zasad jego ustalania. Wątpliwości interpretacyjne co do tego przepisu wykluczają możliwość stwierdzenia rażącego naruszenia prawa.
Przepisy (14)
Główne
ustawa nowelizująca art. 9 § ust. 1
Ustawa z dnia 14 sierpnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw
Przepis ten nie odnosi się do wysokości współczynnika ekwiwalentu pieniężnego, a jedynie do zasad jego ustalania. Wątpliwości interpretacyjne co do tego przepisu nie stanowią podstawy do stwierdzenia rażącego naruszenia prawa.
k.p.a. art. 156 § §1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Określa przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, w tym rażące naruszenie prawa.
Pomocnicze
ustawa o Policji art. 115a
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
Przepis ten, w brzmieniu sprzed nowelizacji, był przedmiotem wyroku TK K 7/15. Interpretacja jego zastosowania w kontekście ustawy nowelizującej była kluczowa dla sprawy.
k.p.a. art. 16
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji ostatecznych.
p.p.s.a. art. 145
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uwzględnienia skargi przez WSA.
p.p.s.a. art. 145 § § 2 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zarzut naruszenia przepisów postępowania.
p.p.s.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji przez organ drugiej instancji.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zarzut naruszenia przepisów postępowania.
p.p.s.a. art. 174 § pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do wniesienia skargi kasacyjnej z powodu naruszenia przepisów postępowania.
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres rozpoznania sprawy przez NSA.
p.p.s.a. art. 183 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przesłanki nieważności postępowania.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do oddalenia skargi kasacyjnej.
p.p.s.a. art. 204 § pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.
Konstytucja RP art. 190 § ust. 1 i 4
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Skutki wyroków Trybunału Konstytucyjnego.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 145 § 2 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 6 k.p.a., poprzez oddalenie skargi na decyzję organu odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie ekwiwalentu za urlop, podczas gdy decyzje te były dotknięte rażącym naruszeniem prawa wynikającym z zastosowania przepisu wyeliminowanego wyrokiem TK. • Zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 138 § 1 pkt 1 p.p.s.a., poprzez uznanie, że decyzje organów odpowiadają prawu, mimo że były dotknięte wadą nieważności w postaci rażącego naruszenia prawa.
Godne uwagi sformułowania
pojęcie 'rażącego naruszenia prawa' stanowi tzw. klauzulę generalną, należąc do kategorii pojęć nieoznaczonych, wymagających zindywidualizowania i odniesienia się do każdego przypadku odrębnie. • o rażącym naruszeniu prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. decydują łącznie trzy przesłanki: oczywistość naruszenia prawa, charakter przepisu, który został naruszony, oraz racje ekonomiczne lub gospodarcze – skutki, które wywołuje decyzja. • Oczywistość naruszenia prawa polega na rzucającej się w oczy sprzeczności między treścią rozstrzygnięcia a przepisem prawa stanowiącym jego podstawę prawną. • W sposób rażący może zostać naruszony wyłącznie przepis, który może być stosowany w bezpośrednim rozumieniu, to znaczy taki, który nie wymaga stosowania wykładni prawa. • Nie chodzi tu o błędy w wykładni prawa, ale o przekroczenie prawa w sposób jasny i niedwuznaczny. • jeżeli w przedmiocie oceny możliwości stosowania i wykładni określonej regulacji prawnej mają miejsca kontrowersje, wątpliwości interpretacyjne, nie można w takim wypadku zasadnie mówić o rażącym naruszeniu prawa. • Prawidłowa wykładnia art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nakazuje przyjąć, że przepis ten w istocie nie odnosi się do 'wysokości ekwiwalentu pieniężnego za 1 dzień niewykorzystanego urlopu', o który mowa w art. 115a ustawy o Policji, a tym samym nie dotyczy wysokości samego współczynnika.
Skład orzekający
Przemysław Szustakiewicz
przewodniczący
Olga Żurawska - Matusiak
sprawozdawca
Kazimierz Bandarzewski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'rażącego naruszenia prawa' w kontekście stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, zwłaszcza w sprawach dotyczących służb mundurowych i ekwiwalentów za urlop."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z ustawą nowelizującą wsparcie służb mundurowych i wyrokiem TK K 7/15. Kluczowe jest ustalenie, czy w danej sprawie występują wątpliwości interpretacyjne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia rażącego naruszenia prawa i jego wpływu na możliwość stwierdzenia nieważności decyzji, co jest istotne dla praktyki administracyjnej. Dodatkowo, kontekst służb mundurowych i ekwiwalentów za urlop może być interesujący dla szerszego grona odbiorców.
“Kiedy błędna wykładnia prawa nie jest rażącym naruszeniem? NSA wyjaśnia zasady stwierdzania nieważności decyzji.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.